ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Έλα! -Τέλος χρόνου.
Θέλεις να παίξεις;
Εσύ τερματοφύλακας.
Χακάν, έτοιμο το κουλούρι σου.
ΦΑΪΣΑΛ ΕΡΝΤΕΜ - ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ
ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
ΚΤΙΡΙΟ ΦΑΪΣΑΛ
Πες το και στους φίλους σου.
-Θα κανονίσω το πρόγραμμα ανάλογα. -Και οι πόροι;
Ζεϊνέπ;
Το χειριζόμαστε,
αλλά μας λείπουν πολλά πράγματα. Ίσως να μην προλάβουμε.
-Πώς να προχωρήσουμε; -Δεν πειράζει.
Θα σας δώσω λίγο παραπάνω χρόνο, αλλά...
όχι πάνω από μία βδομάδα. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρετε.
Τι λέτε για μιάμιση βδομάδα;
-Εντάξει, μιάμιση. -Τα λέμε στην τάξη.
Ζεϊνέπ;
Τι θέλετε, κύριε;
"Κύριε";
Ζεϊνέπ, δεν με θυμάσαι;
Όχι. Συγγνώμη. Έχω μάθημα.
Περίμενε. Γιατί φεύγεις;
Εγώ είμαι, ο Χακάν. Τι συμβαίνει;
Τι κάνεις;
Ζεϊνέπ...
-Τι κάνεις; -Έχεις ακόμα το τατουάζ.
Είσαι ακόμα Πιστή.
Τι συμβαίνει; Ο Φαϊσάλ είναι εκεί έξω.
-Σ' όλη την πόλη. -Εντάξει!
Εντάξει. Θα σου πω.
Ναι, σε ξέρω.
Καλύτερα απ' όσο νομίζεις.
Έλα μαζί μου.
Ο Φαϊσάλ βρήκε τρόπο να ξεφύγει τη μέρα που σκότωσες τους άλλους.
Όταν το έμαθαν οι δικοί μας, όλα ξεκίνησαν απ' την αρχή.
Τα μαγικά αντικείμενα, οι Πιστοί... όλα.
Αν και πέρασαν αιώνες, κανείς δεν μπόρεσε να τον σταματήσει.
Δεν ηττήθηκε. Ήσουν η μόνη μας ελπίδα.
Ο πατέρας μου ονειρευόταν
τη μέρα που θα ερχόσουν να μας σώσεις απ' τον Φαϊσάλ,
αλλά πρώτα έπρεπε να ξυπνήσεις.
Έτσι, σε πήραν και σ' έκρυψαν.
Μετά μας είπαν όλες αυτές τις ιστορίες.
Ζεϊνέπ, κοίτα. Γύρισα. Εδώ είμαι.
Είμαι έτοιμος να πολεμήσω. Τι περιμένουμε;
Χακάν...
η μάχη τελείωσε.
Τελείωσε;
Τι εννοείς;
Ο Φαϊσάλ ζει ακόμα. Είναι εκεί έξω. Ζωντανός!
Και λες ότι τα παράτησες;
Ζεϊνέπ, δεν ήσουν έτσι εσύ.
Τι έγινε;
Εσύ με μάλωνες για το παραμικρό λάθος, Ζεϊνέπ!
Έκανες σχέδια μέχρι το πρωί!
Τι έπαθες;
Τι άλλαξε;
Κοίτα, ξέρω ότι δεν καταλαβαίνεις,
αλλά πρέπει να πάω για μάθημα.
Έχω αργήσει.
Ζεϊνέπ.
Τι λένε οι άλλοι Πιστοί γι' αυτό;
Τουλάχιστον πες μου πού είναι, να τους βρω!
Χακάν, αρκετά υποφέραμε!
Τα χάσαμε όλα.
Έχουμε ανακωχή τώρα.
-Ανακωχή; -Ναι.
Τι ανακωχή;
Με τον Φαϊσάλ;
Με δουλεύεις, γαμώτο;
Τι ανακωχή, Ζεϊνέπ;
Λες να μην την παραβιάσει;
Τόσα χρόνια δεν την παραβίασε!
Κοίτα, έδωσα μια υπόσχεση
και σκοπεύω να την τηρήσω.
Άσε μας να ζήσουμε ειρηνικά μια φορά!
Αφεντικό, μιλάει στη Ζεϊνέπ. Προσπαθεί να την πείσει.
Πώς αντέδρασε αυτή;
Κρατάει αποστάσεις,
αλλά μαλώνουν. Είμαι λίγο μακριά. Δεν ακούω.
Έχετε άλλες εντολές ή...
Μόνο παρακολούθα τους.
Πίστεψέ με.
Πίστεψέ με. Καταλαβαίνω, εντάξει; Αλήθεια.
Αλλά έκανες ήδη αυτό που έπρεπε να κάνεις.
Μου το λες συνέχεια.
Παράτα τα. Φύγε. Μην ανακατεύεσαι.
Μη θολώνεις τα νερά, Χακάν.
-Η δις Ζεϊνέπ. -Ήρθε;
Ελάτε, λοιπόν.
Το σημερινό μάθημα είναι...
-Δεσποινίς! - ...τέχνη και πολιτισμός...
Δεσποινίς!
- ...την κλασική εποχή... -Να ρωτήσω κάτι;
Τι;
Τι είναι ο ήρωας;
Ήρωας...
είναι αυτός που μπορεί να δείξει θάρρος και να πετύχει.
Όχι αυτός που νικά τους εχθρούς του;
Μπράβο.
Άρα δεν είναι αυτός που εγκαταλείπει τους άλλους.
Αν γίνεται πόλεμος, ναι, αλλά αν δεν γίνεται...
Πρέπει να αναλύσει τις συνθήκες και να δράσει ανάλογα.
Οι συνθήκες δημιουργούν τους ήρωες, όχι το αντίστροφο.
Συνθήκες όπως ότι το κακό συνεχίζει να υπάρχει
και να δυναμώνει κάθε μέρα;
Όχι.
Συνθήκες όπως ότι το κακό παραβιάζει τη συμφωνία κι επιτίθεται.
Τέλος πάντων, φτάνει τώρα. Επιστρέφουμε στο μάθημα.
Αλλά να θυμάστε αυτό...
Αληθινοί ήρωες είναι αυτοί
που κάνουν μια θυσία και επιστρέφουν στη φυσιολογική ζωή
όταν λήξει ο πόλεμος.
Όσοι προσπαθούν να είναι ήρωες χωρίς λόγο
είναι άχρηστοι.
Συγγνώμη, αλλά...
ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
απομονωθήκατε τόσο πολύ, που δεν βλέπετε την αλήθεια.
Τουλάχιστον πείτε τη στον εαυτό σας.
Συγγνώμη για τη διακοπή.
Αλλά η ιστορία θα γραφτεί από εκείνους τους αφανείς ήρωες.
Καλό σας μάθημα.
Τα λέμε την άλλη βδομάδα.
-Τα λέμε. -Ναι.
Γυρεύεις μπελάδες;
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Δεν ξέρω άλλο τρόπο.
Εντάξει. Έλα μαζί μου.
Μην τους αφήσεις απ' τα μάτια σου.
Έγινε, αφεντικό.
Θυμήθηκες επιτέλους ποιος είσαι, Προστάτη.
Το μέρος φαίνεται ολόιδιο.
Δεν είδες ακόμα τι έχει μέσα.
Κρεμούσαμε ένα κλειδί μετά τον θάνατο κάθε Πιστού.
Με τον καιρό, έγινε παράδοση.
Καταλαβαίνεις πόσους χάσαμε;
Το θεωρείς ηρωισμό αυτό;
Αξίζει τέτοια τραγωδία;
Ήρθε ένα βράδυ
και τους σκότωσε όλους έναν-έναν.
ΝΕΣΕΤ ΝΤΕΜΙΡ
Πέρασαν πέντε χρόνια.
Νεσέτ...
Κεμάλ, Σαμί...
Τσεϊλάν...
Όλους.
Αλλά κάναμε μια συμφωνία.
Αν σταματούσαμε, θα σταματούσε κι αυτός
και η Πόλη θα ήταν ασφαλής.
Οπότε...
αν δράσεις τώρα,
όλα θ' αρχίσουν απ' την αρχή.
Κάνεις λάθος.
Δεν σταμάτησε.
Με περίμενε.
Μ' εμένα έχει το πρόβλημα.
Γι' αυτό πρέπει να βρω γρήγορα τα αντικείμενα.
Δεν καταλαβαίνεις, έτσι;
Εντάξει. Εμπρός, αλλά εγώ δεν συμμετέχω.
Μακάρι να είχες δίκιο...
μα πίστεψέ με, ξέρω τους Αθάνατους πολύ καλύτερα από σένα.
Ο Φαϊσάλ δεν θα σταματήσει.
Ίσως μπερδευτεί και κάνει ένα διάλειμμα,
μα το κακό μέσα του θα βγει στην επιφάνεια.
Επειδή δεν είναι σαν εμάς.
Ανήκει στο Σκοτάδι.
Είδα την κυριαρχία του στην Πόλη.
Η κόλαση ήταν καλύτερη από εκείνο το μέρος.
Εντάξει.
Αφού δεν συμμετέχεις,
τουλάχιστον ξεφορτώσου τις κάμερες.
Επίσης, μας ακολουθεί ένας τύπος με μουστάκι.
Να τον προσέχεις.
Τουλάχιστον προστάτεψε τον εαυτό σου, κι ας μην πολεμάς.
Θα έρθεις μαζί μας.
Σε θέλει ο κύριος Φαϊσάλ.
Πάρ' τον. Εμπρός.
Έλα, αδερφέ.
Φίλε, γιατί το κάνεις αυτό;
Κοίτα πώς είσαι.
Λαχάνιασες κι έγινες μούσκεμα στον ιδρώτα.
Εξαντλείς τον εαυτό σου κι εμάς.
Σου το είπα ευγενικά. Να μιλήσετε θέλει.
Έλα τώρα.
Θα ξαποστάσεις στο αμάξι.
Πιάσ' τον.
Ήρεμα.
Πού είναι;
Πού είναι τα αντικείμενα;
Πρέπει να φύγουμε.
Ξέρεις για τι πράγμα μιλάω!
Για τα αντικείμενα που μας έκλεψε το κάθαρμα.
Μίλα.
Για το ρούχο και το στιλέτο μιλάς;
-Σκουπίδια είναι. Τι τα θες; -Ναι.
Χακάν, πρέπει να φύγουμε!
-Ηρέμησε. -Περίμενε.
Άσε με. Θα μιλήσω. Άσε με, φίλε.
Ο Φαϊσάλ αγόρασε ένα ίδρυμα για να πάρει τα αντικείμενα
και τα έθαψε κάτω από αυτό.
-Τι ίδρυμα; -Έλα.
Πρέπει να φύγουμε. Έλα.
Παλιο...
Τους ξεφύγαμε.
Καλή είσαι.
Είπα ότι έπαψα να είμαι Πιστή, όχι ότι δεν ήμουν ποτέ.
Χάνουμε πολύ χρόνο. Έλα.
Άντε.
Τι;
Μου αξίζει μια συγγνώμη.
Είσαι σοβαρός; Θα μας πιάσουν. Έλα.
Δεν φοβάσαι;
Εντάξει.
Είχες δίκιο απ' την αρχή.
Συγγνώμη.
-Ευχαριστημένος; -Τώρα, ναι.
Λοιπόν, πού πάμε;
Στην αποθήκη του μπαμπά μου.
Μπορεί να βρούμε κάτι χρήσιμο εκεί.
Λογικό.
Φυσικά, αφού μόνο οι Πιστοί ξέρουν όλη την αλήθεια,
ο κόσμος λέει πολλές ανοησίες,
μα η σχέση της βεζίρη και του Προστάτη έχει γίνει θρύλος.
Τι εννοείς;
Λεϊλά και Μετζνούν;
Όχι σαν ερωτική ιστορία μιας Αθάνατης κι ενός Προστάτη,
μα σαν μια ιστορία δύο εραστών
που πέθαναν για την αγάπη τους κι αναστήθηκαν.
Πω πω.
Θα σου πω κάτι, όμως.
Τους άξιζε.
Το μαχαίρι του μπαμπά σου.
Κράτα το.
Έλα τώρα. Με τίποτα.
Χακάν, κοίτα...
Από τότε που πέθανε ο μπαμπάς μου, τρέχω να ξεφύγω.
Αν ήταν εδώ,
δεν θα σε απέφευγε ούτε θα συμφωνούσε με την ανακωχή.
Γι' αυτό άσε με να μετανοήσω.
Εντάξει.
Όπως θέλεις.
Αλλά δεν θεωρώ λάθος αυτό που έκανες.
Η επίθεση θα σ' έβαζε σε κίνδυνο.
Κι αν πάθαινες κάτι; Τι θα έκανα;
Θα τριγύριζα ως Προστάτης χωρίς Πιστούς;
-Μάλλον δεν έχει κάτι εδώ για τα μαγικά... -Κάτσε. Περίμενε.
Βρήκες τίποτα;
Ναι.
Ο ΦΑΪΣΑΛ ΕΡΝΤΕΜ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Αυτός που σου επιτέθηκε έλεγε αλήθεια.
Ο Φαϊσάλ απέκτησε τα δικαιώματα διαχείρισης ενός ιστορικού μέρους
αμέσως αφού πήρε τα μαγικά αντικείμενα. Δες εδώ.
Είναι και υπόγειο.
Τη Βασιλική Κινστέρνα;
Ναι. Γιατί;
Εκεί τους έκανα θνητούς.
Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο την εποχή του Μεχμέντ, θα το ήξερα.
Ξέρεις για τους διαδρόμους από κάτω της;
-Ποιους διαδρόμους; -Ακριβώς.
Ο Φαϊσάλ είχε αναλάβει και την αναστήλωση της Αγίας Σοφίας.
Εκεί βρήκαμε το μυστικό που ψάχναμε.
Αξίζει μια προσπάθεια.
Εσύ είσαι ο Προστάτης. Πάμε.
Κάναμε ό,τι ζητήσατε, κύριε Φαϊσάλ. Τον βρήκαμε.
Του είπα ευγενικά ότι θέλατε να του μιλήσετε.
Αλλά δεν άκουγε. Άρχισε να τρέχει.
Ορκίζομαι, τον κυνηγούσαμε μισή ώρα στα στενά.
Ξέρετε πόσο μεγάλα οχήματα έχουμε.
Δεν γινόταν να παρκάρουμε. Θα μας τα σήκωναν.
Και μετά;
Δεν μας τα σήκωσαν.
Αυτό το αποφύγαμε, αλλά τον πιάσαμε με τα πόδια.
Τον στριμώξαμε σ' ένα στενό.
Τεκίν... δεν ρωτάω αυτό.
Και μετά;
Του είπαμε αυτό που έπρεπε ν' ακούσει.
Έχετε άλλες εντολές;
Ναι.
Δεν δουλεύεις πια εδώ.
Φύγε.
Τι εννοείτε;
Φύγε.
Κάνε μια βόλτα. Να απολαύσεις την πόλη.
Ή να ερωτευτείς,
αν μπορείς.
Αλλά θα σου δώσω μια συμβουλή.
Στη θέση σου,
θα παρατούσα αυτήν τη δουλειά. Θα έκανα νέα αρχή. Χωρίς παρανομίες.
Δεν ξέρω άλλο τρόπο ζωής, κύριε Φαϊσάλ.
Δεν θέλω να σας αφήσω.
Ορίστε.
Δική σου.
Τι είναι;
Η αποζημίωσή μου;
Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, Τεκίν.
Για να καταστείλει τη στάση,
ο Ιουστινιανός συνάντησε το Σκοτάδι πρώτη φορά σε αυτήν τη δεξαμενή.
Και το Σκοτάδι έστειλε τους Αθάνατους στην Πόλη να σταματήσουν τη στάση.
Τη Στάση του Νίκα;
Ναι.
Μα οι Αθάνατοι δεν σταμάτησαν αφού κατέστειλαν τη στάση.
Η ύπαρξή τους προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στην πόλη.
Κι ο Ιουστινιανός παραβίασε τη συμφωνία.
Ακριβώς.
Πήρε πίσω τον λόγο του.
Πριν έρθουν οι άλλοι Αθάνατοι,
σφράγισε αυτήν την αίθουσα κι έχτισε την Κινστέρνα από πάνω.
Μα γιατί δεν έφυγαν οι Αθάνατοι;
Προσπάθησαν,
αλλά δεν τους άφησε το Σκοτάδι.
Τους απαγόρευσε να επιστρέψουν,
αν δεν κατέστρεφαν την Πόλη για εκδίκηση.
Γι' αυτό επιτίθενται στην Πόλη εδώ και αιώνες.
Δηλαδή, είναι ψυχές παγιδευμένες εδώ.
Ναι, αλλά είναι υπηρέτες του Σκοταδιού.
Μην το ξεχνάς.
Του Σκοταδιού;
Το ηλιακό ρολόι.
Λες να είναι κάπου εδώ;
-Ποιο; -Η πόρτα.
Σίγουρα θυμάσαι σωστά;
Θα δοκιμάσω.
Είναι βαρύ.
Σου το είπα.
Το έμβλημα της βεζίρη.
Κάθε έμβλημα ανήκει σε άλλον Αθάνατο.
Είναι σαν τάφος των Αθάνατων.
Ακριβώς.
Χακάν.
Ναι.
Σταμάτα! Στάσου!
Γαμώτο.
Τι στον διάολο;
Πρέπει να 'ναι παγίδα.
Γαμώτο. Καίγεται. Γαμώτο!
Καίγεται. Μην το αγγίζεις!
Τι διάολο γίνεται;
Γαμώτο!
Νόμιζα ότι τα αντικείμενα ήταν άφθαρτα.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Το έμβλημα της εταιρείας του Φαϊσάλ.
Τίνος είναι το μετάλλιο;
Του πατέρα μου;
Αυτό το έμβλημα...
είναι ίδιο με το μετάλλιο του πατέρα του Χαρούν.
Του πρώτου Προστάτη.
Ναι.
Ο Φαϊσάλ...
είναι ο πατέρας του Χαρούν.
Όλοι οι Προστάτες,
όλοι μας...
είμαστε απόγονοι του Φαϊσάλ.
Σ' αγαπώ και ταυτόχρονα σε μισώ εξίσου.
Ξέρω...
Ξέρω ότι πληγώσαμε πολύ ο ένας τον άλλο.
Ήθελα να σε ξεφορτωθώ, αλλά δεν με άφησες.
Ήθελα να σε καταστρέψω,
μα απέτυχα.
Προσπάθησα να υποκύψω
και να θυσιαστώ, αλλά έχασα τον ύπνο μου.
Μα τώρα σ' εκλιπαρώ. Σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ...
άφησέ με.
Άσε με.
Ήλπιζα να ζήσω μια νέα ζωή...
όταν επέστρεψα.
Δεν ξέρω.
Με τη μαμά μου...
τον μπαμπά μου...
κι όσους αγαπούσα.
Τι άλλαξε, όμως;
Τίποτα.
Εκτός απ' όλα τ' άλλα,
έμαθα ότι ο Φαϊσάλ είναι ο λόγος που υπάρχω.
Τέλεια.
Και τι έγινε;
Χάσε άλλη μια μάχη.
Ο Χακάν Ντεμίρ είσαι.
Εσύ δεν είσαι ο θρύλος
για τον οποίο μιλούσε κάθε Πιστός για αιώνες;
Ζεϊνέπ...
δεν τα παρατάω.
Μόνο που...
δεν ξέρω πώς να αντεπιτεθώ.
Χακάν, αντιμετώπισες τόσους Αθάνατους χωρίς το ρούχο ή το στιλέτο.
Δεν είναι τα αντικείμενα. Εσύ είσαι.
Θα το αντιμετωπίσεις κι αυτό.
ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
"Περιμένω τον Χακάν στο λιμάνι του Χαϊντάρ Πασά".
Ο Φαϊσάλ.
Τι περιμένουμε; Πάμε.
Εσύ δεν θα έρθεις.
Γιατί;
Επειδή εμένα θέλει να δει.
Θέλει να είμαστε μόνοι.
Γι' αυτό το σχεδίασε αυτό.
Κι επειδή το θέλει...
Ζεϊνέπ, η μάχη δεν είναι πια μεταξύ Προστατών και Αθάνατων.
Είναι προσωπική τώρα.
Σε παρακαλώ.
-Ζεϊνέπ... -Μην το κάνεις.
Μην τολμήσεις να βγάλεις συγκινητικό αποχαιρετιστήριο λόγο.
Μόλις βρεθήκαμε, εξάλλου.
Εντάξει.
Τα λέμε.
Φαϊσάλ!
Καλώς ήρθες.
Τι θέλεις από μένα;
Καταρχάς, ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Απλώς θα μιλήσουμε.
Δεν έχουμε τίποτα να πούμε.
Έλα.
Είμαι μπροστά σου.
Κάνε την κίνησή σου.
Χακάν, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, ηρέμησε.
Θα 'πρεπε να ήσουν νεκρός.
Δεν είσαι ο μόνος που γύρισε πίσω στον χρόνο
κι έμαθε πιο πολλά απ' όσα έπρεπε.
Ήξερες ότι το κλειδί είχε δηλητήριο.
Ας πούμε ότι το παρατήρησα τελευταία στιγμή.
Πίστεψέ με, αν το ήξερα, θα είχα σώσει τη Ρουγιά.
Αυτό που έβαλαν στο κλειδί μύριζε τόσο έντονα...
που δεν γινόταν να μην το προσέξω.
Είμαι μόνος 600 χρόνια εξαιτίας αυτού.
Μόνος;
Με τόσα λεφτά,
τόση πολυτέλεια.
Τι θέλεις και δεν μπορείς να έχεις, Φαϊσάλ;
Χακάν,
αφότου σκότωσες τους άλλους,
η αθανασία είναι η μεγαλύτερη κατάρα μου. Το ήξερες;
Το Σκοτάδι με παγίδεψε εδώ, μέχρι να πάρει εκδίκηση.
Γιατί μου το λες αυτό, Φαϊσάλ;
Τώρα ξέρεις την αλήθεια.
Μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις απ' αυτόν τον πόνο, Χακάν.
Επειδή είμαι απόγονός σου;
Πίστεψέ με, ούτε εγώ το ήξερα στην αρχή.
Τελικά ήταν έγκυος όταν την παράτησα.
Τελικά η γενιά του Προστάτη ξεκίνησε μ' εμένα.
Τελικά έδωσα εκούσια στην ανθρωπότητα το πολύτιμο όπλο της.
Τέλος πάντων...
Τώρα χρειάζομαι αυτό το όπλο, Χακάν.
-Τι θέλεις από μένα; -Είναι πολύ απλό.
Το αίμα μου ρέει στις φλέβες σου.
Πνίξε με...
κι απάλλαξέ με απ' αυτό το βάρος.
Έλα.
Εγώ σου έδωσα το αίμα που σ' έκανε αυτό που είσαι.
Είμαι κι εγώ οικογένειά σου.
Τώρα πνίξε με και σώσε με. Σε παρακαλώ!
Οικογένεια;
Η οικογένεια είναι κάτι παραπάνω από αίμα, Φαϊσάλ.
Εγώ ήμουν αυτός
που σου στέρησε όσους αγαπάς, σ' άφησε μόνο, σκότωσε τους πάντες!
Δεν πιστεύω να μ' αφήσεις να ζήσω, έτσι;
Θα σε ξεφορτωθώ.
Θα σε ξεφορτωθώ για πάντα!
Τι συμβαίνει;
Άσε με. Άσε με.
Άσε το χέρι μου!
Τι είναι αυτό; Γαμώτο!
Τι είναι αυτό;
Τι διάολο;
Τι συμβαίνει;
Γιατί το έκανες αυτό;
Νόμιζες ότι όλα θα τελείωναν τόσο γρήγορα;
Φαϊσάλ, τι συμβαίνει;
Χακάν, δεν το καταλαβαίνεις; Έλα τώρα.
Ξύπνησες τον Αθάνατο μέσα σου.
Τι;
Θα γίνεις Αθάνατος σε λίγα λεπτά.
Όχι.
Εσύ είσαι τώρα ο εχθρός της πόλης, Χακάν!
Πώς σου φαίνεται το σχέδιό μου;
Όχι, δεν μπορεί. Όχι!
Όχι.
Όχι. Δεν θα γίνω σαν εσάς!
Σταμάτα να το αρνείσαι!
Γιατί λες μόνο εσύ να μπορείς να χρησιμοποιείς το ρούχο και το στιλέτο;
Αποδέξου την πραγματικότητά σου και υποτάξου στο Σκοτάδι!
Ποτέ!
Σύντομα θα κυριεύσει το σώμα σου
και πριν το καταλάβεις,
θ' αρχίσεις να σκέφτεσαι όπως αυτό.
Κι αν δεν σε σκοτώσω;
Αν δεν με σκοτώσεις...
θα συνεχίσουμε την επίθεση στην Πόλη μαζί,
σαν οικογένεια.
Η δύναμη να ρίξεις φως στο Σκοτάδι είναι μέσα σου, γιε μου.
Ποτέ μην αμφισβητείς τη δύναμή σου.
Η δύναμή σου...
είναι το πεπρωμένο σου.
Δεν είναι τα αντικείμενα. Εσύ είσαι.
Δεν είμαι ένας από εσάς.
Αφιέρωσα τη δύναμή μου στο καλό.
Όσο έχω πίστη,
το στιλέτο θα συνεχίσει να υπάρχει.
Λυπάμαι, μα το τέρας μέσα σου έχει ήδη ξυπνήσει, Χακάν.
Ίσως δεν μπορέσω να το ξεφορτωθώ...
μα μπορώ να θυσιαστώ, όσο υπάρχει το στιλέτο.
Σε περιμένει μια απίστευτη ζωή εδώ.
Δεν ήθελες να γίνεις ο Φαϊσάλ Ερντέμ;
Αυτό ίσχυε πριν.
Καλύτερα να πεθάνω...
παρά ν' αφήσω έναν Αθάνατο πίσω.
Χακάν...
τίποτα δεν αξίζει αυτήν τη θυσία.
Μην το κάνεις.
Θα το κάνω.
Θα το κάνω, μα δεν θα 'σαι εδώ να το δεις!
Μπορείς να αναπαυθείς τώρα.
Οι Αθάνατοι δεν υπάρχουν πια...
κι εγώ μαζί τους.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΖΑΡΙ
Γεια σου, αδερφέ.
-Τι λέει; -Τα ίδια.
Στον λογαριασμό μου.
Καλημέρα, παιδιά.
Χακάν.
Έλα εδώ.
Τελείωσα μ' αυτά, κυρία μου.
Καλή σας μέρα.
Λένε ότι έχεις τα πιο ιδιαίτερα πράγματα στο μαγαζί σου.
Ψάχνω ένα ιερό ρούχο για έναν πολύ ξεχωριστό πελάτη μου.
Από την οθωμανική εποχή.
Μας τελείωσαν τα ιερά ρούχα,
αλλά μπορείτε να πάρετε αυτό, αν θέλετε.
Δεν μου κάνει.
Αλήθεια;
Τι λες γι' αυτό;
Έλα. Όχι εδώ. Στο παζάρι είμαστε. Τι κάνεις;
Δεν θα 'ρθει κανείς. Δεν έχει δουλειά.
-Όχι. -Περίμενε. Έλα.
Έλα. Είπα, όχι.
Έλα εδώ.