NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dawaj!
Dobrze!
Bardzo dziękuję.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Dobrze!
- Tak! - Ale sztos!
Twoja kolej.
Kim jesteśmy?
Nieśmiertelnymi!
Kto rządzi Stambułem?
My!
- Kim jesteśmy? - Nieśmiertelnymi!
- Kto rządzi Stambułem? - My!
Niech rozpocznie się walka!
Dawaj!
Zabij go!
- Zrób to! - Zabij go!
No dalej!
Wykończ go!
Dawaj!
Zabij go!
Zabij! Zabij!
Udowodniliście, że jesteście ważni
w tym nowym porządku świata.
Tak!
Włożyliście serce i duszę w dar, który otrzymaliście!
Tak!
Ale...
jest wśród was ktoś,
kto jest najbardziej oddany.
Najbardziej poświęca się naszej sprawie!
Zeynep!
Tak!
Zdecyduj.
Tak!
- Tak! - Zabij go!
Tak!
- Zrobił to! - Tak!
Dobrze!
Bomba!
Hakan?
Wszystko gra?
Hakan?
- Gdzie miecz, Sami? - Tutaj.
Niech mnie...
Nie mogę wziąć nic z przyszłości,
ale może mogę zabrać coś stąd.
Nie zajmiemy się Wezyrem w teraźniejszości.
Załatwimy ją w przeszłości.
- Tak! - Dobrze!
Tak!
Kochankowie dają sobie chyba bardziej niewinne rzeczy.
Racja. Wybacz.
Wasza miłość była niezwykła.
Sugerujesz coś?
Absolutnie nie.
Rozmawiamy tylko.
Zachowujesz się jak król, Faysal,
bo ci na to pozwalam.
Bawisz się tymi nędznikami...
bo...
Pozwalasz mi.
Dużo osiągnęłaś.
Mogłabyś się uśmiechnąć.
Nic nie osiągnęłam. Obrońca wciąż ma klucz.
Eliksir śmiertelności?
Taki, jaki Faysal dał Rüyi.
Pierwszy Obrońca zabił Wezyra, i co?
Spójrzcie, jak wygląda sytuacja.
Nie powtórzymy historii.
Wezyr musi być śmiertelny,
by nie obudził się w Hagii Sophii
i by Stambuł tak nie skończył.
Gdzie znajdziemy ten eliksir?
Zeynep...
mówiła, że Faysal go ma.
Ale pewnie go dobrze ukrył.
- Nosi go przy sobie. - Hakan.
Wspaniale.
Wmieszamy się w tłum i znajdziemy miksturę.
Spójrzcie. Nic ich nie obchodzi.
Nie zauważą nas.
Do dzieła.
To nasz dom.
Znamy go jak własną kieszeń.
Idźcie na dół, a ja sprawdzę tutaj.
Ruszajmy.
Co słychać?
Dobry jesteś.
To będzie bułka z masłem. Nieśmiertelni nas nie zauważą.
Całość zajmie góra dziesięć minut.
Sprawdzimy wszystkie pokoje i skrytki.
Wiecie, czego szukać.
Figury szachowej.
Króla.
Jakby co, wiecie, co robić.
Będziemy w kontakcie przez słuchawki.
Nic tu nie ma.
Ani tutaj.
Tu go nie ma.
To pokój Faysala. Chodźmy gdzieś indziej.
Mam cię.
Znalazłem. Wychodzimy.
Dobrze wyglądasz.
Goście przynoszą prezenty,
a nie kradną. Brak ci manier?
Nisan...
Wciąż mnie tak nazywasz.
Racja.
Wezyrze.
Zabójco, który strzela do ludzi.
Ale miałaś też inne imiona.
Barmanka Valeriya.
To jedno z nich.
Prawda?
Iloma osobami byłaś?
Ile żyć wiodłaś? Ile miałaś imion?
Ale zawsze lubiłaś, gdy mówiono do ciebie „moje serce”.
Ty...
Skąd to wiesz?
Chcesz zniszczyć miasto przez złamane serce?
Śmiało.
Uratuję je.
Kogo my tu mamy? Czemu nic nie mówiłaś?
Toż to Hakan.
Chyba wychodzi.
Ale nie możemy wypuścić tak cennego gościa.
Co się dzieje?
- To ten nowy. - Tak.
- Sprawdźmy, na co go stać. - Właśnie.
- Zacznie się zabawa. - Tak.
Hakan,
dobrze mnie znasz. Jestem rozsądny.
Prawda?
Dostaniesz tę samą ofertę, co wszyscy.
Dołącz do nas.
Wal się, dupku.
Dobrze.
Przyszedłeś po to, prawda?
To łap.
Niech zacznie się walka!
- Tak! - Zabij go!
Dawaj, Zeynep!
Zabij go!
No dalej!
Zeynep, nie!
Zeynep...
- Zabij go! - Wykończ go!
Tak!
To ja, Hakan!
Jesteś dla mnie nikim.
Zabij go!
Zeynep!
Masz rację. Nie jesteś Zeynep.
Nie możesz być Zeynep, którą znam.
Więc jestem dla ciebie nikim?
Poznaj nową Zeynep, Obrońco.
Dawaj, Zeynep!
Zrób to!
Wykończ go!
- Dawaj! - Zabij go!
Skończ z nim, Zeynep!
Zabij go!
Śmiej się do woli.
Kiedyś zdradzisz mi skład eliksiru.
Gdybym go znał, zrobiłbym to.
Tylko ona wie, co w niej jest.
Ale z tego, co wiem, bardzo ją zraniłeś.
Zabić go!
Przywitaj się ze swoimi nowymi przyjaciółmi.
Zabić go!
Teraz.
Zabić go!
Co jest?
Co się dzieje?
Co to? Moje oczy!
Co się dzieje?
Oczy mnie palą!
Nic nie widzę!
- Chodź! - Pomóż mi!
- Nic nie widzę! - Co jest?
Moje oczy!
Idźcie przodem.
Zdradź mi skład eliksiru albo...
Albo co?
Zabijesz mnie?
Zrób to. To nie pierwszy raz.
Ale nie zdradzę ci składu eliksiru.
Nie jestem Harunem.
Już wiem.
Znalazłeś coś?
Symbol do czegoś prowadzi.
Zbadam to.
Pójdę jutro po detergenty.
Posprzątamy tu, nie martw się.
To najmniejszy problem.
Dzięki tobie mamy kryjówkę.
Właśnie, to drobiazg. Skupmy się.
Witam na przyspieszonym kursie z czasów sułtana Mehmeda.
Był siódmym sułtanem Imperium Osmańskiego.
Podbił Stambuł w wieku 21 lat. Wiecie, kiedy zmarł?
Koło 1470 roku.
- W 1481. - Dokładnie.
To konieczne?
Wielokrotnie cofałeś się w czasie i nie wiedziałeś, co robić.
Prawda?
Tak. Bywało różnie.
Właśnie. Podbił Stambuł w 53 dni.
Wyciął drzewa w okolicy i na kłodach
przetransportował statki pod Złoty Róg.
Starał się zachować wielowyznaniowość w Stambule.
Interesował się filozofią, historią i matematyką.
Był też poetą. Pisał pod pseudonimem „Avni”.
- Co to jest pseudonim? - Ksywka.
Jak te informacje mają mi pomóc?
Mam coś.
Na spodzie figury szachowej
znajduje się podpis osoby, która ją zrobiła.
Należał do cechu z czasów osmańskich.
To mistrz Şeker.
Znany szlifierz z czasów Mehmeda.
Znajdźmy figurę w przeszłości, a znajdziemy eliksir.
Wolałabym hammam, ale...
Musimy sobie poradzić.
Hakan...
Wiem, Berrin.
Eliksir jest ważny.
Dla Zeynep i dla Stambułu.
Nie poddam się.
Nie wątpię w to. Spraw, bym była dumna, Obrońco.
Harunie.
Naprawdę tam byłeś?
Bismillahirrahmanirrahim...
Na Allaha! Tyle potrafisz...
Muszę to zapisać.
Podróż w czasie.
- Znasz mistrza Şekera? - Kogo?
- Mistrza Şekera. - Tak.
Pewnie. To dobry rzemieślnik i miły człowiek. A co?
Gdzie go znajdę?
Dość! Od rana jazgoczą.
Czym się tak stresujesz? Wyluzuj.
Od lat tak ciężko pracujemy.
Wyluzuj.
Jesteś nieśmiertelna. Śpieszy ci się?
Dołącz do nas, Faysal.
Faysal?
Rüya...
Faysal.
Gdzie byłeś?
Jestem tutaj.
Wcale nie.
Pogubiłeś się.
Starasz się, ale twoje serce jest gdzie indziej.
Miałaś rację.
Byłaś silniejsza niż ja.
Powinienem był cię posłuchać.
Wybacz mi.
Już dobrze.
Faysal...
Wiem, że znikniesz. Że to sen.
Ale chcę, by trwał wiecznie.
Faysal?
Już wiem, czemu jesteś nieuważny. Myślisz o martwej kobiecie.
O co ci chodzi?
Czego ode mnie chcesz?
Miasto jest nasze.
Jesteśmy nietykalni. Czego jeszcze chcesz?
Klucza.
Faysal.
Chcę mieć klucz.
Marnujesz czas na durne imprezy, idiotów i marzenia.
On ma klucz, my mamy sztylet. Nic nam nie zrobi.
Klucz, Faysal.
Znajdziesz go i odbierzesz Hakanowi.
Tak jak ci rozkazałam.
- Pokaż. - Świeże warzywa!
- Świeże owoce! - Ładny.
- Ostry. - Masz inne?
Świeże warzywa!
- Akindżi. - Dzień dobry.
- Świeżutkie! - Spójrzcie!
- Pietruszka!
Spójrzcie, ludzie!
- Zobaczcie, jakie świeże. - Warzywa!
Dzień dobry, mistrzu.
Witaj, synu.
Dziękuję.
Szukam...
zestawu do szachów...
z pana podpisem na spodzie.
Pozłacany,
z zielonymi grawerunkami.
Jedyny w swoim rodzaju.
Każda figura zrobiona własnoręcznie przez mistrza.
Czemu się tu pan fatygował, doktorze?
Mogłem wysłać zestaw.
Żaden problem. Dobrze, że zajrzałem.
Dziękuję.
Doktorze!
Nie znamy się.
Piękny zestaw szachowy.
Może kiedyś razem zagramy.
Może.
Chyba że to prezent dla kogoś.
Urodził się tu i wychował.
Mistrz.
To najzdolniejszy szlifierz w okolicy.
Ale ciągle mu mało. Zawsze chce więcej.
Próbował otwierać zakłady w innych miejscach.
Ludziom się to nie podobało.
Po kilku awanturach...
wyłupili mu oko.
Szkoda.
Pamiętaj o tym.
Zostań tam, gdzie twoje miejsce.
Nie zbliżaj się do nas.
I tak, to prezent.
Dla Valeriyi.
Śledzisz mnie?
- Nie. - Zostałeś ostrzeżony.
Nie zbliżaj się.
A teraz wybacz.
Kutas.
Zabiłem cię raz i zrobię to ponownie.
W porządku?
Zawsze robi, co chce.
Nikogo nie słucha. Nie widzi własnych błędów.
Straciła sztylet.
Ukrywa coś. Dowiem się co.
Tutaj rozstałam się z Hakanem.
Gdy pomyślę, na co marnowaliśmy czas, chce mi się śmiać.
Czemu zerwaliście?
Przez głupią przepowiednię.
Znasz go najlepiej. Gdzie może teraz być?
Na Wielkim Bazarze?
Wie, że będziemy tam szukać.
- A cysterna? - Tak go nie znajdziemy.
Mam pomysł.
Skoro to jest ser, to co ja jadłem?
Jestem głodna, tato.
Moja Şirin, jeszcze chwila.
Proszę.
Co rysujesz?
Nic.
Tato,
pamiętasz, jak mówiłeś,
że jesteśmy do siebie podobni?
Tak mówiłem?
Powiedziałeś: „Ja nie miałem rodziców,
a twoja matka odeszła przed czasem”.
Ożenisz się z nią?
Słucham?
Miałam dać znać, jak się namyślę.
Przemyślałam to.
Zgadzam się na ślub z Valeriyą.
Tęsknię za mamą.
Ale Valeriya może być moją nową mamą.
Jest dobra, a ty nie jesteś już smutny.
W porządku.
Najpierw umyj ręce,
a potem chodź zjeść.
Więc Harun tak bardzo kocha Valeriyę?
Oczywiście.
Ona jego też.
Myślałem o tym, co mówiłeś.
I to nie jest możliwe.
Harun, jakiego znam, nie skrzywdziłby Valeryi.
Choćby nie wiem co.
Niech zgadnę.
Jesteś o co najmniej trzy ruchy do przodu.
Cóż poradzę?
Lubię gry.
Jesteś w to dobra.
Każdy ruch, każdy atak.
Ale...
szach...
i mat.
Jesteś rozkojarzona.
Z naszą sprawą również zwlekasz.
To przesłuchanie?
Nie. Zmieniłaś poglądy.
Zabijałaś wezyrów, by zastępowali ich nasi ludzie.
Harun sprawił, że zmieniłaś zdanie?
- Skąd znasz jego imię? - Popytałem nieco.
Nietrudno było go znaleźć. To akindżi.
Czemu spędzasz tyle czasu ze śmiertelnikiem?
Co z tobą?
Łatwo jest zinfiltrować Osmanów?
Będziesz czekał, gdy ci każę.
I zrobisz ruch, gdy ci każę.
Unosisz brwi, gdy jesteś zła. Wiesz?
Uspokój się. Tylko rozmawiamy.
Jeszcze wina?
Już późno. Czas na mnie.
Nie zapomniałeś o czymś?
To moje trofeum. Oddam ci ją, jak wygrasz.
Czekałam na was.
Ale nie sądziłam, że będziecie tak agresywni.
Zapytam raz jeszcze.
Gdzie Hakan i klucz?
Nie wiem.
Oczywiście, że wiesz.
Oczywiście, że wiem.
Ale czemu miałabym wam powiedzieć?
Możemy cię zabić.
- Tyle wystarczy. - Nie zabijecie.
Nie dziś.
Kpi sobie z nas.
Żyjesz iluzją, Zeynep.
Nie widzisz, że jesteś w złym miejscu.
Ale wszystko wróci na właściwe tory.
Pewnie masz swoje domysły, może nawet jakieś przeczucie,
ale nikt nie wie, co ani jak się wydarzy.
Nie na pewno.
Zapytajcie Aylin.
Może powie coś innego.
AYLIN DZWONI
Pytam po raz ostatni.
Gdzie jest Hakan?
Jesteś zły przez to, co powiedziałam ci o Rüyi?
Powiesz nam po dobroci albo siłą.
Chcesz kolejnej przepowiedni?
Dobro zawsze wygrywa.
Dość.
Dość tego.
Stawiasz na złego konia.
Zacznie gadać.
Harun?
Nigdy nie przychodzisz w nocy.
Może bardziej się stęskniłem.
Wejdź.
Miałaś gościa.
Doktor tu był. Dał mi szachy.
Piękne.
Zakochałam się w twoich dłoniach.
Trzymały mnie mocno, nawet gdy kazałam ci puścić.
To zaczęło się od ciebie.
Wszystko zmieniłeś.
Co?
Chodź.
Powiem ci...
o ścieżce, którą kroczę...
odkąd pamiętam.
Do niedawna w nią wierzyłam.
Poświęciłam się jej.
Ale...
to się zmieniło,
gdy nazwałeś mnie sercem, a ja ciebie duszą.
Nie wiem, co robić.
Mam zamiar porzucić tę ścieżkę dla innej.
Ale boję się,
że zostanę sama.
O czym mówisz?
- Nie rozumiem. - Wiedz tylko,
że cokolwiek się stanie, będę po twojej stronie.
A czy ty będziesz po mojej?
Oczywiście.
Będę.
Już dobrze.
- Brakuje króla. - Co?
Racja.
Doktor wziął go w nagrodę.
Dzień dobry.
Powiedz, gdzie jest Hakan.
W przeszłości.
W 1459 roku.
Jak to?
Szlag!
Niech to cholera!
Możliwości.
Wyrocznia widzi je wszystkie.
Teraz widzę inną.
Nasze zbawienie lub koniec...
Będziesz tego końcem...
lub początkiem.
Goni za jakimś głupim marzeniem.
Faysal...
Nie obchodzi jej atak, klucz ani brama.
Tylko ty możesz pomóc.
Co możemy zrobić, by ją przekonać?
Długo okazywaliśmy szacunek Wezyrowi.
Daliśmy jej wiele szans.
Ale...
wybrała inną drogę.
Możemy zrobić tylko jedno.
Co?
Pożegnać się z nią.
To znaczy?
Rządy Wezyra...
dobiegły końca.
Zdradziła nas jako Nieśmiertelna.
Przygotuj eliksir.
Po tej zdradzie rozejdziemy się.
Jaki eliksir?
By uczynić ją śmiertelną?
- To niemożliwe. - To trudne.
Ale nie niemożliwe.
Robiłeś wiele mikstur.
Teraz czas na najważniejszą.
Nie ma innego sposobu.
Nie możemy zabić jej bezpośrednio.
Poza tym to ładna historia.
Nieśmiertelna staje się śmiertelna dla ukochanego.
Niedługo po tym spadnie z wieży lub z konia i umrze.
Albo...
Harun ją zabije.
Cholera.
To jeszcze lepsza historia.
Jako Mistrz Hüsrev omamiłem wielu uczniów.
Poradzę sobie z jednym akindżi.
Przygotuj eliksir.
Nikomu o tym nie mów.
Ja zajmę się Harunem.
Widziałem to, Nisan.
Wszystko.
Wezyrze. Jestem Wezyrem.
Od początku chcieli cię zabić.
Udało im się.
Oszukali cię i obwinili niewinnego.
Harun mnie zabił.
Twoje dziedzictwo mnie zabiło.
Poczułam sztylet w sercu.
Widziałam nienawiść Haruna.
Harun cię kochał.
Wiesz o tym. Chciał cię poślubić.
Namieszali mu w głowie.
Mówili, że sprawią, by zabił Wezyra.
Posłuchaj mnie.
Harun dźgnął cię w Wieży Leandra.
Ale stoi za tym coś więcej. Zaufaj mi.
Jasne.
- Nisan... - Puść mnie.
Nic nie ukrywam. Koniec z tajemnicami.
Mówię, jak jest.
Też zostałem zdradzony przez kogoś bliskiego.
Przez ciebie.
Wiem, jakie to uczucie.
- Puść mnie. - Posłuchaj.
Plan, przez który zniszczyłaś wszystkim życie, bazuje na kłamstwie.
Faysala i Okana.
Okan był moim przyjacielem.
To on dał mi przepis.
Nic nie wypiłam. Nie stałam się śmiertelna.
Hakan...
Zdradził mnie ktoś, kogo nazywałam „moją duszą”.
Nie udowodnisz, że było inaczej.
Udowodnię.
Nie uwierzę w te urojenia.
Więc zamknij się i nie przychodź do mnie więcej.
Hakan!
Powiesz mi, co jest w eliksirze,
i razem zakończymy ten atak!
Jesteś najgorszy,
najpodlejszy,
najokrutniejszy ze wszystkich.
Puszczaj!