NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wypuśćcie mnie!
Jestem niewinny!
Jest tam kto?
Słyszy mnie ktoś?
Wypuśćcie mnie!
To koniec.
Koniec.
Masz rację, Harunie. To koniec.
Wezyr.
Valeriya?
Więc wiesz, że jestem Wezyrem.
- Kłamca. - Posłuchaj.
Wszystko ci wyjaśnię, jeśli mi pozwolisz.
Milcz.
Potrafisz tylko kłamać, więc siedź cicho.
Hüsrev wszystko mi powiedział.
To on kłamie.
Kłamie?
Krzyczałeś, że jesteśmy nieśmiertelni.
Dlatego się do mnie zbliżyłeś?
Tak.
Wiedziałem, kim jesteś.
Ale prawda wygląda inaczej.
Udowodnię ci to.
Kazałam ci milczeć!
Zamknij się!
Spójrz na ten list.
Nie odchodź. Valeriya!
Twoje oczy też kłamią,
tak jak usta i serce.
Wracaj!
Valeriya...
Czy to okrzyki bezradnego zakochanego?
Hüsrev.
Nie poddasz się, prawda?
Hakanie?
Co ja mówię?
- Ty... - Chodziło mi o Haruna.
Ty...
Spotkaliśmy się w przeszłości.
Faysal.
We własnej osobie.
Z każdym problemem radzę sobie za pomocą logiki.
Ale strach jest silniejszy niż logika.
Teraz nie wiem nawet, czy się obudzisz.
Wszystko schrzaniliśmy.
Nigdy się tak nie bałam.
Wyjścia zabezpieczone?
Tak. To istny labirynt. Nie znajdą nas.
Zeynep mogła nie zwrócić uwagi, którędy uciekła.
Więc zdajemy się na los? Zaraz zwariuję.
- Berrin... - Przestań!
Aylin przez nas zmarła.
Czemu się na to zgodziłam?
Masz rację.
To nasza wina.
Nie cofniemy czasu.
Do tego straciliśmy klucz.
Widzieliście, co się stało, jak go dotknąłem.
- Czemu nie poraził Zeynep? - Bo jest Nieśmiertelną.
Wkrótce otworzą bramę.
- To wszystko przez nas. - Znów jesteśmy łatwym celem.
Mam pewien pomysł.
Czyli to prawda.
Harun, mój brat, akindżi, jest zdrajcą.
Zgadza się?
Jesteś opętany czy jak?
Jesteś Zabójcą Wezyrów?
Byłeś najlepszym wojownikiem. Zawsze na linii frontu.
Tyle razy uratowałeś mi życie.
A teraz mówią,
że mój brat zdradził imperium.
Dobrze mnie znasz.
Tak mi się wydawało.
Nie.
Wciąż jestem twoim bratem.
Weź to.
Daj to Azimowi. Jest w pracowni.
Miej łaskę. Jestem niewinny.
Odwdzięcz się za to, jak ci pomagałem w przeszłości.
Wykluczone.
- Nie pomogę zdrajcy. - Proszę.
Pogawędka ze zdrajcą? Wynocha!
Podobno ludzie Hakana cię porwali. Jak uciekłaś?
To nie było trudne.
Dobrzy ludzie mają miękkie serca. To ich słabość.
Wiesz, gdzie są.
Powiedz nam. Odbierzemy klucz.
Niestety.
Uciekłam przez małą dziurę.
Jest tam wiele korytarzy.
Nie znajdę tego miejsca.
Wyrocznia coś powiedziała?
Niestety nie.
Gdzie Faysal?
Postrzelę cię, jeśli powiesz „niestety”.
W porządku.
Zaryzykuję i powiem: nie wiem.
Ktoś jest w Kopule Sępów.
Widziałeś kto?
Nie, ale coś nieśli.
Za mną.
W końcu ci się udało?
Tak.
Widzisz? A to tylko opary.
Czemu się tak zakradasz?
Nie chciałem ci przeszkadzać.
Dziwnie pachnie.
To zioło zeyni.
Dziwne uczucie, co?
Ból.
Wciąż go czuję.
Tyle wystarczy, by wiedzieć, czemu ludzie unikają bólu.
Prawda?
Podobno najgorszy ból...
nie jest fizyczny.
To ból, który czujesz w duszy.
Mnie największy ból zadała ta mikstura. Wiesz?
Nie radzę sobie z nim.
Chwila. Zmieniamy plan?
Podobno chcesz stracić Haruna.
Miał zabić Wezyra.
Zmieniamy plan, i to bardzo.
Jak to?
Nie zmienimy jej w śmiertelniczkę?
Kiedyś ten eliksir kogoś przemieni.
Ale nie Wezyra.
O czym ty mówisz?
Co robisz?
Włożyłem w to kupę pracy.
Puść mnie.
Puszczaj.
Nie będziesz już pracował.
Szlag.
No dalej.
Pożar!
- Pali się! - Co zrobiłeś?
Łapać go! Więzień uciekł!
Stój!
Cholera.
Wracaj tu!
Puśćcie mnie!
Puszczać!
Próbujesz uciec, zabójco?
Za mało dynamitu.
Wystarczy.
Nie mieliśmy więcej.
Pospieszmy się.
Kryjcie się.
Nie jesteśmy za blisko?
- Tak myślisz? - Jest OK.
Na ziemię.
Szlag.
Co się dzieje?
Serdecznie witamy.
Doceniamy wasz wysiłek.
Ale niestety brama nie wybuchnie.
- Kłamiesz. - Spróbujcie.
Jak myślicie, dlaczego tyle przetrwała?
Gdzie wy macie rozum?
Wierni mają przynajmniej godność.
Brawo.
Żeby otworzyć bramę, musicie nas zabić.
Potem róbcie, co chcecie.
Żaden problem.
Ale najpierw musicie dać mi klucz.
Ukradliście go.
Jeśli o tym nie wiesz,
masz poważny problem w szeregach.
Zeynep ukradła klucz.
Zeynep?
Pilnujcie ich.
Co za hańba. Jak mogło do tego dojść?
Wstydźcie się.
Akindżi to bohater. Hańba.
To nie jest sprawiedliwość. Wstyd!
Wstyd i hańba.
- Mój panie. - Tak, Mistrzu?
Nie ma wielu ludzi. Nie wiedzą o egzekucji?
Wiedzą, ale akindżi Harun był lubiany.
Dlatego niewielu przyszło.
- Cofnąć się. - Nikogo tu nie ma.
Może i był lubiany,
ale to wciąż zdrajca.
Dzielny żołnierz spojrzał na złoczyńcę z ogniem w oczach.
Nie miał już nadziei. Uwierzył, że zło zawsze wygrywa.
Był zdesperowany i bezradny.
Został pokonany?
Nie, Şirin. Wiesz czemu?
Bohaterowie i złoczyńcy mają swoje lęki.
Ale tyko bohaterowie potrafią obrócić je w płomień zemsty.
A jak uciekł?
Na pewno chcesz wiedzieć?
Dobył ze wściekłością miecza i pozbawił smoka głowy.
Załatwił po kolei cyklopy.
- A potem? - Potem...
wskoczył do morza i zaczął płynąć.
Aż dotarł do brzegu. Wiesz, co było dalej?
W końcu
powrócił do ukochanej.
I żył długo i szczęśliwie z księżniczką.
Owszem.
Tak było.
Ledwo pamiętam mamę, Azimie.
Zmarła zbyt wcześnie.
Mam tylko tatę. Jest dla mnie wszystkim.
Ty dla niego też.
Wierz mi, Şirin.
Ojciec zostawił cię pod moją opieką.
Jeśli nie przybierzesz na wadze, uzna, że cię głodzę.
Przyniosę ci miód i chleb. Zaczekaj.
Pójdziemy na rynek? Stracą Zabójcę Wezyrów.
Wiem, kto to. Lepiej nie.
Zawsze był dla mnie miły.
Podobno zdrajcą jest akindżi Harun.
Co tu robisz?
Są już wszyscy. Zaczynajmy.
Tato!
Şirin!
Ojciec bardzo cię kocha.
Nie jest zdrajcą.
Bardzo cię kocha.
To moja wina.
- Wracaj, Şirin! - Puśćcie mojego tatę!
- Zabierz ją stąd, Azim. - Chodźmy.
Puszczaj! Zabiją mojego tatę!
- Co się dzieje? - Ktoś strzela!
Tutaj! Szybko!
- Ktoś strzela! - Uciekać!
- Szybko! - Uciekajmy!
- Biegiem! - Szybko!
- Uciekajmy! - Tędy!
Uciekają!
Co robisz?
Upewniam się, że nie żyją.
Lepiej rób to samo.
Nie martw się. Nie odurzę cię ponownie.
Ale przecież to wiesz.
Wyrocznie są silniejsze, niż ci się wydaje.
Na Ziemi istnieje równowaga,
której nie zaburzamy.
Jestem pod wrażeniem.
Zadam więc pytanie, które najbardziej mnie ciekawi.
Kto wygra tę wojnę?
Staniesz po stronie zwycięzcy czy przegranego?
Odpowiedź jest w tym ukryta.
Znów zaczynasz gadać bzdury.
Myślisz, że możesz spiskować za moimi plecami?
Puszczaj!
Dałaś klucz Faysalowi, prawda?
Twoja furia jest ci kulą u nogi, Wezyrze.
Nie pozwala ci odkryć prawdy.
Gdzie jest Faysal?
Jesteś...
Jesteś idiotką, która ma się za przywódcę.
Gdzie jest Faysal?
Mów albo zabiję twoją przewodniczkę.
Nie zmusisz mnie do niczego, czego nie chcę zrobić.
Sama go znajdź, jeśli chcesz.
Dlaczego mnie wezwałeś?
Nie pachnie tak pięknie jak ty, ale liczę, że go przyjmiesz.
Dziękuję.
Co ci się stało?
Wiele rzeczy.
Ból, tęsknota...
ale przede wszystkim żal.
Co się stało?
Byłem w tobie zakochany na zabój.
Wybacz, że nie powiedziałem ci o tym w porę.
Przepraszam, że nie doceniałem chwil spędzonych z tobą,
że cię skrzywdziłem
i że cię straciłem.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że tak mnie kochałeś.
Nikogo nigdy tak nie kochałem.
Tęsknię za tobą.
Ale obiecuję, że to naprawię.
Obiecuję.
Straciłem nadzieję,
ale dzięki Bogu dostałaś list.
Harun znalazł go u doktora.
Złapali go, zanim zdążył ci go dać.
Gdyby zabili sułtana, Hüsrev miałby władzę.
Ciebie też by wyeliminowali.
To nie Harun cię zdradził.
Tylko Hüsrev.
Uwierz mi.
Gdyby nie ten list, byłbyś pokarmem dla wron.
Nie szanują tu zwłok?
Zdrajców – nie.
Powiedziałabym, że przecież wiesz,
ale mam wątpliwości.
Oczywiście, że wiem.
Po prostu...
zagaduję cię.
Skąd wiesz, że jestem Nieśmiertelna?
Do tego nikt nie wie, że komunikuję się przez odbicia.
Ale w lochu nie byłeś zaskoczony.
Byłem. Nie wiedziałem, co powiedzieć.
Nazwałeś mnie Wezyrem.
Ostatnio zachowujesz się dziwnie.
Masz obce oczy.
Powiedz.
Kim jesteś?
W końcu.
Dzień dobry.
Ty draniu.
Nie denerwuj się.
- Wszystko, co robię... - „Robię dla nas”.
Tak twierdzisz,
ale użyłeś klucza za moimi plecami.
Powstrzymałem Hakana przed znalezieniem eliksiru śmiertelności.
Chyba zapomniałeś, do czego służy klucz.
Przy otwartej bramie
przeszłość nie miałaby znaczenia.
Zrobiłeś to, by odzyskać Rüyę.
Jesteś żałosny.
Jak na kogoś, kto wciąż kocha człowieka, który cię zabił,
jesteś dość arogancka.
- Dokąd idziesz? - Zrobić to, czego ty nie mogłeś.
Ciężko w to uwierzyć,
ale to prawda.
A więc...
w ramach zemsty za złamane serce zniszczyłam Konstantiniyye i twoje życie.
Myślałam, że miłość mnie uleczyła.
Przynajmniej wiesz, kto to zrobił.
Jesteś tu, by zmienić bieg wydarzeń. Tak?
Tak.
Co najgorsze,
tutaj, w przeszłości,
nie mam nic.
Utknąłem.
Co możesz zdziałać bez pomocy?
Istnieje eliksir śmiertelności.
Naprawdę?
Nie wiesz o tym,
ale Wezyr z przyszłości wie, jak ją zrobić.
Jeśli jej udowodnię,
że nie to Harun, a Faysal ją zdradził,
pomoże mi ją stworzyć.
Przemienisz tylko mnie?
Nie.
Wszystkich Nieśmiertelnych.
Nie mogę tego zrobić bez twojej zgody.
Dla Haruna zrobię wszystko.
Ale najpierw...
muszę wrócić do przyszłości.
A do tego potrzebuję klucza.
Szlag!
Nie wiem, co robić.
Utknąłem.
Nie martw się.
Jeśli tu coś się zmieni, to tam na pewno też.
Pomogę ci.
Już po nas.
Cholera.
Pogodzili się z Faysalem?
Odzyskała klucz.
Nic nie wiesz, Valeriyo.
Opuśćcie broń.
Co jej się stało?
Wezyr mnie szantażowała, więc ją zabiłam.
Zwariowałaś?
- Jak mogłaś? - Co miałam zrobić?
Posłuchać jej?
I tak nam nie pomagała. Gadała same bzdury.
Ona żyje.
Mam wezwać pomoc?
Skoro tak cię wkurza, zabij ją.
Przyniosłaś klucz?
Jestem zagubiona.
Wiem tylko, że musiałam cię obudzić.
Udało się.
Muszę ci coś dać.
Wciąż żyjesz?
Czekałam na ciebie.
Chcesz zarobić kulkę w głowę.
Puść.
Puść mnie.
Puszczaj.
Powiedziałam coś. Czego ode mnie chcesz?
Wpuść do siebie światło.
Co robisz?
Puść mnie.
Próbowałem wszystkiego.
Nie...
Przepraszam.
Powinnaś żyć, skoro nie ma mikstury, ale...
Rüya...
Wybacz mi.
Wybacz.
Nie!
Błagam, wybacz mi.
Mam.
To dla ciebie.
Podobno nie odróżniasz już dobra od zła, Wezyrze.
Uznałam więc, że opowiem ci o Valeriyi, starym Wezyrze.
Jestem zakochana,
a miłość sprawia, że jestem coraz bardziej ludzka.
Miałyśmy swój cel
i twarde skorupy, które nas chroniły.
Ale przedostało się przez nie światło.
Nie do powstrzymania.
Może tak miało być.
To światło...
to była miłość.
Ale poddałyśmy się złości
i straciłyśmy miłość.
Zostało nam tylko rozczarowanie.
Teraz mamy szansę.
Możemy wszystko naprawić.
Pomóż Hakanowi, by żyć szczęśliwie z Harunem.
Bo nawet jeśli Harun cię dźgnął,
tak naprawdę zrobił to Faysal.
Wiedz o tym i mądrze wybierz stronę.
Uniknij złego zakończenia.
Pamiętam, jak to pisałam.
Byliśmy w lesie.
Zgadza się.
Dałeś mi wiadomość, która zdemaskowała spisek.
Napisałam, że powinnam ci pomóc. Tylko jak?
Wiesz, jak zrobić eliksir śmiertelności.
Jeśli Nieśmiertelni w przeszłości ją wypiją,
Stambuł będzie uratowany,
a ty będziesz szczęśliwa z Harunem.
Tego dnia stało się coś jeszcze.
Pamiętam to.
Poszłam do Okhana.
Był martwy.
Co to znaczy?
Znałam przepis na miksturę.
Ale Faysal wszystko zmienił.
Zabił Okhana przed czasem...
i nie zdążyłam poznać przepisu.
Ja widzę.
Widzę wszystko.
Przeszłość, przyszłość...
Teraz ja jestem Wyrocznią.