NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie było świadków?
Pytałam. Nie.
Pewnie stało się to nad ranem.
Jak ktoś mógł zabić konkubinę w haremie?
Musimy powiadomić szambelana.
To nie jest ważne.
Ta konkubina...
była wybrana dla sułtana.
Kogo mu teraz wyślemy?
Ciekawe...
Cisza! Gdzie wasze maniery?
Znasz sułtana. Nie weźmie byle jakiej dziewczyny.
Ta była wykształcona.
Spójrz na jej książki. Bóg wie, co to za język.
Greka.
Słynna Iliada Homera.
- Znasz ten język? - Tak.
Znam też arabski, łacinę, perski i włoski.
Podejdź.
Jak ci na imię?
Cavidan.
Przygotuj się, Cavidan.
Spędzisz noc z sułtanem.
Chusta jest twoja.
Dobrze rozumiem?
Faysal spiskował przeciwko Wezyrowi w przeszłości.
Chcesz jej to udowodnić.
Nie chcę. Muszę.
Jak to zrobisz?
To szukanie igły w stogu siana.
Wiem, gdzie zacząć.
- Gdzie? - U Wyroczni.
Na pewno wie o spiskach.
Dobry pomysł.
Chodź ze mną, Sami.
Będziemy w kontakcie.
Wygląda jak pole bitwy.
Myślisz, że wciąż tu jest?
Zobaczymy.
Chodź.
Co to?
Dobrze, Zeynep.
Sprawdziłam na górze. Jest czysto.
To chyba Aylin.
Co ona tu robi?
Nie wiem, ale nie przyszłaby tu sama.
Wracamy?
Zaczekaj, Zeynep.
Wracaj tu!
Sami!
Stój!
Sami!
Jesteś cała?
Musimy uciekać.
To się nie uda.
Coś wymyślimy. Chodź.
Kogo my tu mamy? Co za niespodzianka.
Zainteresowałeś się nagle przepowiedniami?
Zajmij się tym.
- Chodź tu. - Stój!
Nie goń mnie, Hakan.
To ty znasz rozwiązanie, nie ja!
Przesadziłaś.
Patrz, kogo tu mam.
Sami...
- Drzwi wytrzymają? - Nawet ja bym się nie wydostał.
Aylin ochłonęła.
To zły pomysł, by sprowadzać tu Nieśmiertelnych.
Przestań. To nasze przyjaciółki.
Co mieliśmy zrobić? Lepiej, by były z nami, niż z Faysalem.
Co z Wyrocznią?
Powiedziała, żebym jej nie gonił, bo nie ma odpowiedzi.
Pewnie coś wie.
Pogadam z Zeynep, gdy się uspokoi.
Na pewno? To nie nasza Zeynep.
Wiem.
No proszę...
Toż to Najwyższy Obrońca.
Koszmarny Hakan, podsycający Nieśmiertelnych.
Czego chcesz?
Myślisz, że w zamknięciu zdradzę ci ich tajemnice?
Mam je gdzieś.
To o co chodzi?
Czego ode mnie chcesz?
Może za tobą tęskniłem.
Nie wierzysz mi?
Uda się. Hakan przemówi jej do rozsądku.
Nie byłabym taką optymistką.
Co z Aylin?
Wciąż płacze.
- Myśli, że Hakan ją zabije. - To nieprawda.
Przecież oni zabiliby nas, gdyby mieli okazję.
- Buraka załatwili bez zawahania. - Mamy być tacy jak oni?
Masz mnie za idiotę, bo siedzę tu z tobą.
Byłeś idiotą już wcześniej.
Jak tylko cię zobaczyłam, pomyślałam:
„To nie może być Obrońca. Ja przygotowywałam się latami.
To niemożliwe”.
I miałam rację.
Gdy ja cię zobaczyłem,
pomyślałem: „Nie mogę się poddać.
Ona zawsze będzie mnie wspierać
i podnosić po upadku”.
- I tak było. - To była strata czasu.
Oto Obrońca, którego stworzyłam.
Wezyr go oszukała i odmieniła Stambuł.
- Wiesz... - Powstrzymam Wezyra.
- Czyżby? - I odbuduję Stambuł.
Ale pytanie brzmi:
po której stronie ty wtedy będziesz?
Dość długo byłam wobec ciebie lojalna.
Teraz jestem lojalna komuś innemu.
Sobie.
Dobrze, że twój ojciec tego nie widzi.
Nie może! Bo zmarł, będąc Lojalnym.
Przykro mi, że taka się stałaś.
Wiesz co?
Nie potrzebuję współczucia.
Jestem silniejsza od ciebie.
Nie potrzebuję koszuli, by się obronić.
Masz rację. Jesteś silna.
Ale równie samotna, co ja.
Czuję się bez ciebie samotny.
Mam to gdzieś.
Miałem tylko ciebie.
Tylko ciebie, Zeynep.
Mój tata, Memo, Levent, Leyla...
Gdy kogoś traciłem, miałem ciebie.
Dlatego, choćby nie wiem co,
- nie pozwolę... - Mam to gdzieś!
Berrin?
Zabijecie mnie sztyletem?
Nic ci nie zrobimy.
Jestem Nieśmiertelną. Nie jestem już jedną z was.
Aylin.
Zawsze byłaś jedną z nas.
I zawsze będziesz.
Jesteś po prostu chora. Pomożemy ci.
Nie martw się.
- Co tu robisz? - Musisz coś wiedzieć.
Co?
Hakan cofnął się w czasie do roku 1459.
Skąd wiesz?
Tak jak kazałaś, poszedłem do Wyroczni.
- Nie lubisz, jak ci rozkazuję. - Nie słyszałaś?
Hakan umie podróżować w czasie.
Wiem.
- Skąd? - Po prostu wiem.
Widzieliście się?
- Nie muszę się tłumaczyć. - To nasz wróg. Mam prawo wiedzieć!
Zwłaszcza jeśli ma umiejętności, których my nie mamy.
Pewnie użył klucza.
Co?
Ręka boli?
Przepraszam. Nie chciałem.
Nie zraniłbym cię świadomie.
Twoje gadanie działa mi na nerwy.
Nie rozumiesz?
Patrzysz na mnie od kilku godzin. Nie widzisz tego?
Nie jestem już twoją Zeynep.
Zabiłabym cię, gdybym mogła.
Proszę.
Nie chowam się za koszulą. Zrób ze mną, co chcesz.
No dalej, Zeynep!
Zabij mnie.
Śmiało.
Jestem nieudolny, ale niebezpieczny.
Zabij mnie. Pozbądź się mnie raz na zawsze.
Zemścij się za śmierć ojca i za wszystko, o co mnie obwiniasz.
Uduś mnie. No już, Zeynep.
Zrób to.
Załóż koszulę.
Czemu nie mogę cię skrzywdzić?
Nie płacz.
Jesteś bardzo silna.
Żartujesz?
Jak mogłaś to zataić?
Powinnam była ci powiedzieć, żebyś mógł wrócić do Rüyi.
Każdego przywódcę można obalić. Nie przeginaj.
To groźba?
Powinienem wiedzieć o kluczu coś jeszcze?
Otwiera bramę także do innych wymiarów.
Tylko jak Hakan to robi?
Pomyślałem sobie: „Hakan, to jakiś absurd”.
Próbuję pokonać chemię słowami.
- Niedorzeczne. - Ale się udało.
Tak.
Właśnie.
Gdy zastrzeliłaś Buraka, myślałem, że już po nas.
Przepraszam. Samo się nasunęło.
Nie czuj się winna.
Nie byłaś sobą.
Nie rozmawiajmy o tym.
Nie cofniemy tego.
Powiem reszcie.
Uwolnimy cię.
Dobrze znów cię widzieć wśród nas.
- Co jest? - Hakan?
Ona kłamie.
Jak to?
Nic się nie zmieniło.
Skąd wiesz, że kłamie?
Nasza Zeynep załamałaby się na wzmiankę o Buraku. Ona ma to gdzieś!
Udaje?
I to jak!
Co z nią zrobimy?
Nie otwierajcie drzwi.
Bez względu na to, co powie.
A ty?
Nie mogę marnować tu czasu.
- Azimie? - To ty.
Witam. Dobrze cię widzieć.
- Długo czekałem. - Naprawdę?
Nie. Zgrywam się.
Wracasz w mgnieniu oka. Nie zdążyłem skorzystać z toalety.
Co to za mina?
Kiepsko nam idzie.
Straciłem kogoś, na kim mi zależało.
Rozumiem.
Nieważne.
- Mamy dużo pracy. Chodź. - Dobrze.
Cavidan.
Chciałaś się spotkać. Co się dzieje?
Mam prezent.
Czy to...?
- Tak. - Chusta sułtana?
Udało ci się.
Chciałeś tego.
Co się udało?
Spędzę noc z sułtanem.
Naprawdę?
Spośród wszystkich kobiet, tak szybko...
Musiałam ubrudzić ręce.
- Znasz Doktora od Valeriyi? - Tak.
Ciężko zbliżyć się do Hüsreva, ale do Doktora łatwiej.
Jeśli mi się uda, znajdę dowód dla Wezyra.
Musisz mieć jakiś pretekst.
Mam pomysł. W końcu to doktor.
Jaki jest plan?
Co mam dziś zrobić?
Otrujesz sułtana, gdy będziesz z nim sama.
Następca tronu jest zbyt młody.
Twoi uczniowie wywołają chaos.
Rząd sobie nie poradzi.
A Wezyr?
Straciła swoją szansę.
Odmówiła działania.
Czas się z nią pożegnać.
Jestem z wami.
- Kiedy przygotujesz truciznę? - Niezwłocznie.
Ale jeśli ma zadziałać, musi rozprzestrzenić się po całym ciele.
Więc muszę spędzić z sułtanem całą noc,
by go otruć?
Tak. Każdy kolejny pocałunek będzie go zabijał.
A przed świtem
będzie już martwy.
Czas na mnie. Odbierz dziś truciznę.
Wio!
Obowiązki wzywają.
Nie proszę cię o podpalenie galer.
Nasz los jest w twoich rękach.
- Jak to sobie zrobiłeś? - Tak jakoś wyszło.
Bardzo boli?
Znajomy się zranił,
więc zabrałam go do najlepszego doktora.
Zapraszam.
Usiądź.
Valeriya, przynieś mi maść w zielonej butelce.
Valeriya chwaliła twoje umiejętności lekarskie.
Bardzo mnie lubi.
W przerwach od lubienia innych.
Zaraz wracam.
To zły moment.
Słońce zachodzi. Co mam zrobić?
Czemu się martwisz?
Wezyr tu jest. Nie może cię zobaczyć.
Przyszłam po lek dla Avniego.
Jest już gotowy.
Przeczytaj instrukcje.
Znalazłam.
Dziękuję.
Gotowe.
Dziękuję.
Dzięki.
W porządku?
Usiądź na chwilę.
Nie. Chodźmy.
To nie jest bizantyjski alfabet.
Ani łaciński.
Ani perski.
Nie odczytam tego.
Ten kawałek papieru to dowód, którego potrzebuje Wezyr.
Musimy go rozszyfrować.
Valeriya na pewno zna ten alfabet.
To się nie uda.
Jeśli do niej pójdę,
będę musiał wszystko jej powiedzieć.
To jaki jest plan?
Nie wiem!
Zwyczajny papier. Nie rozumiem.
Şirin?
Tato!
Już dobrze. Nie płacz.
Spokojnie.
Şirin?
Stój! Kim jesteś? Złap ją, Azim.
Moja Şirin.
Nic ci nie jest? Zrobiła ci coś?
Bawiłam się i upadłam.
Ta pani oczyściła mi kolano chustką.
Podmuchała na ranę i mnie pocieszyła.
Wstawaj.
Nie znasz jej?
Chodź.
Nie spuszczę cię już z oczu.
Chyba gotowe.
Skąd wiadomo, czy działa?
- Co robisz? - Powąchaj.
Gdyby się udało, dostałbyś krwotoku z nosa.
Mówiłem, że to nie takie proste.
Nie wątpię, że uda ci się
przed pogrzebem sułtana.
Jesteś pewny, że umrze?
A ty nie?
Cavidan jest kluczem. Ma wątpliwości co do swojego zadania.
Jest nietypowe.
Może nie chce spać z sułtanem.
Tylko śmiertelnicy martwią się takimi rzeczami.
My skupiamy się na zadaniu. Tak jak ty.
A jeśli kocha śmiertelnika, jak Wezyr?
- To niedorzeczne. - Bo to zabronione?
- A jednak Wezyr... - Dość.
Bo pomyślę, że jesteś zazdrosny.
Racja. Co ja wiem o miłości?
Późno już.
Idź. Ja zostanę jeszcze trochę.
Jak chcesz.
Trujący pocałunek
Nie chcesz iść spać, Şirin?
Mam zawroty głowy.
Trujący pocałunek Trujący pocałunek
Pokaż.
Nic nie wymyśliłeś, co?
Musimy to rozgryźć.
- Trujący... - Şirin!
Dość, skarbie.
Skąd ten pomysł z pocałunkiem?
- Z kartki. - Jakiej?
Umiesz to przeczytać?
Tak.
Jak się tego nauczyłaś?
Od Valeriyi.
Widziałam jej notatnik.
Najpierw była zła.
Ale potem powiedziała, że to będzie nasz kod.
Moja mądra córeczka.
Umiesz to przeczytać?
Valeriya nie będzie zła, że ci powiedziałam?
Jasne, że nie. Wręcz przeciwnie.
Ucieszy się, że to umiesz.
- Dobrze? - Zgoda.
Wmasuj to...
w swoje...
ciało.
Trujące...
pocałunki...
sprawią...
że zginie.
Kogo chcą otruć?
Przyszłam po lek dla Avniego.
Avni?
Lek dla Avniego...
Mehmed był siódmym sułtanem.
Był też poetą. Pisał pod pseudonimem „Avni”.
Chcą otruć sułtana.
- Co? - W imperium zapanuje chaos!
Jeśli upadnie pałac, upadnie cały Stambuł!
Otrują go. Muszę...
Zaczekaj. Nie możesz tam wejść.
- To pałac! - To co?
Zaczekaj. Ochłoń.
Nie uwierzysz, ale...
mam pewne znajomości.
Cały ranek je jesz.
Uszy nas bolą od chrupania. Zjedz coś zdrowego!
Nic nie poradzę. Zajadam stres.
Czuję się, jakby obok była bomba atomowa.
Czekanie jest najgorsze.
Nie dam rady. Mam niski cukier.
- Daj mi... - To nie czekajmy.
O czym ty mówisz?
Może Aylin da radę złamać Zeynep.
Nie wygłupiajcie się. Nie da rady.
Nie zaszkodzi spróbować. Mówią tym samym językiem.
Widziałaś Aylin. Może z Zeynep też się uda.
Zgódź się.
Przejście!
Jak ci na imię?
Cavidan.
Wiesz, co ono oznacza?
„Wieczna”.
Mam nadzieję, że dam ci wieczne szczęście.
Skąd jesteś?
Z daleka.
Galery...
Otwierać!
Nie proszę cię o podpalenie galer.
Chcemy prosić o audiencję.
Galery płoną.
Poddani są w drodze do portu.
Zadbajcie, by nikomu nic się nie stało.
Galery odbudujemy. Życie jest najważniejsze.
Wracaj do haremu.
Sułtanie! To Nieśmiertelni!
Łapać zabójcę!
- Stać! - Poddaj się!
- Stój! - Mój panie.
- Stój. - Znam tego człowieka.
Węszył po śmierci wielkiego wezyra.
To Zabójca Wezyrów.
Nie jestem zabójcą.
- Do lochu z nim! - Udowodnię to.
Puśćcie mnie!
- Wstawaj! - Panie.
Puśćcie mnie!
Łapcie go! Na co czekacie?
Stój!
Poddaj się!
- Stój! - Wracaj tu!
Uwaga na stopień.
Wow.
Miło cię widzieć.
Towarzyszko niedoli.
- Jak się masz? - Cudownie.
Mam świetny widok. Na ściany.
Oszukałam Lojalnych.
- Hakan nie dał się nabrać. - Szlag.
Ale wystarczy, że tobie się udało.
Czas na etap drugi.
Zeynep?
Mam swój własny plan.
Zeynep!
Co ty robisz? Pomocy!
- Pomocy! - To Aylin.
Zeynep...
- Ona ją zabije. - Nie możemy wejść!
Hakan wydał rozkaz.
Wpuściliśmy ją tam. Nie możemy siedzieć bezczynnie.
- Coś ty zrobiła? - Co jest?
- Zeynep! - Zeynep!
Hakan?
- Co jest? - Gonią mnie.
Muszę wracać.
- Co się stało? - Nie mamy czasu!
- W porządku? - Nie wiem.
Nic ci nie jest?
Otwierać!
- Co się dzieje? - Otwierać!
Otwórzcie drzwi!
Otwierać!
- Otwórzcie drzwi! - Natychmiast!
- Otwierać! - Co jest?
- Otwierać! - Nie działa.
- Jak to? - Nie wiem.
Jeszcze raz.
- Otwierać! - Już!
- Dalej! - Nie działa.
- Jak to? - Nie wiem!
Uciekaj!
- Szybko, Hakan! - Stać!
Poddaj się!
W porządku.
Poddaję się.
Zabójco Wezyrów.
Jesteś aresztowany.
Jutro odbędzie się egzekucja.