[uzaktan gelen sirenler]
[uzaktan gelen çığlıklar]
[ateş çıtırtısı]
[küçük Levent] Elvan! Kardeşim! Ne oldu sana?
Gitmemiz lazım.
Elvan!
Elvan, uyan!
[Levent] Ölümsüz annemle babamı öldürdükten sonra
eğitim kampına beni ve kardeşimiz Elvan'ı öldürmeye geldi.
Ailemizi tümüyle yok etmek istiyordu.
Önce Elvan'ı öldürdü. Onu tanısaydın çok severdin, Hakan.
Küçük kardeşini çok severdi.
Elvan'dan sonra Ölümsüz benim peşime düştü.
Koşabildiğim kadar hızlı koştum.
Ama Ölümsüz, Muhafız'ın bütün çocuklarını öldürene kadar durmayacaktı.
Neyse ki seni evde sağ bıraktığından haberi yoktu.
Benim de yoktu.
Bilseydim küçük kardeşimin bir gün Muhafız olacağını düşünerek
huzur içinde ölebilirdim.
Sonunda yorgun düştüm, daha fazla kaçamayacaktım.
Ölümsüz'ün vazgeçmesi için dua ettim.
Ama dualarım kabul olmadı.
Ufaklık?
Elma dersem çık, armut dersem çıkma.
[Faysal] Elma!
[dal kırılır]
[Faysal] Gel bakalım.
[küçük Levent] Ah!
[küçük Levent inler]
Bak, bak, bak sen.
Öteki tarafta babanı görürsen ona şöyle söylersin:
"Bu Rüya içinmiş baba."
[köpek havlamaları]
[uzaktan gelen bağırışlar]
[adam] Hadi acele edelim!
[adam 2] Bulduk! Buradaymış!
[Levent] Orada kan kaybından o ormanda son nefesimi veririm zannetti ama ölmedim.
Tutundum hayata.
Ta ki...
[Hakan] Ta ki?
Ta ki bir gün televizyonu açıp küçük kardeşimin mahkemelerden
akıl hastanesine sürüklendiğini görene kadar.
[gülümser]
- [Levent] Bütün haberlerde sen vardın. - Peki...
...sonra nasıl kurtuldun?
Beni orada öyle kan revan içinde bulan
Sadıklar sağ olsunlar.
Aldılar yanlarına, yetiştirdiler.
Büyüttüler, kendi ailelerine aldılar.
Kendi evlatları gibi yetiştirdiler beni, sağ olsunlar.
Ama tabii orada da bir problem vardı.
Problem mi?
E, saklanmak zorundaydım.
Annem babam,
Ölümsüz'ün çıkıp gelip yarım kalmış işini tamamlamasından korktular hep.
Dolayısıyla oradan oraya taşındık devamlı.
Birkaç yılda bir, bir kaçak gibi ev değiştirdik.
Tek bir amacımız vardı, o da Ölümsüz'den kaçmak.
Peki, şimdi ailen nerede?
İkisi de sizlere ömür.
Trafik kazası.
Başın sağ olsun oğlum.
Üzüldüm.
[Hakan] Başın sağ olsun.
Ya tam anlamadım ben.
Beni televizyonda görmeden önce ne sanıyordun ki?
Sen bunu hatırlıyor musun?
Nereye gitsen yanında götürüyordun, yatağa bile.
Ben iyileşir iyileşmez o eve gittim Hakan.
Daha altı yaşında el kadar çocuktum.
O gün orada gördüğüm manzara var ya...
...hâlâ mıh gibi aklımda.
Yıllarca herkesin o evde o gün öldüğünü düşündüm.
Ama o gün orada bunu buldum.
Attım cebime.
Nereye gidersem yanımda götürdüm.
Faysal'ı öldüreceğim.
Bugün olmazsa bile bir gün mutlaka öldüreceğim onu.
Ama öldürmeden önce sana çektirdiklerinin hesabını da ödeteceğim ona.
Hakan...
Bu, düşündüğünden daha önemli benim için.
Gerçekten.
Sen beni gördün geldin ya televizyonda...
Bilmediğin bir şey var.
Bundan daha doğru bir zaman olamazdı.
Niyeymiş o?
Çünkü artık hakkından gelmemiz gereken bir tek Faysal değil.
Başka Ölümsüzler de var.
Nasıl?
Ama artık biz de iki kişiyiz.
O Allah'ın belası yaratıklara
Murat'ın oğullarının neler yapabileceğini göstereceğiz.
Abi kardeş birlikte neler yapabileceğimizi görecekler.
Benimle misin?
Seninleyim.
[Zeynep] Bunu bizden neden sakladın?
Zeynep...
Bunu diğerleri de duyacak. Herkese anlatmak zorundasın.
Şimdi şuracıkta herkese her şeyi anlatacaksın.
[Hakan] Ne oluyor Zeynep?
Anlat.
Hadi!
Ne oluyor?
Hata yaptım.
Hata mı? Ne hatası?
Ne oluyor?
Anlatın, hemen!
Leyla?
Hatırlıyor musun?
Faysal'ın kanını almak seni değiştirmedi demiştin.
Evet?
Ama değiştirdi.
Ben onun bir parçası hâline geldim artık.
Parçası mı?
Ne demek parçası Leyla?
Faysal zihnimi kontrol edebiliyor.
Bana istemediğim şeyler yaptırabiliyor.
Ne?
En eğlenceli kısmını atlama. Hadi.
Leyla, konuşsana.
[Leyla] Ben de aynı Faysal gibi...
...sadece hançerle ya da bir Ölümsüz tarafından öldürülebilirim.
Hayır, hayır.
Nasıl olabilir bu? Saçmalamayın!
- Dediğini duyuyor musun? - [Leyla inilder]
- Ne oluyor? Leyla? - [Zeynep] Bırak.
- Leyla! - [Zeynep] Bırak!
- [Zeynep] Yapma lütfen. Hakan! - Kendine gel! Leyla!
Bir faydası olmaz, bırak!
- [Leyla inler] - Bırak.
Sana.
Hakan'cığım nasılsın?
Faysal...
Faysal.
Doğruyu söyle bana, beni düşünüyordun, değil mi?
Beni düşünmeden geçirdiğin
bir anın bile yok. Doğruyu söyle bana.
Asıl sen beni unutamadın, değil mi lan? Ha?
Akıl hastanesine kadar
geldin kanımı almak için.
Evet, evet, doğru söylüyorsun.
Ya bizim seninle beraber yâd edecek
ne çok anımız birikmiş.
[Hakan] Ama alamadın.
Bu kadar güçlü olduğumuzu tahmin etmiyordun, değil mi?
[Faysal] Evet, edemedim ben onu.
Sana bir şey soracağım.
Sence Muhafız'la Ölümsüz'ü birbirine çeken şey
bir tesadüf mü? Ha?
İnkâr edemezsin, birbirimize çok benziyoruz.
Benim seninle hiçbir alakam yok!
Nasıl bir alakan yok?
Sen Leyla'yı umursamıyor musun?
Umursuyorsun.
Ben de karımı çok umursuyorum.
Ve ihtiyacımız olan bazı şeyler var.
Ve bunları başkalarından temin edemeyiz.
Mesela benim karımın senin kanına ihtiyacı var.
Ve senin de eski Leyla'ya kavuşmaya ihtiyacın var, değil mi?
Onun için Hakan'cığım, seninle buluşacağız.
Ve bir takas gerçekleşecek.
Takas mı? Ne takası?
[Faysal] Evet, takas.
Yarın gece yarısında Belgrad Ormanı'ndaki köprüye geleceksin.
Yanında kendi kanını getireceksin.
Ben de Leyla'nın zihin kontrolüne son vereceğim.
Ve ben çok tatlı bir adam olduğum için, bak burası çok önemli.
Ben çok tatlı bir adam olduğum için
eğer söylediklerimi yaparsan...
...tılsımlı gömleği sana vereceğim.
Benim yüzümden oldu.
Hepsi benim yüzümden oldu.
Benim yüzümden.
Şşt...
- Sakin. Sakin ol. -Çok özür dilerim.
Saçmalama, senin hiçbir suçun yok.
Bak, bana bak...
- Ama... - Aması maması yok Leyla.
Seni o orospu çocuğu vurdu.
Ben de sana onun kanını verdim.
Bu işin sorumlusu benim.
Ya Leyla, bir de şuradan düşünsene.
Bak, zaman geçecek, bunları atlatacağız. Çoluğa çocuğa karışacaksın.
Onlara anlatacağın ne acayip hikâyelerimiz olacak.
- Ha? - [Leyla gülümser]
Can!
Bu Sadık Olanların şehirdeki güvenli evleri duruyor mu?
- Duruyor. - Güzel.
Leyla'yı onlardan birine götürmeliyiz.
Tamamdır.
Ya...
Ben bu zihin kontrolü işlerinin erbabı değilim de.
Şimdi Faysal, Leyla'nın gözlerinden görüyorsa eğer...
- bir göz bandı filan mı taksak? - Ya yok canım, olur mu öyle şey?
Hayır, bence zekice. Doğru söylüyor.
Zeynep saçmalamayın, nasıl olacak öyle bir şey?
Hakan.
Haklılar.
Faysal bunu nasıl kullanıyor, bilmiyorum.
Görüyor olabilir.
Gözlerimi bağlayın, hatta gerekiyorsa ellerimi de bağlayın.
Emin misin?
Ağlama.
Hepsi senin güvenliğin için.
Başka şansımız yok.
En kısa sürede yanına geleceğim.
Hakan!
Seni seviyorum.
Ben de.
[Serdar] Belgrad Ormanı.
Fazla giriş çıkış yok.
Bence bu işi yapalım.
Pardon da sen kimsin ayıptır sorması?
Daha dün bir, bugün iki.
Allah Allah ya!
Birincisi, 13 yaşından büyüğüm çitlembik.
İkincisi de sevdiklerimi kaybetmenin ne demek olduğunu iyi bilirim.
Kardeşim aynı şeyleri bir daha yaşasın istemiyorum. Yeterli mi?
O konum ideal değil.
Ağaçların arkasında ekstra insanların saklanacağı kadar yer yok.
[Ceylan] Hem Faysal'ın verdiği sözü tutacağına
Leyla üzerindeki kontrolünden kolayca vazgeçeceğine nasıl emin olabiliyorsunuz?
Ya karısını kurtarır kurtarmaz yine Leyla'nın üzerinde kontrolünü kurarsa?
Ne olacak?
[Hakan] Daha dün milyonlarca insanın hayatını kurtardık.
Bir Ölümsüz'ü mü haklayamayacağız?
Hele ki bu Ölümsüz benim ailemi öldürmüşse,
Abimin hayatının içine etmişse
ve şimdi aynı herif sevgilime zihin kontrolü uyguluyorsa!
Güneşe bu kadar yakın uçan bir adam daha vardı, hatırladın mı?
Hani hikâyesi filan var mitolojide. Onun sonu ne oldu, biliyorsun, değil mi?
Zeynep, ben Muhafız'ım. Sevdiklerimi korumak zorundayım.
Gömleği geri alabilmek için başka bir yol bulabiliriz.
Kendi hayatımızı riske atmadan Leyla'yı kurtarabiliriz.
Senin illa bu takası yapmana gerek yok.
Bak kardeşim.
Konum tehlikeli mi?
Evet.
Bize tuzak kuruyor olabilirler mi?
Mümkün.
Ama sen Muhafız'sın ya!
Sen bu şehri kurtarması için seçilmiş kişisin.
Bu işi mi beceremeyeceksin?
Hem daha demin ne dedin?
Senin artık bir abin var oğlum.
Biz birlik olmuş bir aileyiz.
O Ölümsüzleri tek tek avlarız evvel Allah.
Teklifi kabul edeceğiz.
Oylama bile yapmayacak mısın?
Sırf Faysal'ı yakalayıp kalbine o hançeri saplamak için kabul edeceğiz.
Acele karar veremeyiz, Hakan. Duygularımızla hareket edemeyiz biz.
Burada bu işler böyle yürümez Hakan.
Bugün işler böyle yürüyor.
Hakan, ne yaparsan yap
tılsımlı gömleğin olmadan Faysal'ı yenemezsin. Bunun nesini anlamıyorsun?
Umurumda değil diyorum Zeynep.
Tamam, haklısınız.
Haklısınız.
Bakın asla bir Ölümsüz'e de onun sözlerine de güvenmem.
Ama Leyla'nın onun kontrolünden çıkmasını garantileyecek tek şey onun ölmesi!
Ya bu bizim görevimiz!
Ölümsüzleri öldürmek, İstanbul'u kurtarmak.
Faysal bizimle buluşmak istedi.
Biz de onunla başlayacağız.
Muhtemelen en tehlikeli olan Ölümsüz'le.
Biliyor musun?
Babam her zaman "Bir savaşı kazanmanın anahtarı konumdur." derdi.
Öyle mi?
Peki, nasıl başaracağız?
Var mı bir fikrin?
Tamam, belki o köprüde Sadıkları saklayıp
gözetleme yaptıracak kadar büyük bir yer yoktur. Okey.
Ama bir Ölümsüz'e tuzak kuracak kadar bol bol yer vardır.
Hayatım?
Ben geldim.
Rüya?
Canım?
Kum torbaları da buraya koyduk mu...
...işlem tamam.
Ha?
Hayatım?
Canım, ben geldim.
Ca...
Lanet olsun.
Lanet olsun!
[telefon çalar]
Ne var?
[Hakan] Teklifin vardı ya.
Kabul ediyorum.
Güzel.
Aferin sana.
Sonunda kafana dank etti nihayet.
Sevdiğin kadına ulaşmanın tek yolu bu takas, aferin.
[Hakan] Aynen, senin de jetonun düşmüş.
Karını kurtarmak için tek şansın bu.
Takas için ne kadar şartın varsa kabul ediyorum Faysal.
Yarın gece yarısı.
Dediğin köprüde görüşürüz.
Tamam.
Mergen.
Konuşmamız lazım.
[Can] Bu taraftan.
[Can] Dikkat et.
[kapı kapanır]
[Can] Mekân burası.
Sana nerede olduğumuzu söylemek isterdim...
[Leyla] Söyleyemezsin de bilemem de. Biliyorum.
Buranın hapishaneden ne farkı var ki?
Biliyorum ama yapacak bir şey yok.
Eğer yiyecek içecek bir şey istersen bana seslen.
Faysal!
[kuşlar cıvıldar]
Seni kendini beğenmiş pislik herif!
Sen bunca zamandır burada mı saklanıyordun?
Ay!
Tam bir tatil kaçamağı yeri olmuş.
Eminim Okhan ve Cevahir de buraya bayılırlardı.
Aa!
Bir saniye ya.
Artık hiçbir şey yapamazlar.
[inler]
[Faysal inler]
[Mergen] Seni ahmak herif.
Eğer saldırı başlamadan önce
bize katılsaydın başarısız olmazdık.
Sen niye bize karşı gelmiyorsun?
[Mergen] Üzgünüm.
[Faysal] Yeteri kadar kan alamadığı için öldü.
Ayasofya'da,
sizi hayata geri getirdiğim gün.
Elimde yeteri kadar Muhafız kanı yoktu.
Ve hepinize yetiştirmek zorundaydım.
Hepiniz hayata geri dönün diye.
Ama işte Rüya sağlıklı bir şekilde geri gelecek kadar kan alamadı o gün.
O da bizdendi.
Biz birbirimizin yasını tutarız.
Teşekkür ederim, sağ ol.
Sizi Rüya için aradım.
Onu hayata getirmenin bir yolu var.
Neden olmasın?
Önce şu bizim problemimizi çözelim, sonra ona da bakarız.
[Faysal] Nedir o?
Yaratık.
- Yaratık? - Leyla.
Bence yaratık kulağa daha hoş geliyor ama...
Saldırı sırasında bize ihanet etti.
Aramızdan ayrılması gerekiyor, temelli olarak.
Ama sen eğer bizi durdurmaya çalışacaksan...
Çalışmayacağım.
Ben bu melankolik, kara kara düşüncelere bağlamış Faysal'ı
bayağı bayağı sevmeye başlıyorum ya!
Bizimle aynı fikirdesin yani.
Leyla günahlarının bedelini ödemeli.
Leyla benim sayemde geri geldi. Bana ait yani.
Ve ben şimdi size diyorum ki ne isterseniz yapın.
Karşılığında bana yardım etmek kaydıyla tabii.
Sen de benim düşündüğümü mü düşünüyorsun?
Seni bilmem
ama ben bu alçak herifi öldürene kadar boğmak istediğimi düşünüyorum.
Cık cık cık.
Evimi, evimizi özlediğimizi düşünüyorum.
Ve oraya geri dönebilmek için İstanbul'u yok etmemiz gerektiğini.
Ve belki de bunca zamandır aradığımız cevabın gözümüzün önünde olduğunu.
Yaratık.
Evet!
Başımızın belası tatlı yaratık.
[hareketli müzik başlar]
[Hakan bağırır]
[Hakan inler]
[Hakan] Sadık Olanların anlattığına göre
Faysal saldırınca babamız öyle bir koştu ki gömleği unuttu diyorlar.
[soluk verir]
Yani diyorsun ki "Annemle kendini kurtarmak için elinden geleni yaptı mı?"
Benim hiç şüphem yok kardeşim.
Babamız şu hayatta tanıdığım en cesur adamdı.
Yirmi yıldır daha onunla boy ölçüşebilecek bir adam tanımadım ben.
Keşke tanısaydık be.
Yani en azından bir şeyler öğrenirdik.
[Hakan inler]
[Hakan inilder]
[haykırır]
Bak bu babamın hareketiydi, bana öğretmişti.
-Şimdi sen de öğrendin. - [Hakan öksürür]
Evet, artık herhâlde ölmesi imkânsız yaşlı bir herifin icabına bakmaya hazırsınız,
değil mi?
[Hakan soluk verir]
Zeynep, biraz konuşalım mı?
[Zeynep] Evet?
[Hakan] Güvenli evde bir tek Can var.
İçim rahat değil.
Yani...
Bence biraz lüzumsuz olur
ama kendini daha iyi hissedeceksen abini yollayabilirsin.
Abimi mi? [soluk verir]
Güvenli evde sana ihtiyacım var Zeynep.
Ben mi?
Ben Sadık Olanların en yeteneklisiyim ve sen beni görevden mi alıyorsun?
Saçmalama Zeynep, görevden falan almıyorum seni.
Sadece Leyla'nın durumu en az keşif kadar önemli diyorum benim için.
Hakan, görevlerden biri son derece önemli bir takasın lokasyonunu araştırmak,
diğeri de Leyla'nın başında durmak. Bunlar aynı öneme sahip değil.
Zeynep, bak. Yarın gece üzerimde gömlek olmadan Ölümsüz'le buluşacağım.
- Bana bir şey olursa... - Hakan!
Bir dinle. Eğer bana bir şey olursa...
...Leyla'nın güvende olacağını bilmem gerek.
Bu durumda da senden başka güvenecek kimsem yok.
Tamam ya, neyse ne.
Teşekkür ederim.
Sağ ol.
[Levent] Çok klişe.
Ne yaptın? En yakın arkadaşına âşık mı oldun bakayım sen?
[duvar açılır]
Serdar şimdi bir mesaj attı.
Eski bir arkadaşıyla buluşup
İstanbul'daki diğer Sadıklara ulaşmaya çalışacak.
Onları köprüye saklayıp
yarın gece sayılarımızı arttırmaya çalışıyoruz.
Plan basit.
Bu buluşma Ölümsüz'ü tuzağa düşürmek için bir fırsat.
Onu pusuya düşürüp öldüreceğiz.
Böylelikle İstanbul'u kurtarmak için bir adım daha yaklaşmış olacağız.
Bak.
Bunun senin için ne kadar zor olduğunu biliyorum.
Yani öyle kendi zihnini kontrol edememek...
[anlaşılmayan fısıltılar]
[Can] Nasıl bir his olduğunu tahmin bile edemiyorum.
Bilmiyorum dedim sana.
Efendim?
Hakan'ın nerede olduğunu bilmiyorum dedim sana.
Ha siktir!
Şu an o mu kontrol ediyor seni?
[Can bağırır]
[uzaktan gelen bağrışmalar]
- [Can bağırır] - Leyla yapma!
[Leyla bağırır]
[iç çeker]
Evet.
[Hakan] Birkaç işi aynı anda halletmek için gruplara ayrılalım.
Ceylan, sen benimle geliyorsun. Köprüye çıkıp barikatları kuracağız.
Azra, sen de etraftaki ağaçlara göz at.
Sadık Olanları nereye yerleştirebiliriz, bir bak.
Levent, sen de malzemeleri indir birader.
- [Levent] Tamam. - [Hakan] Tamam.
[Ceylan] Ölümsüzlerin neden burada buluşmak istediği anlaşıldı.
Niye tükürüyorsun?
Yüksekliğini ölçüyorum. Beş saniyede düşüyor.
[Hakan] Ah!
[Hakan] Dur, dur, dur. Bırak sen, bırak.
[araba patinaj çeker]
[Levent bağırır]
[araba uzaklaşır]
Hakan!
[Azra] Hakan! Koş! Koş!
Hakan! Hakan! Koş!
- Ne oluyor? - [Azra] Koş! Çabuk!
[Hakan] Levent nerede?
[kekeleyerek] Bir ses duydum, koştum geldim ben de. Levent yok!
Levent!
[araba uzaklaşır]
Levent!
[bağırır]
[telefon çalar]
Efendim?
Halloldu.
Güzel.
Ya hiçbir şey görmediniz mi?
Bir gölge, bir şey?
Levent belki de kızdırmaması gereken kişileri kızdırmıştır.
Çünkü bizim mahallede böyle bir şey adamı canından eder.
Sakat falan bırakırlar...
[telefon çalar]
[soluk verir]
Faysal arıyor.
Görüntülü.
Hakan bugünlerde bir şeyini kaybetmiş olabilir misin?
Ya da birini mesela?
- Yavşak! - Kapa çeneni!
Ulan orospu çocuğu!
[Hakan] Ulan yavşak!
Şimdi beni iyi dinle.
Eğer bu arkadaşın cesedini İstanbul Boğazı'ndan toplamak istemiyorsan
yarım saat sonra Belgrad Ormanı'nındaki köprünün üstünde olacaksın.
- Tamam mı? - Hakan, sakın gelme! Hakan... [inler]
[Faysal] Unutmadan,
sakın o hançeri getireyim deme.
Anladın mı?
Aklından bile geçirme bunu.
Eğer geçirirsen...
[Levent] Faysal! Hayır!
Faysal, dokunma ona! Faysal, geberteceğim seni! Dokunma ona!
Bunu yaparım.
Bana kendi kanını getireceğini ümit ediyorum.
Ve beni sakın kandırmaya çalışma
çünkü anlarım. Eğer anlarsam da ne bu arkadaşı
ne de o tılsımlı gömleği görürsün!
Selfie!
Faysal!
[Hakan kesik kesik nefes alır]
İyi misin?
[Leyla] Git başımdan!
[anahtar sesi]
Hadi, kalk bakalım.
Anlamıyor musun ya? Ben hepiniz için tehlikeliyim.
Uzak dursana benden.
Biraz bundan iç, öyle konuşalım.
Al.
[Zeynep yutkunur]
Bu kesmez ki beni.
- Daha güçlüsü yok muydu? - [Zeynep güler]
Sen direkt bunu al istersen.
[Zeynep iç çeker]
Canın sıkılmış senin.
Keyfini kaçıran bir şey mi oldu?
Biraz fazla hızlı arkadaş olduk sanki?
E, sen kaşındın sanki?
Hakan'ın abisi mi?
Levent...
Yani...
Canımın sıkılması gibi bir durum değil.
Ama Hakan daha önce hiç kanından birisiyle tanışmamıştı.
Yani bu dünyaya çok yabancı.
Peki o zaman, buna inanmış gibi yapayım.
Sana bir sır vereyim mi?
İçimde bir yerlerde hissediyorum.
Bu işin sonu benim için çok kötü olacak.
Hakan'la ben...
Bizim mutlu bir sonumuz olmayacak.
Öyle deme.
Ben bu hâldeyken bayağı öyle.
[Leyla burnunu çeker]
Bak.
Hakan şu an seni kurtarmak için uğraşıyor.
Bunu başaracak, merak etme.
Yapabilir mi gerçekten?
Yani benim de bir hayatım olabilir mi?
Tabii ki.
Dopdolu hem de.
[Zeynep] Hakan'la.
Hepsi olacak.
[Leyla] Sağ ol.
Sen benim tanıdığım en güçlü kadınsın.
Öyle mi görünüyorum gerçekten?
Öylesin.
Kimseye ihtiyaç duymuyorsun.
Düştüğünde biri seni kaldırsın diye beklemiyorsun.
Bir erkeğin desteğine bile ihtiyacın yok.
Bir dakika ya.
Zeynep, ne oluyor?
Ben daha fazla burada duramayacağım.
Bir şey mi yaptım?
- Gidiyorum ben. - Zeynep!
Tehlikelisin, bunu sen de biliyorsun. Arkanı dön.
Zeynep, ne yapıyorsun?
Özür dilerim.
[Serdar] Levent'i Ölümsüz'ün elinde bırakamayız. Muhafız'ın oğlu o.
Kurtarmamız lazım onu.
[Azra] Evet haklısın.
Haklısın Serdar ama...
Ne aması?
[iç çeker] Ama sen bugün çok büyük bir dikkatsizlik yaptın Hakan.
Ne yani?
- Benim suçum mu? - Hayır.
Ama duygularına kaptırdın kendini.
Aklını kullanmadın.
Bize tek söz hakkı vermedin.
İşte, geldiğimiz durum bu.
[Hakan] Zeynep?
Ne arıyorsun burada?
Bunu herkese açıkça söylemek için geldim.
Ben bebek bakıcısı değilim. Ben bir savaşçıyım.
Ve seni dinlemeyeceğim.
Yarın gece ben de geliyorum.
Zeynep, o plan çoktan iptal oldu.
Levent şu an Faysal'ın elinde.
Ne demek elinde?
Faysal şu anda Levent'i bağlamış bir yerde tutuyor demek.
Abimi kaçırdı demek.
Faysal ne istiyorsa vereceğiz.
Hemen Faysal'la buluşmaya gidiyoruz.
Peki yani en azından bir tuzak falan kurdunuz mu bu köprüye?
Bir şeyler yaptık ama hâlâ çalışır mı bilmem.
Otuz dakika bir tuzağı bitirmek için imkânsız bir süre.
Bu planın içinde sen de vardın Hakan. Biliyorsun, imkânsız.
Ayrıca Levent adamın elinde.
[Serdar] Ya tuzak kurduğumuzu söylerse? Levent de zarar görebilir.
Peki Sadık Olanlar?
Onları köprüye konumlandırabilir miyiz?
Denerim. Son bir umut.
Hakan, lütfen sakin ol.
Nasıl sakin olayım Zeynep? Abim o benim.
Ya ben buradan defolup gidiyordum! Biliyor musun bunu?
Ne zaman?
O hastanede gözümü tek başıma açtığım zaman.
Babam yoktu çünkü ölmüştü.
Sen de yoktun, nerede olduğun bile belli değildi.
İşte o zaman dedim.
"Siktir et ya! Bu sadıklığı da, yoldaşlığı da siktir et."
- Zeynep! - Ama geri döndüm Hakan.
Niye biliyor musun?
Çünkü ben bir Sadık Olan'ım.
Hayatta başka hiçbir şey bilmiyorum ki.
Ben kendimi buna adadım. Benim bildiğim tek bir şey var.
Sadık Olanlar ölene kadar Muhafız'ı korur.
Bu yüzden sen bir seçim yapmak zorundasın.
- Seçim mi? - Evet.
Ya beni dinlemeyi reddedip beni ezer geçersin
ya da tıpkı eski günlerdeki gibi yine oturur beraber çalışırız.
Abini kurtarmak için birlikte bir plan yaparız.
Yapamam Zeynep.
Ona sırtımı dönemem.
Ailem o benim.
Ve ben değilim.
Leyla ailen, Levent ailen ama ben değilim.
- Zeynep, öyle demek istemedim. - Yok, ben anladım.
Zeynep, nereye gidiyorsun? Bekle!
Zeynep!
Umarım o köprüde her şey yolunda gider.
[Hakan] Zeynep!
Şimdi o çıkıntı kişi olmak istemem ama
eğer bu işi yapıyorsak köprü için yeni bir plana ihtiyacımız olacak.
Hayır, plan aynen devam ediyor.
Faysal'ı öldüreceğiz.
Böylece Leyla'yı da Levent'i de kurtarmış olacağız.
Faysal'ın ne dediği umurumda falan değil.
Takas esnasında hançer bende olacak.
Burada iyi olan bizleriz,
değil mi?
Sadık Olanlar, İstanbul'un Muhafızları biziz.
Hele bir de herifin elinde bizden biri varken
bu işi gerçekten hileyle mi yapacaksın?
[Hakan] Ceylan.
Bazen zafere giden her yol mübahtır.
[Serdar] Kızı küçümseme Hakan.
Yaşı küçüktür ama aklı zehir gibidir.
Bir gün bu yoldaşlığın başına bile geçebilir Ceylan.
Bakın başka şansımız yok.
Eğer biz Faysal'ı bugün öldürmezsek
yarın yine aynı kâbusla uyanacağız.
Ve o yok etmeye, öldürmeye
sevdiklerimizin canını almaya devam edecek.
Plan şu:
Faysal'a istediği kanı götüreceğim.
Ama o kanı almaya geldiğinde...
...hançerle üstüne saldıracağım.
Ve işini oracıkta bitireceğim onun.
Hüp!
[anlaşılmayan fısıltılar]
Vay, vay, vay.
[Faysal] Siper kurmuşlar Mergen.
[Azra] Sakin.
Göz açıp kapayıncaya kadar bitecek bu iş.
[Faysal] Bayağıdır görüşemiyoruz ya.
Özlediğimi söyleyemeyeceğim.
[Faysal] Ben de, ben de.
[Levent kesik kesik nefes alır]
[Faysal] Şu ceketinle tişörtünü çıkart bakalım.
Hançeri getirip getirmediğini göreceğim.
Kan?
Güzel.
Şimdi o şişeyi yavaş yavaş bana getir.
Dur! Dur.
[Faysal] Dur, yaklaşma.
Ne yapayım? Posta güvercini mi tutayım sana kanı getirsin diye?
Oldum olası yetişkinlere güvenmem zaten.
Siz insanlar nedense yaş aldıkça güvenilmez oluyorsunuz.
O şişeyi...
...şu küçük kız getirsin bakalım.
Ne?
Hayır, olmaz. Böyle anlaşmadık. Ben getireceğim şişeyi.
Ne diyorsam onu yap!
Özür dilerim.
Daha önce diledin ya zaten.
[uzakta bir kapı kapanır]
Duydun mu?
- Neyi duydum mu? - Sesi.
Bu senin yine içinden gelen değişik sesler...
Değil! Duydum diyorum. Gerçekten.
Korkuyor musun?
[Ceylan] Korkmuyorum onlardan.
Eminim Faysal denilen o herif
benim yaşadığım mahallede bir gün bile hayatta kalamaz.
Yaparım ben bu işi.
Bak, bir şey olmayacak.
- Tamam mı? - [Ceylan iç çeker]
Hadi, arkandayım.
[Faysal] Gel bakalım.
Adın ne senin?
- Ceylan. - [Faysal] Ceylan.
Şimdi şişeyi bana ver bakalım Ceylan.
Aferin sana.
Çok güzel bir iş hallettin. Aferin sana Ceylan.
Hadi, bırak onu.
- Aldın işte istediğini, bıraksana onu. - Tabii, tabii.
Sen nasıl istersen öyle yapalım.
Mergen Bey.
Kusura bakma Hakan.
Benim senin gibi kör hayallerim yok.
Köprünün üstünde yaptığımız planlarla Ölümsüzlerin ölmesini bekleyemezdim.
[Faysal] Demek sen Çürük Sadık Olan'sın, öyle mi?
Öyle diyorlar.
Levent, ne yapıyorsun? Gel buraya.
Levent, saçmalama. Gelsene buraya!
- Ceylan, bırak. - [Ceylan] Hayır.
Ceylan bırak. Ceyla bırak!
- Hayır! - Ceylan bırak! Ceylan bırak!
Ceylan!
[namluya mermi sürer]
Faysal!
Beni hatırladın mı?
Göt!
[çığlık atan çocuklar]
- Can! - Ne oluyor lan?
[Can inler]
Can! Yapma!
[Leyla] Hayır! [bağırır]
Hayır!
Ceylan!
[Leyla] Can! [ağlar]
[çığlık atar]
[Serdar] Hakan vuruldu!
[Azra] Araba! Arabayı getirin derhâl!
[anlaşılmayan konuşmalar]
Alt yazı çevirmeni: Burak Patan