NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Spokojnie. - Ty...
Pamiętasz mnie?
- Gdzie jesteśmy? - Spokojnie.
Chcę od ciebie prostej rzeczy.
Powiesz mi, z czego się składa eliksir śmiertelności.
Spokojnie.
Ej, nie!
Ostrzegałem cię.
Kazałem ci się uspokoić.
Na miłość boską...
Posłuchaj,
są gorsze rzeczy niż śmierć.
Na przykład...
mogę cię stąd nie wyciągnąć.
Będę tu siedział i patrzył, jak toniesz.
Wyciągnij mnie.
Wysłuchaj mnie, tłumaczę ci coś.
Powoli opadniesz na dno.
No i po tobie.
Co wtedy będzie?
Nie umrzesz,
ale będziesz tam gnił przez wieczność.
Więc zapytam jeszcze raz.
Jak przyrządziłeś eliksir?
Nawet jeśli masz mnóstwo pieniędzy,
jesteś nieśmiertelny
i masz miłość zdolną przenosić góry, nic się nie zmienia.
Nic nie przywróci mi kobiety, którą kocham.
Bo nie mam tego, co jest niezbędne.
Ale ty to masz.
Jesteś zdesperowany.
Do tego stopnia, że wybudziłeś mnie, żeby zapytać o eliksir.
Pragniesz tego, co jest w mojej głowie.
Zapewne rozważasz możliwe wyjścia z tej sytuacji,
próbujesz coś ugrać.
Ale coś ci powiem.
Masz dziesięć do piętnastu minut, maksymalnie.
I będzie po wszystkim.
Widzisz?
Jeśli myślisz, że pomogę Nieśmiertelnemu, i to alchemikowi,
zanim dostanę to, czego chcę, to się mylisz.
No więc...
masz wybór: gadać...
albo gadać.
Jak mnie znalazłeś?
Skąd wiedziałeś, gdzie jestem?
Ja mu powiedziałam.
Przez eliksir Rüya stała się śmiertelna. Nie pomoże jej nawet Obrońca.
Ale ty możesz użyć swej mocy. Możesz ją wskrzesić.
Nie mogę.
Nie wskrzeszam zmarłych. Nie mogę łamać praw natury.
To w takim razie jaki z ciebie pożytek?
- Sami. - Hakan?
Coś się stało?
Nie, tylko... Nie, wszystko w porządku.
Właściwie to znakomicie. Zamierzam...
wyznać wszystko Berrin.
- Gratuluję. Bardzo się cieszę. - Dzięki, stary.
A skoro już wiesz, jak przygotować eliksir...
Nie wiesz?
Nie udało ci się, co?
Wszystko wyjaśnię.
Daruj sobie.
Wezyr i tak wie, gdzie jesteśmy i czego chcemy.
Wie też, że gram czysto i nie oszukuję.
Ale powinna też wiedzieć,
jakie są konsekwencje złamania umowy.
Dlaczego go nie zabiłaś?
Był bezbronny, mogłaś go załatwić.
Mam inne priorytety.
Najpierw dowiem się, kto jest winny, a potem go ukarzę.
Idź przodem.
Tyle czasu minęło. Musimy dużo obgadać.
Hej.
Od teraz macie tylko jedno zadanie.
Walczyć na śmierć i życie.
Nie.
W porcie prowadzona jest ewakuacja.
Wywożą z miasta tych, którzy przeżyli.
Dostaniecie się na te łodzie.
Odbiło ci? Nie ma mowy.
Nawet jeśli byśmy chcieli... Kobiety i dzieci przodem.
To Berrin powinna...
Przepraszam.
Słuchajcie.
Ja mam sztylet i koszulę.
Przeżyję. Ale wy...
My możemy zginąć.
Poczekaj moment.
Ale ładnie się składa. Ty zostaniesz, my wyjedziemy.
Wszyscy będą myśleć,
że Hakan Demir, Obrońca, sam ocalił Stambuł.
Nie odbierzesz nam zasług.
Nie ma mowy. Zostajemy.
Historię ma gdzieś, chodzi mu tylko o sławę.
I całą chwałę.
Zostajemy, Hakan.
Nigdzie nie jedziemy.
Dobra. Przestańcie.
Dość tych sentymentalnych bzdur. Wracajcie do pracy.
- Zostały jakieś systemy do zhakowania? - Słuchajcie.
Wiem, że chcecie dobrze,
ale nic nie zdziałacie przeciw Nieśmiertelnym.
Nie chcę się o was martwić.
Proszę was.
W porządku.
Ale obiecaj nam.
- Jak to się skończy... - Obiecuję.
Jak to wszystko się już skończy,
znowu się spotkamy.
Wystarczy już.
Zmarnowałeś już dużo czasu. Idź nas ratować, Obrońco.
Wiesz, gdzie szukać Wezyra i Okhana?
Znam tylko jedno miejsce.
Nasz dawny dom.
Jesteś całkiem odważny, muszę to przyznać.
Miałeś zabijać Nieśmiertelnych,
a zamiast tego wybudziłeś jednego.
Nie zdołałeś go jednak ujarzmić, co?
Gdzie jesteś, Zeynep?
Idź za moim głosem.
Blisko.
Cieplej.
Skoro o tym wiesz, musiałaś rozmawiać z Wezyrem.
Gdzie ona jest?
Z nikim nie rozmawiałam.
Od wczoraj jej nie widziałam.
To skąd niby wiesz?
Wyrocznia nie żyje.
Ja jestem nową Wyrocznią.
Nie rozumiem, po co tu jestem.
Spędźmy miło czas z nowymi Nieśmiertelnymi.
Nie tęskniłeś za mną?
Przestań.
Oczywiście, że tak.
Nic na to nie wskazuje.
Cześć.
- Przestań. - On mnie zabił. Zapłaci za to.
Przestań, mówię.
Najpierw Nieśmiertelna,
teraz Wyrocznia.
Nie nadążam za tobą.
Nie chciałam tego.
Próbuję po prostu przeżyć.
A to, co zrobiłaś jako Nieśmiertelna?
Aylin.
Burak.
Ja, gdybyś miała okazję!
To nie był twój wybór?
Też tylko chciałaś przeżyć?
Gadaj!
Jeśli jesteś Wyrocznią,
jeśli jest w tobie choć trochę dobra, powiedz.
Gdzie jest Wezyr?
Gdzie Okhan?
Szukanie go na nic się nie zda.
Co masz na myśli?
To, że widzę.
Nie podchodź.
Nie uratujesz Stambułu.
Cokolwiek zrobisz,
dokądkolwiek pójdziesz,
jakąkolwiek wybierzesz drogę,
miasto zostanie zniszczone.
Nie.
Nie pozwolę na to.
Ty widzisz tylko możliwości.
Musi być jakieś inne wyjście.
Nie ma żadnego. Uwierz mi.
Co robisz?
Ale możemy uratować coś innego.
Porozmawiamy.
Kilka godzin albo i dni, jeśli trzeba.
Aż nie będzie między nami tajemnic.
Wiem, że przygotowaliście eliksir dla mnie.
No dalej,
gadajcie.
To niebezpieczny temat. Uważaj.
Tak? Wątpię, czy bardziej niebezpieczny niż eliksir.
- Nie zagłębiajmy się w to. - Bo co?
Pokłócilibyśmy się?
Zabili nawzajem?
Może któreś z nas dziś zginie.
Pytanie tylko,
kto to będzie.
Nas?
Od dawna już nie ma żadnego „my”!
Wiesz dlaczego?
Może przez to, że nie masz serca?
Może przez to, że za bardzo go słucham?
Nie chciałam, żebyś umarł.
Taka była przepowiednia.
„Sprowadzisz śmierć na ukochanego”.
Zabiłam cię, żeby przywrócić moc zaklętym przedmiotom.
I tyle?
To dlatego tu jesteśmy?
Przez starą przepowiednię, która spieprzyła nam życie?
Dość tego pieprzenia. To już przeszłość!
Mam inne rzeczy na głowie.
Może ciebie nie uratowałem, ale muszę uratować całe miasto!
Jeśli mi nie powiesz, gdzie Okhan...
Co robisz?
Gdzie jesteśmy?
Gdzie mnie zabrałaś?
Odpowiedzieć na twoje pytania.
Nie obchodzą mnie odpowiedzi.
Zabieraj mnie stąd! Muszę wracać.
Nie, Hakan. Najpierw musisz to zobaczyć.
Patrz uważnie.
Bo to jest przyszłość.
- Mama! Tata! - Mamusiu!
Byłeś podekscytowany powrotem, co?
Od razu poszedłeś na grób Rüyi, ale jak to?
Niespodzianka!
Ona wciąż nie żyje.
Ty skurwielu!
Zapomniałem ci powiedzieć.
Zanim mnie zabiłeś, przygotowałem drugą dawkę.
Było nas siedmioro.
Czy tak trudno było pozostać lojalnym?
Co cię śmieszy?
Niezła ironia.
„Lojalnym”.
A co z tobą?
Lojalność była taka trudna?
Tylko ty masz tu rację, co?
Może spójrz w lustro.
Jesteś tu największą zdrajczynią.
- O co ci chodzi? - Od ciebie się wszystko zaczęło.
Od twojej zdrady.
Zakochałaś się w śmiertelniku!
Zapomniałaś o naszej sprawie.
Mieliśmy przecież zdobyć całe imperium.
Najpierw wezyrów, potem sułtana.
Mielibyśmy ich w garści. Taki miałaś plan.
Moment, a zabicie mnie?
Czyj to był pomysł?
Na pewno twój. Pasuje to do ciebie.
Jak doszło do tej decyzji?
Zawahałeś się chociaż? Pomyślałeś przez chwilę?
A ty?
Mój najlepszy przyjaciel.
Wahałeś się czy od razu zgodziłeś?
Wciąż pytasz o uczucia.
Wbij to sobie do głowy. To nie ma z nimi nic wspólnego.
Chodzi o większość. Nas było trzech, ty jedna.
To może przeciągnę większość na moją stronę i cię dzisiaj zabiję?
Oko za oko. Nawet nie mrugnę.
Naprawdę jesteś sukinsynem.
A ty jesteś jak karaluch.
Wszystkiego łatwo unikasz.
Ale strach przed śmiercią...
To co innego.
W twoich oczach widzę tylko strach.
Powiedz mi,
to ty kazałeś mnie zabić Harunowi?
Pogódź się z tym. Twój kochanek cię zabił.
Zabił cię twój ukochany.
Byłaś tak zaślepiona, że niczego się nie domyśliłaś.
Ty też czegoś się nie domyśliłeś.
Czego?
Ciężarówka, która zabiła Rüyę.
Nie...
Tak.
Ja ją prowadziłam.
Zabiłam ją, żebyś stanął po mojej stronie.
Wiem.
Nie podoba ci się to. Chcesz odejść.
Ale musisz to zobaczyć.
Zrozum, co to tak naprawdę jest.
Po tych wszystkich wydarzeniach,
po całej tej śmierci, tak wygląda przyszłość?
Zrobiliśmy, co mogliśmy.
Stambuł i tak upadł.
Na początku było nam ciężko.
Rozstaliśmy się.
Zgubiliśmy.
Zapomnieliśmy o sobie.
Ale potem się odnaleźliśmy.
Zostaliśmy uratowani.
Ty też, Zeynep?
Będę tęsknić za tą norą.
Cuchnie,
wygląda jak z horroru, ale...
chroniła nas.
Telefon Wezyra jest włączony. Mamy sygnał.
Musimy spadać, Berrin.
Pamiętaj, co mówił Hakan. Musimy natychmiast znikać.
Chodź.
Chwileczkę.
Tylko sekundę.
Boże, Berrin...
Ale jesteś uparta.
Podobno jesteśmy najsilniejsi na świecie,
ale nie wiemy, które z nas jest bardziej zranione.
Nie wiem, dlaczego i jak przygotowałeś eliksir...
Znowu to zrobisz.
Znów mnie zostawisz, prawda?
Obudziłem się i go zobaczyłem.
Zrozumiałem. Nie martw się.
Zostawisz mnie dla innego Obrońcy.
Boisz się.
Wiesz co? Ja też się boję.
Strasznie się boję, że wszystko, co zrobiłam, to kłamstwo.
Ale naprawdę chciałam mieć rodzinę,
kogoś do kochania...
To znaczy...
Wiem tylko to, co widziałem i przeczytałem.
Nie wiem, czym jest miłość, tak jak ty.
Stój!
Nie ruszaj się!
Zostaw mnie, poradzę sobie.
Nie ruszaj się.
Głuchy jesteś? Odejdź stąd. Chcesz zginąć?
Jeśli odejdę, umrzesz.
Nie boisz się?
Idiota.
No idiota.
Gdyby to na nas spadło,
on by zginął, a nie ja.
Ale...
Mimo wszystko...
Miał to gdzieś.
Dla mnie ryzykował życiem.
Życie jest dziwne.
Kiedy ci o czymś powiedziałem,
szłaś się tym z nim podzielić.
Czasem coś widziałem i myślałem:
„Valeriyi by się spodobało”.
Ale nie mogłem cię znaleźć, bo byłaś z nim.
- Okhan... - Kiedy się śmiałaś,
ja się śmiałem.
Kiedy byłaś smutna...
Okhan.
Wiesz, czym jest miłość.
Ale ja nigdy...
Wiem.
To znaczy
zawsze byłaś ze mną, a potem nagle zniknęłaś.
Bałem się.
- Nie rozumiałem co się dzieje. - Ja też nie.
Po każdym spodziewałabym się zdrady, ale po tobie?
Valeriya...
Przepraszam.
Za wszystko.
Naprawdę.
Pokaż mi brwi.
- Bo kiedy jesteś zła... - Wiem, unoszę je.
Bądźmy przyjaciółmi bez względu na wszystko, dobrze?
Historia lubi się powtarzać.
Poważnie.
Gdybym nie wrócił i cię nie zabił, to wciąż by się wydarzyło.
Chciałeś przygotować eliksir,
ale nie użyłbyś go, bo sumienie by ci nie pozwoliło.
A co do ciebie...
Co chcesz zrobić?
Zabić mnie?
Wybaczę ci, Wezyrze.
Czy ty zdołasz wybaczyć mnie?
Wiernym nic nie jest, co?
Udało im się ewakuować?
Zapomnij o przeszłości.
Zostań tutaj.
Coś jest nie tak.
- Ukrywasz coś przede mną. - Nie.
Teraz jesteśmy tylko my.
Nie.
To nie jest prawda. W rzeczywistości dzieje się coś złego.
To tylko sen.
Wierni mają kłopoty.
Pokaż mi.
Pokaż mi, mówię!
ODŁÓŻ NARZĘDZIA!
Nie.
Niemożliwe.
Mieli stąd odejść!
Ale nie odeszli. Dziwi cię to?
Nie.
Powiedz, że to nieprawda.
Zeynep!
Kurwa.
Nie ma już tajemnic.
Wszystko jasne.
I chyba rozumiemy, że przeszłość już minęła.
Razem mamy moc.
Tak jak wtedy, kiedy Mrok pierwszy raz zesłał nas do Stambułu.
Czerpiemy siłę z bycia drużyną.
Dlatego powinniśmy sobie wybaczyć.
Połączmy siły. Bądźmy razem.
Razem rządźmy Stambułem.
Kurwa.
Berrin?
O kurwa.
Kto to zrobił?
Arif...
Arif!
Sami?
Sami!
Żyjesz, dzięki Bogu,
żyjesz.
Co się stało? Mów!
Przyszła znikąd...
Zmasakrowała nas...
Kto ich zabił? Kto?
Wezyr.
Kurwa.
Znalazła nas.
Berrin znalazła jej trop.
Śledziła ją na komputerze.
Nie wysilaj się.
Hakan?
Wezyr!
- Nie zbliżaj się. - Co zrobiłeś?
Spokojnie. Nie zabije cię.
Nie tak się kończy ta historia.
Jaka historia? Co ty gadasz?
O dwóch mężczyznach, którzy zabili niewinną kobietę.
Mam ci powiedzieć?
Dawno, dawno temu,
w 1459 roku,
mistrz Hüsrev miał pewien problem, a był nim Wezyr.
Nie potrafił się jej pozbyć,
bo wiedział, że ten, kto jej tknie, zapłaci wysoką cenę.
Zostanie przeklęty.
Dlatego musiał znaleźć inny ratunek.
- Faysal... - Nie przerywaj!
Pewnego dnia
został zabity najbliższy przyjaciel akindżiego.
Sam go znalazł.
No i?
Brzmi znajomo?
Jego naiwna, niewinna córka dowiedziała się,
że to Wezyr jest mordercą.
Natychmiast powiedziała ojcu,
że kobieta, którą kochał, zabiła jego przyjaciela.
Wezyr.
Niedługo potem,
tak jak ty to dziś zrobiłeś,
mężczyzna przebił serce Wezyra i ją zabił.
Tak jakoś szła ta historia. Mniej więcej.
Nie było happy endu,
ale niestety tak to się potoczyło.
Harun...
zabił ukochaną z powodu twoich kłamstw.
Tak.
A czego się spodziewałeś? Dziwisz się?
Wezyr zginęła przez ciebie!
Oko za oko.
Stałeś się bohaterem historii starej jak świat.
Zrobiłeś to samo, do czego nakłoniłem wtedy Haruna.
Nie.
Nie udało ci się.
Domyśliłem się, jaki masz plan.
Bo widzisz,
w rzeźni lustra były pobite.
Nie z powodu walki. Ty je rozbiłeś.
Nie chciałeś, żeby wiedziała.
No i jeszcze Zeynep. Wyrocznia.
Potrafi zmieniać wspomnienia.
Dlatego Sami zobaczył Wezyra, nie ciebie.
Gdyby to ona tam była,
nikt by nie przeżył.
Ma rację.
Nikt by nie przeżył.
Idź.
- Nie zostawię cię. - Idź!
Nie mogę cię zostawić!
Uporządkuj przeszłość. Załatw mi happy end.
- Nisan! - Valeriya!
Powiedziałaś, że jedno z nas dziś zginie.
Przekonajmy się, które.
Valeriya!
Kim jesteś? Nie widziałem cię tu wcześniej.
Nie wierzyłaś mi, ale cię uratowałem.
Uratowałeś mnie.
Pomóż mi!
Valeriya!
Valeriya?
Valeriya.
Valeriya!
Hakan...
Zrób coś, Hakan.
Słyszałeś, co mówiła.
Ona tutaj nie będzie szczęśliwa.
Odeszli. Zginęli, a ja nic nie mogłem zrobić.
Nic nie mogłeś na to poradzić.
Nie przeciw Faysalowi.
Nie twoja wina.
Byli bohaterami.
Aż po sam kres.
Co?
Co się stało?
Jesteś chyba Wyrocznią? Nie przewidziałaś tego?
Byłam zajęta.
Tak, wiem, miałaś bardzo dobry plan.
Co to?
Nic ważnego.
Zachowujesz sobie pamiątki?
Nie.
Zeynep.
Ścigamy się z czasem i jesteś mi teraz bardzo potrzebna.
W porządku.
To jak najszybciej z tym skończmy.
Wezyr się poświęciła.
Dla ciebie.
Dla osób, które kochała.
Teraz twoja kolej, Okhan.
Chcesz dostać eliksir śmiertelności.
Jeśli dam go jej w przeszłości,
będzie miała szczęśliwe życie z Harunem.
I uratuję Stambuł przed tym wszystkim.
Dam ci przepis,
ale to i tak nieważne.
A co jest ważne?
Nie „co”,
a „kto”.
Długo usiłowałem przygotować eliksir.
Próbowałem wszystkiego, ale na nic.
Chciałem się poddać, ale zjawiła się ona.
Ona?
Przyniosła mi to, czego potrzebowałem.
Dopiero wtedy mogłem uwarzyć eliksir.
Nie chodzi o przepis, a o składniki.
Tylko ona je ma.
Gdzie ją znajdę?
Mieszka w chatce w lesie pod Konstantiniyye.