NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
OBROŃCA
Co mi pan podał?
Doktorze!
Proszę spojrzeć.
Najpierw wypełnij formularz.
Czy ja wyglądam na jakiegoś szaleńca?
Pomyślmy.
Wysadziłeś Hagię Sophię.
Twierdzisz, że Stambuł zaatakuje szarańcza.
I nazywasz siebie obrońcą miasta.
Faktycznie, jesteś zdrów.
Proszę posłuchać.
Mówię prawdę.
Życie wszystkich mieszkańców jest zagrożone.
Tutaj każdy jest mądralą.
Ale ja nie przepadam za takimi pacjentami.
Wypełnij formularz, Obrońco.
Ale...
Panie doktorze!
Ja nie zwariowałem!
Rüya?
Fajne laboratorium?
Spójrz...
Rozmnażają się.
Przez cały czas.
Widzisz złość w ich oczach?
Mam jej dosyć we własnych.
Nie możemy już czekać.
W Stambule zginie całe życie.
Włącznie z kotami i mewami.
Faysal zamknął Obrońcę w wariatkowie.
Ale i tak 15 milionów ludzi to sporo.
Wirus z szarańczy jest szalenie zaraźliwy.
Jedno ugryzienie i już.
Zarazimy Stambuł w ciągu doby.
Czarna śmierć.
Jak w roku 1347.
Wspaniały wieczór, pamiętacie?
Ludzkość nadal wierzyła w średniowieczne bzdety.
Tymczasem przodkowie szarańczy opanowali Europę.
Ludzie cierpieli i umierali.
Pytali Kościół: „Co się dzieje?”.
A on na to: „To Boży gniew”.
To był nasz gniew. Ukradli nam pomysł.
Rüya.
Odniesiemy sukces.
W końcu będziemy mogli wrócić
do domu.
Dobrze.
Tylko tyle masz do powiedzenia?
Wdałaś się w męża? Pokochałaś śmiertelników?
Nie, Mergen.
Jestem po prostu wierną żoną.
Ale też chciałabym wrócić do domu.
Pomogę ci.
A Faysal?
To moja decyzja.
To nie jest zwykły szpital, tylko psychiatryczny.
Pełno tu świrów.
Bądź czujny.
Potrafię o siebie zadbać.
W moim pierwszym szpitalu poznałem pacjenta, który udawał królika.
Uspokajał się na widok marchewki.
Ale ty masz pecha.
Tu się leczą najwięksi psychole.
Dlatego bądź ostrożny.
I gól brodę, bo mogą ci ją wyrwać.
Chodź.
Co się stało?
Leyla...
Co czujesz na widok naszyjnika?
Wieczność?
Hę?
Nie.
Nie?
Bez obaw.
Niedługo poczujesz się jak prawdziwa Nieśmiertelna.
Nie rozumiesz?
Pomogłaś złapać Obrońcę.
Brawo.
Co wiesz na temat tego wielkiego ataku?
Opowiadaj.
Radzę porozmawiać z Rüyą.
Jak to?
Czy na pewno trzyma twoją stronę?
A może wspiera pozostałych?
Płynie w tobie moja krew...
a ty próbujesz mnie dręczyć?
Moja żona jest chora.
Krew Hakana z Hagii Sophii nie wystarczyła.
Ta kobieta cierpi.
A ja bardzo chcę ją uzdrowić...
krwią Obrońcy.
Uszy do góry. Ratujesz komuś życie.
A teraz pojedziesz do wariatkowa i zdobędziesz krew Hakana.
Dlaczego nie jesz?
Nie chce mi się. Muszę stąd wyjść.
Ej.
Jesteś w porządku.
Przy tobie każdy jest święty.
W telewizji ciągle po tobie jadą.
A ty wierzysz tym dupkom?
I kłamcom?
Ja nie zwariowałem. Nie jestem żadnym mordercą.
Wiem, jesteś Obrońcą.
Twoja historyjka to hit Internetu.
Uwierz mi, to nie są żarty.
Rozumiesz? Ja naprawdę jestem Obrońcą.
Serio.
Chronię miasto przed Nieśmiertelnymi.
Zamierzają zniszczyć Stambuł.
Wiem, jak to brzmi, ale pomóż mi się stąd wydostać.
Inaczej miasto nie ma Obrońcy.
A to nasze miasto.
Dupek.
Ostrzegałam.
Setki razy.
Gdy popełniasz błąd,
powtarzam sobie: „Zeynep jest najlepsza, coś wymyśli.
To córka Kemala”.
Nie rozumiałaś go.
Nie przerywaj.
Na wojnie nie ma miejsca na emocje.
Wobec Nieśmiertelnych wolno nam przyjąć tylko jedną postawę.
Lojalność.
Oni nie umierają,
więc my musimy być wierni sprawie.
Mój ojciec nie żyje!
Czuję pustkę. Dotarło?
Albo spalę jakąś budę, albo pomszczę ojca.
Dlatego zabiłaś Deryę.
Pozwoliłaś Hakanowi walczyć bez zaklętej koszuli.
Złamałaś zasady.
Gdybyś zabiła mi ojca, dopadłabym i ciebie.
Teraz zabiję Leylę, bo zdradziła Hakana.
Kolejna niebezpieczna emocja.
Zazdrość.
Jesteś zakochana w Hakanie i zazdrosna o Leylę.
Zazdrosna? Odwaliło ci?
Widziałam na własne oczy! Wystawiła go!
Gówno wiesz!
Tylko siedzisz i prawisz złote myśli.
Oni szykują atak, i to niedługo.
Obrońca trafił do wariatkowa,
a my rozmawiamy o tym, czy jestem zazdrosna o Leylę.
- Pieprzę lojalność! - Wynoś się!
Wyklinam cię.
Nie masz prawa tu wracać.
Będziesz mnie tak pożerał wzrokiem?
Hm?
Jesteś piękna. Mam na ciebie nie patrzeć?
Patrz, i zawsze w ten sposób.
Skarbie.
Wszystko się ułoży, obiecuję.
Wiem, że przeszłość była nieciekawa, ale przyszłość należy do nas.
Dam ci miłość.
I...
dam ci wieczność.
Piękny.
Pozwolisz?
Pokaż.
Zawsze byłeś dżentelmenem.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Bardzo.
Spójrz na Stambuł.
Jakie piękne miasto.
Będzie nasze.
To takie odwieczne marzenie.
Skoro masz plany co do Stambułu,
pewnie zlekceważyłeś pozostałych.
Rozmawiałeś z nimi?
Nie.
Szczerze?
Mam ich gdzieś.
Głęboko.
Nie obchodzi mnie ich wielki plan.
Nic a nic.
A jeśli ich pomysł jest naprawdę dobry?
Widujecie się?
To ważne?
Pamiętaj, że jestem Nieśmiertelna.
Stambuł to nie mój dom.
Chcę wrócić do tego prawdziwego.
Koniecznie.
Dobrze się czujesz?
Nie bardzo.
Możemy już iść?
Jasne.
Dzień dobry!
Jesteś umówiona?
- Ja do pacjenta. - Dziś nie ma wizyt.
Przyjechałam z bardzo daleka.
Mamy tu groźnego bandytę. Lepiej zmykaj.
Bandytę?
No kto to widział...
Panowie, muszę na jedyneczkę.
Proszę!
Błagam!
Byle szybko.
- Chcecie mi pomóc? - Rób, co masz robić.
Skończyłeś?
Jasna cholera!
Uciekł!
Ogłoś alarm!
Nie ruszaj się!
Ani mi się waż!
Stój!
Puszczajcie mnie!
Chciałeś zeskoczyć?
Puszczaj, bo pożałujesz!
Sukinsyny!
Jak śmiesz wracać po tym, co zrobiłaś!
Wydałaś go, a teraz chcesz zabić?
Wysłuchaj mnie.
Niby dlaczego?
To nie ja wydałam Hakana.
Jak mogłaś to zrobić?
Pożałujesz.
Faysal kontroluje mój umysł.
Zmusił mnie. Cały czas coś kombinuje.
Pieprzę cię.
Zeynep!
Czego?
Jesteś Nieśmiertelna!
Stałaś się jedną z nich.
Nie z wyboru.
Przecież wiesz.
Też chcę zatrzymać Nieśmiertelnych.
Ale musisz mi pomóc.
Lada chwila może przejąć nade mną kontrolę. Zaraz zwariuję!
Pomóż mi.
Puszczajcie!
Łap przy sobie!
Puszczaj!
Jeszcze jeden taki numer i oberwiesz.
Jasne, Obrońco?
- Lada chwila zaatakują. - Zamknij się!
Zakneblujcie go.
Uciekajcie ze Stambułu! Wszyscy!
Ma się zamknąć.
Wystarczy.
Więcej nie wiemy.
Jaki mają plan? Opowiadaj.
Hodują szarańczę, którą wykradli z muzeum.
Ma zniszczyć Stambuł w ciągu jednej nocy.
I co teraz?
Zadzwonić do ministerstwa lub na policję?
Wiesz?
Wszyscy myślą, że Hakan zwariował.
Nie uwierzą nam.
Podobno te owady rozmnażają się jedynie pod ziemią.
Czy Faysal ma nieruchomość, którą mogą wykorzystać?
Jakiś magazyn?
Nic mi o takim nie wiadomo.
W muzeum Metin opowiadał, że te robale mają silne nogi.
Podobno potrafiły wywołać małe trzęsienia ziemi
podczas epidemii.
Poważnie?
Jakoś wątpię w ich moc.
Ale jeśli zarejestrujemy tąpnięcie,
zdołamy namierzyć szarańczę.
Leyla...
Pogadamy z sejsmologiem w obserwatorium Kandilli.
Pokaże nam archiwa.
Może wpadniemy na jakiś trop.
Co ty wyprawiasz?!
Leyla! Puszczaj kierowcę!
Faysal przejął nad tobą kontrolę.
Leyla!
Gdzie jesteś?
Leyla...
Faysal.
Kochanie.
Wracajmy do domu.
Błagam cię.
Nie musimy uciekać.
Wyzdrowiejesz.
Nie potrzebny nam żaden dom.
Jedynie krew Obrońcy.
Osobiście ci ją dostarczę.
Wytrzymaj.
Czekaj.
Już za kilka godzin wystąpi nasza narodowa reprezentacja.
Bilety wyprzedane.
Jakieś 70 tys. ludzi pojawi się na stadionie dziś o 20.00.
Nie zaatakujemy przed rozpoczęciem meczu.
Musi zabrzmieć gwizdek.
Całe miasto skupi się na sporcie.
A wtedy naciśniemy guzik.
Okhan?
Szarańcza gotowa, ale warto przetestować wirus.
Dla pewności.
Piraye?
Podłączyliśmy się do systemu wentylacyjnego.
Naciśniemy guzik i stadion jest nasz.
Wszyscy umrą.
Panie i panowie, to my wygramy dzisiejszy mecz.
- Jest tutaj? - Tak. Witam.
Hakan.
Spokojnie.
Nie bój się.
Już dobrze.
Pewnie myślisz, że cię zabiję?
Błąd.
Nie chcę cię zabić.
Ja cię uratuję.
Nie bój się.
Miłość bywa taka przewrotna.
Jesteś gotów...
zawsze ryzykować. Wyłączasz zdrowy rozsądek.
Na niczym więcej ci nie zależy.
Nawet na wieczności.
Gdyby odwiedził cię inny Nieśmiertelny,
już miałbyś poderżnięte gardło.
Zabiłby Obrońcę.
Ale mnie takie animozje nie ruszają.
Zrobię, co trzeba, by uratować Rüyę.
Bo jest bardzo chora.
Potrzebuję twojej krwi.
Która będzie zajebiście bezużyteczna,
jeśli nie upuszczę jej zaklętym sztyletem.
A zatem...
musisz mi pomóc.
W zamian spróbuję się odwdzięczyć.
Daję słowo.
Wyjmę ci knebel.
Potem powiesz, gdzie jest sztylet.
Proszę.
Niedługo wsadzę ci go w dupę!
Jasne?
Będziesz miał go w zadzie!
Proszę wyjść.
Natychmiast!
Proszę uciekać.
Już!
Puszczajcie!
Puszczaj!
Do środka!
Co się dzieje?
Spójrzcie.
To ruchy sejsmiczne z ostatniej doby.
W 14 miejscach relatywnie silne.
Ale 12 z nich to place budowy.
Inne lokacje są nieistotne.
Czy ostatnie drgania odbiegały jakoś od normy?
Sprawdzę.
Ciekawe.
Anomalie stwierdzam w okolicy İkitelli.
Nieopodal stadionu?
Właśnie.
Dziś nasi rozgrywają mecz.
To wtedy zaatakują.
Sprawdźcie od tyłu.
Gdzie on jest?
Uciekł z nowym pielęgniarzem.
Macie go natychmiast znaleźć.
Ruszcie się!
Szukajcie!
Rüya?
Miałaś rację.
Obiecuję, że wrócimy do domu.
Jak najszybciej.
Szlag.
Kim jesteś i dlaczego mnie ratujesz?
Co za różnica? Przecież zaatakują Stambuł.
Bierzmy się do roboty.
Czasu mamy niewiele. Daj mi telefon.
Proszę.
Odbierz.
Kogo diabli niosą?
- Zeynep! - Hakan!
Uciekłem. Gdzie jesteś?
Wiemy, gdzie nastąpi atak.
Na stadionie.
Szarańcza jest gdzieś w okolicy.
Serio? O której mecz?
O 20.00.
Cholera!
Mamy niecałą godzinę.
A sztylet?
Spokojnie, mam go.
Dobra. Widzimy się.
A teraz pędź na stadion!
Wypuszczą tam szarańczę.
To jakieś 70 tysięcy kibiców.
Włącz syrenę! Nie mamy czasu.
Witamy wszystkich!
Przed nami jeden z najważniejszych meczów.
Turcja!
Też chcę flagę!
Zaczynają za dziewięć minut.
Skąd zaatakują?
Policja.
Turcja!
Tu nikogo nie ma.
Mamy pięć minut, a po Zeynep ani śladu.
Pod ziemią nie mam zasięgu.
Zeynep, przynieś sztylet.
NIEBEZPIECZEŃSTWO NIE WCHODZIĆ
Nieśmiertelny.
Z drogi!
Hakan!
Cholera!
- Odebrał telefon? - Nie.
Stracił zasięg.
- Albo jedzie metrem. - Szybciej.
Będę na miejscu za dwie minuty.
Hakan!
- Gdzie on się podział? - Zeynep!
To ty?
- Szukasz go? - Coś za jeden?
Nieważne. Hakan jest za tamtymi drzwiami.
Zaprowadzę cię.
O co tu chodzi?
Kim on jest?
To ochroniarz. Odwrócę jego uwagę.
Ruszajcie.
Oby wiedział, co robi.
Musimy przekazać mu sztylet. Za chwilę mecz.
Czas ucieka.
Będzie skakał, proszę zobaczyć.
Chodźmy.
Zaczekaj.
To niebezpieczne. Zaniosę mu sztylet.
Mowy nie ma.
- Oni cię zabiją. - Ciebie też.
Nawet Hakan, jeśli odzyska ostrze.
Czekaj!
Gdzie on się podział?
Tam.
Turcja!
Zegar.
Widziałem Obrońcę. Zwijajmy się.
Niech to.
Drużyny na murawie, sędzia już czeka.
Do meczu została mniej niż minuta.
Publiczność szaleje.
Już dawno nie zabiłam żadnego Obrońcy.
Zeynep!
To koniec twój i tego miasta.
Hakan!
Zaklęty sztylet!
Dopóki żyję, nikogo nie skrzywdzisz.
Bałam się. Nie wiedziałam, co robić.
KORDON SANITARNY
Dzięki, brachu.
Gdyby nie ty, nie powstrzymałbym ataku.
Spoko.
Zrobiłbyś to samo dla brata w potrzebie, prawda?
Napisy: Sylwester Stachowicz