[yankılanan ayak sesleri]
[Marc Lane'den "White Burger" çalıyor]
[adam] Evet, haydi!
Çok iyi!
[Faysal] Çok teşekkür ederim.
Ne demek. Benim için büyük bir zevk.
[havalı korna çalıyor]
[adam] Evet, aynen öyle!
- [adam 2] Evet! - [adam] Harika!
Sıra sende.
Biz kimiz?
[herkes] Ölümsüzler!
İstanbul kimin?
[herkes] Bizim!
- Biz kimiz? - [herkes] Ölümsüzler!
-İstanbul kimin? - [herkes] Bizim!
O zaman dövüş başlasın!
[herkes] Haydi!
[müzik devam ediyor]
[insanlar tezahürat ediyor]
[kadın] Öldür onu!
-Öldür! -Öldürsene!
- Haydi! - [adam] Öldür. Haydi!
Haydi!
[adam] Bitir işini!
[kadın 2] Haydi!
Haydi, öldür!
[kadın 3] Öldür!
[herkes] Öldür! Öldür! Öldür!
Öldür! Öldür! Öldür!
Öldür!
Hepiniz bu yeni dünya düzenindeki yerinizin
önemini kanıtladınız!
[herkes] Evet!
Hepiniz size verilen bu hediyeye dört elle sarıldınız!
[herkes] Evet!
Ama...
...aranızda biri var ki, o
bu yola kendisini en çok adayan.
Bu yola en çok bağlı olan!
Zeynep!
[herkes] Evet!
Karar senin.
[herkes] Evet!
- Evet! - [adam 2] Öldür!
[tezahüratlar]
[herkes] Evet!
[kadın 3] Evet!
- Yaptı! - Evet!
İşte bu!
[adam 3] Harika!
Hakan?
[Arif] Abi, iyi misin ya?
[Sami] Hakan?
- Kılıç nerede Sami? - Burada.
Siktir.
[Harun] Gelecekten sana bir şey getiremem ama belki oraya bir şey götürebilirim.
Vezir'le günümüzde hesaplaşmayacağız.
Onunla hesaplaşacağımız yer geçmiş!
[Mas Kelly'den "Bazen" çalıyor]
- [adam] Evet! - [kadın] Evet, çok iyi!
[adam 2] Evet!
[Faysal boğazını temizler]
Normalde âşıklar birbirlerine daha masum şeyler hediye etmezler mi?
A, ama. Pardon.
Sizinkisi çok normal bir aşk değildi.
Bir şey mi ima ediyorsun?
Yo. Bir şey ima etmiyorum.
Sohbet ediyorum.
Faysal, sen burada kral gibi dolaşıyorsun...
...çünkü ben izin veriyorum.
Bu zavallılarla böyle oyuncak gibi oynuyorsun...
[hançer saplanma sesi]
...çünkü...
Sen izin veriyorsun.
Bu kadar şey başardın.
Biraz mutlu olabilirsin.
Daha bir şey başarmadık. Anahtar hâlâ Muhafız'da.
[perde açılıp kapanır]
Ölümlülük iksiri, ha?
Aynı Faysal'ın Rüya'ya yaptığı gibi.
İlk Muhafız, Vezir'i öldürdü de ne oldu?
Baksanıza şu geldiğimiz noktaya. Tarihi tekrarlamayacağız arkadaşlar.
Vezir'i geçmişte ölümlü yapacağız, böylece hiçbir zaman Ayasofya'da uyanmamış
ve İstanbul bu hâle gelmemiş olacak.
O zaman bize iksir lazım. Onu nereden bulacağız?
Zeynep,
Faysal'da bir doz daha olduğunu söylemişti.
Ama bu, Faysal'ın öyle herhangi bir yere saklayacağı bir şey değil.
- Mutlaka üzerinde bir yerde taşıyordur. - Abi.
KAYIT - KAMERA 4
[Hakan] Çok güzel.
[kaygı verici müzik çalıyor]
[Hakan] İksiri bulmak için aralarına gireceğiz.
Dünya umurlarında değil, baksanıza.
Bu hâldeyken bizi tanıyacaklarını düşünmüyorum.
Haydi. Başlıyoruz.
[Hakan] Arkadaşlar, burası bizim evimiz.
Avucumuzun içi gibi biliyoruz burayı.
Siz aşağıya inin, ben buralara bakacağım, tamam?
Haydi.
[Mas Kelly'den "Lazım" çalıyor]
[Hakan] Nasıl gidiyor, ha?
İyisin.
[Hakan] Tereyağından kıl çeker gibi bitireceğiz. Ölümsüzler bizi fark etmeden.
♪ Eskisini sokağa atmak lazım Gece dışarı çıkmak lazım ♪
♪ Kim kime, dum duma Dola elini boynuma ♪
♪ Seni seveni öpmek lazım Gece dışarı çıkmak lazım ♪
[Hakan] Gir, çık, on dakikadan fazla kalmayacağız içeride.
Bütün odalara, bütün gizli bölmelere bakacağız.
Aradığımız şeyi biliyorsunuz.
Bir satranç taşı.
Şah taşı.
♪ Baksana herkes kol kola tarikat ♪
♪ Bu ne güzel kafa, bana hep lazım Seni sevmeyene çakmak lazım ♪
♪ Eskisini sokağa atmak lazım ♪
[Hakan] Tehlike anında ne yapmanız gerektiğini biliyorsunuz.
[müzik uzaktan devam ediyor]
♪ Seni seveni öpmek lazım Gece dışarı çıkmak lazım ♪
[Hakan] Bir şey olursa kulaklıklardan haberleşiriz.
♪ Seni sevmeyene çakmak lazım Eskisini sokağa atmak lazım ♪
[Sami] Hakan, burada bir şey yok.
Burada bir şey yok abi.
Hakan, burada yok.
[dolap açılma sesleri]
[dışarıda kadın güler]
[adam] Orası Faysal'ın odası. Gel, ben başka bir yer biliyorum.
Buldum seni. Buldum seni.
[derin derin nefes alıyor]
Buldum. Çıkıyoruz.
[güler]
[Nisan] Yakışmış.
Misafirliğe geldiğinde elinde hediyeyle gelirsin.
Böyle milletin odasına girip eşyalarını çalmazsın. Öğretmediler mi sana?
[derin nefes verir] Nisan...
Hâlâ Nisan diyorsun.
Doğru.
Vezir.
İnsanları alnının ortasından vuran katil Vezir.
Ama başka adların da vardı, değil mi senin?
Mesela, meyhaneci Valeriya.
O da duruyor değil mi oralarda bir yerlerde?
Ha?
Nisan, kaç kişi oldun sen?
Kaç farklı hayatın oldu senin? Kaç ismin oldu?
Ama en çok aralarında sana "kalbim" denilmesini sevdin, değil mi?
Sen...
Nasıl?
Kırılan kalbin için bu şehri yakmak mı istiyorsun?
Yak.
Ben savaşır, kurtarırım.
Vay!
[nefes verir]
Kimler gel... Hiç haber vermiyorsun.
Hakan Bey'imiz gelmiş.
Ve neredeyse gitmek üzereymiş.
Ama biz bu kadar değerli misafirlerimizi hemen bırakmayız.
[adam] Ne oluyor?
- Yeni biri geldi. - [kadın] Evet.
- [adam] Göreceğiz bakalım. - [herkes] Evet.
- [adam] Eğlence başlıyor. - [kadın] Evet, başlıyor.
[Faysal] Hakancığım...
...bunca zaman beni az çok tanımışsındır. Ben çok makul bir adamım.
Yalan mı?
Ve bütün İstanbul'a yaptığımız teklifi sana da yapıyoruz.
Bize katıl.
[Hakan hafifçe güler]
Siktir lan, göt!
[Faysal] Peki.
Sen bunun için gelmiştin değil mi buraya?
Yakala o zaman.
- Dövüş başlasın! - [zil çalar]
- Evet! - [adam] Öldür onu!
[adam 2] Haydi Zeynep!
[kadın] Öldür!
[kadın] Haydi!
Zeynep, yapma!
[tezahüratlar]
Zeynep...
-Öldür! -Öldür!
[herkes] Evet!
[efor sesleri]
Zeynep! Benim, Hakan!
Sen benim için artık hiç kimsesin.
[ritmik elektronik müzik çalıyor]
Öldür! Öldür!
[kalabalık tezahürat yapıyor] Öldür!
Zeynep!
Haklısın. Sen Zeynep değilsin.
Sen benim hiçbir şeyim olamazsın.
[tezahüratlar]
Demek senin için hiç kimseyim.
O zaman yeni Zeynep'le tanış Muhafız.
[adam] Haydi Zeynep!
[adam 2] Haydi!
[adam 3] Bitir işini!
- [adam 4] Haydi Zeynep! - [adam 5] Öldür onu!
[Faysal güler]
[adam 6] Haydi Zeynep. Bitir işini!
[tezahüratlar] Öldür!
İstediğin kadar gül ulan.
Eninde sonunda bana o iksirin içinde ne olduğunu söyleyeceksin.
Ben bilmiyorum. Bilsem dükkân senin.
Ne olduğunu sadece bir hanımefendi biliyor, o da kendisi.
Ama duyduğuma göre, sen de onu çok üzmüşsün.
[kalabalık tezahürat ediyor] Öldür!
Hakan, yeni arkadaşlarına merhaba de.
[kalabalık tezahürat ediyor] Öldür! Öldür!
Öldür! Öldür! Öldür!
[tezahürat devam ediyor]
Şimdi.
Öldür!
[duman salınma sesi]
[kadın] Ne oluyor ulan?
[adam] Ne oluyor?
[adam 2] Bu ne? Gözlerim!
[boğuk sesler]
[adam 3] Ne oluyor?
[adam 4] Hiçbir şey göremiyorum!
[adam 5] Göremiyorum!
- [kadın] Haydi! - [adam 6] Yardım edin!
- [adam 7] Göremiyorum! - [adam 8] Bu ne?
[adam 9] Gözüm yanıyor!
Siz gidin, geliyorum ben.
Bana o formülü söyleyeceksin, yoksa...
Yoksa ne? Ha?
Öldürür müsün?
Öldür istiyorsan. Daha önce yaşamadığım bir şey değil.
Ama sana o formülü asla vermeyeceğim.
[hançer saplanma sesi]
Ben Harun değilim.
[hızlı hızlı nefes alışlar]
İşte bu be.
[Hakan] Ne oldu, bir şey mi buldun?
Bu sembolden kesin bir şey çıkar abi. Şimdi araştırmaya başlıyorum.
Ben yarın dışarıya çıkacağım, sprey falan alacağım.
Buraları tertemiz ederiz, mis gibi kokar. Şey yapma sen.
[Arif] En büyük derdimiz bu olsun.
Sayende kafamızı sokabilecek bir yer bulduk ya, ona da şükür.
Aynen, yapacak bir şey yok. Şimdi buraya odaklanalım. Arkadaşlar.
Evet, Fatih Sultan Mehmet ve onun dönemi hakkındaki
hızlandırılmış kursumuza hoş geldiniz.
Şimdi, Fatih Sultan Mehmet, Osmanlı'nın yedinci padişahı.
21 yaşındayken İstanbul'u alıyor. Peki, kaç yılında ölüyor, biliyor musunuz?
1470'ler falan olması lazım.
- 1481. - Aynen.
İyi de, bu çok gerekli bir şey mi?
Hakan, kaç kere geçmişe gittin, ne yapacağını bilemedin, kafan karıştı.
Öyle değil mi?
Yani, evet... Oldu bir şeyler.
Yani, tam 53 günde İstanbul'u alıyor.
Dolmabahçe'den Kasımpaşa'ya kalaslar döşeniyor.
Bu kalasların üzerinden gemiler Haliç'e indiriliyor.
İstanbul'da bütün dinler yaşasın diye çok uğraşıyor.
Felsefe ve tarihe de, matematiğe de çok büyük ilgisi var.
Aynı zamanda şiir de yazıyor. Mahlas olarak da "Avni"yi kullanıyor.
- Mahlas? - Takma adı yani.
İyi de, bu bilgi benim ne işime yarayacak?
[Arif] Bir şey buldum galiba.
Bu taşın altında gördüğünüz bu imza
bu satranç takımını tasarlayan ustanın imzası.
Bu ustaların hepsi Osmanlı döneminde loncaya bağlıydılar.
Ve işte karşınızda... Şeker Usta.
Fatih döneminin en ünlü cevahir ustalarından.
[Hakan] Hmm.
Eğer geçmişte bu taşı bulursak iksiri de buluruz.
[Berrin] Keşke hamamda olsaydık ama...
Ne yapalım, elimizdeki bu. İdare edeceğiz.
[Hakan oflar]
[Hakan ahlar]
[Berrin derin nefes verir]
Hakan...
Biliyorum Berrin.
İksir çok önemli.
Hem...
...Zeynep için hem İstanbul için.
İkisinden de vazgeçmeyeceğim.
Ona hiç şüphem yok. Haydi göreyim seni Muhafız.
[Azim] Harun.
Sen essahtan gittin mi?
Bismillahirrahmanirrahim...
Yüce Rabb'im! Sen nelere kadirsin...
Benim bunu not almam lazım.
Ya zaman yolculuğu.
-Şeker Usta'yı tanıyor musun? - Kim?
-Şeker Usta. -Şeker usta mı?
Tanıyorum tabii. Şeker gibi ustadır, munistir. Ne yapacaksın onu?
Söyle, nereden bulurum ben onu?
- [martı sesleri] - [Aylin] Yeter! Susmadılar sabahtan beri!
[silah sesleri]
Tatlım, niye gerildin sen? Boş versene.
[Zeynep] İnanamıyorum, yıllarca nasıl kasmışız kendimizi ya.
Boş ver, bırak.
Sonuçta "ölümlü" dünya.
[gülüşmeler]
Ay...
Faysal, sen de bize katılmaz mısın?
Faysal?
[gerilim müziği]
[kuş cıvıltıları]
[Faysal ağlamaklı] Rüya...
Faysal...
...neredesin sen?
Buradayım.
Değilsin.
Kaybolmuşsun.
Yumruğunu çok sert vuruyorsun ama omuzların düşük.
Sen haklıydın.
Sen benden daha güçlüydün.
Her şeyin senin istediğin gibi olması gerekiyordu.
[ağlayarak] Affet beni ne olur.
- [Rüya] Tamam. - [Faysal ağlar]
Faysal...
Biliyorum, şimdi gideceksin. Hayal bu.
Ama hiç bitsin istemiyorum.
Faysal?
Niye her şeyi yarım yamalak yaptığın anlaşıldı.
Aklın burada değil, ölü bir kadında.
[burnunu çeker] Senin derdin ne ya?
Ne istiyorsun daha?
Şehir bizim.
Dokunulmazız artık. Daha ne istiyorsun?
Anahtar...
...Faysal.
Anahtarı istiyorum.
Aptal aptal partilerle, geri zekâlı insanlarla, hayallerle vakit harcıyorsun.
Anahtar onda olsa bile hançeri bizde. Bize hiçbir şey yapamaz.
Anahtar, Faysal.
Bulacaksın, Hakan'dan alacaksın.
Sana emrettiğim gibi.
Bunu da yeni yaptım.
Güzelmiş.
- [pazarcı] Çok keskin. - Başka var mı?
[pazarda anlaşılmayan konuşmalar]
- [adam] Selamünaleyküm akıncı bey. - Aleykümselam.
[pazarcılar bağrışır]
Selamünaleyküm usta.
Aleykümselam. Hoş geldiniz.
Hoş gördük.
Ben...
...bir tane satranç takımı arıyorum...
...böyle altında senin imzan olan.
Altın kaplama,
üzerinde yeşil desenleri var.
Eşi benzeri olmayan özel bir takım.
Her bir parçası ustanın maharetli ellerinden çıkma.
Neden zahmet ettiniz buraya kadar Hekimbaşı?
Siz haber verseydiniz ben size yollardım takımı.
Olsun. İsabet olmuş usta uğradığım.
Eline sağlık usta.
Hekimbaşı!
Daha evvel tanışamamıştık.
Çok beğendim takımı.
Belki bir gün birlikte oynarız.
Belki.
Tabii hediyeyse o başka.
Doğma büyüme buralıdır.
Usta.
Tanıyabileceğin en maharetli cevahir ustası.
Ama doymaz. Gözü hep daha fazlasını ister.
Niyet etti, başka yerlere dükkân açtı, ait olmadığı yerlere.
İnsanlar da hâliyle rahatsız oldular.
Kavga, gürültü derken...
...gözünü çıkardılar.
Yazık.
Senin de aklının bir köşesinde olsun.
Ait olduğun yerde kal akıncı.
Yanımıza yaklaşma.
Ha, evet... Hediye.
Valeriya'ya.
Sen beni mi takip ediyorsun?
- Hayır. - Neyse, artık öğrenmiş oldun.
Yanımıza yaklaşmayacaksın.
Şimdi müsaadenle...
Ulan göt.
Seni daha önce öldürdüm. Yine öldüreceğim ulan.
[Harun] İyi misiniz?
[sinirle] Hmm!
Sürekli kendi burnunun dikine git.
Kimseyi dinleme. Hatalarını görme.
Hançeri de kaptırdı.
Kesin bir şey saklıyor. Ama öğrenirim er geç.
Hakan'la biz şurada ayrılmıştık.
İnanamıyorum, nelerle uğraşmışız. Şimdi komik geliyor.
Siz niye ayrılmıştınız?
Saçma sapan bir kehanet.
Hakan'ı en iyi sen tanıyorsun. Nerededir şimdi?
- Kapalıçarşı? - [Zeynep] Cık.
Oraya bakacağımızı tahmin eder.
- [Aylin] Sarnıç? - [Faysal] Böyle bulamayız.
Aslında benim bir fikrim var.
[at kişnemesi]
Mmm.
Hmm.
Bizim yediğimiz kaşarsa bu ne?
Baba, kurt gibi açım ben.
[Harun] Şirin'im, geliyor hemen.
[Harun] Al bakalım.
[Harun ahlar]
- Ne çiziyorsun bakayım sen? - [Şirin] Hiç.
Baba, hani sen bir kere demiştin ya,
"Biz seninle birbirimize çok benziyoruz Şirin'im."
Öyle mi demiştim?
"Benim anam babam hiç olmadı,
senin de annen zamanından önce gitti." demiştin.
- Hmm. - Baba, evlenecek misin onunla?
Ne dedin sen?
[Şirin] Karar verince söyle demiştin.
Ben düşündüm.
İzin veriyorum. Valeriya'yla evlenebilirsin.
Annemi özlüyorum, evet.
Ama Valeriya da yeni annem olabilir.
Bence o iyi biri, hem sen de artık üzgün değilsin.
[güler]
Haydi bakalım.
Sen git çeşmede ellerini yıka, sonra da gel, yemeğini ye, tamam?
Demek Harun bu kadar çok seviyor Valeriya'yı, ha?
Seviyor tabii.
Kız da onu.
Senin bana söylediğin şeyi düşündüm de...
...yok, olmaz, yani...
Dünya tersine dönse dahi benim bildiğim Harun,
Valeriya'sına kıymaz.
[Hekim Efendi] Dur, tahmin edeyim.
Kafanda en az üç adım ileridesin. Hepsini hesapladın.
Seviyorum, ne yapayım?
Oyun oynamayı da, oyun kurmayı da seviyorum.
İyi hesaplıyorsun.
Her adımı, her atağı.
Ama...
...şah...
...mat.
Kafan başka yerde senin.
Mevzu bizim gayeye gelince de ağırdan alıyorsun.
- Beni sorguya mı çekiyorsun sen? - Hayır. Fikirlerin değişti senin.
Hani o vezirleri öldüren, adamlarımızı devlet-i aliyyeye sokan sen değil miydin?
Ne, o Harun denilen adam mı fikirlerini değiştirdi?
- Adını nereden biliyorsun? - Araştırdım.
Çok da zor olmadı öğrenmek. Akıncılardan Harun.
Ne anlarsın yani bir ölümlüyle bu kadar vakit kaybetmekten?
Ne oluyor sana?
Osmanlı'nın içine sızmak kolay mı?
Ben durun dediğim zaman durulacak,
harekete geçin dediğimde harekete geçilecek.
[güler]
Sinirlenince kaşın kalkıyor, biliyor musun?
Sakin ol. Öyle sohbet olsun diye söyledim.
Bir şarap daha içer misin?
Yok, geç oldu. Kalkayım ben.
Bir şey unutmadınız mı, Hekim Efendi?
Ganimetim olsun. Bir dahaki sefere al oyunu, vereyim taşını.
Ben de sizi bekliyordum.
Ama bu kadar hırçın olacağınızı görememişim.
Bir kez daha sorayım.
Hakan ve anahtar nerede?
Bilmiyorum.
[Zeynep] Tabii ki biliyorsun.
Tabii ki biliyorum.
Ama bunu neden sizinle paylaşmalıyım, onu bilmiyorum.
Seni öldürebiliriz.
- [Faysal] Bence bu yeterli. -Öldürmeyeceksiniz.
En azından bugün değil.
Bizimle kafa buluyor galiba.
Bir illüzyonun içindesin Zeynep.
Yanlış yerdesin ama farkında değilsin.
Merak etme, her şey olacağına varır.
[Zeynep] Tahmin edebilirsin, hissedebilirsin de belki
ama kimse neyin ne zaman nasıl olacağını
hiçbir zaman tam olarak bilemez.
Bir de Aylin'e sor istersen.
Belki onun başka bir fikri vardır.
[cep telefonu çalıyor]
Son kez soruyorum,
nerede Hakan?
Rüya'yla ilgili söylediklerimden dolayı mı bu kızgınlığın?
Bak, ya güzellikle söylersin ya da zorla.
Size bir kehanet daha vereyim mi?
İyiler her zaman kazanır.
Tamam, yeter bu kadar.
Yeter artık.
Yanlış ata oynuyorsun.
Konuşacak.
[kapı gıcırdar]
Harun?
Sen geceleri gelmezdin. Şaşırtıyorsun beni.
Belki eskisinden daha çok özlemişimdir.
[hafifçe güler] Geç haydi.
Misafirin mi vardı?
Hekim Efendi buradaydı. Satranç takımı almış bana.
Çok güzelmiş.
Ben ilk ellerine âşık oldum, biliyor musun?
Beni tutan, bırak desem de bırakmayan ellerine.
Seninle başladı her şey.
Ve seninle değişti.
Ne değişti?
Gel.
Sana desem ki...
...benim kendimi bildim bileli...
...gittiğim bir yol var.
Bu zamana kadar inandığım...
...kendimi adadığım bir yol.
Ama...
...sen bana kalbim,
ben sana ruhum dedikten sonra değişti her şey.
Ben bir yol ayrımındayım.
Bir yoldan vazgeçip başka bir yolu seçmek üzereyim.
Ama bunu yaparsam...
...yalnız kalacağım diye korkuyorum.
Ne yolundan bahsediyorsun Valeriya?
- Anlamıyorum seni. - Sen sadece şunu bil.
Her ne olursa olsun ben senin yanında olacağım, her zaman.
Sen de benim yanımda olacak mısın?
[Valeriya] Ha?
- Olacağım. Olacağım tabii. - [iç çekişler]
Olacağım.
- [Harun] Şşt. - [Valeriya ağlar]
[Harun] Tamam. Tamam.
[burnunu çeker]
-Şahlardan biri eksik. - Ne?
Of.
Hekim Efendi kazanınca ganimet olarak aldı.
[Valeriya burnunu çeker]
Günaydın.
Şimdi söyle bakalım, Hakan nerede.
Geçmişte.
1459'da.
Nasıl? Ne?
[Faysal] Ha siktir!
Ha siktir!
- [kapı kapanır] - [Kâhin] Olasılıklar Zeynep.
Kâhin onların hepsini görür.
Şimdi bir olasılık daha görüyorum.
Kurtuluşumuz ya da yok oluşumuz...
...hepsi sende bitecek.
Ya da seninle başlayacak.
[baykuş ötüşü]
[kapı gıcırdayarak açılır]
[Hekim Efendi] Aptal bir hayalin, bir adamın peşine takılmış gidiyor.
[fısıldayarak] Faysal...
Ne saldırı umurunda, ne anahtar ne geçit.
Bir sen bilirsin Hüsrev.
[uzaktan gülüşmeler]
[Hekim Efendi] Ne yapmak lazım onu geri kazanmak için?
Biz bugüne kadar Vezir'e yeterince saygı duyduk.
Yeterince ona şans verdik.
Ancak o,
kendisine bizden ayrı bir yol seçti.
Buna mukabil yapılabilecek tek bir şey var.
Neymiş o?
Ona veda etmek.
Ne demek veda etmek?
Artık...
...Vezir'in liderliği bitti.
Bir Ölümsüz olarak bize ihanet etti o.
Bir iksir hazırla
ve biz de bu ihanete veda edelim.
Nasıl bir iksir?
Ölümlü mü yapacağız onu?
-İmkânsız. - Zor.
İmkânsız değil.
Bunca zaman sayısız iksir yaptın.
Şimdi en mühimine geldi sıra.
Başka yolu yok Hekim Efendi.
Lideri öldürmenin lanetini unutmadın herhâlde.
Hem iksiri içip ölümlü olduğu vakit iyi de bir hikâyesi olacak.
Sevdiği fâni için ölümlü olan bir ölümsüz.
Akabinde de bir kuleden, bir attan düşüp ölecek işte.
Ya da...
...Harun öldürebilir onu.
Ha siktir.
Bak bu daha iyi bir hikâye.
Hüsrev Efendi olarak onca insanı topladım, bir akıncının da hakkından gelirim.
Sen iksiri hazırla.
Konuştuklarımızdan kimseye bahsetme.
Harun'u da bana bırak.
[düşme sesi]
[Hakan] Gördüm Nisan.
Her şeye tanık oldum.
[Nisan] Vezir. Vezir.
Onlar en başından beri seni öldürmeye çalışmışlar.
Ve başarmışlar da.
Kandırmışlar seni, suçu da bir masumun üstüne atmışlar.
Beni Harun öldürdü.
Sizin soyunuz öldürdü beni.
Ben hissettim o hançeri. Kalbimin ortasında hissettim.
Harun'un gözündeki nefreti gördüm.
Harun seni seviyordu.
Bunu sen de biliyorsun. Hatta seninle evlenmeyi bile düşünüyordu.
- [güler] - Aklına girmiş olmalılar.
"Vezir'i Harun'a öldürteceğiz" dediklerini duydum Nisan.
Dinle beni.
O gün Kız Kulesi'nde Harun seni hançerledi.
Ama bunun arkasında başka bir hikâye var. İnan bana.
[alaycı gülüş]
- Nisan... - Bırak beni.
Bundan sonra gizli saklı yok. Sır yok.
Açık açık söylüyorum işte.
Ben de güvendiğim, sevdiğim birinin ihanetine uğradım.
Senin.
O yüzden nasıl hissettirdiğini çok iyi biliyorum.
- Bırak, dedim. - Dinle beni Nisan.
Uğruna herkesin hayatını mahvettiğin intikam planın bir yalan üzerine kurulu.
Faysal ile Okhan'ın yalanı.
Okhan benim en yakın dostumdu.
Hatta formülü bile bana o verdi.
Kimse de bana bir şey içirmedi. Ölümlü de olmadım.
Hakan...
Ben "ruhum" dediğim adam tarafından aldatıldım.
Bana bunun aksini ispatlayamazsın.
İspatlarım.
Beni boş hayallerine inandıramazsın.
O yüzden kapat çeneni, bir daha da karşıma çıkma.
Hakan!
Bana o iksirin içinde ne olduğunu söyleyeceksin,
sonra da bu saldırıya birlikte son vereceğiz!
[gök gürültüsü]
Sen benim hayatımda gördüğüm en adi,
en yalancı,
en pislik herifin tekisin.
Bırak!
[gök gürültüsü]