ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Πριν δύσει ο ήλιος, θα ξεκλειδώσουμε...
το πέρασμα...
και η Πόλη θα γίνει δική μας.
Εσένα...
σε κατέστρεψα.
Τώρα είναι η σειρά τους.
Σε τρόμαξα; Συγγνώμη.
Με πήρε ο ύπνος.
Πολύ κομψή είσαι.
Έφερα μπισκότα.
-Πώς είναι; -Ευχαριστώ.
Για τα μπισκότα εννοώ.
Και για τον Μπουράκ.
Καλά. Περιμένουμε.
Τι είναι αυτό;
Βιταμίνες.
Θέλεις να σου δώσω;
Εντάξει.
Συγγνώμη, είμαι σαστισμένη, ξέχασα να ρωτήσω.
Θα σου φέρω κάτι να πιεις. Θέλεις καφέ;
Είναι για τους αδύναμους.
Πλάκα κάνω. Ευχαριστήσου το.
Επιστρέφω αμέσως.
Ο καφές είναι για τους αδύναμους, έλεγε ο βεζίρης.
Γαμώτο.
Άσ' το.
Αν και έξυπνη, δεν με κατάλαβες.
Σε περιμέναμε, Προστάτη.
Είναι φυσικό να νιώθεις ηλίθιος.
Δεν το μετανιώνω.
Είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό.
Την πατάμε με τα ωραία λόγια.
Ερωτευόμαστε.
Κάνουμε λάθη.
Και συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη.
Ερωτεύτηκα.
Δεν το αρνούμαι.
Ό,τι κι αν γίνει,
θα μου δώσεις το κλειδί.
Στα λόγια, τίποτα δεν σε σταματά.
Στις πράξεις...
Εμπρός.
Κάν' το. Σκότωσέ με.
Σκότωσέ με.
Πώς θα το κάνεις;
Το στιλέτο;
Το ρούχο; Δεν έχει ισχύ;
Χωρίς στιλέτο.
Μα θα σε θάψω στο τσιμέντο για αιώνες.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Διαφέρω απ' τους άλλους Αθάνατους.
Ναι.
Μόνο μέσα από καθρέφτες μού μιλούσες.
Μα ήμουν πιο κοντά σου κι απ' τον εαυτό σου.
Μέσα στα μάτια σου.
Μέσα σου.
Σ' ακολουθούσα.
Ήμουν σε κάθε καθρέφτη.
Κι έγινες εχθρός σου.
Μετά χρειαζόσουν έναν στόχο.
Διάλεξα τον Μπουράκ.
Πεθαίνει.
Εξαιτίας σου.
Είναι και το κλειδί.
Με χρησιμοποίησες για να το βρεις.
Συγχαρητήρια.
Σ' έστειλα στο παρελθόν...
για να μάθεις γι' αυτό.
Το κλειδί που ψάχνει ο βεζίρης
είναι στο σπαθί.
Είπα ότι θα λαχταράς τον θάνατο.
Θα 'ναι ακόμη χειρότερα.
Παράτα τα.
Μην το κάνεις.
Είσαι ερωτευμένος μαζί μου.
-Θα τρελαθείς. -Σκάσε!
-Θα τα χάσεις τελείως. -Σκάσε!
Θα πεθάνεις.
-Σκάσε! -Θα τελειώσει στη δύση του ηλίου.
Θα πεθάνετε όλοι στη δύση του ηλίου.
-Φτάνει! -Θα σας σκοτώσω όλους!
Άνοιξε τα μάτια σου.
Σε παρακαλώ.
Θα σκοτώσεις την αγάπη σου.
Όχι.
Όχι, δεν μπορεί να 'σαι εσύ. Σε παρακαλώ, όχι τώρα.
Όχι.
Όχι. Όχι τώρα. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Θεέ μου, μην τον αφήσεις να πεθάνει.
Δώσε μου λίγο νερό.
Μπουράκ!
Ξύπνησες!
Είσαι καλά;
Μπουράκ...
Η Νισάν είναι ο βεζίρης.
Συγγνώμη. Μου έσωσες τη ζωή.
Θεέ μου.
Σου ζητώ συγγνώμη.
Είσαι καλά; Συγγνώμη. Θεέ μου, δεν το πιστεύω!
Βγήκε και μία φορά αληθινή η ευχή μου.
Δεν το πιστεύω.
Δώσε μου...
Τι;
Το χέρι σου.
Γιατί;
Τατουάζ.
Εσύ το ζωγράφισες;
Ναι. Σ' αρέσει;
Απαίσιο είναι.
Ήρεμα.
Ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Ξεκουράσου λίγο.
Ο θόλος των ορνέων.
Τι;
Ο βεζίρης...
μιλούσε για το κλειδί...
Βρες τον. Ο θόλος των ορνέων.
Αδειάστε τις τσέπες σας και ξαναπεράστε.
Χακάν.
Η γυναίκα μου πέθανε.
-Εξαιτίας σου. -Φαϊσάλ.
Είχε δίκιο η Ρουγιά.
Δεν την άκουσα.
Αστόχησα.
Ο άνθρωπος είναι άχρηστο πλάσμα.
Μα θα τιμήσω τη μνήμη της.
Όχι τώρα.
Φαϊσάλ...
πρέπει να υποφέρει κι άλλο.
Ο Μπουράκ έδωσε στοιχεία.
Θόλος των ορνέων.
Ένας θρύλος.
Κάτω από το φρούριο του Επταπυργίου,
υπάρχουν επτά αγάλματα ορνέων.
Σαν τους κοιμώμενους;
Ακριβώς. Εκεί τηρείται το αρχείο του χρόνου.
Από την αρχή.
Και η Ημέρα της Κρίσης.
Εκεί θα είναι στη δύση.
Σε δύο ώρες είναι.
Τι θα κάνουμε;
Το ρούχο είναι πρόβλημα.
Μακάρι να 'χε ισχύ.
Και το στιλέτο χάθηκε.
Τα ξέρουμε αυτά. Μην απαριθμείτε τα προβλήματα.
Τι πειράζει;
Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Μη μαλώνετε.
Δίκιο έχει.
Να βρούμε μια λύση.
Η λύση...
Πρέπει να με σκοτώσετε.
Το ρούχο θ' αποκτήσει ξανά ισχύ.
Θυμάσαι τη μάντισσα;
Τι είπε όταν τα μαγικά αντικείμενα έχασαν την ισχύ τους;
Μόνο αν πεθάνει ο Προστάτης,
-θ' ανακτήσουν την ισχύ τους. -Όχι.
-Μαλακίες. Θα υπάρχει άλλος τρόπος. -Δεν υπάρχει.
Μόνο ένας τρόπος υπάρχει.
-Όχι. -Άκουσέ με.
Εσύ μου έμαθες να μην ακολουθώ τα συναισθήματα.
Αλλιώς,
θα είχα διαλέξει εσένα,
όχι την Πόλη.
Είπες ότι έπραξα σωστά.
Τώρα είναι η σειρά σου.
Ο βεζίρης έπαιξε έξυπνα.
Ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά.
Μα νομίζει ότι το ρούχο δεν έχει ισχύ.
Έτσι θα είμαστε εμείς μπροστά.
Ξέρω πώς να τη νικήσω,
γιατί ξέρω την πηγή του μίσους της.
Ξέρω την αδυναμία της...
μα το ρούχο...
πρέπει να έχει ισχύ.
Επομένως...
πρέπει να πεθάνω.
Τόσο απλό.
Η τελευταία σου δουλειά.
Κάν' το.
Δεν μπορώ.
Πρέπει να το κάνουμε.
-Δεν μπορώ. -Ζεϊνέπ, έλα εδώ.
Είμαι ο Προστάτης...
και σε διατάζω.
Σκότωσέ με.
Εντάξει;
Όχι, δεν μπορώ.
Ζεϊνέπ.
Δεν μπορώ.
Σαμί.
Εντάξει.
Θα το κάνω.
Σ' εμπιστεύομαι.
Εσύ...
Εμείς...
Ζεϊνέπ, κι εγώ.
Κι εγώ.
Μην ανησυχείς.
Άντε. Σ' εμπιστεύομαι.
Άντε.
Τέλος χρόνου.
Κρατήστε τον.
Ελάτε.
Εντάξει.
Ετοίμασε τον απινιδωτή.
Μακριά.
Ένα, δύο, τρία.
Αύξησε στο 150.
Ένα, δύο, τρία.
Έλα, Χακάν.
Κάν' το 200.
Ένα, δύο, τρία.
Κι άλλο.
Ένα, δύο, τρία.
Κάν' το 300.
Ένα, δύο, τρία.
Έλα.
Τα πυρομαχικά μας
αμφιβάλλω αν αρκούν.
Και λοιπόν;
Έχουμε τις γροθιές μας.
Εύκολο στα λόγια. Αυτοί μάζεψαν όλα τ' αποβράσματα.
Τι μας περιμένει;
Εξάλλου, δεν έχουμε μαγικά αντικείμενα.
Είναι πολύ ισχυρότεροι.
-Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. -Να καλέσουμε βοήθεια;
Φτάνει!
Η φυγή δεν θα σας σώσει.
Ή αυτοί ή εμείς.
Ο Χακάν κόντεψε να πεθάνει γι' αυτό.
Είναι η σειρά μας.
Μόνο έτσι θα σώσουμε την πόλη.
Δεν υπάρχει γυρισμός.
Εντάξει; Ελάτε, πάμε.
Είμαστε έτοιμοι.
Χακάν.
Πού είναι;
Πού είναι ο Χακάν;
Μέσα ήταν.
Δεν ήρθε εδώ.
Έφυγε μόνος.
Νισάν, σταμάτα!
Νισάν!
Σταμάτα! Μην το κάνεις!
Ακόμη δεν ξέρεις ποια είμαι;
Στάσου. Θα σου δείξω.
Τον αγαπούσες.
Του έδωσες μέχρι και το κλειδί.
Ήθελες να σ' εμπιστευτεί.
Ήθελες να δείξεις ότι δεν έχεις δεσμούς με τους Αθάνατους.
Τον ερωτεύτηκες!
Τι έκανε;
Σε σκότωσε.
Κι εκδικείσαι εμένα.
Η Πόλη και το πέρασμα είναι ανούσια.
Θέλεις να υποφέρω, για να γιατρευτεί η καρδιά σου.
Ο κόσμος σου βασίζεται στην προδοσία.
Σας αξίζει να πεθάνετε όλοι.
Νισάν, εντάξει!
Πάρε ό,τι θέλεις!
Υπό έναν όρο.
Μη χρησιμοποιήσεις το κλειδί.
Νομίζεις ότι μπορείς να διαπραγματευτείς;
Νισάν, δεν...
Τι;
Ήσουν ένα θαύμα.
Το είδα κατευθείαν.
Το βλέμμα σου, το άγγιγμά σου ήταν διαφορετικά.
Ήταν παραπάνω από έρωτας.
Λες και ήμασταν φτιαγμένοι ο ένας απ' τον άλλο.
Το νιώθεις κι εσύ. Το ξέρω.
Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση
γι' αυτό που ζήσαμε εκείνη τη νύχτα.
Νισάν...
δώσε μου μια ευκαιρία.
Σε παρακαλώ.
Μπορώ να σ' εμπιστευτώ;
Μέχρι τέλους.
Θυμήσου τι σου είπα.
Ποτέ δεν σ' εγκατέλειψα.
Ποτέ.
Να εμπιστευτώ Προστάτη...
να πιστέψω στον έρωτά του
και να παρατήσω τα πάντα γι' αυτόν...
Ποτέ.
Ώρα ν' αποχαιρετιστούμε.
Είχες δίκιο.
Ερωτεύτηκα έναν Προστάτη.
Ψυχή μου.
Σου έφερα ένα δώρο.
Είναι δικό σου.
Δεν θέλω καμία σχέση με τους Αθάνατους.
Θέλω να γίνω δική σου.
Εσύ ευθύνεσαι για όλο αυτό.
Εσύ δημιούργησες αυτό το τέρας.
Δεν τελείωσε.
Τι είναι αυτό;
Η επίθεση για ν' ανοίξει το πέρασμα.
-Τι; -Το κλειδί δεν φτάνει.
Αυτό που ακούς είναι πρόσκληση στην Πόλη.
Για να ξυπνήσουν και να έρθουν μαζί μας.
Είναι δική μου τώρα.
Κωνσταντινούπολη!
Ώρα να ξυπνήσετε!
Υπακούστε στον αφέντη σας!
Θα σας δώσω αθανασία!
Θυμάσαι το εμβόλιο που έφτιαξα για να σώσω τον κόσμο;
Αυτό που μοίρασες;
Ήταν η ίδια η επιδημία.
Τώρα η Πόλη βιώνει την αθανασία.
Εγώ νίκησα. Όχι εσύ.
Τι έκανες, Νισάν;
Βεζίρη.
Λοιπόν;
Όσοι προστάτευες έγιναν εχθροί σου;
Δώσε το κλειδί.
Ποτέ.
Τι θα κάνεις;
Θα σκοτώσεις αθώους για να μου αντιταχθείς;
Το κλειδί.
Όπως θέλεις.
Ζεϊνέπ, βοήθεια.
-Δώσ' το μου. -Σύνελθε.
Δώσ' το μου.
Ζεϊνέπ.
Ζεϊνέπ, όχι.
Ψυχή μου.
Νισάν.
Ψυχή μου.
Δεν θα πεις "καρδιά μου";
Καρδιά μου.
Πού είμαστε;
Πλάκα κάνεις;
Σ' ένα μέρος που κατέκτησε ο Φατίχ.
Στην Κωνσταντινούπολη. Γύρνα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1459
Υποτιτλισμός: Σοφία Κοκκινά