[derin nefes alır]
Kızım niye tepemde dikiliyorsun hayalet gibi?
Ya diyene bak. Geçmişe gidip hayalet gibi takılan benmişim gibi.
Hayalet mayalet bir bok gördüğüm yok.
O ana takılıp kaldım, sürekli aynı şeyleri görüyorum.
[Hakan] Yüzünü göremiyorum ama.
[Zeynep] Senin ellerine ne oldu?
Sadece ellerim değil ki...
...vücudumun her yeri uyuşuyor geçmişe gidip geldiğimde.
Kendimi çok zorluyorum daha ötesini görebilmek için ama
ne yapacağımı bilmiyorum.
Orada ne yapacağını ben de bilmiyorum
ama burada yapacağımız bayağı iş var.
Yeni gelişme mi var?
Aynen. Rüya ona kazık attığım için bayağı kızgın.
Ödeşmek istiyor, bize bir teklifi var.
Faysal'a o kadar bilenmiş durumda ki
eğer onu öldürürsek anahtarın parçalarını bize verecekmiş.
- Gözden çıkarmış Faysal'ı. - Aynen.
[Hakan] Eyvallah.
Ama şöyle bir sıkıntımız var.
Rüya, Vezir'in planlarından çoktan dışlandı.
Vezir'in ne bok yediğini, nerede olduğunu bilen tek kişi Faysal.
Ne yapalım yani? Öldürmeye gittiğinde dayarsın gırtlağına hançeri, öter.
Ya ötmezse?
Eğer plan işlerse sadece anahtarın parçalarını değil,
Vezir'i de avlamış olacağız.
Şunu tam olarak baştan anlatsana.
Anlatacağım. Ama önce Rüya'yı arayıp teklifini kabul ettiğimizi söyle.
Bir de en önemlisi,
Faysal nerede?
[Zeynep] Rüya'nın bir tahmini var.
Faysal her inzivaya çekildiğinde gittiği bir at çiftliği varmış,
orada tek başına zaman geçiriyormuş.
Şimdi de kaçak olduğundan büyük ihtimal oradadır diyor.
[Faysal] Demek bunlarla iş birliği yapacak kadar aşağılık oldun.
[Rüya] Sevdiği kadını ölümlü yapan aşağılık adam mı söylüyor bunu?
[Hakan] Yolun sonuna geldin Faysal.
Buradan çıkışın yok.
Ama...
- Ama yalnız değilsin. - Hayır.
Yapamazsın bunu.
Akşama kadar vaktiniz var.
Ne biliyorsanız öteceksiniz.
Vezir kim, planı ne, neden ordu kurdu?
Yoksa birinizin boğazını diğerinin önünde zevkle keserim.
Hanginizi geberteceğime kendiniz karar verirsiniz.
[Faysal] Beklemeye gerek yok,
şimdiden ne gerekiyorsa yapabilirsin.
Sizin gibi yalancılarla konuşacağıma ölürüm daha iyi.
[Hakan] Akşama daha çok var.
[Zeynep] Onları aynı yere mi kapatacağız? Nasıl barışacak bunlar?
Faysal'ın Rüya'ya âşık olduğunu diyen sendin.
Herif Rüya'yla mutlu bir hayat sürmek, çoluk çocuğa karışmak için
ölüm iksirini buldu. Rüya desen,
şehri terk edeceği zaman, o hâldeyken bile adama video gönderiyordu.
[Hakan] Onlar nefret etseler bile birbirlerinin zayıf karnı.
[Zeynep] Tamam. Diyelim ki öyle,
barıştılar, bizim elimize ne geçecek bu durumdan?
Faysal, Rüya'dan uzaklaştıkça Vezir'e yaklaşıyor.
Ama eğer barışırsa
o zaman ne İstanbul'un sonu gelsin diye uğraşır ne de ölümsüz olmaya devam eder.
Sarılır tekrar mutlu hayallerine.
Kamerayı yerleştirebildin mi?
O kargaşa anında mıhladım bir yere. Bakacağız.
Çıkarın beni buradan! Zeynep!
- Ne? Planların ters mi gitmeye başladı? - Kes sesini!
Beni gebertmelerine karşılık anahtarın parçaları, öyle mi?
- Ne? - Ne "ne"?
[Faysal] Yapma Rüya, lütfen. Bilmiyormuş gibi.
Vezir kendi kulaklarıyla duymuş Hakan'ların mekânında.
Sence...
"Hakan'ların mekânında Vezir kendi kulaklarıyla duymuş." mu dedi?
Aynen öyle dedi.
İyi de nasıl olur bu? Bunu sadece sen, ben, Rüya biliyorduk.
Bir de hamamdakiler.
Hamamda konuşurken mi duydu diyeceğim ama bütün aynalar kapalıydı.
Aylin'i gönderdim at çiftliğine nöbetçi olarak.
Arif, Sami,
bunlardan biri Vezir olabilir mi gerçekten?
Bu mümkün değil. Hepsinin ailesini biliyoruz, hepsi Sadık soyundan.
Elimizde sadece adresleri ve isimleri vardı.
Böyle bulduk onları.
Belki Vezir birinin yerine geçmiştir, nereden biliyoruz?
Hakkında en az bilgi sahibi olduğumuz kişi Burak.
[Zeynep] Ondan mı şüpheleniyorsun?
Basit bir hırsız sadece o.
[Hakan] Belki de öyle gözükmeye çalışıyor.
Hakan, Burak bizim karantina bölgesinde hayatımızı kurtardı.
Bizim her işimize koştu. Nasıl Vezir olabilir?
Zırt pırt ortadan kaybolup duruyor. Geçen gece de kayboldu.
Sabah neredesin diye sorduğumda lafı geçiştirdi.
Eee...
O senin zannettiğin gibi bir şey olmayabilir.
Nasıl zannettiğim gibi bir şey?
O gece Burak benimleydi.
İyi de niye benden bunu saklasın?
Seninle Burak mı?
Gerçekten ortada konuşacak bir şey yok. Anlık bir şeydi.
- Zeynep, sus. - Ciddi bir...
Zeynep, sus!
[Hakan güler]
Sen demek o yüzden ayrılalım kafasına girdin.
Altına sebep olarak, "Yok, Muhafızsın, görevlerin var." bahanesi döşedin.
Kızım baştan söylesene, "Kimseyle ilişki yaşayamam, kimseye bağlanamam,
önüme gelenle düşer kalkarım." diye.
Hakan. Bak, sonradan pişman olacağın şeyler söylüyorsun, dikkat et bence.
Bu ayrılığın Burak'la hiçbir ilgisi yok, o kadar.
Tamam.
Öyle olsun. Ama yalanlarına karnım tok.
Ben sana yalan söylemiyorum, ister inan ister inanma.
Ben sana gerçeği söylüyorum.
Topla herkesi. Yukarıda dövüş antrenmanı yapacağız.
Haber vermeden mi?
Ne diyorsam onu yap.
Arkadaşlar, bugün antrenman yapalım istedim çünkü
silahsız olduğumuz zaman da kendimizi savunabilmeliyiz.
On numara, beş yıldız hareket kaptan! Kendini savunmayı bileceksin.
[dövüş sesleri çıkarır]
Elif.
Burak.
[inler]
Ah...
Kaptan, sen
antrenman değil, kavga istiyorsun galiba.
Nereden anladın?
Hayır! Dur! Tamam! Yeter artık!
Ne yapıyorsunuz ya? Farkında mısın ne yaptığının?
Ne o? Patron Vezir'in yansımasına mı ulaşmaya çalışıyorsun?
Kapa çeneni.
[Rüya] Uğraşma, oradan bir şey olmaz.
Bence sen fikirlerini kendine sakla. Senin yüzünden buradayız zaten.
Hayır! Senin yüzünden buradayız! Her şeyi mahvettin!
Ben mi?
Beni ölümlü yapmasaydın bunları yaşamıyor olacaktık.
Asıl sen o Levent denilen mahlukun altına
yatmasaydın bunları yaşamıyor olacaktık.
Neyi, niye yaptığımı iyi bilmene rağmen hâlâ aynı noktada takılıyorsun.
Çok merak ediyorum gerçekten,
neydi onu bu kadar özel yapan şey? Neydi onu öldürememenin sebebi neydi?
[Faysal] Hı?
Çok mu ilgiliydi?
Çok mu romantikti?
Ya da ne bileyim, çok mu zengindi?
Ama bunların hiçbiri olamaz.
Yoksa...
Seni çok mu iyi beceriyordu?
Hı?
Nasıl bir duyguydu? Bir ölümlü...
[Rüya] Yeter!
Yapma...
İşte şimdi gerçekten
gerçek bir ölümlü gibi davrandın.
Öfkeli ama aciz.
[öksürür]
Ha sikeyim.
Sen neredesin ya? Saatlerdir arıyorum, telefonun da kapalı.
Hava almaya çıktım. İzin mi alacağım senden?
Hakan, ters ters konuşmayı kes artık, hem bana hem de diğer insanlara.
Herkes sana yardım etmeye çalışıyor. Gördün işte.
Hiçbiri Vezir filan değil.
Vezir diğer ölümsüzlerden farklı. Belki de yüzük taşı Vezir'e çalışmıyor.
- Nereden biliyorsun? - [Zeynep] Yok artık Hakan, saçmalama.
Bak yüzyıllardır hem Sadıklar hem Muhafız
yüzük taşını kullanıyor Ölümsüzleri avlamak için.
Vezir'in farkı ne?
Daha düne kadar bir Ölümsüz'ün aynadan konuşabileceğini de bilmiyorduk.
Vezir...
Vezir hakkında çok az şey biliyoruz.
Ben emin olamıyorum.
[Vezir] Ben de olamıyorum.
[Hakan] Demek tek marifetin aynalardan konuşmak değil.
[Vezir] Ben her yerdeyim.
Sana bir nefes kadar yakınım.
Bir nefes kadar.
Lan...
Çık ortaya! Çık lan ortaya!
-Çık! - [Zeynep] Hakan...
- Götün yiyorsa çık lan ortaya! -İyi misin? Hakan!
İyi falan değilim Zeynep. Delireceğim!
Hakan, sakin olmaya çalış lütfen!
Nasıl olayım? Duymuyor musun ne diyor?
"Nefes kadar yakınım sana." dedi.
Tam da bu yüzden sakin olman lazım, seni delirtmeye çalışıyor.
Ulan seni var ya... Ulan seni bulmazsam adam değilim lan ben! Adam değilim!
[çan sesi]
[Hakan] Açıkça söylemek istediğim bir şey var.
Elimdeki bazı ipuçları Vezir'in aramızdan biri olduğunu gösteriyor.
- Ne? - [Arif] Nasıl yani?
[Hakan] İnanması güç, ama durum bu.
O elindekinin bununla ne ilgisi var peki?
Elimdekiyle ellerinize birer çizik atacağım.
Eğer kan akarsa Vezir değilsiniz. Ama akmazsa...
O zaman sıçtık desene.
Aynen öyle kardeşim! Sıçtın!
[Sami] Madem öyle, at bakalım.
Bir dakika, bildiğim kadarıyla bunun için kullanılan bir yüzük taşı var.
- Onu çoktan denedim. - [Nisan] Ne zaman?
Dövüşürken.
Tamam, madem denedin ve işe yaramadıysa neyi zorluyorsun?
Ben sadece emin olmak istiyorum.
Eğer kendinize güveniyorsanız bunu yapmama izin verirsiniz.
Tamam işte, denemişsin, emin olmuşsun, daha neyin peşindesin ki? Anlamadım.
- Sen sussana ya! - [Nisan] Bir dakika.
Bence haklı.
- Yani ben... - Sabah akşam içini mi rahatlatacağız?
- Bak fazla oluyorsun! - Oluyorum, ne olacak?
İnsanlara iki kuruş fazla faydamız dokunsun diye geldik yanınızda saf tuttuk,
"İstanbul'un ağzına sıçmaya çalışan sizden biri." diyorsun!
- Yok ya! - Lan kendine gel!
Gelmiyorum amına koyayım! Ne olacak?
Zaten bir garip triplerdesin, garip garip konuşmalar.
Ya tamam! Kes! Kes sen de!
Eyvallah.
Bundan böyle ben yokum. Kimsenin kum torbası olamam.
Nereye gidiyorsun lan?
- Saçmalama! - Bir yere gidemezsin!
Vezir zaten öğrenmiştir planını.
Baksana, aynaya bile ihtiyaç duymuyor, küçücük bir yansıma işini görüyor.
Boşu boşuna kalbini kırıyorsun insanların.
[kapı açılır]
Vezir'le ilgili konuşmaya niyetin var mı Faysal?
Cık.
Vezir'le ilgili konuşmaya niyetin yok mu Faysal?
- Yapma! - [kesilme sesi]
Allah. Karın yapma diyor ama.
Faysal.
Sen bu kadın için dünyayı yerinden oynattın.
Kılın kıpırdamıyormuş gibi yapma.
Akşama kadar süre verdim ya size? Fazla.
İki saat sonra geliyorum.
Eğer yine konuşmazsanız bu iş biter.
[kapı kapanır]
[ağlar]
Hakan...
Bir delilik yapmadın, değil mi?
Sevgili arkadaşın Rüya içinse endişen, merak etme.
Sadece ufak bir çizik.
Ben her zaman seninleyim, senin yanındayım, tamam mı?
Sadece fevri davranmandan korkuyorum.
Endişelenmene gerek yok.
Daha hızlı barışsınlar diye yaptım.
Şimdi nereye?
O Vezir'i öyle ya da böyle bugün bulacağım.
Kız Kulesi.
Ah...
[zor nefes alır]
Alo Nisan.
Kız Kulesi'nin oraya gel.
Yanına da birkaç tüp ilaç al.
Bir şey deneyeceğiz.
[tavuk sesleri]
[çocuk sesleri]
[süpürge sesi]
[Burak] Sizi var ya sizi... Buyurun...
Al bakalım...
Demek hırsızımız aslında bir süper kahramanmış.
[çocuk] Tabii kahraman abla.
- O bizim Süpermenimiz. - [Zeynep] Süpermen.
Havalı.
Süpermen.
Evet, dağılın, tamam, hadi gidin.
Abla da güzelmiş Burak abi.
Lan yürü git, sümüklü!
Vay vay, kitap kurduna bak ya!
Ne şeref.
Hayırdır? Niye geldin?
Sen bugün öyle gidince içim rahat etmedi.
Veda edemedin, gelip veda edeyim dedin.
Aslında hayır...
Dön demek için geldim.
Oradayken niye kal demedin? Adam yok yere ağzımıza sıçtı.
Bak... Ben ona da hak veriyorum.
Vezir manyağı ortaya çıktığından beri psikolojisi bozuldu çocuğun.
Ne yapalım? Psikolojimizde güller açmıyor neticesinde.
Ama kimsenin gırtlağına yapışmıyoruz sen ölümsüzsün diye.
Ya, tamam. Artık uzatma işte.
Aramıza dön diyorum.
Sen bensiz yapamıyor musun?
Ne? Ya bir git ya!
Hop!
Sen gerçekten ölmek istiyorsun galiba.
Bu bizim aşk dansımız. İlk günkü gibi.
Bırak.
Bırakırım. Bir şartla.
Bana da o dövmeden yapacaksınız. Sadık dövmesinden.
- Ne? Oldu! - Tamam mı devam mı?
Sen niye taktın bu kadar bu dövmeye?
Sende olan her şey bende de olsun istiyorum.
Bırak. Tamam!
Hazırım ben.
Çok fena elimde kalırdın ama...
Hadi gidelim.
[Hakan] Kapalı Çarşı'da çalışırken
turist kızları kandırmak için Kız Kulesi'nin hikâyesini anlatırdım.
Aşkı için oraya yüzmeye çalışıp boğulan Leandros.
Niye oluyor?
[Nisan] Kendini çok yorduğun için olabilir mi acaba?
Gel.
[Hakan] Değdi ama.
- Yeni bir şey öğrenmiş olduk. - Anlıyorum da hiç iyi görünmüyorsun.
[Nisan] Bekleyelim mi biraz?
Bekleyelim.
[Hakan ıslık çalar]
Aklında kalmış.
[Nisan ıslıkla eşlik eder]
Acıyor mu çok?
"Acı çekmemiş bir ruh eksiktir." derdin hep.
Belki de ruhumun eksikleri tamamlanıyordur.
Ben hep ölümlülerin bu hayatı...
...derinden daha gerçek yaşadığını düşünürdüm.
Öyle acı çekmek, ağlamak,
mutlu olmak, sarhoş olmak,
aldığı her nefesin kıymetini bilmek.
Öyle oluyor muymuş gerçekten?
Ölümlü olmak
kaybedeceğini bile bile oyun oynamak gibi gelirdi bana.
"Sonunda öleceksen çabalamaya ne gerek var?" derdim.
Şimdi yaşadığım her anıma bu son olabilir diyorum.
Ve çok korkuyorum ölmekten.
Ama artık bildiğim bir şey var...
...yaşadığın her anın ne kadar kıymetli olduğu.
Ölümsüzlükte hiçbir şey bir kerelik değil.
Hiçbir duygu üstüne titreyecek kadar önemli değil.
Belki de biz bunların kıymetini bilmediğimiz için
kaybettik elimizdekileri.
[Nisan] İyi misin?
İyiyim. Ver hadi de başlayalım artık.
Bugün artık denemeyelim.
Nisan, kaybedecek vaktimiz yok.
Bekle dedin, bekledik.
Manzara izlemeye gelmediğimi biliyorsun.
Biliyorum da...
Geçmişe gideyim derken
öleceksin Allah korusun. Bunu biliyor musun acaba?
Nisan, hemşirecilik oyununa iyi alıştın!
[Hakan] Sana ne?
Ne yaparsam yaparım ben, sen kimsin?
Ben kim miyim?
Seni çok önemseyen biriyim.
[Nisan] Al.
Al.
[adam] Beyim?
O mahluku münasip bir yere göm.
[adam] Emredersin.
Heybesini de onunla göm ki,
ebediyen yok olsun.
[derin nefes alır]
Ne var o heybede?
Siktir!
Ha siktir!
Ah...
[kapı açılır]
[Zeynep] Geldik.
Gidebilirsin sen, dinlen biraz.
[Aylin] Sabahtan beri perişan oldum bunların sesinden.
Neyse sustular şimdi. Ben çıkıyorum.
- Tamam. - Hadi görüşürüz.
Görüşürüz.
Süt dökmüş kediye dönmüşler.
Herhâlde benim...
...ölecekmişim gibi hissettiğim tek an...
...sana âşık olduğumu anladığım andı.
Ama sen o kadar farkında değildin ki.
[at kişner]
[Faysal] Cavidan?
Cavidan.
[Rüya] Hüsrev?
İyi misin? Ne oldu sana?
Su kemerine gidiyordum gün batımını izlemeye.
Ayağım kaydı, düştüm.
Ben de oraya gidiyorum.
Birlikte gidelim.
[Rüya] Bizim için değerli olan her şey o su kemerinin altında Faysal.
Aşkımızın başlangıcı da,
yeniden doğuşu da
Sana bir şey itiraf edeyim mi?
O gün tesadüfen orada değildim.
Nasıl?
[kuş sesleri]
[at sesi]
[Faysal] Cavidan?
[Rüya] Hüsrev?
Sen o gün batımını izlemeye hep oraya gidiyordun.
Ben de ilgini çekmek için başka bir yol bulamadım.
Yani aslında...
Ben hep sana âşıktım,
sen farkında değildin.
Ama yıllarca kaçtın benden bir şey yaşamamak için.
Çünkü ben senin kadar cesur değilim.
Hep seni sevdim. Beni hep sev istedim.
Ama işte Ölümsüzleri karşıma almaktan hep korktum.
[Faysal] Ben bütün cesaretimi sana olan aşkımdan aldım.
Al.
[Burak] Sana.
Ne bu şimdi?
Sana olan aşkımın nişanesi.
Yok artık. Çaldıklarını hediye eden melek kalpli hırsız.
Bu hırsızlık malı değil. Hem kabul et ya!
Sonuçta sevgilim değil misin?
Sevgili mi? Burak, biz sevgili falan değiliz.
Nasıl yani?
- Ya geçen gece yaşadığımız? - Yani o anlık bir şeydi.
Sana hiç olmuyor mu?
Canım sıkıldı seksi, kafam bozuktu seksi filan.
Oluyor da, sanki biraz "Ben bu kızı seviyorum" seksiydi.
Bir dakika, dur. Ne çıkardı o cebinden?
Bunu hiç ayırmadım yanımdan.
Ölüm iksiri hep yanında mıydı?
Bir gün çekip gitme özgürlüğüm hep yanımda olsun istedim.
Ve şimdi...
Vezir'le ilgili bildiğim her şeyi anlatacağım onlara.
Ve sonra buradan çekip gideceğiz.
Birer ölümlü olarak gerçek hayatımıza başlayacağız.
Tamam, oldu bu iş. Plan çalıştı. Hakan'a haber vermem lazım.
Çekmiyor. Dışarıda deneyeceğim.
[gerilim müziği]
Neredesin?
[Hakan] Siktir!
Siktir...
Şerefsiz...
Ha siktir!
Biliyordum!
Biliyordum...
[telefon çalar]
Zeynep...
Hakan, sana çok güzel bir haberim var.
Zeynep, Burak Vezir'miş.
Ne diyorsun sen?
Sabah denediğimiz yüzük taşı sahteymiş.
Gerçeği Burak'ın çantasından çıktı.
Geçmişte gördüğüm Vezir amblemi de çantasından çıktı.
Burak Vezir'miş diyorum Zeynep!
Bunu yapmak zorunda değilsin.
Biliyor musun? Bu benim hayatta en çok yapmak istediğim şey.
[kapı açılır]
Vezir...
Olamaz...
[Zeynep] Ha siktir.
[Rüya] Vezir...
Kör noktada kalmış şerefsiz!
Burak kendini nasıl bu kadar iyi gizleyebildi? Delireceğim.
Niye götürdün ki oraya?
Bu şu an konuşulacak bir konu değil Hakan.
Şu an önemli olan, neredeler?
Vezir anahtar parçalarının peşindeydi. Şimdi Rüya'nın peşine düşmüştür o yüzden.
Rüya sana hiçbir şey söyledi mi parçalarla ilgili, ipucu falan?
Tabii ki hayır.
Ama aslında en son konuşurken bir tane su kemerinden bahsetmişlerdi.
Değerli neleri varsa oradaymış, çok kıymetliymiş.
Su kemeri mi?
Rüya İstanbul'dan giderken havalimanına gelirken anahtar parçalarını yanına aldı.
Tabii ki almıştır. Onun hayat sigortası onlar.
Ama oradan sonra, senin eve dönerken,
parçaları arada bir yere saklamış olabilir.
Evinle havalimanı arasında kaç su kemeri var?
Bir sürü vardır. Ne bileyim?
Gel, bakalım.
Yani en olabilecek burası gibi görünüyor.
Denemeye değer.
Onları bulursak Vezir'i de buluruz.
Tamam.
Verip kurtulalım.
Yavaş! Hakan, dikkat et!
Vezir'i yakalamak için son şansımız olabilir.
Her şeyin başladığı yerde her şeye yeniden başlayacağız.
Bundan sonra sadece sen ve ben varız.
Sadece sen ve ben.
[araç sesi]
[Zeynep] Hadi.
[Hakan] Yavaşlatmamız lazım onları.
[silah sesleri]
[isabet eden kurşun sesleri]
-İyi misin? -İyiyim.
Olmuyor. Mesafe iyice açıldı, vuramıyorum!
Siktiğimin arabası bu kadar gidiyor, ne yapayım?
[Zeynep] Bir daha deneyeceğim.
[silah sesleri]
[boş şarjör sesi]
Bitti.
Tamam, rahat ol.
Kayboldular.
Geride kaldılar.
[korna çalar, fren sesi]
[çarpma, cam kırılma sesleri]
[tiz çınlama sesi]
[Faysal inler]
[Faysal derin nefesler alır]
Rüya!
Rüya...
Rüya. Uyan ne olur.
Rüya. Uyan.
Lütfen!
Faysal?
[Faysal] Cavidan, iyi misin? Ne oldu sana?
Bu sefer...
...oyun değil sevgilim.
[Faysal ağlar]
Seni seviyorum.
[Faysal] Ne olur!
Rüya, uyan ne olur.
[patlama sesi]
[Faysal iç çekerek ağlar]
Rüya!
[ağlar]
Ne olur Rüya! Ne olur!
Ne olur! Ne olur! Ne olur!
Rüya yalvarırım. Ne olur!
Ne olur Rüya gitme! Gitme ne olur!
Yalvarırım!
Hayır!
[bağırarak ağlar]