NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Spokojnie.
Jak śmiesz tu przychodzić?
Nie chciałem, ale Hakan mnie zmusił.
Po twojej zdradzie?
Kłamiesz.
Jaki miałbym z tego pożytek?
Wszystko wam wyjaśnię.
Nie powinieneś nawet oddychać.
Masz szczęście, że pochodzisz z rodu Obrońców.
Nie kłamie.
Przywiozłem go.
Hakan!
To zdrajca!
Zabił Lojalną, która była jeszcze dzieckiem.
Chcesz mu zaufać?
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Gdyby to było takie proste.
Nie wybaczymy mu tylko dlatego, że jest twoim bratem.
To prawda, zbłądziłem.
Ale obiecałem Hakanowi.
Będę go chronił w każdej sytuacji.
Ujrzycie prawdziwego Leventa.
Dość się napatrzyłam.
Twoja mroczna natura w końcu weźmie górę.
To kwestia czasu.
To dlaczego oddał mi koszulę?
Zmieńmy temat.
Musimy zaatakować.
Ale nie wiemy, gdzie są.
Zeynep się odzywała? Potrzebujemy jej.
Wyjeżdża za granicę jako naukowiec.
- Pozwoliłeś jej? - Musiałem.
Podjęła decyzję. Nawet nie chciała mnie słuchać.
Leyla?
Martwiłem się. Żyjesz?
Tak?
Brawo.
Minęło tyle lat, a ty nie zardzewiałaś.
Co z Obrońcą?
Nie dotarłem do Hakana.
Piraye i Mergen zabrali Leylę,
kiedy jest nam najbardziej potrzebna.
Zrozum ich.
Trzeba było wykorzystać dziewczynę, gdy miałeś koszulę.
Skarbie...
Leyla była moją jedyną bronią. Chroniłem ją.
Tak czy siak...
zwołajmy resztę.
Musimy odzyskać koszulę.
Mam dla nas inne plany.
To je zmień.
Coś nie tak?
Nie wiem.
Nie rozumiem cię.
Co w ciebie nagle wstąpiło?
Daj sobie trochę czasu.
Posłuchaj.
Obrońca bez koszuli jest nikim.
Załatwmy go, zanim skuma się z bratem.
Hakan nie jest typowym Obrońcą.
Czerpie moc nie tylko z koszuli.
Potrafi karmić się bólem.
Trudno przewidzieć jego ruchy.
Właśnie dlatego nie traćmy czasu.
Nie wiem, czego chcą.
Obudziłam się gdzie indziej.
Porwali cię z jakiegoś powodu. Coś szykują.
Może przestali się dogadywać?
Skaczą sobie do gardeł.
Nieważne.
Leylę może jedynie ocalić śmierć Faysala.
Wiem, że chciałbyś mnie zatrzymać,
ale to nie jest moje miejsce.
Już dobrze.
Odzyskałem koszulę, nie przejmuj się.
Nie skrzywdzisz mnie.
Jej obecność wiąże się z ryzykiem.
Znam jedno miejsce, gdzie będziemy bezpieczni.
Nie.
Nie wychodź stąd. Wszystkim się zajmę.
Z całym szacunkiem...
mądrze być z nią sam na sam?
Ty zostaniesz tu z Azrą.
My sobie poradzimy.
Zastanówcie się, gdzie może być Faysal.
Ja chyba wiem.
Sam sobie nie poradzę.
Pomóż mi.
A jeśli nie mnie, pomóż Stambułowi i ludzkości.
Proszę.
Podoba się?
Bardzo. Jest pięknie.
- Czyja to posiadłość? - Moja.
- Serio? - Tak.
No nie wiem...
To za wysokie progi dla chłopca z Wielkiego Bazaru.
- A jeśli to dom przyjaciela? - Wiedziałam!
- Mądrala. - Przestań!
Hakan! Postaw mnie!
Bo mnie...
upuścisz!
I jak?
Pięknie!
Trochę brudno, ale długo tu nie zabawimy.
Mogłabym tu mieszkać przez całe życie.
Jaki widok!
Dla mnie bomba.
Będziemy żyć razem długo i zdrowo.
Świeże powietrze, dzieci...
łażące i spadające z drzew.
Pięknie.
Też mi marzenie! Czy ty siebie słuchasz?
Będą spadać z drzew?
- Rozejrzyjmy się. - Zgoda.
Czy jest w okolicy jakaś piekarnia?
Nie wychodź sama. Powiedz, jeśli czegoś ci trzeba.
- Dzień dobry. - Tak?
Mam rezerwację na lot do Londynu.
- Pani godność? - Zeynep Erman.
Chwileczkę.
Zeynep Erman.
No proszę,
jeszcze chwila i przepadłaby rezerwacja.
Wiem.
Czekałam na jego telefon.
Czyli nie jestem potrzebna.
Dlatego polecę.
To znaczy...
mam prawo do prostego i spokojnego życia
jak wszyscy, prawda?
Wykupi pani bilet?
Proszę.
Od dziecka pragnęłam mieć dom z widokiem na morze.
Żeby móc pływać, kiedy dusza zapragnie.
A teraz nie mogę wychodzić.
Cierpliwości.
Jeszcze nacieszysz się domem.
Dziś wszystko zakończymy.
Herbaty?
Nie.
Jak wolisz.
Chciałem być miły.
Wiesz, dlaczego to zrobiłem?
Wysłuchaj mnie, to zrozumiesz.
Mów, co chcesz, i tak nie mam wpływu na twoje wybuchy złości.
Nie ocaliliście mnie.
Moją całą rodziną było tych dwoje Lojalnych.
Ale straciłem i ich.
Dorastałem na ulicy.
Tam nauczyłem się walczyć.
Ale do dziś pamiętam tamten ból.
Nie mogliście pomścić mojej rodziny.
Zrobiłem to za was.
Przestań mnie obwiniać.
To i tak cię nie rozgrzeszy.
Gadaj zdrów.
Twój problem polega...
na tobie.
Współpracowałeś z mordercą twojego ojca.
Naraziłeś nas.
To nie przez nas się wściekasz.
Chodzi o ciebie!
Może brat w ciebie nie zwątpił, ale ja swoje wiem.
Masz złe serce!
Jesteś zerem.
Wychodzę.
Oszczędź nam kłopotów i zniknij.
Faysal?
Wiesz co?
Czekałem na to
od dnia, gdy zostałem Obrońcą.
Masz na rękach krew moich bliskich.
Sądzisz, że moja śmierć wszystko ukróci?
Pewnie nie.
Wojna się nie zakończy,
ale nie będziesz już kontrolował Leyli.
Mylisz się. Już jej nie kontroluję.
Mam w to uwierzyć?
A po co niby ją porwali?
Ja chciałem chronić Rüyę.
Ale tamci nie są tak naiwni jak ja.
Gdzie ich znajdę?
Nie wiem, serio.
Radź sobie.
Na twoim miejscu ratowałbym ukochaną
zamiast tracić czas tutaj.
Co?
Myślisz, że się wywiniesz?
Do samochodu!
Faysal!
Uciekaj!
Dopadnę was!
Wysłuchaj mnie.
- Nie chcę. - Musisz!
Wtedy zrozumiesz.
Oddałem koszulę, żebyśmy znowu mogli być razem.
Mam dosyć gadania.
Zasłaniasz się miłością.
Aż tak się boisz zaatakować?
Po prostu chcę cię ochronić!
W ten sposób?
Obrońca prawie nas zabił, bo oddałeś im zaklętą koszulę.
- Jestem lepszym dowódcą. - Rüya!
Nie przerywaj.
Jeśli chcemy przeżyć, musimy zawsze wyprzedzać go o krok.
Ale po co?!
Chodzi o knucie i misję? Mam je gdzieś!
Kto jest ważniejszy, ja czy oni?
Aż tak ci nie zależy?
Zależy mi na tobie.
Kiedy aż tak się zmieniłeś?
Mergen miał rację.
Ten związek nas osłabia.
Odejdź.
Zostaw mnie.
Żyj sobie wśród śmiertelników.
Rüya?
Dlaczego mnie nie obudziłeś?
Celowo.
Coś się stało?
W ostatniej chwili uciekli.
Faysal powiedział, że nie jesteś już pod jego wpływem.
Co?
Obwinia porywaczy.
Tak?
Dlaczego to ukryłaś?
Ukryłam?
Nic nie pamiętam. Nie jestem niczego świadoma.
Chcesz coś dodać?
Powinienem o czymś wiedzieć?
Niczego przed tobą nie ukrywam.
Posłuchaj.
Wiem, że ta sytuacja jest dla ciebie bardzo trudna.
Zatajałaś już informacje.
- Gdyby nie Zeynep... - To co innego.
Nie wiedziałam, co się dzieje, gdzie szukać pomocy.
Bałam się, że mnie odtrącisz.
Teraz jest inaczej.
Dlaczego?
Obroniłeś mnie.
Walczyłeś, gdy inni chcieli mnie dopaść.
Złapałeś moją dłoń.
To oczywiste.
Kocham cię.
Wiem.
Nawet nie musisz nic mówić.
Gdy mnie dziś obejmowałeś...
po raz pierwszy od dawna czułam, że żyję.
Przypomniałeś mi, jak piękne jest życie.
Hakan...
Jesteś moją jedyną nadzieją.
Wolę umrzeć niż cię skrzywdzić.
Żałuję, że nic nie pamiętam.
Chciałabym ci pomóc to wszystko poukładać.
Damy radę.
Coś wymyślimy.
Nikt nas nie zatrzyma.
Formuła gotowa?
Potrzebuję więcej czasu.
Zdobądźmy brakujący składnik.
Ale jak?
Poprosimy o pomoc.
Leyla się odzywała?
Jeszcze nie.
Jej opór kiedyś się złamie.
W najgorszym wypadku mogę nią pokierować.
Osobiście to zakończę.
Mam nadzieję, że nie przyszłaś się pożegnać.
Nie żegnam się...
bo chcę, żebyś została.
Proszę, pani Sancak.
O tak...
Hakan, nadal niczego nie pamiętam.
Niczego nie widziałam, jadąc tam czy z powrotem.
Coś wykombinujemy.
Wiem, że nie zawsze się dogadywałyśmy.
Zalazłam ci za skórę, próbując przestrzegać zasad.
Myliłam się.
Gdyby nie ty,
nie zapobieglibyśmy atakowi Nieśmiertelnych.
I nie złapalibyśmy Leventa.
Schowaj dumę.
Zostań.
Hakan cię potrzebuje.
Poprośmy Zeynep o pomoc.
Zeynep...
odeszła.
Poleciała do Anglii.
Pracować nad jakimś projektem.
Przysłał cię?
Widzisz?
Nie jestem wcale tak ważna.
Hakan jest wrażliwy.
Sprowadził Leylę, a teraz użera się z Leventem.
Jak to? Levent wrócił?
Hakan mu wybaczył. Dał schronienie.
Bardzo przeżyła śmierć ojca.
Ale nie zostawi mnie. Wróci, gdy poczuje się lepiej.
Nie gniewa się na ciebie?
W końcu to kobieta. Oczekiwała twojego wsparcia.
Hakan nikogo nie słucha.
A już na pewno nie mnie.
Tylko ty potrafisz na niego wpłynąć.
Wybacz.
Wypisuję się.
Pamiętaj, Zeynep.
Możesz uciec ze Stambułu.
Ale nigdy nie przestaniesz być Lojalna.
Własnej natury nie oszukasz.
- Sumienie cię zagryzie. - Za chwilę odjazd!
Któregoś dnia tu wrócisz, ale wtedy może być za późno.
Zapamiętaj.
Jesteś najlepszą z Lojalnych.
Zostań i bądź naszym przywódcą.
Ojciec szykował cię na tę chwilę.
Chcieliśmy otworzyć sklep.
Niewielki.
Prosty, z pamiątkami.
Może ci pomogę.
Nie.
Zostaniesz kurą domową.
Boże! Znowu gadasz jak chłopak z Wielkiego Bazaru.
- „Zostaniesz kurą domową”. - Właśnie.
Jeszcze niedawno błagałeś mnie o pracę.
- Akurat! - Właśnie.
W takim razie poszukam sobie pracy w holdingu.
- Tak. - Nie zgadzam się.
Dlaczego?
Wcześniej czy później zacznie cię podrywać ochroniarz.
I zaczną się kłopoty.
Nie zgadzam się.
Ej.
Będzie przystojny?
Ujdzie.
- Czyli taki chojrak? - Obowiązkowo.
Wiesz co?
Co?
Opowiedz mi o nim.
Nazywa się Hakan.
To ci ożywi pamięć.
- Kocham to imię. - Pamiętasz?
Nie wykonałaś misji.
To nie takie proste.
Oj...
Biedactwo!
Tak trudno zabić kochasia?
Albo sama zakończysz misję, albo cię zmuszę.
Prosisz o zbyt wiele.
Współczuję.
Klamka zapadła.
Gdzie jesteś? Spotkajmy się.
Jeśli chcesz, sama się pofatyguj.
Przekonasz się, jak karzę
za niewykonanie zadania.
Dostaniesz nauczkę.
Gdzie Rüya?
Skoro tu przyszedłeś, musisz naprawdę być w opałach.
Co tam? Dostałeś kosza?
Szukam jej od wielu godzin.
A wy mnie unikacie.
Powiedz, gdzie jest Rüya. Muszę się z nią rozmówić.
Niech pomyślę...
Rüya...
Nie wiem.
Ale na twoim miejscu bym oprzytomniała.
To jasne, że nie chce być z takim mięczakiem.
Odebrałaś mi Leylę.
Przekabaciłaś Rüyę.
Ale za wcześnie na fetowanie.
Nie skończyłem.
Och.
Już się boję.
Na twoim miejscu bym się bał.
Gdzie byłeś?
Spokojnie. Jeśli chcesz, mogę zawrócić.
Namyśliłaś się.
Spodziewałam się Leventa.
Strach się bać. Gdzie go znajdę?
Wczoraj wyszedł i nie wrócił.
Zapadł się pod ziemię.
Nie jestem zaskoczona.
Kto wie, co kombinuje.
Musimy go niańczyć, jakbyśmy nie miały nic lepszego do roboty.
Martwiliśmy się.
Spokojna głowa. Zaopiekuję się tobą.
Dlaczego zniknąłeś?
Wiem, harda z ciebie sztuka.
Ale wysłuchaj mnie, nim pobijesz.
Miałem swój powód.
Co zbroiłeś tym razem?
Tropiłem Nieśmiertelnych.
Mam ich adres.
Wracając, kupiłem żarcie.
A on ciągle o Nieśmiertelnych.
Nie kłamię. Oto ich adres.
Mamy ci uwierzyć?
Jestem dzieckiem Obrońcy.
Poniosło mnie, a po drodze wykorzystałem koszulę,
ale chcę pomóc Hakanowi.
Jak to brat.
Skąd to masz?
Papu?
Aha.
Bywałem tam w moim poprzednim życiu.
Wystarczyło nieco powęszyć.
A jestem w tym niezły.
Nie wątpię!
Mam dość. Nie zamierzam was wiecznie przekonywać.
Dałem słowo Hakanowi. Was nie potrzebuję.
Poinformujmy Hakana.
Chwileczkę.
Sprawdzę te namiary.
Nie stać nas na kolejną pułapkę.
Zeynep! Skończę jeść i pójdziemy razem.
Ty zostajesz.
O czym tak pilnie chciałaś porozmawiać?
O twojej prośbie.
Na to już chyba za późno.
Kocham go. Nie umiem go skrzywdzić.
Prosisz o pomoc niewłaściwą osobę.
Puść mnie.
Jesteś nieposłuszna.
A tego nie toleruję.
Nie mam wyboru.
Przynajmniej próbowałam.
Liczysz na krew kochanka?
Na udawanych Nieśmiertelnych nie działa.
Ale mam lepszą ofertę.
Słuchaj się mnie, a odzyskasz wolność.
Tylko wtedy
czeka cię szczęśliwe życie.
Mam lepszy pomysł.
Zabij mnie już teraz, a ja, szczęśliwa, spocznę w grobie.
O rety.
Cóż za wielka miłość.
Chcesz się dla niego poświęcić?
Warto dla jakiegoś faceta?
Jeśli nie chcesz słuchać...
to cię zmuszę.
Hakan!
Próżne starania!
Bez sztyletu jesteś nikim!
Hakan!
I kto się teraz śmieje?
Żegnaj, zwierzaku!
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Ciężko mnie przekonać.
Ale przyznaj.
Pułapka pierwsza klasa.
Jesteś wolna.
Nie rozumiem.
Jak to nie masz dostępu do moich kont?
Jak to w ogóle możliwe?
Posłuchaj sam siebie.
Naćpałeś się?
Dzwoń do kierownika banku, nie do mnie.
Masz się dla mnie czymś zająć.
Nieważne, czy zrobisz to sam, czy pójdziesz na policję.
Odszukaj moją żonę.
Natychmiast.
Przepraszam, ale mam rozkaz wyprowadzić pana z budynku.
Kto wydał ten rozkaz?
Nowe kierownictwo.
Nowe?
Co to ma znaczyć?
Naszym nowym prezesem jest Rüya Erdem.
Przyjechała i wydała zarządzenie.
Prosiła, żebym wezwał policję, jeśli będzie pan sprawiał kłopoty.
Za pozwoleniem, wyprowadzę pana.
Znam drogę.
Szlag!
Rüya?
Mamy teraz wielką firmę
i pieniądze, żeby wprowadzić w życie każdy plan.
Niestety zostaliśmy sami.
Jak zwykle jesteś pesymistą.
Nie zapominaj o Vezirze.
Kto wie, może znajdziemy nowych wspólników.
Jak tam prace nad formułą?
Brakuje ostatniego składnika.
Tym zajmiemy się później.
Najpierw pozbądźmy się Obrońcy.
Nie musisz uciekać.
Nic ci nie zrobię.
Whisky?
Pijesz?
Jasne, że nie.
Jak wolisz.
Usiądź.
Siadaj!
Rozmawiałaś z Leylą?
Przecież ją kontrolujesz.
- Skąd ta troska? - Nie zmusiłem jej do niczego złego.
Chciałem jedynie Obrońcę na srebrnej tacy.
I oczywiście...
pragnąłem chronić swoją żonę.
Jak Hakan.
Rüya ma szczęście.
Pewnie jest dumna.
Tak sądzisz?
Też tak myślałem.
Ale się, niestety, myliłem.
Jak to?
Wiedziałaś, że żyłem tylko dla Rüyi.
Ale...
jej zależy jedynie na władzy.
Wygrała pierwszą rundę.
Ma wszystko.
Wszystko!
Odebrała mi życie.
Przejęła firmę.
A nawet Leylę.
Jak to? Już jej nie kontrolujesz?
Nie.
Rüya zawsze ma plan B.
W najmniej oczekiwanej chwili
powala przeciwnika jednym ciosem.
- Co z tego? - To...
że niedługo zaatakuje Hakana.
Warto o tym wiedzieć.
To jakaś twoja nowa zagrywka?
Nie oszukuję cię.
Taki jest właśnie plan najniebezpieczniejszej kobiety na świecie.
Zaczeka na chwilę słabości Hakana.
A potem się nie cofnie.
Wierz lub nie.
Halo?
Hakan nie odbiera. Daj mi jego namiary.
Po co? Coś się stało?
Levent miał rację.
Znalazłam Faysala. Coś się kroi.
Musimy ostrzec Hakana.
Wysyłam SMS-a.
To odpowiednia chwila?
Zobaczymy.
Leyla, co ty wyprawiasz?
Przestań!
Nie jesteś sobą.
Ktoś przejął nad tobą kontrolę.
To ja, Hakan!
Gdzie jesteś?
Hakan?
Szlag!
Panuj nad sobą!
Leyla.
Jesteśmy razem.
Leyla!
Przestań!
To ja, przestań!
Już to przerabiałaś.
Ktoś kontroluje twój umysł.
Leyla!
Ocal mnie.
Leyla!
Nie zostawiaj mnie!
Otwórz oczy! Leyla!
Nie rób tego!
Proszę!
Coś ty narobiła?
Leyla!
Błagam, nie umieraj.
Nie zostawiaj mnie.
Nie!
Napisy: Sylwester Stachowicz