[dramatik müzik çalıyor]
[taş sürtünme sesi]
[dramatik müzik çalıyor]
Şşt...
- Sakin ol. - Sen...
Hatırladın mı beni?
Şşt.
- Neredeyiz biz? - Sakin ol.
Senden istediğim şey çok basit.
O ölümlülük iksirinin içinde ne olduğunu söyleyeceksin.
Sakin ol.
Şşt. Hey! Hey!
[Okhan] Ah!
Ama ben sana ne dedim?
Sakin ol, dedim.
Allah Allah!
[Hakan güler]
Bak şimdi. Hekim Efendi,
hayatta ölümden daha beter şeyler vardır.
Yani mesela...
[Hakan derin nefes verir]
...diyelim ki ben seni buradan hiç çıkartmadım.
Çekirdeğimi aldım, karşına oturdum, batmanı izliyorum.
Çıkar beni şuradan.
Aa, bir dakika dur ama, bir şey anlatıyorum.
Sonra sen yavaş yavaş dibe kadar battın.
Kayboldun.
Ne olacak?
Ölmeyeceksin
ama sonsuza kadar çürüyeceksin.
O yüzden sorumu tekrarlıyorum.
İksiri nasıl yaptın?
Dünya kadar paran da olsa...
...hiç bitmeyecek ömrün de olsa...
...dağları delecek sevdan da olsa hiçbir şey değişmiyor.
Hiçbiri sevdiğim kadını geri getirmeye yetmiyor.
Çünkü onu geri getirecek şey bende yok.
Ama sende var.
Çaresizsin.
İksiri öğrenmek için beni uyandıracak kadar çaresizsin.
Şu kafamın içindekine mahkûmsun sen.
Tabii sen şimdi elindeki seçenekleri tartıyorsun,
ne kozun var onlara bakıyorsun.
Ama ben sana söyleyeyim mi?
Yani on, bilemedin 15 dakika, maksimum.
Ondan sonra senin için el finito.
Ya...
Çünkü istediğimi almadan bir Ölümsüz'ü, hele senin gibi zehir ustası bir Ölümsüz'ü
buradan çıkaracağımı düşünüyorsan yanılıyorsun.
Bu yüzden...
...ötecek misin
yoksa ötecek misin?
Sen nereden buldun beni ya?
Nasıl öğrendin sen yerimi?
[ok sesi]
[Nisan] Benden.
İksirle ölümlü oldu Rüya. Muhafız bile uyandıramaz onu.
Ama sen gücünü kullanabilirsin. Geri getirebilirsin onu.
Yapamam Faysal.
Ölen birini geri getiremem. Doğanın kanununu bozamam.
Bunu bile yapamıyorsan ne boka yarıyorsun o zaman sen?
[kapı açılır]
- Sami. - Hakan?
Bir şey mi oldu?
Yo, ben... Bir şey yok. Her şey yolunda.
Hatta her şey fazla yolunda. Ben bugün...
...Berrin'e açılmayı düşünüyorum da.
[hafifçe güler]
- Hayırlı olsun kardeşim. Çok sevindim. - Sağ ol.
Bir de sen bu formülün nasıl yapıldığının bilgisini aldın ya...
Almadın mı?
- [Berrin] Alamadın, değil mi? - [Hakan oflar]
Anlatacağım her şeyi.
Bırak kalsın.
Zaten Vezir nerede olduğumuzu da ne istediğimizi de çok iyi biliyor.
Bu savaşı oyunla, hileyle vermediğimi de biliyor.
Ama şunu da bilsin...
...anlaşmayı bozmanın bedelini çok ağır ödeyecek.
[Okhan] Neden öldürmedin onu?
Savunmasızdı. Orada bitirebilirdin işini.
Öncelikler Okhan.
Önce suçlu kim, suçsuz kim, onu öğreneceğim,
sonra da cezasını kendi ellerimle vereceğim.
Geç, buyur içeri.
Uzun zaman oldu. Konuşacak çok şey var.
Arkadaşlar.
Bu saatten sonra yapmanız gereken tek bir şey var.
[Sami] Canımız pahasına da olsa savaşmak.
Hayır.
Bir süredir limandan tahliye tekneleri kalkıyor.
Hayatta kalanları İstanbul'dan kaçırıyorlar.
Siz de bugün o teknelerden birine bineceksiniz.
Aklını mı kaçırdın abi? Hayatta olmaz.
Yani olursa bile, önden kadınlar ve çocuklar derler ya... Berrin önden...
Pardon.
Bakın...
Benim hançerim var, gömleğim var. Ben bir şekilde hayatta kalırım ama siz...
Ama biz ölebiliriz.
Bir dakika, bir dakika.
Ne güzel plan ya. Yani diyorsun ki biz gidelim, sen kal.
Sonra da desinler ki
İstanbul'u Muhafız Hakan Demir tek başına kurtardı.
[güler]
Biz burada iskele babası mıyız ya? Unut onu Hakan efendi. Buradayız.
[iç çeker]
Yok be abi. Tarih marih değil onun derdi. Şan, şöhret.
Tabii, sonra gelsin eğlencesi.
Hakan, biz buradayız.
Hiçbir yere gitmiyoruz.
Tamam. Hadi arkadaşlar.
Yeter bu kadar duygusallık. Herkes işinin başına.
- Hack'lenecek bir yer var mı abi? - Arkadaşlar...
İyi niyetinizi anlıyorum ama...
Bu kadar Ölümsüz'ün arasında yapabileceğiniz hiçbir şey yok.
Ben de sizler için endişelenmek istemiyorum.
O yüzden lütfen...
Tamam.
Ama söz ver,
- bu iş bittiğinde... - Söz.
Söz veriyorum. Bu iş bittiğinde...
...tekrar görüşeceğiz.
[Berrin] Tamam.
Hadi, bu kadar durduğun bile yeter. Git, kurtar hepimizi Muhafız.
Vezir'i, Okhan'ı bulmak için nereden başlaman gerektiğini biliyor musun?
Bakabileceğim tek bir yer var.
Orası da bir zamanlar evimiz olan yer.
[Zeynep] Seninki de iyi cesaretmiş Muhafız.
Görevin Ölümsüz öldürmekken
bir tanesini bile isteye uyandırmak.
Ama çok tutamadın elinde galiba, değil mi?
Neredesin Zeynep?
Sesime gel.
Biraz daha.
Sıcak.
Daha sıcak.
Bunları biliyorsan Vezir'le konuştun demektir.
Nerede o?
Kimseyle konuşmadım.
Vezir'i de dünden beri görmedim.
Nereden biliyorsun o zaman Zeynep?
Kâhin öldü Hakan.
Yeni Kâhin benim.
Anlamıyorum niye getirdin beni buraya.
Çıkalım, yeni Ölümsüz'lerle keyfimize bakalım.
Niye? Özlemedin mi beni?
O nasıl laf ya?
Özledim tabii.
Ne bileyim, pek belli olmuyor da.
Hoş geldin.
[şişe kırılma sesi]
- Okhan, dur. - Bu herif öldürdü beni. Hesabını verecek.
[kalınlaşan sesle] Dur, dedim.
[ayna çatlama sesi]
[Hakan] Önce Ölümsüz,
sonra Kâhin.
Hızına yetişilmiyor Zeynep.
Bunu ben seçmedim.
Ben sadece hayatta kalmaya çalışıyorum.
Ya Ölümsüz'ken yaptıkların Zeynep?
Ha?
Aylin.
Burak.
Eğer yapabilseydin ben!
Onlarda da mı seçme hakkın yoktu?
Sadece hayatta kalmak için mi yaptın hepsini?
Konuşsana!
Eğer Kâhin'sen,
içinde bir nebze iyilik kaldıysa bana söyle.
Vezir nerede?
Okhan nerede?
Okhan'ı arama çaban nafile.
Ne demek nafile?
- Görebiliyorum demek. -Şşt...
Yaklaşma.
İstanbul'un kurtuluşu yok.
Sen ne yaparsan yap...
...hangi kapıyı çalarsan çal,
hangi yolu seçersen seç
İstanbul yok olacak.
Hayır.
İzin vermeyeceğim buna.
Sen sadece olasılıkları görebiliyorsun.
Başka bir olasılık vardır illaki.
Böyle bir olasılık yok Hakan. İnan bana.
[Hakan] Ne yapıyorsun?
Ama başka bir şeyi kurtarabiliriz.
Konuşacağız.
Gerekirse saatlerce, gerekirse günlerce.
Aramızdaki bütün sırlar ortaya çıkana kadar.
Ölümlülük iksirini benim için hazırladığınızı biliyorum.
Şimdi...
Anlatın.
Tehlikeli sularda yüzüyorsun.
Yani bir doz ölümlülük iksirinden daha tehlikeli olacağını sanmıyorum.
- Açma o defterleri. - Niye? Açarsam ne olur?
Birbirimize mi gireriz burada?
Öldürür müyüz yoksa birbirimizi?
Belki de bugün aramızdan biri ölecek.
Ama asıl soru şu:
Acaba kim?
Biz mi?
Öyle bir şey kalmayalı çok oldu Zeynep!
Niye peki, biliyor musun?
Bilmem. Kalpsizin teki olduğun için olabilir mi?
En çok da kalbimi hissettiğim için olabilir mi?
Ölmeni istemediğim için.
Bir kehanet vardı.
"Sen aşkına ölüm getireceksin."
Tılsımlı objelere gücünü kazandırabilmek için
seni ellerimle öldürdüm ben.
Bu mu yani?
Bu yüzden mi buradayız Zeynep? Ha?
Hayatımızın içine sıçan eski bir kehanet yüzünden mi buradayız?
Geç bunları, geç! Bu anlattıklarının hepsi geçmiş!
Benim ilgilenmem gereken başka dertlerim var.
Seni kurtaramadım belki ama kurtarmam gereken koca bir şehir var!
Eğer bana Okhan'ın nerede olduğunu söylemeyeceksen...
Ne yapıyorsun?
[kuşlar ötüyor]
Neredeyiz biz?
Nereye getirdin beni?
Tüm soruların cevabına.
Zeynep, sorular, cevaplar falan umurumda değil.
Çıkar beni buradan! Geri dönmem lazım.
Hayır Hakan. Önce durup bakman lazım.
Bak.
Çünkü burası gelecek.
- [kız] Anne! Anne! - [oğlan] Baba!
Müthiş bir heyecanla geldin değil mi geçmişten?
Pıtır pıtır hemen Rüya'nın mezarına gittin.
Ama o da ne?
Büyük sürpriz!
Rüya hâlâ ölü.
Orospu çocuğu!
[bardak kırılır]
Ben sana söylemeyi unuttum galiba.
Sen beni gebertmeden önce, ben bir doz daha yapıp saklamıştım.
Yedi kişiydik lan biz.
Yedi kişi. Bu kadar zor muydu sadık olmak?
[güler]
Ne gülüyorsun?
İronik geldi biraz.
"Sadık" kalmak.
Sen, hı?
Çok mu zormuş sadık kalmak?
Bir tek sen doğrusun, değil mi zaten?
Bence önce sen dön, kendine bak. Aramızdaki en büyük hain sensin.
- Ne diyorsun ya? - [Okhan] Her şey seninle başladı.
Senin ihanetinle.
Sen ölümlü birisine âşık oldun! Bütün amacımızı unuttun.
Hani bütün imparatorluğu ele geçirecektik?
Önce vezirler, sonra sultan.
Parmağımızda oynatacaktık. Senin planındı bu.
Bir dakika, bir dakika. Sizin beni öldürme planınız?
Kimin fikriydi?
Kesin senin fikrindir. Hep böyle şeyler senin başının altından çıkıyor.
Nasıl karar verdiniz? Anlatsanıza.
Nasıl, hiç düşündünüz mü mesela? Ne bileyim, hiç kararsız kalmadınız mı?
Sen?
En yakın arkadaşım.
Hiç tereddüt etmedin mi? Hemen tamam mı dedin yani?
Ya, hâlâ duyguları sorguluyor.
Anla artık şunu! Bunun duygularla bir alakası yok.
Çoğunlukla bir alakası var. Biz üç kişiydik. Sen tek kişiydin.
Tamam, ben de bugün çoğunluğu yanıma alayım, senin ölüm emrini vereyim. Nasıl?
- Kısasa kısas. Kılım kıpırdamaz. - Sen bir orospu çocuğusun gerçekten.
[Okhan hafifçe güler]
Bir hamam böcekleri, bir de sen Faysal.
Her haltın içinden kolaylıkla kurtuluyorsunuz.
Ama ölüm korkusu...
...o başka işte.
Gözlerinin içine baktığımda o korkudan başka bir şey görmüyorum.
Şimdi söyle,
beni öldürmek için Harun'u mu kullandınız?
Anla artık şunu. Seni âşığın öldürdü.
Âşığın öldürdü seni.
O kadar kaptırdın ki kendini, ruhun bile duymadı.
Senin de ruhun duymadı.
Neyi?
Rüya'yı öldüren kamyon.
Hayır...
Evet.
Ben kullanıyordum kamyonu.
Seni yanıma çekmek için Rüya'yı öldürdüm.
[gittikçe artan müzik]
[bağırır]
[Zeynep] Biliyorum.
İçin rahat değil. Gitmek istiyorsun.
Ama kalıp bakman lazım.
Gör Hakan. Lütfen.
Onca felaketten...
...onca kayıptan sonra gerçekten gelecek bu mu?
Biz elimizden geleni yaptık Hakan.
İstanbul yine de düştü.
Çok acı çektik başta.
Sonra savrulduk.
Kaybolduk.
Unuttuk birbirimizi.
Ama sonra yeniden bulduk.
Kurtulduk Hakan.
Sen de kurtuldun mu Zeynep?
Hakkını helal et be.
Kokuyordun,
korku filminden fırlamış gibiydin falan ama başımıza çatı oldun.
[iç çeker]
[bipleme]
Vezir'in telefonu açıldı, sinyal veriyor.
[Sami] Berrin, gitmemiz lazım.
Bak, Hakan'ın söylediklerini hatırla. Yapmamız gereken tek şey hemen gitmek.
Hadi.
[bipleme devam eder]
Bir saniye. Bir saniyecik. Sadece bir saniye.
Of, Berrin...
[Arif] Ne inatçısın Berrin ya.
[kapı açılır]
[Vezir iç çeker]
[Vezir] Sözde, dünyanın en güçlü varlıklarıyız.
Ama hangimiz daha yıkık dökük, hangimiz daha yaralı belli değil.
Şu hâlimize bak.
O iksiri niye yaptın, nasıl yaptın, bilmiyorum ama...
Yine yapacaksın, değil mi?
Yine beni bırakıp gideceksin.
Uyanınca gördüm onu.
Anladım. Merak etme.
Beni yine başka bir Muhafız için bırakacaksın.
Sen korkuyorsun.
Ama biliyor musun? Ben de korkuyorum.
Şu hayatta cesaret ettiğim her şeyin
bir yalan olmasından çok korkuyorum mesela.
Hâlbuki çok istemiştim bir ailem olsun...
...hayatımda bir aşk olsun...
Ben bilmem tabii...
Yani okuduğum, gördüğüm dışında bilmem senin gibi.
Bilemem nasıl bir şey aşk.
[Harun] Dur!
Dur! Dur, sakın kıpırdama!
Git başımdan. Ben bakarım başımın çaresine.
Kıpırdama.
Ne laf anlamaz adamsın! Git diyorum. Ölmek mi istiyorsun?
Asıl ben gidersem sen öleceksin hatun.
Korkmuyor musun?
[güler] Geri zekâlı.
Geri zekâlı. Yani...
Hayır yani, o şey düşse üstümüze...
...ben ölmeyeceğim yani, o ölecek.
Ama...
İşte...
Umursamadı.
Benim için hayatını tehlikeye attı.
[Okhan] Hayat ne garip.
Bir şey olurdu, ben koşarak gelip sana anlatmak isterdim,
sen gider ona anlatırdın.
Böyle, bir şey görürdüm...
..."Valeriya bayılır buna." derdim.
Sen ortalıktan kaybolurdun, ona gitmiş olurdun.
- Okhan... - Sen
gülünce ben gülerdim.
Sen üzülünce...
Okhan.
Sen aşk nasıl bir şey, biliyorsun.
[hafifçe güler]
Ama ben yani hiç...
Biliyorum, biliyorum.
Yani hep...
...yanımdaydın sen, sonra bir anda yok oldun gittin.
Korktum ben.
- Anlamadım da ne olduğunu. - Ben de anlamadım, biliyor musun?
İhaneti herkesten beklerdim ama senden?
Valeriya, ben...
Çok özür dilerim.
Her şey için.
Gerçekten.
Bakayım bir kaşına.
-Çünkü sinirlenince... - Kaşlarım kalkıyor, evet.
[Okhan hafifçe güler]
[Nisan hafifçe güler]
[ikisi de güler]
Ne olursa olsun sen hep en yakınım olarak kal, olur mu?
[Faysal] Tarih gerçekten tekerrürden ibaret galiba ya!
Gerçekten.
Ben eğer geçmişe gidip seni öldürmeseydim bu gene olacaktı.
Sen gene o iksiri hazırlayacaktın
ama vicdanın el vermediği için kullanamayacaktın.
Sana gelince...
Ne yapacaksın yani?
Öldürecek misin beni?
Ben seni affedeceğim Vezir.
Sen beni affedebilecek misin?
[kuşlar ötüyor, su şırıldıyor]
Sadıklar da iyi oldular, değil mi?
Tekneye bindiler... Kaçtılar...
Geçmişi unut Hakan.
Burada kal.
Bir şey var.
- Bana söylemediğin bir şey var. - Hayır, yok.
Sadece sen ve ben varız.
Hayır.
Gerçek değil bu. Gerçekte çok kötü bir şey oluyor.
Bunların hepsi bir rüya.
Sadıkların başında bir dert var.
Göster bana.
Göster dedim!
[nefes nefese]
[Hakan] Hayır.
Hayır, olamaz.
Gideceklerdi, kaçacaklardı buradan!
Ama gitmediler. Şaşırdın mı?
Hayır. Yalan de.
Zeynep!
Ha siktir.
[Faysal] İçimizdeki her şeyi döktük.
Her şeyi.
Ve anladık ki bence, geçmiş geçmişte kaldı.
Biz birlikte güçlüyüz.
Karanlık'ın bizi İstanbul'a ilk gönderdiği gün gibi.
Biz kuvvetimizi birlikteliğimizden alıyoruz.
Onun için affedelim birbirimizi.
Bir olalım, birlikte olalım...
...ve İstanbul'u beraber yönetelim.
[nefes nefese]
Ha siktir.
Berrin?
Siktir.
Kim yaptı lan bunu?
Arif...
Arif!
Sami?
Sami!
Yaşıyorsun. Ah, yaşıyorsun, çok şükür.
Yaşıyorsun.
Ne oldu? Ne oldu?
Birden geldi...
Gözünü kırpmadan katletti...
Kim öldürdü Sami? Kim öldürdü?
Vezir.
[Hakan] Siktir.
Yakaladı bizi.
[zorlanarak] Onun izini... Berrin...
...buldu. Bilgisayarda.
[Sami] Ah...
Yorma kendini.
[Sami] Ah...
Hakan?
[Okhan] Vezir!
- [Hakan] Şşt. Yaklaşma. - Ne yaptın sen?
Merak etme. Seni öldürmeyecek.
Çünkü böyle bitmiyor hikâyenin sonu.
Ne hikâyesi Faysal? Ne diyorsun sen?
Masum bir kadını öldüren iki adamın hikâyesi.
Anlatayım mı size?
Bir varmış bir yokmuş.
Yıl 1459'muş.
Hüsrev Efendi'nin başında Vezir diye bir tane musibet varmış.
Ve Hüsrev Efendi bu musibetten kendisi kurtulamıyormuş
çünkü biliyormuş ki Vezir'e dokunan herkes bunun bedelini öder.
Vezir'e dokunan herkes lanetlenir.
Onun için Hüsrev'in kendisine başka bir yol bulması gerekiyormuş.
- Faysal... - Lafımı kesme!
Ve günlerden bir gün,
bu akıncı beyin en yakın dostu öldürülüvermiş.
Ve onu bu bey bulmuş.
Nasıl?
Yavaş yavaş tanıdık gelmeye başladı mı?
Ve ondan sonra bu beyin saf, günahsız kızı bir yerden
katilin Vezir olduğunu öğrenmiş.
Ve hemen gidip babasına demiş ki
"Senin en yakın arkadaşını sevdiğin kadın öldürdü."
Vezir.
[Faysal] Ve ondan sonra bu bey de, tıpkı bugün senin yaptığın gibi
kalbinden Vezir'i bıçaklayıp öldürüvermiş.
Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine falan filan işte.
Pek iyi bitmiyor bu hikâyenin sonu ama maalesef her şey böyle olmuş.
Harun...
...senin söylediğin yalanlar yüzünden sevdiği kadını öldürdü.
Evet.
- Başka ne olacaktı? Ne oldu, şaşırdın mı? - [Okhan] Vezir senin yüzünden öldü!
Kısasa kısas.
[Faysal] Yüzyıllar önceki hikâyenin bugünkü baş kahramanı sensin Hakan.
O zaman Harun'a yaptırdığım şeyi bugün sana yaptırdım.
[iç çeker]
Hayır.
Yaptıramadın Faysal.
Çünkü ben senin planını çoktan çözdüm.
Ya...
Mezbahada aynalar kırıktı.
Boğuşmada kırılmadı onlar. Sen yaptın.
Çünkü Vezir planını öğrenmesin istedin.
Ha, bir de Zeynep var tabii. Kâhin.
Kâhin olduğu için insanların hatıralarını değiştirebiliyor.
O yüzden Sami seni değil de Vezir'i gördü.
Eğer Vezir orada olsaydı oradan bir kişi bile sağ çıkmazdı Faysal.
Haklı.
[Faysal inler]
Çıkmazdı.
Git.
- [Okhan] Bırakamam seni. - [Vezir] Git!
Valeriya, bırakamam seni!
Geçmişi temizle, bana mutlu bir son ver.
- [Hakan] Nisan! - Valeriya!
Buraya geldiğimizde ikimizden biri ölecek demiştin ya...
- [kapıya vurmaya devam ediyorlar] - Bakalım acaba hangimiz ölecek?
Valeriya!
[sesler boğuklaşır]
[çığlık atar]
Kimsin sen? Daha önce hiç görmedim seni buralarda.
Bak, inanmadın ama hayatını kurtardım.
Kurtardın beni.
Yardım etsene!
[Okhan] Valeriya!
Valeriya?
Valeriya.
Valeriya!
Hakan...
Hakan, bir şey yap.
Dediğini duydun.
Onun mutlu olacağı yer burası değil.
[Sami] Gittiler. Gittiler, hiçbir şey yapamadım.
[ağlar]
Yine de bir şey yapamazdın Sami.
Faysal'a karşı.
Yapamazdın.
Hepsi birer kahramandı.
Son nefeslerinde bile.
[çekmeceyi açar]
Ne?
Ne oldu?
Kâhin değil misin? Daha önce görmedin mi bunun olacağını?
Meşguldüm biraz.
Çok başarılı bir planla meşguldün. Biliyorum.
[Faysal] O ne?
Öylesine bir şey.
Hatıralarını mı saklıyoruz?
Hayır.
Zeynep.
Artık zamana karşı yarışıyoruz
ve benim her zamankinden daha çok ihtiyacım var sana.
Peki.
O zaman bir an önce bitirelim artık bu işi.
Vezir kendini feda etti.
Senin için.
Sevdikleri için.
Şimdi sıra sende Okhan.
Ölümlülük iksirini istiyorsun.
Eğer iksiri geçmişte ona ulaştırabilirsem
Harun'la birlikte mutlu bir hayat sürmelerini sağlayabilirim.
İstanbul'u da bu durumdan kurtarırım.
Ben formülü veririm de,
formülün bir önemi yok ki.
Neyin önemi var peki?
"Ne" değil doğru soru.
"Kim."
Çok uğraştım ben formülü yapmak için.
Bir sürü yol denedim, olmadı.
Tam vazgeçecektim, bir kadın geldi.
Kadın?
İhtiyacım olan her şeyi getirdi bana. Yani o sayede tamamlayabildim formülü.
Yani dediğim gibi, önemli olan formül değil. İçindekiler.
Sadece o kadında olan malzemeler.
Nereden bulurum ben bu kadını?
[Okhan] Konstantiniyye'nin dışında, ormanda bir kulübesi var.
[rüzgâr uğultusu]
[gerilim müziği]
[jenerik müziği çalar]