[su akıyor]
[musluğu kapatır]
- [çocuk] Haydi! - [çocuk 2] Vakit geldi.
Abi, oynayalım mı?
Hadi, kaleye geç.
[satıcı] Oo, Hakan abi. Simidin hazır abi.
FAYSAL ERDEM - BAŞARININ SULTANI
[dramatik müzik çalıyor]
FAYSAL ERDEM: BAŞARININ SULTANI
[anlaşılmayan konuşmalar]
Sen onlara da söyle.
- Araştırmaları kullanmanızı rica ediyorum. - [öğrenci] Ya kaynaklar?
[fısıldar] Zeynep?
[öğrenci] Bir şekilde bulamadığımız, eksik şeyler çıkıyor.
Proje tam tarihine yetişmeyebilir.
- Nasıl ayarlarız? - [Zeynep] Sorun değil.
Size tabii ek süre veririm ama...
...bir haftayı geçmemek kaydıyla. Yani bir şekilde...
Hocam onu bir buçuk hafta yapsak?
[ikisi de güler]
-İyi, tamam, bir buçuk hafta. - Sınıfta görüşürüz.
Zeynep?
Efendim? Buyurun.
[hafifçe güler]
"Buyurun" mu?
Zeynep, hatırlamadın mı beni?
Hayır. Özür dilerim. Derse gitmem gerekiyor.
Zeynep, dur. Niye kaçıyorsun benden? Hakan ben. Ne oluyor?
Ne yapıyorsun?
Zeynep...
- Ne yapıyorsun? - Dövmen hâlâ duruyor Zeynep.
Hâlâ bir Sadık'sın.
Zeynep, ne oluyor? Faysal dışarıda.
- Bütün şehirde izleri var. - Tamam!
Tamam. Anlatacağım.
Evet, seni tanıyorum.
Hem de sandığından da çok tanıyorum.
Gel.
[gök gürültüsü sesi]
[Zeynep] Yani diğerlerini öldürdüğün gün Faysal bir şekilde yırtmış.
Bizimkiler de onun varlığından haberdar olunca her şey yeniden başlamış.
Tılsımlı objeler, Sadıklar, her şey.
Aradan yüzyıllar geçmesine rağmen Faysal'ı kimse durduramadı.
Yenilmedi. Tek umudumuz sendin.
Babam senin kendine geleceğin
ve bizi Faysal'dan kurtaracağın hayaliyle yaşadı,
o yüzden önce uyanman gerekirdi.
Onlar da seni almışlar, saklamışlar.
Sonra işte bütün bu hikâyeleri anlattılar bize.
Zeynep, bak ben geldim. Buradayım ben.
Savaşa hazırım. Niye bekliyoruz biz?
Hakan,
o işler bitti.
Bitti mi?
Zeynep, nasıl bitti?
Faysal hâlâ hayatta. Dışarıda. Yaşıyor!
Sen bana işi bıraktım diyorsun.
Zeynep, sen böyle bir insan değildin.
Hı? Ne oldu?
Sen benim en ufak hatamda bile benim çanıma ot tıkardın Zeynep!
Geceleri sabaha kadar plan yapardın!
Ne oldu sana? Ha?
Ne değişti?
Bak, biliyorum, anlamıyorsun ama
benim gerçekten derse gitmem gerekiyor.
Geç kaldım.
Zeynep.
Diğer Sadıklar ne düşünüyor bu konuyla ilgili? Ha?
Bana yerlerini söyle. Bari gidip onlarla konuşayım!
Hakan, yeteri kadar acı çektik!
Her şeyimizi kaybettik.
Ve bir ateşkes imzalandı.
- Ateşkes mi? - Evet.
Ne ateşkesi?
[gök gürültüsü]
[Hakan güler]
Faysal'la mı?
Zeynep, sen benimle taşak mı geçiyorsun?
Ne ateşkesi Zeynep? Ha?
Sen Faysal'ın buna uyacağını mı düşünüyorsun?
Senelerdir uyuyor zaten!
Bak, ben bir söz verdim
ve bunu tutacağım, tamam mı?
Bırak da biraz olsun huzur içinde yaşayalım!
[adam] Patron, Zeynep'e geldi bu. İkna etmeye çalışıyor.
[Faysal, telefonda] E? Ne tepki verdi peki?
[adam, telefonda] Yüz vermiyor gibi de,
tartışıyorlar. Uzaktayım ben, duyamıyorum da pek.
[Faysal] Hmm.
[adam] Başka bir emriniz var mı yoksa...
[Faysal] Gözünü üzerlerinden ayırma yeter.
[Zeynep] Bak, inan.
İnan bana. Ben seni anlıyorum, tamam mı? Gerçekten.
Ama sen zaten yapacağını yapmışsın işte.
Anlatıyorsun.
Bırak artık. Git. Çekil.
Suyu bulandırma Hakan.
- [öğrenci 2] Zeynep Hoca. - [öğrenci 3] Geldi mi?
[öğrenci 4] Haydi o zaman.
[Zeynep] Arkadaşlar, bugünkü konumuz...
- Hocam! - ...yükselme döneminde...
[Hakan] Hocam!
- ...sanat ve kültür etkinlikleri... - Bir şey sorabilir miyim?
Efendim?
Kahraman kimdir?
Kahraman...
...cesaret ve büyük başarı gerektiren beceri sahibine denir.
"Düşmanlarını yenen" değil mi hocam?
Bravo.
Yani, "geride bırakan" değil.
Eğer ortada bir savaş varsa evet. Ama yoksa...
Durumu okumalı ve ona göre hareket etmeli.
Kahramanlar durumları değil, durumlar kahramanları doğurur.
Kötünün varlığını sürdürüp
gücüne güç katması gibi durumlar mı?
[Zeynep] Hayır.
Anlaşmayı bozması ve saldırması gibi durumlar.
Neyse, bu kadar yeter. Derse dönüyorum.
Siz de şunu unutmayın...
Gerçek kahramanlar
her şey bittiğinde kendinden vazgeçip normale dönebilendir.
Durup dururken kahraman olmaya çalışanlarsa
sadece serseridir.
[iç çeker]
Üzgünüm hocam ama...
...siz gerçekleri göremeyecek kadar yalnız kalmışsınız.
Lütfen en azından kendinize dürüst olun.
Kusura bakmayın, dersinizi böldüm.
Ama tarihi ismini bile hatırlamadığınız o kahramanlar yazacak.
İyi dersler.
[kapı kapanır]
Tamam. Haftaya konuştuğumuzda zaten...
- ...görüşürüz. - [öğrenci 5] Görüşürüz.
[Zeynep] Sen belanı mı arıyorsun?
Ne yapayım? Başka türlüsü olmuyor.
İyi. Gel benimle.
Gözünü üzerlerinden ayırma.
[adam] Tamam patron.
Demek sonunda kim olduğunu hatırladın Muhafız.
Hiç değişmemiş.
Daha içeriyi görmedin.
Ölen her Sadık'ın ardından bir anahtar konmuş.
Sonra da bu bir gelenek hâline gelmiş.
Kaç kişiyi kaybettiğimizin farkında mısın?
Kahramanlık bu mu sence?
Böyle bir trajediye değer mi?
Bir gece geldi,
herkesi tek tek öldürdü.
Beş yıl oldu.
Neşet Baba...
Kemal amca, Sami...
Ceylan...
Hepsi.
Ama bir anlaşma yaptık.
Eğer biz durursak o da duracak
ve İstanbul güvende olacak.
Yani,
eğer sen şimdi harekete geçersen
her şey bir daha başlayacak.
Yanılıyorsun.
Durmadı.
Sadece beni bekliyor.
Onun derdi benimle.
O yüzden benim bir an önce tılsımlı eşyaları bulmam lazım Zeynep.
Hiç anlamıyorsun, değil mi?
Tamam. Buyur git ama ben yokum.
Haklı olmanı o kadar çok isterdim ki...
Ama inan, Ölümsüzleri senden çok daha iyi tanıyorum.
Faysal istese de duramaz.
Tamam, belki ara verir, aklı karışır
ama içindeki kötülük mutlaka bir gün ortaya çıkar.
Çünkü o bizim gibi değil Zeynep.
O, Karanlık'a tabi.
Ben onun yönettiği İstanbul'u da gördüm.
Orada olmaktansa cehennemde olmayı tercih ederdin.
İyi.
Madem yoksun
şu sağa sola koydukları kameralardan kurtul.
Ha bir de, üniversiteden beri peşimizde olan bıyıklı bir herif var.
Dikkat et ona.
Madem savaşmıyorsun, bari kendini koru.
[araba gelir, yanaşır]
[kapılar kapanır]
Bizimle geliyorsun.
Faysal Bey seninle konuşacak.
Alalım arkadaşı. Buyur.
Gel kardeşim.
[tempolu müzik çalıyor]
[nefes nefese]
[Hakan güler]
Abiciğim, sen niye böyle yapıyorsun ya?
Şu hâle bak.
Nefes nefese kaldın, sırılsıklam olmuşsun. Cık.
Hem kendini yoruyorsun hem bizi yoruyorsun. Cık.
İnsan gibi söylüyoruz. Adam seninle konuşmak istiyor.
Uzatma.
Arabada dinlenirsin.
Alalım arkadaşı. İnsan gibi.
Nerede lan?
[Hakan] Nerede eşyalar?
- Gitmemiz lazım. Bırak. - Neden bahsettiğimi biliyorsun!
Faysal piçinin bizden çaldığı eşyalardan bahsediyorum.
Konuş.
Sen şu gömlekle hançerden mi bahsediyorsun?
- Ne yapacaksın o paçavraları? - Aynen.
Hakan, gitmemiz lazım!
- [adam] Tamam. - Zeynep, dur.
Bırak, konuşacağım. Bırak. Bırak ya.
Bak, Faysal onlar için bir işletme satın aldı, tamam mı?
Ondan sonra onları da işletmenin dibine gömdü.
- [Hakan] Ne işletmesi lan? - Haydi.
Haydi. Gitmemiz lazım. Yürü.
[Hakan] Sen...
[Hakan derin nefes verir]
Atlattık.
İyisin bayağı.
Sadıklığı bıraktım dedi. Sadık değilim demedim.
Ama fazla oyalanıyoruz. Haydi.
Haydi.
Ne?
Bir özrü hak etmiyor muyum?
Ya, gerçekten mi? Gelecekler diyorum. Yürüsene. Korkmuyor musun?
Hmm.
İyi.
En başından beri sen haklıydın.
Hıı.
Özür dilerim.
- Oldu mu? -Şimdi oldu.
E, nereye gidiyorduk?
Babamın deposuna.
Belki orada işimize yarayacak bir şeyler bulabiliriz.
Mantıklı.
[Zeynep] Tabii, Sadıklar dışında kimse gerçeği tam olarak bilmediği için
yalan yanlış anlatıyorlar ama
Vezir'le Muhafız aşkı efsaneye dönüştü.
Nasıl yani? Leyla ile Mecnun kafası mı?
Yani, bir Ölümsüz ile Muhafız'ın aşkı gibi değil de, aşkları için canlarını veren
ama sonra yeniden doğan sevgililer gibi.
Vay be.
Ama bir şey söyleyeyim mi?
Fazlasıyla hak ettiler.
[sürtünme sesi]
Babanın sana verdiği bıçak.
Sende kalabilir.
Ha, yok. Yok canım.
Hakan, bak, ben...
Babam öldüğünden beri, onun ardından sadece kaçtım.
O olsa
ne senden bu kadar uzak dururdu ne de ateşkesi isterdi.
Bırak da biraz pişmanlığımı yaşayayım.
[Hakan iç çeker]
Peki.
Sen bilirsin.
Ama bence yaptığın şey yanlış değildi.
Saldırmak seni tehlikeye düşürebilirdi.
Ya başına bir şey gelse? Ne yapacaktım?
Sadık'ı olmayan bir Muhafız olarak tek başıma mı dolaşacaktım?
[Hakan] Hmm?
Buradan tılsımlara dair bir şey çıkacağını sanmıyor...
- Bir dakika, bir dakika. - Bir şey mi buldun?
[Zeynep] Evet.
Sana saldıran adam doğru söylemiş.
Faysal tılsımlı objeleri aldıktan hemen sonra
bir tane tarihî yerin işletmesini almış, baksana.
Hem de yerin altında.
Jüstinyen mi?
Evet.
Onları ölümlü yaptığım toplantıyı da burada yaptılar.
Fatih zamanında o sarnıçta böyle bir şey olsa ben bilirdim.
Peki sarnıcın altındaki dehlizlerden haberin var mı?
- Ne dehlizi ya? - Ya!
Faysal, zamanında Ayasofya'nın da restorasyonunu üstlenmişti.
Altından aradığımız sır çıktı.
Bence denemeye değer.
Muhafız sensin. Haydi.
Vallaha Faysal Bey, dediğiniz gibi yaptık. Biz adamı bulduk.
E... Dediğiniz gibi güzellikle söyledim. Faysal Bey sizinle konuşmak istedi diyorum
ama adam laftan anlamıyor ki. Kaçmaya başladı.
Vallahi abartmıyorum, yarım saat kadar kovaladık dar sokaklarda.
Zaten bizim arabaları biliyorsunuz, kocaman.
Park edemiyoruz oraya. Paniğim var çekecekler diye.
Sonuç?
Yok, çektirmedim arabaları.
Arabaları çektirmedik ama yaya olarak yakaladık.
Bir sokakta kıstırdık.
Tekin... Onu sormuyorum.
Sonuç?
Sonuç olarak duyması gerekenleri ilettik.
[Faysal derin nefes verir]
Başka bir emriniz var mı?
Var.
Artık burada çalışmıyorsun.
Git.
Nasıl yani?
Git.
Gez, dolaş. Şehrin tadını çıkar.
Âşık ol mesela,
becerebilirsen.
Ama benden sana bir tavsiye.
Ben senin yerinde olsam
bu işleri bırakır, kendime temiz bir hayat kurardım.
Ben başka bir hayat bilmiyorum Faysal Bey.
Ben sizi bırakmak istemiyorum.
Al bakalım.
[Faysal] Bu senin.
Ne bu?
Tazminatım mı?
Para sana saadet getirmeyecek Tekin.
[Hakan] Jüstinyen, isyanları bastırmak için
Karanlık'la ilk bu sarnıçta buluşmuş.
Karanlık da ayaklanmayı durdursun diye Ölümsüzleri İstanbul'a yollamış.
Nika ayaklanması mı?
Evet.
Ölümsüzler, Nika ayaklanmasını bastırdıktan sonra rahat durmamışlar.
Onların varlığı şehirde büyük sıkıntılara yol açmış.
Jüstinyen de anlaşmayı bozmuş tabii.
Aynen öyle.
Sözünden dönmüş.
Diğer Ölümsüzler gelmeden
görüşme yaptıkları bu odayı kapatıp üzerine bu sarnıcı yapmış.
Peki Ölümsüzler niye gitmemiş?
Gitmeye çalışmışlar
ama Karanlık izin vermemiş.
İstanbul'u yok edip intikamlarını almadan
kendi diyarlarına dönmeyi yasaklamış onlara.
İşte o yüzden yıllardır İstanbul'a saldırıyorlar.
O zaman onlar da burada tutsak olmuş ruhlar.
Evet, ama onlar Karanlık'ın hizmetkârı.
Unutma bunu.
Karanlık mı?
Güneş saati.
Burada bir yerde olabilir mi?
- Neresi? - Kapı.
- Doğru hatırladığına emin misin? - Deneyeceğim.
[tıkırdar]
[fısıldayarak] Çok ağır.
[beton sesi]
Söylemiştim sana.
[Hakan] Vezir'in sembolü.
Her sembol bir Ölümsüz'e ait.
Burası bir Ölümsüz mezarlığı gibi.
Aynen.
Hakan.
Hıh?
Dur! Dur!
- [bipleme ve tiz ses] - [Zeynep] Siktir.
Bu ne lan?
Bir çeşit tuzak herhâlde.
Ha siktir. Yanıyor. Ha siktir!
- Yanıyor. Dokunma! - Ah!
Ne oluyor lan?
- [Zeynep] Ya, sikeyim ya! - Hani bir şey olmazdı bunlara?
[Zeynep oflar]
[Zeynep] Ne yapacağız şimdi?
Bu, Faysal'ın şirketinin amblemi.
[Harun] Bu madalyon kimin?
Babamın mı yoksa?
Bu sembol...
Bu sembol, Harun'un babasının madalyonundaki sembolle aynı.
İlk Muhafız.
Evet.
Faysal...
...Harun'un gerçek babası.
Bütün Muhafızlar,
hepimiz...
...Faysal'ın soyundan geliyoruz.
Sana olan sevgim ve nefretim birbirine denk, biliyor musun?
Biliyorum, çok...
Çok üzdük birbirimizi, çok kırdık.
Senden kurtulmak istedim, sen beni bırakmadın.
Seni yok etmek istedim,
beceremedim.
Sana yenilip
kendimden vazgeçmek istedim ama gene rahat bırakmadı beni.
[sesi titrer] Ama artık yalvarıyorum sana, ne olur...
Ne olur...
...izin ver.
[ağlar]
Bırak beni gideyim.
[Hakan] Yeni bir hayatım olacak diye umutlanmıştım...
...geri geldiğimde.
Ne bileyim.
Annem...
...babam...
...tüm sevdiklerim.
Ne değişti?
Hiçbir şey.
Bir de üstüne
Faysal'ın benim varlık sebebim olduğunu öğreniyorum.
Harika.
Ne olmuş yani?
Bir daha yenil.
Sen Hakan Demir'sin ya.
Bu mu yüzyıllardır Sadıklar arasında kulaktan kulağa aktarılan efsane?
Zeynep...
...ben pes etmiyorum.
Sadece...
...nasıl savaşacağımı bilmiyorum ben.
Hakan, sen kaç tane Ölümsüz'ü hançer, gömlek olmadan hallettin.
Belli ki tılsım senin içinde.
Bunu da halledeceksin.
"Hakan'ı Haydarpaşa Limanı'nda bekliyorum."
Faysal.
Tamam o zaman, ne bekliyoruz? Haydi gidelim.
Sen gelmiyorsun.
Neden?
Çünkü benimle görüşmek istiyor.
Baş başa olmamızı istiyor.
- Bütün her şeyi bu yüzden planladı. -İyi de o öyle istiyor diye...
Zeynep, bu artık Muhafızlarla Ölümsüzler arasındaki bir savaş değil.
Artık kişisel bir mesele.
Lütfen.
[Hakan iç çeker]
- Zeynep... - Sakın.
Sakın bana öyle duygusal bir veda konuşması filan yapma.
Zaten daha yeni tanıştık.
Peki.
Görüşürüz.
Faysal!
Hoş geldin.
Ne istiyorsun benden?
Önce sakin ol lütfen.
Konuşacağız. Sadece konuşacağız.
Konuşacak bir şey yok.
Al.
Karşındayım işte.
Yap hamleni.
Hakan, lütfen.
Lütfen sakin ol.
Senin gebermiş olman gerekiyordu.
Geçmişe gidip bilmesi gerekenden fazlasını öğrenen
bir tek sen değilsin Hakan.
O anahtarda iksir olduğunun farkındaydın, değil mi?
Son anda fark ettim diyelim.
Eğer bilseydim emin ol Rüya'yı kurtarırdım.
O içine koydukları şeyin kokusu o kadar keskindi ki...
...fark etmemek imkânsızdı.
Bu yüzden 600 yıldır yalnızım ben.
[güler]
Yalnız?
Bu kadar servetin,
bu kadar lüksün içinde
hayattan isteyip de alamadığın ne var Faysal?
Hakan,
diğerlerini öldürdüğünden beri
ölümsüzlük benim en büyük lanetim oldu. Biliyor musun?
Karanlık, senden intikamını alana kadar beni buraya hapsetti.
Bana bunları niye anlatıyorsun Faysal?
Artık sen de gerçeği biliyorsun.
Beni bu dertten sadece sen kurtarabilirsin Hakan.
Senin kanından geldiğim için mi?
İnan bana, en başta ben de bilmiyordum.
Yanından ayrılırken meğer hamileymiş o.
[hafifçe güler]
Meğer Muhafız soyu benim kanımdan gelmiş.
Meğer insanlığın biricik silahını ben kendi ellerimle vermişim.
Neyse...
Ve şimdi benim de o silaha ihtiyacım var Hakan.
- Ne istiyorsun benden? -Çok basit.
Damarlarında benim kanım dolaşıyor.
Sadece benim boynumu sık...
...ve kurtar beni artık, lütfen.
Haydi.
Sizi siz yapan kanı ben verdim.
Ben de aileden sayılırım.
Sık şu boğazımı ve kurtar beni artık. Lütfen!
Aile mi?
Aile sadece kan bağıyla olmuyor Faysal.
Bu dünyada
yakınındaki herkesi senden alıp seni yapayalnız bırakan,
herkesi öldüren birisini sağ bırakmayacaksın herhâlde.
[ahlar]
Senden kurtulacağım.
Hem de sonsuza kadar!
[Hakan] Ne oluyor?
Bırak. Bırak.
Bırak elimi!
[Faysal inler]
Bu ne lan? Siktir!
Bu ne?
Ne oluyor?
[öfkeyle bağırır]
Bunu neden yaptın?
Her şeyin bu kadar çabuk biteceğini mi zannediyorsun?
Faysal, ne oluyor?
Hakan, anla artık. Anla.
İçindeki Ölümsüz uyandı senin.
Ne?
Birkaç dakika içinde sen de bir Ölümsüz olacaksın.
Hayır. Hayır.
Bu şehrin yeni düşmanı sensin artık Hakan!
Nasıl, beğendin mi planımı?
Hayır, olamaz! Hayır!
Hayır. Hayır.
- Hayır. Ben sizden biri olmayacağım! -İnkâr etmeyi bırak artık!
Neden o gömlek ve hançer başkasında çalışmıyor zannediyorsun?
Ha?
Kendi gerçeklerini kabul et ve Karanlık'a boyun eğ!
Asla!
Asla! Asla! Asla! Asla!
Birazdan bütün vücudunu kaplayacak,
ondan sonra bir de bakmışsın ki
onun gibi düşünmeye başlamışsın.
Ya seni öldürmezsem?
Beni öldürmezsen...
...İstanbul'a saldırmaya beraber devam ederiz,
ailecek.
[Harun'un annesi] Karanlığı boğacak o mum senin içinde oğlum.
[Neşet] Gücünden asla şüphe etme.
Gücün
senin kaderin.
[Zeynep] Belli ki tılsım senin içinde.
Ben sizden biri değilim.
İçimdeki gücü iyiliğe adadım ben.
Bendeki inanç sürdükçe
hançer de var olacak.
İçindeki canavar çoktan uyandı Hakan, kusura bakma.
Belki ondan kurtulamam...
...ama hançer var olduğu sürece kendimden vazgeçebilirim.
Muhteşem bir hayat burada seni bekliyor.
Faysal Erdem olmak isteyen sen değil miydin?
O eskidendi.
Geriye bir Ölümsüz bırakmaktansa
ölmeyi tercih ederim.
Hakan...
...hiçbir şey bu fedakârlığa değmez.
Sakın yapma.
[hırıltıyla ahlar]
Yapacağım.
Yapacağım ama sen bunu göremeyeceksin!
[ahlar]
[derin derin nefes alıp verir]
Artık rahat edebilirsin.
Geriye hiçbir Ölümsüz kalmayacak.
Ben dâhil.
[inler]
[nefes alır]
[Hey! Douglas ft. Fikret Kızılok'tan "Leylim Leylim" çalıyor]
[anlaşılmayan konuşmalar]
[Hakan ıslık çalar]
[çaycı] Hakan abi.
- [Hakan] Ne haber? -İyi.
[Hakan] Yazarsın bunu.
Kolay gelsin.
Hakan.
[müzik durur]
Gel, gel.
Abla ben bıraktım o işleri be.
Saygılar.
[müzikle beraber ıslık çalar]
♪ Bugünlerde bir şeyler oluyor bana Acep neden? ♪
[radyoda Özdemir Erdoğan'dan "Aç Kapıyı Gir İçeri" çalıyor]
♪ Yalnızlık geçiyor Gönlümdeki ıslak caddelerden ♪
[üfler]
♪ Bakarsan buğulu penceremden ♪
♪ Dünyam kapkaranlık Neden bilsen ♪
♪ Aç kapıyı, gir içeri Gönlüm bekliyor seni ♪
[Zeynep] Çarşıdaki en özel parçaların sizde olduğunu duydum.
Çok özel bir müşterim için tılsımlı bir gömlek arıyorum.
Osmanlı'dan kalma.
♪ Gözlerim kapanmaz Seni sinemde uyutmazsam ♪
Elimizde tılsımlı gömlek kalmadı...
...ama isterseniz size bunu verebilirim.
Bu olmaz.
[Zeynep güler]
Ya?
Bu nasıl peki?
- [Zeynep] Iıh. - Hmm?
[Hakan] Ne?
Yapma. Olmaz burada. Kapalıçarşı'dayız. Ne yapıyorsun?
Kimsenin geldiği yok. İşler kesat zaten.
- Ya, hayır. - Ya, dur. Bir rahat dur.
Ya! Hayır dedim.
Gel buraya.
[Zeynep güler]
[jenerik müziği çalıyor]