NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Coś za jedna?
Musiałaś go zabijać?
Do roboty.
Lada chwilą mogą zaatakować.
A my nie znamy ich planów.
Musimy zdobyć szczegółowe informacje.
Zeynep.
Powiedz, skąd się o wszystkim wiesz.
Od Deryi.
Ale nie warto się nią przejmować.
Wie tylko,
że Nieśmiertelni planują atak i chodzi o jakąś dawną sprawę.
Skąd ta pewność?
Nie kłamiesz, gdy walczysz o życie.
Zeynep?
Tak.
Nie mogłam wypuścić morderczyni mojego ojca.
Obyśmy tego nie pożałowali.
Mamy już dość kłopotów.
Przynajmniej wiemy o ataku.
Moja kolej.
Przestań. Policja cię szuka.
Daj nam się wykazać.
Öykü jest w komisariacie.
Nieśmiertelni szykują się do bitwy, a wy ciągle o powinnościach.
Nie podskakuj. Gdyby żył twój ojciec...
Nim się nie przejmuj. On zginął.
Z powodu waszych głupich zasad.
Gdyby ich przestrzegał i nie spotkał zdrajcy,
- dzisiaj by żył. - Dosyć!
Chcesz się kłócić?
Oszczędzaj siły na Nieśmiertelnych.
Zaczęła się wojna, którą zamierzam wygrać.
Zabiję wszystkich Nieśmiertelnych,
z wami czy bez was.
Leyla?
Gdzie byłaś? Martwiłem się.
Hakan...
Jest źle.
Nie powinnam tu teraz być.
O czym ty mówisz? Jesteś jedną z nas.
Nie sądzę.
Nic mnie z wami nie łączy. Posłuchaj...
Daj mi skończyć.
Zaczekaj.
Nie ma znaczenia, że nie jesteś Lojalna.
Nigdy cię nie zostawię.
Hakan, musimy porozmawiać.
Zaraz wrócę.
Rozumiem, co czujesz.
Ale nie jesteś zwykłym człowiekiem.
Do rzeczy.
Ostrożnie podejmuj decyzje.
Obrońcy mogą trzymać jedynie z Lojalnymi.
Coś ci powiem.
Jako Obrońca skup się na odzyskaniu koszuli.
Nie na Leyli.
Dobrze wiem, że jestem Obrońcą.
To moje brzemię.
Ty zaś musisz pamiętać, że jesteś jedynie Lojalną.
Nie wtrącaj się do moich spraw.
Podajemy najnowsze wiadomości.
TAJEMNICZE MORDERSTWO
Co to?
Jesteśmy właśnie w Muzeum Historii Ziemi.
Nadal nieznany jest motyw morderstwa.
Brak podejrzanych.
Zobaczcie.
Podobno z zasobów muzeum zniknął jakiś eksponat
ze średniowiecza.
Policja rozważa możliwość,
że zbrodnia miała tło osobiste,
a kradzież upozorowano dla odwrócenia uwagi.
To nie jest zwykła kradzież.
Maczali w tym palce Nieśmiertelni.
Sprawdźmy to.
- Zajmiemy się tym. - Słusznie.
Pójdę sam.
Ja też. W muzeum pracuje mój kolega, Metin.
Zgoda. Leyla, chodź.
Weź ze sobą Cana.
Strzeż go, choćbyś nawet miał zginąć.
Chodź, mały.
Witaj.
Bez obaw, to ja.
Dzień dobry.
Nie mogłem się oprzeć.
Fajnie jest żyć.
Chyba nie będziemy się tu wiecznie ukrywać?
Mnie to nie przeszkadza.
Stęskniłam się za wieloma rzeczami, a widzę jedynie ten dom.
W życiu chodzi o coś więcej.
Najpierw powstrzymajmy Obrońcę. Reszta to bułka z masłem.
Dajmy Leyli szansę.
Czy nie za bardzo jej ufasz? To tylko dziewczynka.
Owszem, ale na mojej smyczy.
To prawda, ale miłość bywa nieprzewidywalna.
W głowie jej tylko Obrońca.
Widziałeś się z innymi? Coś planują?
Nie wiem.
Pewnie cieszą się moim szczęściem.
Nie są zbyt cierpliwi. Na pewno już coś szykują.
Kiedy ich spotkamy?
Możemy porozmawiać o tym kiedy indziej?
Później.
Teraz się przygotuj.
Mam niespodziankę.
Policja wszędzie cię szuka.
Idziemy do jaskini lwa.
Bez obaw.
Przepraszam, ale muszę was sprawdzić.
- Witam. - Proszę się odwrócić.
Przyszliśmy do Metina, to mój kolega.
Zapraszam. Dziękuję.
My tylko na chwilę.
- Proszę zaczekać. - Dziękuję.
Mogliśmy nie przychodzić. A jeśli nas namierzą?
Streszczajmy się.
Cześć!
Zeynep?
- Co tam? - Gdzie się podziewałaś?
Nie widziałem cię od czasów uczelni.
- Jestem zapracowana. - Tęskniłem.
Wzajemnie.
Metin, to moi przyjaciele.
Opowiedz nam o skradzionych przedmiotach.
Wiesz coś?
Zniknął tylko jeden owad.
- Owad? - Tak.
Znali się na swojej robocie.
Chcecie zobaczyć?
- Z przyjemnością. - Za mną.
To prymitywny przodek szarańczy pustynnej.
Gatunek konika polnego
żyjący w glebie.
Podobno miał tak silne nogi,
że jego kolonie wywoływały podziemne wstrząsy.
Wyginęły setki lat temu.
Tutaj.
Skradziony eksponat był nieco inny.
Był zatopiony w bursztynie.
Najlepiej zachowany okaz na świecie.
Po co go ukradli?
Bo to najpotężniejszy owad na świecie.
Leyla.
Dla ludzi oznaczał głód.
Tego chcą?
Żeby ludzie cierpieli.
Jak długo trwał taki głód?
W tym przypadku to nie jest takie proste.
Owady wyjadają zapasy, ale ten nie jest wybredny.
Leyla...
Truchła, drzewa, rośliny, zwierzęta... Zjadały wszystko.
To nie on?
Gdy zajmowały teren, niszczyły na nim wszelkie życie.
ROZPOZNALI HAKANA, IDĄ PO NIEGO
Musimy lecieć.
Czy potrafiłyby sparaliżować miasto?
W przeszłość im się zdarzało.
Oby nie ożyły.
Hakan!
Co jest grane?
Dziękujemy.
Gdzie Leyla?
Leyla!
- Leyla! - Uciekaj!
Leyla!
- Uciekajcie! - A ty?
Jakoś ich powstrzymam.
Kocham cię. Widzimy się w kryjówce.
- Gdzie się podziali? - Poszli tam.
Stać! Policja!
Nie ruszać się!
Kim jest ten Metin?
O co ci chodzi? To tylko kolega.
Jasne. Taki stęskniony.
Ciszej, bo nas usłyszą.
Co ci zależy? To kolega.
Jasne.
Sprawdź tam.
Poszli już sobie?
Tak.
W drogę.
Chodź.
Nie zostawimy Leyli.
Przestań! Policja nas ściga.
Leyla...
Witaj z powrotem.
Niczego nie zmieniłem.
Jest po staremu.
Z tym domem wiąże się wiele wspomnień.
Tu mnie zabito?
Rüya?
Nie rozdrapujmy ran.
Szkoda, że zapomniałeś.
Postąpiłbyś mądrzej, gdybyś spalił tę budę.
Wybacz.
Przepraszam.
Nie sądziłem...
Miałem szczere chęci.
Twój nos...
Krew ci leci.
Wszystko gra?
To przez ten dom.
Jesteśmy Nieśmiertelni. My nie krwawimy.
No to o co tu chodzi?
Nie wiem.
Naprawdę.
Wiem tylko,
że musimy zabić Obrońcę i dokończyć misję.
Dawniej to było możliwe,
ale we współczesnym świecie nie da się zagłodzić miasta.
To zbyt długofalowy plan jak na Nieśmiertelnych.
Słuchasz mnie?
Leyla nie odbiera.
Bez obaw.
Gdyby coś się stało, włączałaby się poczta.
Nie mogę czekać.
Dokąd idziesz?
Co ty wyprawiasz?
Dasz się aresztować? Wszyscy cię szukają.
Poza tym Leyla znika regularnie.
Wczoraj też nie odbierała twoich telefonów.
Gdy włączył się alarm, nie było jej tu.
Potem się zjawiła.
I dziwnie się zachowuje, nie sądzisz?
Czemu jesteś na nią cięta?
Za bardzo jej nadskakujesz.
Zadzwoniłem. To źle?
Nie o to chodzi.
Po prostu jej nie ufam.
Niedobrze, że ciągle się tu kręci.
Wiesz, co sobie myślę?
Że jesteś zazdrosna.
Tyle wymyśliłeś? Po tym, co dla ciebie zrobiłam?
Pieprzę cię.
Chwila! Dokąd idziesz?
Nie słuchasz, to radź sobie sam.
Zeynep, dokąd uciekasz?
Spoko.
Dostał z liścia. Pewnie bolało.
Dzień dobry.
Więcej mi tego nie rób.
Nie możesz mnie kontrolować.
Nie zamierzam. Ty zaś pogódź się z sytuacją.
Nie zmienisz tego, kim się stałaś.
Ale masz rację.
Na początku trudno jest
to zaakceptować.
Szkoda, że przeżyłam.
Teraz czuję jedynie ból.
Niech szlag trafi ciebie i twoje plany.
Nie opieraj się.
Jesteś moja.
Świetnie.
Od razu lepiej.
Będziemy po tej samej stronie.
A teraz opowiedz mi o tych planach.
Mnie pytasz?
Wiem tylko, że zaczęliście działać.
- My zaczęliśmy? - Nie wiedziałeś?
Pora zwołać spotkanie.
W drogę. Pojedziesz ze mną.
Nieśmiertelni nie przeprowadzili dotąd takiego ataku.
Zeynep ma rację.
Głód nie jest w ich stylu.
Ma ktoś lepszy pomysł?
Jakieś dowody?
Namierzyliśmy entomologa, który badał tego owada.
Może on odkryje, co planują Nieśmiertelni.
Świetnie. Gdzie go znajdę?
Jeśli chcesz iść, to ze mną.
Dobrze.
Też mogę?
Zostań i pilnuj kryjówki.
Na razie.
A ty uważaj na policję!
Ścigają cię.
Wiem.
Zeynep! Gdzieś ty się podziewała?
A coś się stało?
Owszem, ale nic złego.
Katedra historii w Londynie, o której opowiadałaś,
rozpoczyna projekt.
Mamy im kogoś zarekomendować.
Może ciebie?
Nie jesteś zainteresowana?
Niestety nie mogę wyjechać.
Nie musisz od razu decydować.
To nic nie zmieni.
Muszę tu zostać, bo ktoś mnie potrzebuje.
Chociaż na to nie zasługuje.
Jak wolisz.
Zapomniałaś o broszurce.
Jest twoja.
Może zmienisz zdanie.
Jakieś wieści od Viziera? Gdzieś zniknął.
Niedługo się okaże.
Ile musimy czekać?
Nie wiem. Szczegółów dowiemy się od Faysala.
Przyjechał.
Wybaczcie spóźnienie.
Nowa musiała się psychicznie przygotować.
Leylo, witamy cię w naszym gronie!
Śmiało, podejdź.
Przedstawię cię.
Leyla.
Co to za cyrk?
Śmiertelników nie dopuszczamy.
Ożywiłem Leylę.
W jej żyłach płynie moja krew.
Czyli to krew decyduje?
Bez obaw. Wykona nasze polecenia.
Tak się przywiązałeś do śmiertelników,
że nie możemy ci ufać.
Pół człowiek, pół Nieśmiertelny.
Uwielbiam mieszanki.
Nie mam z wami nic wspólnego.
Tu akurat ma rację.
Wyciągnąłem was z grobu.
Tak?
Dałem nowe życie.
A wy co zrobiliście?
No co?
Działacie za moimi plecami?
Coś knujecie?
Posłuchajcie mnie uważnie.
Nikt nie tknie Leyli.
Nikt! Czy to jasne?
Tak. Przestań.
Wybacz.
Nie rób tego.
Wybacz.
Wybacz, skarbie.
Chyba wyraziłem się wystarczająco jasno?
Pieprzenie.
Nigdzie nie pójdziesz!
A teraz do sedna.
Atak, który planujecie za moimi plecami...
się nie wydarzy.
Jasne?
Leyla sprowadzi do nas Obrońcę.
Dobrze mówię?
Tak, sprowadzisz.
W ten sposób pozbędziemy się naszego kata.
Zgoda?
Porozmawiajmy o tym, jak osiągnąć nasz cel.
To jakieś bzdety.
Naszym celem jest zniszczyć miasto i całą ludzkość.
Trzymaj Obrońcę z dala od nas. To wystarczy.
Zawsze byłeś niecierpliwy.
Zawsze!
Nie potraficie czekać!
Dlatego Obrońca was po kolei zabijał.
Tym razem wykażcie się cierpliwością.
Serio?
Żebyś miał czas na figle z Rüyą?
Czyż nie?
Dosyć tego!
Przez te kłótnie słabnie nasza moc.
Powiedz to jemu, nie mnie.
Pogubił się, gdy nas nie było.
Niedługo wynegocjuje pokój.
Na całe szczęście nas ożywił.
A nasz plan dojdzie do skutku. Z tobą czy bez ciebie.
Muszę odszukać Hakana.
Chodź.
Dlaczego nie odbierasz telefonu?
Musimy pogadać.
Jadę na spotkanie na uczelnię Zeynep.
Przyłącz się.
Już wyruszam.
Przepraszam, gdzie jest wydział entomologii?
Na pierwszym piętrze.
Faysal?
Nie wyszedłeś?
Chciałem się z tobą rozmówić.
Bo najwyraźniej wolisz uciechy tego świata niż nasze towarzystwo.
Nie chcesz się wyrwać z tej nory.
Faysal powiedział, że wy również opływacie w luksusy.
Mam gdzieś bogactwo.
Najważniejsza jest misja.
Chcę ją dokończyć i wrócić do domu.
Pragniemy tego samego.
A czego pragnie Faysal?
Dlatego zabił dla Leyli jednego z nas?
Tak będzie zawsze, dopóki czegoś nie zrobimy.
Pozbądźmy się dziewczyny.
W tym celu musisz mi pomóc.
Ufam Faysalowi.
Tobie też to radzę.
Dopiero co tu przyjechaliśmy.
Musimy współpracować.
Mimo że między nami jest obcy?
Wiem, że ty i Faysal się kochacie.
Chyba obstawiłaś złego konia.
Mergen?
Zapominasz, kim jestem.
Ja nie obstawiam.
Podejrzany jest w budynku.
Do zobaczenia we wtorek.
Ersan Yılmaz?
Tak.
Badamy sprawę kradzieży w muzeum.
Podobno badał pan skradziony okaz szarańczy.
Mógłby nam pan pomóc.
Napisałem o tym publikację.
Wy z policji?
Tak.
Z policji.
Jaki mógł być cel kradzieży?
Nie wiem.
Na co komu takie stworzenie?
Żeby wywołać plagę głodu?
Oby tylko dlatego.
Słyszeliście o czarnej śmierci?
Już mówię.
Patrzcie.
To Europa.
Wszystko zaczęło się na statku płynącym z Egiptu do Włoch.
Szarańcza z tamtego statku przywlekła wirus do Europy.
Najpierw Włochy,
potem cały basen Morza Śródziemnego.
Kilka miesięcy później cierpiała cała Europa.
Wirus dosłownie okaleczał zarażonych.
Śmierć była bolesna i krwawa.
Zmarła wtedy jedna trzecia populacji.
Podobno nawet słońce świeciło wtedy słabiej.
Stąd „czarna śmierć”.
A wszystko przez skradzionego owada.
Na szczęście wirus przepadł, gdy wyginął ten gatunek szarańczy.
A jeśli wróci?
Niemożliwe.
Ale gdyby?
Mamy miliardy ludzi i szybki transport.
Stambuł szybko nie nadawałby się do życia.
A że wirus jest bardzo agresywny,
mógłby położyć kres całej ludzkości.
Policja.
Stój!
Wracaj!
Stój!
Nie uciekaj!
Stój, bo strzelam!
Szybko!
Zbiegł na dół.
Łapać go!
Na kolana!
Ręce za głowę.
Na kolana!
To pomyłka. Jestem niewinny. Nic nie zrobiłem.
Mamy napastnika z Hagii Sophii.
Napisy: Sylwester Stachowicz