Siz kimsiniz ya? Ah!
Şart mıydı öldürmen?
Hadi.
Her an harekete geçebilirler.
Ve planlarına dair hiçbir fikrimiz yok.
Saldırının detaylarını öğrenmek zorundayız.
Zeynep.
Bu bilgileri nereden edindiğini bize söylemen lazım.
Derya'dan.
Ama onunla vakit kaybetmeye gerek yok.
Geçmişle alakalı çok büyük bir saldırı planladıklarından başka bir bilgiye
sahip değil.
Nasıl bu kadar eminsin?
Sen olsan hayatın söz konusuyken yalan söyler miydin?
Zeynep?
Evet.
Üzgünüm ama babamın katilini sağ bırakamazdım.
İnşallah bu olay başımıza bela olmaz.
Başımızda yeterince dert var zaten.
Neyse, en azından bu saldırıdan haberdarız.
Şimdi sıra bende.
Sen dur Hakan, emniyet seni arıyor.
Bırak, vazifemizi yapalım.
Zaten Öykü şu anda emniyette.
Ölümsüzler neredeyse saldıracaklar, sen hâlâ vazife diyorsun.
Konuşmana dikkat et Zeynep. Eğer baban duysaydı...
Merak etme, artık duyamaz çünkü öldü.
Hem de sizin bu saçma sapan kurallarınıza uyacak diye.
Baban o kurallara uyup bir çürükle görüşmeseydi
-şimdi hayatta olacaktı. - Ya yeter!
- Kavga mı etmek istiyorsunuz?
O zaman enerjinizi Ölümsüzlere saklayın.
Artık savaş başladı, savaş. Ve ben bu savaşı mutlaka kazanacağım.
Ölümsüzlerin her birini teker teker öldüreceğim.
Sizinle ya da sizsiz.
Leyla?
Neredeydin? Merak ettim seni.
Hakan...
Benim seninle...
Yani benim burada olmam doğru değil.
Bu da nereden çıktı şimdi? Sen artık bizden biri sayılırsın.
Değilim.
Ne senin gibiyim ne de diğerleri gibi. Hakan, bak...
- Bir dakika... - Hakan, benim...
Sen...
Bak, Sadık Olanlardan olmaman hiçbir şeyi değiştirmez.
Ben seni hiçbir zaman yalnız bırakmayacağım.
Hakan? Konuşmamız gerek.
Geliyorum.
Duygularını anlıyorum.
Ama sen herhangi bir insan değilsin Hakan.
Ne söyleyecekseniz söyleyin artık.
Tercihlerini çok dikkatli yapmalısın.
Muhafızlar ancak Sadık Olanlarla birlikte olabilir.
Bak Hakan,
Muhafız olarak sen gömleği bulmaya odaklanmalısın.
Leyla denen kıza değil.
Bakın, ben Muhafız olduğumun farkındayım.
Her an bununla yaşıyorum.
Asıl siz bir sadık olduğunuzu unutmayın.
Benim de işime karışmayın artık.
Şimdi bir son dakika haberiyle yayınımıza ara veriyoruz.
Bu ne ya?
Sayın seyirciler, sizlere Doğa Tarihi Müzesi'nden bildiriyoruz.
Yaşanan cinayetin nedeni ve sorumlularına dair
henüz bir delil bulunamadı.
Gel, gel.
Müze envanterinde sadece Orta Çağ'a ait bazı soyu tükenmiş
hayvan örneklerinin eksik olduğu anlaşıldı.
Yetkililer olayın sebebinin kişisel olabileceği
ve sorumluların hırsızlık süsü vermeye çalıştığı ihtimali üzerinde duruyor.
Normal bir soyguna benzemiyor.
Bunun Ölümsüzlerle bir alakası olmalı.
Bu konuyu bir araştıralım.
- Hemen ilgileniyoruz. - Tamam.
Hayır, ben giderim.
Ben de seninle geleyim. Arkadaşım Metin, müzede çalışıyor.
İyi, hadi. Leyla, hadi.
Can'ı da yanınıza alın.
Onu hayatın pahasına koruyacaksın.
Gel hadi Minik Kuş.
Günaydın.
Korkma. Korkma, benim.
Günaydın.
Çok güzel duruyordun, dayanamadım.
Hayatta olmak çok güzel.
Sonsuza kadar burada böyle saklanmayacağız, değil mi?
Bence hiçbir sakıncası yok.
Benim özlediğim çok şey var. Ve bu evden ötesini göremiyorum.
Yani yaşamak bu olmasa gerek.
Önce bir Muhafız'ı durduralım da sonrası kolay.
Leyla'ya biraz şans vermek lazım.
Ona çok fazla mı güveniyorsun acaba? Yani o sadece küçük bir kız.
Evet ama bütün ipleri benim elimde.
Öyle de olsa aşk insanı güvenilmez yapar.
Onun gözü Muhafız'dan başkasını görmüyor.
Diğerlerini gördün mü hiç? Nedir? Ne yapıyorlar?
Hiçbir fikrim yok.
Herhâlde zenginliğimin tadını çıkartıyorlardır.
Pek onlara göre değil durmak tabii.
Vardır bir planları.
Ne zaman görüşeceğiz onlarla?
Rüya, bunları sonra konuşalım mı?
Sonra.
Hadi şimdi git hazırlan.
Sana bir sürprizim var.
Yani polisler her yerde seni arıyor,
biz geldik, onların kucaklarına düştük. İnanamıyorum.
Hallederiz.
Pardon, bir dakika. Bir üstünüzü arayacağım.
Merhabalar. Arkanızı döner misiniz?
Metin Bey'i görmeye geldik. Kendisi benim arkadaşım olur.
Buyurun, geçebilirsiniz. Hoş geldiniz.
Hemen döneceğiz Can.
Sizi biraz bekleteceğim. - Teşekkürler.
Sana gelmeyelim demiştim. Ya bizi bulurlarsa?
Elimizi çabuk tutalım o zaman.
Bakar mısın?
A!
Zeynep?
Ne haber? - Nerelerdesin sen ya?
Yüzünü gören cennetlik. Okulda falan da yoksun.
- Ya, evet. Yoğunum biraz. -Özledim seni.
Ben de.
Metin, bunlar benim arkadaşlarım.
Buradan çalınan parçalarla ilgili bilgi almaya geldik.
Senin bildiğin bir şeyler var mı?
Parçalar falan değil, tek bir böcek çalındı sadece.
- Böcek mi? Hı hı.
Belli ki ne istediklerini biliyorlarmış.
Göstermemi ister misiniz?
-Şahane olur. Buradan.
Schistocerca gregaria'nın ilkel bir atası bu.
Çekirge ailesine ait, yer altında yaşayan özel bir böcek türü.
O kadar güçlü ve o kadar hızlı sıçrıyorlar ki
bunların yuvalarının yeryüzünde bir takım sarsıntılar yarattıkları söyleniyor.
Yüzyıllar önce nesli tükendi.
Buyurun.
Fakat çaldıklarının bu gördüğünüzden bir farkı var.
O parça kehribar içerisinde korunmuş,
hatta büyük ihtimalle dünya üzerindeki en iyi durumda olan örnekti.
Niye çalsınlar ki bunu?
Belki de dünyanın en zararlı böceklerinden biri olduğu içindir.
Leyla.
...kıtlıkların sorumlusudur.
Bu mu yani amaçları?
Herkesi aç bırakmak.
İyi de bu kıtlık dediğin ne kadar sürer ki?
Ya şimdi mevzu bahis bu hayvan olduğu zaman işler değişiyor.
Normalde böcekler sadece ekinleri yer. Ama bu hiçbir şey ayırt etmiyor.
Leyla...
Leş, ağaç, bitki, hayvan... Ne bulursa sonuna kadar yer kurutur.
Demin gelen çocuk değil mi ya?
Ortalığa yayıldığı zaman
o toprak parçasındaki bütün hayatı yok ediyor.
Hakan, gitmeliyiz.
O zaman bir şehri de yaşanmaz hâle getirebilir.
Tarihte defalarca yaptıkları biliniyor bunu.
Umarım tekrar canlanmazlar.
Hakan!
Ne oluyor ya? Siktir.
Çok teşekkür ederiz.
Leyla nerede? - Gitmeliyiz.
Leyla! Koş!
- Leyla! Koş!
Leyla!
- Geliyorlar, siz gidin. - Sen?
Gidin hadi, ben onları oyalarım.
Seni seviyorum. Dikkat et. Sarnıçta görüşürüz.
Neredeler? Nereye gittiler? -Şuradan gittiler.
- Polis! Kimse kıpırdamasın!
Kaçma! Gel buraya!
Şşt, bana bak, kim bu Metin?
Ya sen manyak mısın? Ne yapacaksın Metin'i? Arkadaşım işte.
He, arkadaşın. Özlemişmiş falan.
Hıh!
Sessiz ol, duyacaklar bizi şimdi.
Hem sana ne oluyor ya? Arkadaşım işte.
Tabii.
Sen o tarafa bak.
Gittiler mi acaba?
Gitmişler.
Hadi.
Leyla'yı burada bırakamayız.
Ya saçmalama! Polis onun değil, senin peşinde. Yürü!
Leyla...
Hoş geldin tekrar.
Hiçbir şeye dokunmadım.
Her şey eski yerinde.
Bu evde ne kadar çok anımız var, değil mi?
Öldürüldüğüm gün gibi mi?
Rüya?
Kötü anıları hatırlamayabiliriz.
Keşke bunu düşünseydin.
Beni bu eve getirmek yerine bu evi yakmalıydın.
-Özür dilerim.
Rüya, özür dilerim.
Özür dilerim, benim...
Rüya, benim niyetim bu değil. Özür dilerim.
Burnun...
Burnun kanıyor Rüya.
İyi misin?
Bu ev beni hasta ediyor.
Biz fâni değiliz. Burnunun kanamaması gerek.
Bu ev değilse neden?
Bilmiyorum.
Bildiğim tek şey,
Muhafız'ı öldürmemiz ve görevimizi tamamlamamız gerektiği.
Yani eskiden olsa neyse de
artık günümüzde bir kıtlık yaratmak neredeyse imkânsız.
Bir de Ölümsüzler için çok uzun vadeli bir plan bu ya.
Öf!
Hakan, sen beni dinliyor musun?
Leyla açmıyor.
Merak etme.
Başına bir şey gelmiş olsaydı telefonu da çalmazdı.
Bu böyle olmayacak.
Hop, hop! Nereye?
Hakan, ne yapıyorsun ya?
Yakalanmak mı istiyorsun? Herkes seni arıyor zaten.
Ayrıca bu, Leyla'nın ilk ortadan kayboluşu değil.
Dün de telefonunu açmamıştı.
Bugün de müzede alarm çaldı, bir ortadan kayboldu,
ansızın belirdi filan.
Yani bence biraz tuhaf davranıyor, sence de öyle değil mi?
Ne taktın sen de Leyla'ya.
Ay sen de sevgiline laf söyletmiyorsun.
Ya bir telefon açtım. Ne büyütüyorsun ki?
Hakan, sorun o değil.
Ben bu kıza güvenmiyorum, tamam mı?
Sürekli yanımızda dolaşmasından da rahatsızım.
Ben ne düşünüyorum, biliyor musun?
Bence sen Leyla'yı kıskanıyorsun.
Senin için yaptığım onca şeyden sonra bana bunu mu söyleyeceksin?
Sikeyim böyle işi ya!
Zeynep, dur bir saniye. Nereye gidiyorsun?
Sen beni dinlemiyorsun, ben de kendi yoluma gidiyorum.
Zeynep, nereye gidiyorsun? Dur bir saniye.
Yok bir şey.
Çok fena vurdu. Acır.
Hoş geldin.
Bunu bana bir daha sakın yapmayın.
Hayatım boyunca beni yönetemezsiniz.
Ben seni yönetmeyeceğim Leyla. Sen bunu kabul edeceksin.
Artık olduğun kişiyi değiştiremezsin, tamam mı?
Fakat haklısın tabii.
Bunu kabul etmek çok zordur.
İlk başlarda.
Keşke ölüp gitseydim.
Bu durum bana sadece acı veriyor.
Planlarınızın da sizin de Allah belasını versin.
Artık inat etme.
Bana aitsin.
Güzel.
Bak, böyle daha güzel. Yüz yüze, aynı tarafta, değil mi?
Şimdi şu planlar neymiş, biraz anlat bakalım.
Bana neden soruyorsunuz ki?
Çoktan harekete geçmişsiniz bile. Benim de tek bildiğim bu.
- Harekete geçmişiz? - Bilmiyor muydunuz?
Demek ki buluşma vakti gelmiş.
Pekâlâ, gidiyoruz. Sen de benimle geliyorsun.
Yani Ölümsüzler daha önce hiç böyle bir saldırı gerçekleştirmemiş.
Zeynep'in dediği gibi.
İnsanları aç bırakarak öldürmek onların tarzı değil.
Var mı başka fikri olan?
Yani hiçbir delil yok mu elimizde?
Ya aslında daha evvel bu böcekle ilgili araştırma yapmış
bir entomolog bulduk.
Belki o bize Ölümsüzlerin planı hakkında bir fikir verebilir.
Güzel, nerede bulurum bu adamı?
Seni yalnız göndermem. Ben de geliyorum.
İyi, hadi.
Ben de geleyim.
Sen burada kalıyorsun. Sarnıç sana emanet.
- Tamam. Hadi.
Polislere dikkat et Muhafız!
Kaçaksın!
Eyvallah.
Zeynep! Neredesin kızım ya?
Ne oldu? Bir sorun mu var?
Cık. Bir sorun yok. Fırsat.
Şu Londra'daki anlata anlata bitiremediğin tarih bölümü.
Yeni bir araştırmaya başlıyorlarmış.
Ve bizden de kendileriyle çalışacak birini önermemizi istediler.
Hemen aklıma sen geldin.
Ne o? Pek ilgilenmedin galiba?
Olmaz, maalesef ben gidemem.
Senin yerinde olsam o kadar çabuk karar vermezdim.
Yok, kesin yani.
Benim burada kalıp destek olmam gereken insanlar var.
Gerçi onlar bunu hak ediyor mu, bilmiyorum ama...
İyi, peki. Sen bilirsin.
Ha, bir dakika, dur. Bunu unuttun.
Sende kalsın.
Belki fikrinden vazgeçersin.
Vezir'den haberi olan var mı? Günlerdir ortalıkta yok.
Yakında çıkar kokusu.
Daha ne kadar bekleyeceğiz?
Ne bileyim ben? Faysal gelse de öğrensek ne olduğunu.
Geldi işte.
Geciktiğim için kusura bakmayın.
Ancak yeni üyemizin hazırlanması birazcık vakit aldı.
Leyla, aramıza hoş geldin.
Gel. Korkma, gel. Korkma. Gel.
Sizleri tanıştırmak istedim.
Leyla.
Olmaz öyle saçma şey.
Sıradan bir fâninin aramıza katıldığı ne zaman görülmüş?
Leyla'yı hayata ben geri döndürdüm.
Damarlarında benim kanım var, merak etme.
İş sadece kanla mı bitiyor?
Sözümüzü dinleyecektir. Merak etmeyin.
Fâni dünyaya bağlılığına bakınca,
sana da güvendiğimiz söylenemez.
Yarı insan, yarı ölümsüz.
Melezlere bayılırım.
Ama benim çirkinlerle işim olmaz.
Kadın haklı arkadaşlar.
Hı!
Ah!
- Ben sizi mezarlarınızdan çıkardım.
Değil mi?
Ben size yeni bir hayat verdim.
Ama siz ne yaptınız, ha?
Ne yaptınız siz?
- Siz benim arkamdan işler mi çevirdiniz?
Benden gizli planlar mı yaptınız?
Şimdi herkes beni dinlesin.
Hiç kimse Leyla'nın kılına bile dokunmayacak.
Hiç kimse!
Anladın mı beni?
Tamam Faysal. Yeter.
Ih! -Üzgünüm.
Yapma.
Üzgünüm.
Ih!
Çok üzgünüm canım.
Kendimi çok net bir şekilde ifade ettiğimi düşünüyorum şimdi.
Saçmalık.
Hiçbir yere gitmiyorsun!
Şimdi gelelim asıl konuya.
Benden habersiz hazırladığınız o saldırı planı...
...uygulanmayacak. Anlaşıldı mı?
Leyla bize Muhafız'ı getirecek.
Değil mi Leyla?
Evet, getireceksin.
Ve böylelikle bu hepimizin üstündeki giyotinden kurtulmuş olacağız.
Tamam mı?
O ana kadar da
bütün görevimizin gerekliliklerini uzun uzun konuşuruz.
Boş konuşuyorsun.
Hedefimiz önce bu şehri, ardından da tüm insanlığı yok etmek.
Sen Muhafız'ı bizden uzak tut, yeter.
Sen hep sabırsızsın.
Hep sabırsız!
Hiçbir zaman sabır göstermedin.
Bu yüzden en sonunda Muhafız'ın kurbanı oldun.
Bari şimdi biraz olsun sabır göster be!
Neden? Sen Rüya'yla rahat vakit geçir diye mi?
Ne?
Tamam. Tamam, yeter.
Sizin bu tartışmalarınız yüzünden gücümüzden kaybediyoruz.
Onu bana değil, yanındaki adama anlat.
Yokluğumuzda kafası çok karışmış.
Neredeyse barış diye çıkacak ortaya.
Bizi geri getirdiğine şükretsin.
Ha, bu arada ister katıl ister katılma, planımızda hiçbir değişiklik olmayacak.
Benim Hakan'ı bulmam lazım.
Benimle gel.
Leyla, ne oluyor? Niye açmıyorsun telefonlarımı?
Konuşmamız lazım.
Şimdi Zeynep'in üniversitesinde bir görüşmeye gidiyorum.
Orada buluşalım, olur mu?
- Geliyorum. - Tamam.
Pardon kardeşim ya, bu etnomoloji bölümü nerede acaba?
Birinci katta. Eyvallah.
Faysal?
Sen gitmemiş miydin?
Seninle konuşma fırsatını kaçıramazdım.
Malum, servetinizin tadını çıkarmaktan bize vakit ayıramıyorsunuz.
Sanırım bu bok çukurundan ayrılmaya niyetiniz yok.
Faysal, sizin de zengin hayatlar sürdüğünüz söyledi.
Para ya da lüks benim için önemli değil.
Ben buraya bir görev için geldim.
Ve tek isteğim, bir an önce işimi halledip evime dönmek.
Hepimiz aynı şeyi istiyoruz.
Faysal da mı aynı şeyi istiyor?
O yüzden mi Leyla için aramızdan birini öldürdü?
Biz dur demediğimiz sürece bu böyle devam edecek.
O kızdan kurtulmamız lazım.
Bunun için de desteğine ihtiyacım var.
Ben Faysal'a güveniyorum.
Bence sen de öyle yapmalısın.
Bak, buraya daha yeni geldik.
Birlikte olmak zorundayız.
İçimizdeki o yabancıya rağmen mi?
Belli ki sen ve Faysal birbirinizi seviyorsunuz.
Ama maalesef yanlış tarafta duruyorsun.
Mergen?
Sen benim kim olduğumu unutmuşsun.
Ben taraf tutmam.
Şüpheli, binanın içinde.
- Haftaya salı görüşürüz çocuklar. İyi günler hocam.
Ersan Yılmaz?
Buyurun?
Biz Doğa Müzesi'ndeki soygunu araştırıyoruz.
Sizin de çalınan çekirge hakkında bir hayli çalışmanız varmış.
Belki bize yardımcı olabilirsiniz.
Evet, üzerine bir makale yazmıştım. Siz polis misiniz?
Evet.
O hâlde neden çaldıklarına dair bir fikriniz vardır.
Aslında yok.
Yani böyle bir yaratığı kim, neden isteyebilir ki?
Belki de kıtlık çıkarmak istiyorlardır?
Umarım sadece onun içindir.
Siz hiç kara ölümü duydunuz mu?
Ben size anlatayım.
Bakın...
Burası Avrupa.
Her şey, Mısır'dan İtalya'ya gelen tek bir gemiyle başladı.
O gemiden yayılan çekirgeler bütün Avrupa'ya ölümcül bir virüs getirdi.
Önce İtalya,
sonra tüm Akdeniz şeridi
ve birkaç ay içinde de tüm Avrupa bu virüsün esiri oldu.
Virüs, bulaştığı insanın vücudunda yaralar oluşturuyor,
kan ve acı içinde ölmesine neden oluyordu.
Sırf bu virüs yüzünden Avrupa nüfusunun üçte biri öldü.
Tarihçiler, o dönem güneşin bile karardığını yazarlar.
İşte bu yüzden salgın, kara ölüm adıyla anılır.
Ve asıl sebebi, müzeden çalınan bu böcek.
Neyse ki böceğin soyunun tükenmesiyle virüs de yeryüzünden silinmiş oldu.
Peki ya geri gelirse?
Bu mümkün değil.
Diyelim ki oldu?
Bugün artık dünya çok daha kalabalık ve hızlı.
İstanbul'u çok kısa zamanda yaşanmaz hâle getireceği kesin.
Çok kolay bulaştığını da hesaba katarsak
bu bildiğimiz anlamda insanlığın sonu bile olabilir.
Polis, polis, polis.
Kımıldama!
Gel buraya!
Dur!
Kaçma!
Dur, kımıldama! Ateş ederim!
Çabuk! Çabuk!
Aşağıya indi!
Ay ne oluyor?
Gel buraya! Tutun!
Çök, çök, çök!
Ellerini kaldır, başının üzerine koy!
Çök!
Bakın, yanlış yapıyorsunuz. Ben masumum, hiçbir şey yapmadım.
Amirim, Aya Sofya saldırganını yakaladık.
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk