NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co się stało?
Wszędzie mnie szukają.
Widziano mnie, jak opuszczam pracownię czasu.
Było blisko.
To było nieuniknione.
Kiedy uniknąłeś egzekucji, stałeś się znanym zdrajcą.
Nikt cię nie śledził?
Nie.
W porządku.
Nie mamy dużo czasu,
ale wszystko naprawimy. Zaufaj mi.
Ta staruszka, o której wspomniał Okhan?
Znalazłam jej dom. To blisko.
Co się stało?
- Nic. Chodźmy. - Czekaj.
Coś się wydarzyło w przyszłości, tak?
Nie tylko Wierni zginęli.
Ty też.
Kto to zrobił?
Faysal.
Czyli Hüsrev.
Dobra, chodź.
Ja panią znam!
Kim pani jest?
Śledziła mnie pani.
Czego pani chce?
Mów, kobieto! Czemu mnie pani śledzi?
Harun.
Jesteś moim synem.
Kto zostawiłby małe dziecko?
Ale musiałam, nie miałam wyjścia.
Akindżi, który cię wychowywał?
Słyszałam, że jest dobrym człowiekiem.
Dlatego zostawiłam cię u niego.
Ale zawsze nad tobą czuwałam.
Rozumiem.
Ale przejdźmy do rzeczy.
Dlaczego uwarzyłaś eliksir?
Jak zrobiłaś coś tak trudnego?
Mój ojciec był uzdrowicielem.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Wszystkiego mnie nauczył.
Dlaczego ktoś nagle przygotował eliksir, który zniszczy Nieśmiertelnych?
Co cię z nimi łączy?
W ciemności kryją się demony, które cię szukają.
Mnie też znalazły.
Byłam sama.
Przez nie zostałam sama z dzieckiem.
Zrozumiałam, że demony wydostały się z piekielnej otchłani.
Ale jak już mówiłam, zawsze cię pilnowałam.
Kiedy zobaczyłam, że cię otoczyły,
poczułam się, jakby serce polano mi wrzącym olejem.
Byłam zdruzgotana.
Musiałam ochronić wnuczkę i syna.
Jeden z nich był uzdrowicielem, więc zaprzyjaźniłam się z nim.
Ufał mi.
Więc kiedy Doktor poprosił o pomoc, dałaś mu wszystko.
Właśnie tak.
SALON SAMOCHODOWY NAPRAWY - LAKIER - OPONY - AKUMULATORY
Tu chyba jest bezpiecznie.
Nigdzie nie jest bezpiecznie.
Ale nie mamy wyjścia. Utknęliśmy tutaj.
Myślisz, że mu się uda?
Oby.
Ja pierdolę! Tego nam brakowało.
Coś jest nie tak. Daj nóż.
- Co chcesz zrobić? - Nic złego, spokojnie.
- Dlaczego mam ci ufać? - Bo musisz! No dalej.
Dziwnie pachnie.
Nigdzie indziej tego nie ma.
Tylko ja to hoduję.
Musimy się spieszyć.
Ile to potrwa?
Cierpliwość to inna nazwa siły.
Całe życie czekałam.
Nie martw się.
To nie potrwa długo.
Koszula nie chroni Hakana.
Czyj to medalion?
Mojego ojca?
Był mężnym człowiekiem. Niewzruszonym niczym góra.
Ale już go nie ma.
Trzeba martwić się o przyszłość, a nie przeszłość.
Przeszłość jest wszystkim.
To wszystko, co musisz wiedzieć.
Mamy przesrane. Już po nas!
Co teraz zrobimy?
Jeśli nas otoczą, a koszula go nie ochroni, zabiją go!
Możesz się zamknąć? Uspokój się.
Dobra, jestem spokojny. To co zrobimy?
Nie wiem.
Musimy jakoś go powiadomić, że coś mu tu grozi.
Powiedział, że kiedy Zeynep zabrała mu klucz, poczuł to w przeszłości.
Może jak go weźmiemy, to się zorientuje.
Nie dotknę klucza.
Raz próbowałem i cholerstwo odrzuciło mnie na dwa metry.
Nie dotknę. Zeynep mogła, bo jest Nieśmiertelną.
Harun?
Co? Nic ci nie jest?
Synu? Co się stało?
- Co jest? - Dzieje się coś złego.
- Musimy natychmiast dokończyć eliksir. - Dobrze.
Pospieszę się.
W przyszłości nie dzieje się dobrze.
Muszę sprawdzić, o co chodzi.
Nie ma czasu do stracenia.
Gotowe? Ile jeszcze?
- Jeszcze nie. - Nie mamy czasu.
- Daj rękę. - Słucham?
Daj rękę.
Teraz gotowe.
Co?
Moja krew jest składnikiem?
Twoja krew jest bardzo ważna.
Co w niej specjalnego?
Są katastrofy, od których płonie serce,
lecz są też cuda, które je gaszą.
Jesteś jednym z nich.
Chodź, Harun.
Harun!
Masz moc rozjaśnienia mroku, synu.
Powodzenia.
Dziękuję za pomoc.
Jak nie masz nic dobrego do powiedzenia, nic nie mów.
To się rozrasta.
Tak.
Dlatego musimy się spieszyć.
Wszystko gotowe do audycji?
Chyba tak. Już dawno im kazałam.
Dobrze.
Nie udało się. Nie poczuł, że bierzemy klucz.
- Gdzie go ukryjemy? - Nie wiem.
A niby masz tysiąc lat doświadczenia.
Weź się zamknij.
- Co jest? - Nic ci nie jest?
Koszula traci moc. Tatuaż zniknął.
Co?
Kurwa.
Jak to?
Kurwa.
W przeszłości uznali mnie za zdrajcę.
Co?
Harun nie zdobędzie talizmanów.
- To też się zmieniło? - Oczywiście!
Sułtan Mehmed ma teraz Haruna za zdrajcę,
więc nie powoła go na Obrońcę.
Daj spokój, już i tak jesteśmy jedną nogą w grobie.
Drodzy słuchacze, przerywamy program, żeby nadać komunikat specjalny.
Przepraszamy wszystkich.
Ta kreatura, Hakan, to zagrożenie
dla naszej egzystencji.
Wszyscy Nieśmiertelni muszą go ścigać.
Musicie przywlec mi tego zdrajcę, Obrońcę,
który ma klucz i nam grozi.
Odnajdźcie zdrajcę i klucz i się do mnie zgłoście.
A ty, Hakan...
Dobrze wiem, że tego słuchasz.
Nawet nie próbuj.
Nie ma drogi ucieczki. Wszystkie są zablokowane.
Będę cię ścigać, aż odzyskam swoją własność.
Przepraszam.
Wszyscy będziemy.
Dlaczego Faysalowi tak zależy na kluczu?
- Bo zabił Wezyra. - No i co?
Zabicie Wezyra oznacza powolną, bolesną śmierć.
Skoro ma umrzeć, co go obchodzi klucz?
Dzięki niemu otworzy wrota i zdejmie klątwę. Nie umrze.
Znalazłem w przeszłości przepis.
Muszę jak najszybciej wrócić.
Ale kiedy w mieście jest tak...
Koszula też nie działa. Cholera.
Nieśmiertelni już deptali nam po piętach. Teraz będzie tylko gorzej.
I musimy wzbić się w powietrze, żeby cię teraz chronić.
To się chyba nie uda,
ale może wystarczy morze.
Statek ewakuacyjny.
Jeśli się uda,
wydostaniemy się stąd
i moje ciało będzie bezpieczne.
Co to za statek?
Chowajcie się. Do tyłu.
Ale Faysal się stara.
Sami,
dzwoń do kapitana.
To niedaleko. Jedźmy jak najszybciej.
Słyszałeś Faysala. Odciął wszystkie drogi.
Jest bardzo dokładny. Musiał już słyszeć o ewakuacji.
Statek to Daphne?
Dobrze, kapitanie.
Postaramy się. Oddzwonię.
Dziękuję.
I co?
Powiedział, że są uzbrojeni i on się tam nie zbliży.
I że zginiemy, jeśli spróbujemy.
Ma rację.
Gość ma rację.
Najchętniej bym ich zaatakował!
Co zrobimy?
Może jest jeden sposób.
Jaki?
Dźwięk rogu wzywa wszystkich Nieśmiertelnych.
Pójdę w niego zadąć, a wy w tym czasie zrobicie, co trzeba.
Faysal użył go do wezwania ich po otwarciu bramy.
Dobra. Plan jest taki.
Kiedy zagrasz, Nieśmiertelni opuszczą zatokę.
Wtedy statek podpłynie.
Idź. Nie marnujmy czasu. A ty daj znać kapitanowi.
Okhan.
Wiesz, co się tam stanie.
Tak.
Moje życie było puste. Może moja śmierć na coś się przyda.
Załatw Faysala.
Połącz Wezyra i Haruna. Ona na to zasługuje.
Co się stało?
Koszula mnie tam nie chroni, bo tutaj jestem zdrajcą.
Nieśmiertelni muszą natychmiast to wypić.
- Ale jak ich zebrać razem? - Przyjdą, jeśli ich wezwę.
Ale musimy mieć powód.
Masz pod nosem jeden doskonały powód.
Stój! Gdzie idziesz?
Dupki!
No dawaj, Okhan!
Udało mu się.
Hakan, wiem, że mnie nie słyszysz, ale to dźwięk rogu.
Odjeżdżają.
Zbierają się stąd.
Zbierają się.
Kapitanie?
Plaża jest pusta.
Przystań jest bezpieczna. Przypływaj.
Dobra, czekamy.
Widzę po przygotowaniach,
że albo masz ważne wieści,
albo grzech śmiertelny.
Dziwnie tu być po tak długim czasie.
To tu się wszystko zaczęło.
Może to tu się wszystko skończy.
To w tych drzwiach pierwszy raz zobaczyłem Justyniana.
Miał pobladłą twarz.
Nic dziwnego, skoro myślał, że to jego koniec.
Tak by było, gdyby nie my.
Dość gadania o przeszłości.
Doktor nie przyjdzie, Wezyrze?
W każdym razie.
Wezwałam was tutaj...
z powodu tego człowieka.
Naprawdę jest was tak niewielu?
Myślałem, że jest was więcej.
Powiedziałaś o nas śmiertelnikowi?
Nie możesz mnie pouczać. Nie po to tu jesteście.
To po co?
Żeby wspólnie go ukarać!
- Idiota. - Zostaw to mnie.
Takie dziwadło nie będzie mi rozkazywać.
Przytyło ci się, Obrońco?
Nie słyszę już rogu.
No to mamy przesrane.
Nie zabijaj jej, Okhan.
Jak to możliwe?
Nie zabijaj jej. Puść ją.
Nie martw się. Wszystko będzie, jak powinno być.
Teraz możesz odejść w pokoju.
Są w zatoce.
Przypłynie statek, Daphne.
Czyli specjalnie się do ciebie zbliżył.
Tak. Wiedział o nas.
Na szczęście Hüsrev to odkrył.
Wszystko mi powiedział.
Nie został skazany na śmierć?
Tak. Uratowałam go od egzekucji, jeśli o to pytasz.
Chyba nie było ci go żal.
Musimy się dowiedzieć, co o nas wie.
Jeśli jest ktoś jeszcze, musimy się nim zająć.
Powiesz nam?
Czy mamy cię zmusić?
Zobaczmy.
Łeb ci urwę, słyszysz mnie?
- Urwę ci go. - Dosyć, Mergen.
Dosyć!
Przede wszystkim...
Hüsrev.
Dziękuję.
Gdyby nie Hüsrev,
ten człowiek byłby naszą zgubą.
Jesteśmy ci wdzięczni.
Na zdrowie.
Na waszym miejscu
nie piłbym z tych kubków.
Chyba że chcecie,
żeby Wezyr zmieniła was w śmiertelników.
Wasz wybór.
Wybrany numer jest niedostępny.
Pieprzona łódź. Pieprzony kapitan. Walić ich wszystkich!
Hakan, statek! Już płynie!
Wstawaj, jesteśmy uratowani.
No dalej, rusz się.
Ja pieprzę.
To bezpodstawne oskarżenie.
Jestem przywódczynią. Dlaczego miałabym to zrobić?
Hüsrev, co jest w kubkach?
Odpowiedz.
Na nic nie muszę odpowiadać.
Gdzie Doktor?
Nie wiem.
Jak możesz kłamać nam prosto w twarz?
Powiem wam, gdzie jest.
Nasz przyjaciel został zamordowany.
Zgadnijcie przez kogo.
Przez Wezyra
i jej tajnego kochasia!
O co ci chodzi? Nie zabiłam go.
Mówił, że boi się Wezyra. Mogłem go posłuchać.
Ty go zabiłeś, gnido!
Widzicie?
On chroni ją, a ona jego.
- Dosyć! - A dlaczego?
Bo to wszystko jest częścią ich gierki!
Dosyć!
Zmywamy się, Hakan.
Wydostanę cię stąd.
Ja pierdolę.
Skąd się wziął ten gnój?
On serio ma kij w ręku?
Przepuśćcie mnie.
- Gdzie nasz Obrońca? - Jestem sam. Zostawcie mnie.
Kretyn przylazł z kijem.
Nie możesz tak mówić do przywódczyni.
Może czas zmienić przywódcę.
To Mrok mnie wybrał.
Kim jesteś, żeby to zmienić?
Gdyby Mrok wiedział, co robisz za naszymi plecami,
już dawno pewnie odebrałby ci klucz!
Nie powinnaś go mieć.
Nie będę chować się za kluczem.
Proszę.
Za Mrok.
No proszę.
Stambuł płonie, a ty wciąż tkwisz w przeszłości?
Tu jest klucz. Weźmy go i...
Czekaj.
Patrz.
Jak to możliwe?
Przepraszam. Poczekaj, skarbie.
Chyba dziś są moje urodziny.
No to...
chyba zdmuchnę świeczki, co?
Drzwi!
- Mergen, drzwi! - Hakan!
Co się stało? Hakan!
Nie odchodź. Trzymaj się. Proszę.
Zeynep?
Nie pozwolę ci go zabić.
Weź się w garść.
Nie jesteś dość silna...
Zeynep...
Nie bądź śmieszna!
Zeynep!
- Hakan! - Chodź.
Hakan!
Ani mi się waż umierać!
Proszę, Hakan.
Proszę.
Morze jest bardzo spokojne.
Harun?
Żeglowanie po tak spokojnej wodzie musi być łatwe.
Ale prawdziwy kunszt mistrza widać
podczas burzy.
Nie mam tego kunsztu.
Bo wtedy by nas tu nie było, prawda?
Jesteśmy tu, bo jesteś mistrzem.
- Co? - Jesteś...
dużo odważniejszy niż ja czy inni Obrońcy.
Zrobiłeś to, czego nam się nie udało.
Masz szansę zniszczyć Nieśmiertelnych.
Ale to koniec.
Statek jest wrakiem.
Patrz.
Jeśli tylko jeden z nas może podążać dalej,
ty idź.
Może wtedy się uda.
Ty jesteś kapitanem tego statku,
nie ja.
Ty obierasz kurs.
Ty jesteś u steru.
To ty musisz dopłynąć bezpiecznie do portu.
Pamiętaj...
Wiatr nigdy nie wieje zgodnie z wolą żeglarza.
Żeglarz dostosowuje się do wiatru.
To twoja decyzja.
Będę czekał, aż dopłyniesz bezpiecznie do portu.
Opanuj się. Nie wiesz, co robisz.
Jeśli moje podejrzenia się sprawdzą, zabiję cię gołymi rękami.
Wiecie, że ten, kto mnie tknie, będzie przeklęty.
Znajdziemy więc inny sposób, by się ciebie pozbyć.
Mergen!
- Mergen! - Mergen?
- Mergen! - To krew?
Nie wierzę, że umiera.
Uciekaj, Hakan!
Otwórzcie!
Otwórzcie, do cholery!
Otwórzcie!
Natychmiast otwierajcie!
Otwórzcie te drzwi!
Otwórzcie!
Ratunku!
Płonę!
- Pomocy! - Pomóżcie!
Ratunku!
Udało się.
Pokrycie klucza eliksirem.
Dobry pomysł.
Tato!
Dlaczego nas wezwałeś?
Kupiłeś mi konia?
Moja Şirin.
Kochanie,
wybacz mi, jeśli nie byłem dobrym ojcem.
Wyruszasz na kolejną wyprawę?
Nie. Chodź.
Chciałem tylko powiedzieć, jak bardzo cię kocham.
Jesteś najodważniejszą, najmądrzejszą
i najpsotniejszą dziewczynką, jaką w życiu widziałem.
Nie zmieniaj się, dobrze?
Dobrze. Idź do Valeriyi.
Chodź.
Czyli...
to pożegnanie?
Tak.
Mam ostatnie pytanie.
Co jest najdziwniejsze w twoich czasach?
- Samoloty. - Co?
Samoloty.
Wszędzie nimi latamy.
- Ludzie? - Tak.
Latają?
Z miejsca na miejsce? Jak ptaki po niebie?
Owszem.
Niemożliwe.
To niemożliwe.
Niemożliwe.
Żartujesz sobie?
Ciesz się, że odchodzę. Łatwo cię omamić.
Zapłacisz mi za to.
Nie lubię pożegnań.
Ja tak samo.
Dziękuję.
Şirin! Chodź, idziemy.
Kupimy słodycze!
Ale z tym lataniem?
Prawie uwierzyłem. Chodźmy.
Idziemy.
- Harun za tobą tęsknił. - To znaczy?
Nie miałem okazji powiedzieć.
Kiedy zemdlałem,
widziałem Haruna.
Nie wiem, czy to był sen,
- ale chyba nie. - Co mówił?
To nasza sprawa.
Sama go zapytaj, jak chcesz.
Gotowa?
Na szczęśliwe życie u boku ukochanego? Oczywiście.
Będziecie bardzo szczęśliwi.
Dzięki tobie.
Nie tylko uratowałeś Stambuł,
ale uszczęśliwiłeś też wiele osób.
Chodź.
Nie rozklejajmy się.
Ja nie będę płakać.
Ja też nie, bo jestem wielkim Wezyrem.
- Nie zapomnij zniszczyć klucza. - Nie martw się.
Zajmiemy się tym z Harunem. Nie martw się.
No to idź.
- Tutaj! - Podaję!
- Zwolnij, dziecko. - Przepraszam!
Memo?
Memo!
WROTA KOSMOSU
FAYSAL ERDEM: SUŁTAN SUKCESU ZŁOTE ZASADY BIZNESU
Ale jak...?