NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tęskniłem.
Coś nie tak?
Nie czuję się tak jak dawniej.
Wiem.
Wszystko się ułoży.
Wyrwę ci z głowy tego Faysala.
Bez obaw.
Nie w tym rzecz.
Zmieniły się moje uczucia do ciebie.
Co?
Jak to?
Przez ciebie giną ludzie.
Wszystko, co robimy, ma swoją cenę.
Ale twoja obecność niesie jedynie śmierć.
Popełniłem błędy, ale...
Levent wsadził ci nóż w plecy.
Faysal kontroluje umysły.
Mogę długo wyliczać.
Zabiję ich obu, Leventa i Faysala.
Znowu zawiedziesz.
Nieprawda. Ja...
Hakan, wszystko psujesz.
Zeynep?
- Zawiodłeś nas. - Słucham?
- Mówiła... - Co jest grane?
...że nas zawiodłeś.
- Nie! - Nie zostawiaj nas.
- Ja... - Nie zostawiaj nas.
Nie chcę!
Hakan...
Spokojnie. Nie denerwuj się.
Już dobrze.
Musisz odpoczywać.
Kula przeszyła ci bark.
Gdzie wszyscy?
Gdzie pozostali?
Ceylan nie żyje.
Can również.
Co?
Can też?
Przecież był w kryjówce.
A Leyla?
Nie wiemy.
Faysal zabrał krew.
Levent ma koszulę. Tyle wiemy.
To się źle skończy.
Sprawdzam i dorzucam 10 000.
Panowie!
Mama was nie nauczyła, że hazard jest zły?
A tobie nie powiedziała, że broń to nie zabawka?
Moja matka?
Właśnie.
Zginęła, zanim zdążyła mnie czegokolwiek nauczyć.
Serio?
Czego chcesz?
Do pełna.
Nie rób tego.
Jesteś bystry. To niebezpieczne miejsce.
Dziękuję, ale nie potrzebuję rad.
Ale nie wiesz, kogo okradasz.
A czyj to niby lokal?
Kogoś, kogo się nie okrada.
Ja pieprzę!
Szlag!
Już sobie idę. Oddaj torbę.
Dobrze.
Żartowałem, kretynie!
Do pełna!
Ty sukinsynu!
Masz pojęcie, z kim zadzierasz?
Co jest?
Ktoś chce?
Krupierowi zawsze należy się napiwek.
Na razie!
Musisz zostać.
- Hakan! - Nie rób tego, tamtego...
Nie jesteśmy Lojalni, tylko Żałośni.
Przestań.
To ty ryzykowałeś wszystko, by ratować jednego człowieka.
Muszę odszukać Leylę.
- Jest coś jeszcze. - Co?
Oni zniszczą Stambuł.
Nie mogę tego po prostu zignorować.
Walka bez koszuli była błędem.
Wytropię Leventa i się go pozbędę.
Jak chcesz pokonać kogoś, kto nosi zaklętą koszulę?
Nie wiemy, gdzie jest Levent.
Takie gnojki jak on nie wysiedzą długo w ukryciu.
Znajdę go i wykończę. Potem odszukam Leylę.
- Pójdziemy z tobą. - Nie!
Straciliśmy zbyt wielu ludzi.
Dziś umrze tylko jeden.
Levent albo ja.
Mamy chronić zarówno ciebie,
jak i dziedzictwo Obrońców.
A jeśli Levent użyje koszuli do złych celów?
Hę?
Nie będzie dziedzictwa.
Wybacz, że to powiem, ale...
ona cię ostrzegała.
Kto?
Zeynep.
Serdar ma rację.
Zeynep nas sprzedała.
Nie ma prawa głosu.
Będę krzyczeć, dopóki mi nie odpowiecie!
Kim jesteście?
No kim?!
Faysal, to ty, prawda?
Mam rację?
Tylko ty jesteś na tyle podły.
Dobrze główkujesz, ale nie do końca.
Kimkolwiek jesteś,
możesz mnie zabić już teraz.
Śmiało.
Jak chcesz.
Proszę cię.
Błagam.
Dzięki Bogu.
Skarbie.
Witaj z powrotem.
Mam krew Obrońcy. Nie musimy się już bać.
Zabiłeś go?
Ale ktoś go postrzelił.
Jak to?
- Kto? - Nie wiem. Chyba Vezir.
Śmiało sobie poczyna.
To nie wszystko.
Starszy brat Hakana żyje i...
niestety, zabrał koszulę.
Pozostali już wiedzą? Mają nowy plan ataku?
Skarbie, nie myśl teraz o tym.
Będzie na to czas.
Teraz odpoczywaj.
Zgoda?
Tak.
Porozmawiamy przy kolacji?
Nie wiedziałam, że śmierć tak zaostrza apetyt.
Zjemy coś?
Masz plany?
Siedzę tu od wielu dni. Muszę iść do biura.
Ale obiecuję, że wieczorem ci to wynagrodzę.
Świetnie.
Szukam Leventa Topala. Znacie go?
Szukam Leventa Topala.
- Znacie go? - Nie.
Dzień dobry.
Szukam Leventa Topala. Znacie go?
Topal,
a czasami Osman.
To jak?
Topal czy Osman?
To i to.
Używa obu imion.
Topal i Osman.
Dwa imiona.
Pewnie nie chce, by go odnaleziono.
Jak uważasz.
To sobie idź.
Spadaj. Jesteśmy zajęci.
Halo?
Tak?
Szukam Leventa Topala. Znasz go?
Znany jako Osman albo Topal.
Gdzieś tu mieszka.
Znasz go?
Jesteśmy bliskimi krewnymi.
Mam do niego pilną sprawę.
Jak bardzo pilną?
Stambułowi grozi niebezpieczeństwo.
Zabawne?
To żegnam.
Młodzieńcze!
- Tak? - Masz pieniądze?
Zginęli w wypadku?
Tak nam powiedział.
Zapytaj go o kolor nieba,
a będzie kłamał jak z nut.
Tak dobrze znasz Leventa?
Niestety tak.
Jego rodzina była porządna i honorowa.
Ale Levent to czarna owca.
Zły szeląg.
Jakby...
nie był synem swoich rodziców.
Bardzo wcześnie zaczął ćpać. Zadawał się z gangsterami.
Był bezczelnym złodziejem.
Domyślam się.
Pewnego dnia
zadarł z niewłaściwą osobą.
Chodziło o członka konkurencyjnego gangu.
Tenże gang postanowił dać mu nauczkę.
W środku nocy wrzucili do jego domu koktajl Mołotowa.
Naprawdę.
Niestety...
Leventa tam nie było.
Jedynie rodzina.
Budynek spłonął, zanim dotarli strażacy.
Ciała Mustafy i Tülay leżały obok siebie, w objęciach.
Nie wiem, gdzie jest Levent,
ale na pewno wróci na stare śmieci.
Prędzej czy później.
Nie mam czasu do stracenia.
To go odszukaj.
I nie lituj się nad nim z uwagi na więzy krwi.
Daj mu nauczkę.
Taki jest plan.
Dzień dobry, panie i panowie!
Słuchajcie uważnie!
Nie chcę nikogo krzywdzić.
Chcę tylko pieniędzy.
Nie róbcie niczego głupiego.
Jasne?
Forsa do torby.
Mnie nikt nie płaci za nadgodziny. Pospiesz się!
Ruchy!
Co robisz?
Rzuć broń!
Uspokój się.
- Rzuć broń! - Spokojnie.
Tak!
Chłopakowi należą się brawa!
Co powiedziałem?
Brawa!
Podejdź.
Śmiało.
Szacunek.
Zrobiłeś, co należy. Chroniłeś matkę.
Brawo.
Gotowe?
Kim jesteście?
To my zadajemy pytania,
nie takie coś jak ty.
Wy...
jesteście Nieśmiertelni.
Och!
Jest piękna i bystra.
Teraz rozumiem słabość Faysala.
Coście mi zrobili?
No cóż...
Mam dla ciebie dwie wiadomości, dobrą i złą.
Dobra – Faysal już cię nie kontroluje.
Zła zaś jest taka, że kontrolujemy cię my.
A konkretnie...
należysz do mnie.
Pewnie chcesz wiedzieć.
Napad na bank w Kadırdze.
Podajemy najnowsze wiadomości.
Spójrz.
Dziś, około południa, w Stambule...
Azra...
Nie mam czasu na gadanie, chyba że
o Levencie.
Wiemy jedynie, gdzie był
kilka godzin temu.
Czyli?
Obrobił bank w Kadırdze.
Serio?
Jestem niedaleko.
Jakiś chłopak
postrzelił go z jego własnej broni.
Niestety kule
się go nie imały.
Dzięki koszuli.
Macie coś jeszcze?
Nie.
Możliwe, że współpracuje
z Nieśmiertelnymi.
Mogli zabić Leylę.
Nie wiem, co robić. Zapadł się pod ziemię.
Zaczekajmy. Może znowu coś wywinie.
No właśnie.
Muszę go odszukać, zanim kogoś skrzywdzi.
Mamy przyjechać?
Nie wzbudzajmy podejrzeń.
Pomóc może tylko jedna osoba.
To ja.
Chcę wiedzieć, gdzie się spotkamy.
O ile się spotkamy.
Może jesteś zabiegany.
Daj znać.
Cześć.
Musimy pogadać.
Nie w bibliotece.
- Wyjdźmy na zewnątrz. - Przymknij się.
- Idź sobie. - Proszę!
Ceylan nie żyje.
Ludzie Faysala ją zadźgali. Zmarła na miejscu.
Levent zabrał koszulę. Nie mogę go znaleźć.
Miałaś rację.
Pomóż mi odszukać Leventa.
Była taka młoda.
I oddana sprawie.
Aż za bardzo.
Wierzyła w misję.
Nie zadawała pytań.
Ja już nie pamiętam, co znaczy wierzyć.
- Niemożliwe. - A jednak.
Przestało ci zależeć?
Czemu tak się przejmujesz?
Jak to?
Powiedz!
Skąd tyle emocji i gniewu?
Trzymają cię w pionie?
Przez twoje błędy zginęło wielu ludzi!
Bezsensownie!
Dlaczego tak się dzieje?
Wybacz.
Nie przepraszaj.
Masz rację.
Serio.
To właśnie mnie nakręca od dnia, kiedy się poznaliśmy.
Chcę pomścić Neşeta.
Chcę pomścić Memo.
To pragnienie daje mi siłę.
Robię to dla mojej rodziny.
Dla Doktora.
Ale teraz...
gniew mnie oślepił, Zeynep.
Roztrzaskasz się.
A ty nie?
Przez całe życie byłam Lojalna. Nic innego nie potrafię.
Niestety po śmierci ojca
nie wiem, czemu ma służyć...
chronienie Obrońcy.
Wielkie dzięki.
- Nie chcę ci dopiec. - Jasne.
Powiem jedno:
oboje przeżyliśmy koszmar.
Ale o nic cię nie oskarżam.
Sam to robię.
Ale już wystarczy.
Muszę bardziej uważać.
Co oznacza, że muszę prosić cię o pomoc.
- Hakan... - Posłuchaj!
Szanuję cię.
Serio.
Na każdy temat wiesz więcej ode mnie.
Proszę.
Błagam.
Pomóż mi.
A jeśli nie mnie, pomóż Stambułowi i ludzkości.
Proszę.
Gdzie ostatnio widziano Leventa?
Obrobił bank w Kadırdze.
O zasadzie brzytwy Ockhama nauczyłam się,
gdy miałam zostać badaczką.
Nic mi to nie mówi. O co chodzi?
O rozwiązywanie problemów.
Najprostsze odpowiedzi
są najbardziej prawdopodobne.
Nadal nie rozumiem.
Pomyśl.
Levent mógł obrobić dowolny bank.
Mógł napaść na mennicę, zrobić cokolwiek.
A on wolał okraść mały bank w Kadırdze.
Tam dorastał.
No właśnie! To miejsce wiele dla niego znaczy.
- Mamy trop. - Tak.
Potrzebujemy jeszcze motywu.
Chodź.
Co się stało?
Nic.
Grunt, że wróciłaś.
Kto tak powiedział?
Zeynep...
Wybacz.
Tu nasze drogi się rozchodzą.
Miło było pogadać.
Zaczekaj!
Puszczaj. Ja nie żartuję.
Mam już inne plany.
Naprawdę?
Lecę jako naukowiec do Oxfordu.
Już raz im odmówiłam. Skoro ponowili zaproszenie,
to pewnie znak.
Nie żartujesz.
Przyznaję...
niedobrze jest działać pod wpływem emocji.
Ale tłumienie ich wyrządzi większe szkody.
Powodzenia w nowym życiu.
Gdzie jesteś? Odbierz.
Cześć.
Otóż to!
Co?
Uśmiechnęłaś się.
Od 30 minut próbuję cię rozbawić.
Kim jesteś, by decydować o moim uśmiechu?
Podszedłem...
bo chyba ktoś cię wystawił.
Mylisz się.
On nawet nie chciał tu przyjść.
No proszę.
Jaki mężczyzna może być aż tak głupi?
Chciałbym z nim porozmawiać.
Ile masz lat?
28.
A ty?
Jestem starsza, niż sądzisz.
Nie wierzę.
Bo wyglądasz...
oszałamiająco.
- Nie upiłeś się czasem? - Nie.
Wykluczone.
Nie ja pierwszy ci to mówię.
Dziękuję.
W takim razie co tutaj robisz?
Przyszłam tu, ponieważ...
Spojrzysz?
Razem z mężem spędziliśmy tam romantyczny wieczór.
Lata temu.
Chciałam znowu poczuć tamte emocje.
A ile lat upłynęło?
Prawie 100.
„Prawie 100”. Dobre!
Naprawdę.
Wiesz co?
Chodźmy stąd.
Zmieńmy lokal. Co ty na to?
Ucieknijmy od tych wspomnień.
Obiecuję, że będzie wesoło.
Proszę.
Innym razem.
Daj mi chociaż swój numer.
Zadzwonię.
Jesteś wyższa, niż myślałem.
Daremny twój opór.
Pieprzę cię, suko!
Mogę cię zabić i nie ożywić!
Wiesz o tym?
Hę?
Hę?!
Nie kuś.
Właścicielem banku jest Ahmet Öztürk.
W ramadanie zwykł dawać darmową kolację.
Czyli nie zna Leventa.
Może chodzi o innego pracownika banku.
W telewizji puścili nagranie z napadu.
To na pewno Levent.
Rozmawia z chłopakiem, który zgrywa bohatera.
Pogadam z właścicielem banku.
Może mnie oświeci.
Wątpię, ale prześlę ci adres.
Nareszcie.
Witaj.
Dziękuję.
Wszystko gra?
Zmęczyłam się.
Martwiłem się o ciebie.
Wydzwaniałem.
Ktoś mógł cię porwać.
Ale widzę, że do tego nie doszło.
Nie musisz się mną przejmować.
Jak to „nie muszę”?
Faysal...
nie jestem dzieckiem.
Nie wpakuję się w kłopoty.
Skarbie...
Obrońca i jego ludzie mogą być gdziekolwiek.
Mogliby cię porwać.
- Albo zabić. - Ale żyję!
- Tym razem się udało! - Przestań!
Uspokój się.
Posłuchaj.
Już dwa razy przywróciłeś mi życie.
Jestem wdzięczna.
Ale jeśli...
nasze życie...
Tak?
Jeśli chcesz mnie zamknąć w tym domu,
to wolę śmierć.
Rüya?
Myślałam o dawnych czasach.
O dniach, kiedy mieliśmy jakiś cel.
Nie siedzieliśmy w domu. Brakuje mi tego.
Wiem.
Nie mam prawa narzekać.
Ale czuję, że powinnam powalczyć o naszą sprawę.
Wybacz.
Idę spać.
Dobranoc.
Przepraszam.
Szlag!
Wybiła godzina prawdy!
Dosyć!
Przestań!
Zrobiłeś to dla nich?
Chodziło o pieniądze?
Odpowiedz! Mam rację?
Chciałem pomóc...
Levent!
Hakan?
Miło cię widzieć.
Przedstawiam ci Ahmeta Öztürka.
Znasz tego dupka?
To właściciel banku.
Masz rację. Ale to nie wszystko.
Ahmet prowadzi również inną firmę. Opowiesz o niej?
Ja...
Ja tylko pomagam ludziom z sąsiedztwa.
To prawda!
Tak jest.
Ale ma też inne hobby.
Na przykład dziwki.
Nie!
- Szmugluje prochy. - Nie!
Tak?
Hazard.
A także...
potrafi zabijać niewinnych dla pieniędzy.
Nie.
Nie!
Zabił twoją rodzinę.
Wiem.
Zaszlachtował ich.
Latami szukałem tego skurwiela.
Miał ochroniarzy, opancerzone pojazdy, najemników.
Ale dzięki koszuli w końcu mogłem go dopaść.
Byłem gotów.
Prawda?
Hę?
Dobrze to rozumiem.
Nie sądzę!
Rozumiem!
Trudno pogodzić się ze stratą bliskich.
Wiem.
W tej chwili kieruje tobą gniew.
Ale ręczę, że nie doczekasz szczęśliwego końca.
On tym bardziej.
Rzuć nóż.
Pieprz się.
Rzuć nóż, bracie!
Bracie?
Nie nazywaj mnie tak. Nie jestem twoim bratem.
Jesteś.
Jesteśmy Obrońcami.
Nieprawda.
Czy ci się to podoba, czy nie.
Naszym wrogami są Nieśmiertelni,
nie ludzie.
Uwierz mi.
Ja też błądziłem.
Zabiłem swojego dręczyciela.
Potem latami mnie to męczyło.
Przecież wiesz, że mam koszulę.
Wiem.
Ale on nie ma.
Odbiorę ci luksus zemsty.
Wyręczę cię.
Levent!
Przestań!
Puszczaj, Hakan!
Puszczaj!
Idź precz!
Puszczaj!
Zostaw mnie, do cholery!
Załatwię go!
Nie sądzę.
Puszczaj!
No mówię!
Puszczaj!
Puszczaj mnie!
Na miłość boską!
Błagam, puść mnie.
Uspokój się.
Już po wszystkim.
Puszczaj.
Już dobrze.
To koniec. Uspokój się.
Puść mnie.
Chęć zemsty mnie zaślepiła.
Byłem gotów na wszystko, by go powstrzymać.
Przykro mi.
Dokąd jedziemy?
Do kryjówki.
Nienawidzą mnie po tym, co zrobiłem na moście.
Wytropimy Faysala i uratujemy Leylę.
Taki mam plan.
Jest dla ciebie aż tak ważna?
Tak.
Jest.
Czego chcecie?
No właśnie.
Dla mnie to tylko zwierzak.
Nie podoba mi się to.
Ale teraz to mój zwierzak.
Zadanie masz proste. Najpierw zabijesz Obrońcę, Hakana.
Potem Faysala.
Dasz radę?
Tak.
Napisy: Sylwester Stachowicz