NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nic wam nie zrobię.
Zależy mi tylko na jednym.
Hakan...
Nie mamy wiele czasu.
No dalej!
- Daj mi sztylet. - Nie.
Daj.
Dobra.
Dobra, weź.
W pokrowcu.
Zabijcie ich.
Leyla? Słyszysz mnie?
Spokojnie, uratuję cię.
Przyciśnij.
Mocno.
Trzymaj się. Wyprowadzę cię.
A kamery?
Zobaczą nas.
Spokojnie, trzymaj się. Ocalę cię.
Chodź.
TYLKO DLA PERSONELU
Trzymaj się. Już niedaleko.
Jeszcze chwilę.
Trzymaj się.
Uratuję cię.
Wyjdziesz z tego.
Uciskaj ranę.
Uciskaj.
Nie wysilaj się. Oddychaj.
Oszczędzaj siły.
Już blisko. Trzymaj się.
Dokąd jedziemy?
Tam, gdzie będziesz bezpieczna. Zeynep opatrzy ci ranę.
Spokojnie, zaufaj mi.
Zeynep!
Pomocy!
Zeynep!
W porządku.
Już dobrze.
Przyciskaj.
Będzie dobrze.
Jestem przy tobie.
Po śmierci Mazhara...
Wszystkiego się dowiesz. Opowiem ci całą historię.
Porozmawiamy, gdy wyzdrowiejesz.
Istnieje inny sposób.
Faysal...
przyszedł do mnie wczoraj.
Jedna kropla krwi Nieśmiertelnego ma uzdrowicielską moc.
Może nawet wskrzesić umarłego.
Dobrze, nie męcz się.
Oddychaj, proszę. Oszczędzaj siły.
Powiedział, że wyleczy moją mamę, że znów będzie chodzić.
Miałam tylko cię oszukać
i zwabić w pułapkę.
- Nie zrobiłam tego. - Już dobrze.
Nie mogłabym. Nie zdradziłam cię.
- W porządku. To nie ma znaczenia. - To ma znaczenie.
Gdybym go posłuchała, naprawdę wyleczyłby mamę.
Jeśli...
jego krew potrafi uzdrawiać...
I...
To ja uzdrowię ciebie.
Uzdrowię cię.
Wystarczy,
że utoczę mu krwi tym sztyletem.
Sztyletem?
Tak.
To zaklęty sztylet.
Można nim zranić Nieśmiertelnego.
Za późno.
Nie...
Nie mów tak.
Ocalę cię.
Nie zostawię cię.
- Słyszysz? - Straciłam za dużo krwi.
Nie. Uzdrowię cię.
Obiecuję.
Wyleczę cię krwią Faysala. Słyszysz?
Tak? Wyzdrowiejesz.
Ja cię wyleczę.
Kocham cię, chłopaku z Wielkiego Bazaru.
Leyla...
Ja też cię kocham.
Przysięgam, że niedługo znowu będziemy razem.
Faysal!
Pora wracać.
Czy to rocznik '47?
No jasne.
Chciałam się upewnić.
Nie wierzysz mi?
Wierzę!
Zaczekaj.
Cześć Mergen.
Nikt cię nie nauczył dobrych manier?
Piraye nie żyje.
Co?
Jak?
- A jak myślisz? - Uspokój się.
Żartujesz?
- Zostało nas tylko troje. - Rozumiem.
Ktoś na nas poluje.
My możemy być następni!
Mergen, spokojnie.
Usiądź. Nerwy nic tu nie pomogą.
To wszystko przez was!
Jak to?
Mergen...
Nie powiedziałeś jej?
Piraye myślał tak samo.
O czym ty mówisz?
Wasz związek... osłabił nas wszystkich.
O to mi chodzi.
Wyglądasz jak człowiek.
Nieprawda.
Nigdy więcej się do niej nie zbliżaj!
Słyszysz?
Zachowujesz się jak człowiek.
Jakby sama nie potrafiła się bronić!
Faysal.
Wasza miłość nas wykończy.
Gdzie jesteś?
Co ty sobie myślałeś, zamykając mnie?
Gdzie jesteś, do cholery?
Faysal wyszedł z hotelu.
Myślałam, że pojechałeś go zabić. Co się stało?
Rozumiem, że coś nie wyszło.
Gdzie jesteś! Wyślij mi adres.
Pojechałam za nim.
Wszedł do domu.
Czekam w samochodzie.
Wyślij mi adres. Przyjadę!
Po co? Chcesz zepsuć kolejny plan?
Zeynep, błagam cię!
Leyla nie żyje.
Przyślij mi adres i zaczekaj na mnie.
Proszę zawsze dzwonić.
Ale niech pani nie daje mojego numeru koleżankom.
Nie mam ochoty na ciągłe telefony.
- Oczywiście, profesorze. - Miłego dnia.
Wszystko idzie zgodnie z grafikiem.
Wnętrze już prawie gotowe.
Przerwy obiadowe od dwóch dni się przeciągają.
- Powiedz ekipie, żeby tego pilnowała. - Dobrze.
A jak tunele?
Z zewnątrz są już gotowe.
To dobrze. Jutro zaczniemy pracę nad komnatami.
Potrzebujemy zgody pana Erdema, by wejść do komnat.
Zaczniemy jutro.
- Ale pan Erdem powiedział... - Wystarczy. Dziękuję.
Oczywiście.
Który to dom?
Ten.
Są z nim ochroniarze?
- Jest sam. - To dobrze.
Zaczekaj!
Nie masz koszuli. Nie wiadomo, gdzie jest sztylet.
Tak nie zabijesz Faysala.
- Wiem. - Więc co planujesz?
Złapię go,
żeby nie obudził innych umarłych.
A co potem?
Będziesz go trzymał w klatce jak papugę?
O tym pomyślimy później.
Zawsze mówiłaś, że musimy dorwać Nieśmiertelnego. Zmieniłaś zdanie?
Nie chcę, żebyś umarł, pusta głowo.
Musimy zatrzymać Faysala, zanim obudzi Nieśmiertelnych.
Zaryzykuję tę swoją pustą głowę.
Chodź tu na chwilę.
- Po co? - Podjąć środki bezpieczeństwa.
Weź.
Co to? Żartujesz?
Rusz się.
- Tak? - Dzień dobry.
Słyszy mnie pan?
Stoję przed drzwiami pani Sancak...
- i nie wiem... - Spokojnie.
- Nie wiem, co robić... - Uspokój się!
Najpierw się uspokój.
Stoję pod gabinetem pani Sancak.
Drzwi są otwarte. W środku są dwa trupy.
Bardzo się boję.
Jest tu ktoś jeszcze.
Czy z Leylą wszystko w porządku?
Nie ma jej tu. Znaczy, nie widzę jej.
- A Hakan? - Jego też nie ma.
Pusto.
Gdzie on się podział?
Nie wiem. Przysięgam, widziałam, jak tu wszedł.
Więc gdzie jest?
Mówię ci, że nie wiem. Po co krzyczysz?
Hakan...
Co z tobą?
Coś ukrywasz?
Przywiozłem Leylę.
Mówiłeś, że umarła.
To prawda.
Ale mogę ją wskrzesić krwią Faysala.
To dlatego na niego polujesz?
Chcesz jego krwi.
Mam dość tego, że tracę bliskich mi ludzi.
Nie wiemy, czy to zadziała.
Ale warto spróbować, choćby szansa była mała?
Nie możemy dać Leyli krwi Nieśmiertelnego,
- żeby zobaczyć, co się stanie. - Zaryzykuję!
Nie.
Nie zmienię zdania.
Chcesz, żebym zabił Nieśmiertelnego
i zapobiegł zmartwychwstaniu innych?
Tak, ale...
Nie ma żadnego „ale”.
Pomożesz mi?
Co zrobimy?
Będziemy szukać.
Aż wpadniemy na trop.
Zeynep!
Co znalazłeś?
Szkice.
Ale nie wiem czego.
Skrzydła anioła.
W stylu bizantyńskim.
Jak w Hagii Sophii?
Właśnie.
„Byłem zakochany w niej, a ona w Hagii Sophii”.
Co to znaczy?
Co jest dla Faysala najważniejsze?
Jego żona.
Tak. A także Hagia Sophia.
Leyla dziwiła się, że Faysal inwestuje w projekt, który nie przyniesie mu zysków.
Pamiętasz obraz Hagii Sophii w jego gabinecie?
Ten niedokończony?
Myślę, że zaangażował się w ten projekt z sentymentu.
Jakby kończył jakąś sprawę z przeszłości.
Co masz na myśli?
Hagia Sophia jest dla Faysala ważniejsza, niż sądzimy.
On przede wszystkim chciał wchodzić tam bez przeszkód.
Bo tam jest grób jego żony.
Tak. I innych Nieśmiertelnych.
Chodźmy.
Zaczekasz tu.
Chciałbyś!
- Idę z tobą. - Zeynep!
Hakan! Faysal ma kilkaset lat
i zna ludzi lepiej niż ty.
Wie, do czego jesteś zdolny, i jak potrafisz walczyć.
Wyprzedza cię. Nie pokonasz go w pojedynkę.
Jestem Obrońcą. Po to się urodziłem!
Jesteś nim od kilku tygodni!
A ja trenuję od urodzenia.
Nie chcę, żeby i tobie coś się stało.
Chcesz, żeby Leyla ożyła?
Oczywiście.
Więc musisz przyjąć pomoc.
Sam o nią prosiłeś. Pozwól mi się wykazać.
Mam plan.
Faysal!
Nikt ci nie powiedział, że nie zranisz mnie pistoletem?
Wiem, jak cię zranić.
- Nie powinieneś był tego robić. - Nie wskrzesisz Nieśmiertelnych.
Nie obchodzą mnie!
Chodzi tylko o Rüyę!
Na pewno rozumiesz.
Wiem, że jesteś zakochany w Leyli.
Widziałem ból na twojej twarzy, gdy ją zastrzeliłem.
Uparty jesteś!
Bardziej niż twój ojciec!
Chociaż on lepiej walczył.
Muszę mu to przyznać.
Jemu przynajmniej
udało się mnie dosięgnąć i uderzyć.
Musisz panować nad uczuciami.
Chciałbym, żebyśmy byli przyjaciółmi na wieki.
O jakiej przyjaźni mówisz?
Odebrałeś mi najbliższych.
Zabiłeś moich rodziców!
Twój ojciec odebrał mi Rüyę!
Mógł nas zostawić w spokoju.
Ale nie...
Nie!
To on zaczął.
Potrafisz tylko sprawiać ból.
Siejesz po świecie zło od stuleci.
Całe zło pochodzi od ludzi.
Zobacz, co robicie swoją nienawiścią, gniewem, chciwością.
Wystarczy zobaczyć, co ludzie zrobili z Hagią Sophią!
Była palona, plądrowana.
Możesz mi nie wierzyć, ale niewiele zrobiłem w porównaniu z ludźmi.
To oni wszczynali pożary i roznosili je po świecie.
Nie poddasz się, prawda?
Nie, póki nie zginiesz!
Zawsze lubiłem ludzi bezradnych, ale odważnych.
Leyla...
Leyla.
Leyla...
No dalej!
Obudź się! Proszę, Leyla.
To wszystko? Tylko tyle potrafisz?
Chcesz zginąć?
Faysal.
Rüya.
Jesteś prawdziwa?
Tak, wróciłam.
Hakan...
Zeynep.
Leyla...
Dałam jej krew.
Faysal!
To jeszcze nie koniec!
Jeszcze z tobą nie skończyłem.
Hakanie, musimy uciekać.
Nie, jeszcze nie.
Uciekamy, no już.
Zejdź mi z drogi!
Faysal.
Budzą się.
Chodźmy.
Już wam mówiłem.
To nie jest bajka.
Napisy: Antonina Kasprzak