NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Bezcenny sztylet został skradziony wczesnym rankiem
z Osmańskiego Muzeum Broni.
Napastnicy, którzy obezwładnili strażników,
nie zostali zidentyfikowani.
Nie zbliżać się!
Ostrzegam!
- Nie chcę żyć! - Proszę!
Wchodźcie!
Przeszukać wszystko!
Dziękuję.
Sprawdźcie na dole.
I tutaj też!
Sprawdźcie półki.
...z nagrania wynika,
że niejaki Kemal Erman usiłował popełnić samobójstwo.
Jest on podejrzany o współudział.
A z lewej strony?
Szukać wszędzie!
Nie zbliżajcie się! Ostrzegam!
Wyjątkowy sztylet został wczoraj skradziony z Muzeum Broni.
Sztylet wykonano 600 lat temu
na zamówienie Mehmeta Zdobywcy.
Obserwuj monitory.
Wychodzimy.
- I co? Wyszli? - Tak, zobacz.
Ten był ostatni.
- Poszedł. - Wychodzimy.
Czekaj. Nie możemy nigdzie iść. Mogą być w pobliżu.
Musimy się upewnić, co z Doktorem.
Hakan, ja również chcę go ocalić.
Ale nie możemy tak po prostu iść na posterunek.
- Wyślemy kogoś innego. - A jeśli się tu kręcą?
Mam pewien pomysł.
Kemal. Ojciec Zeynep.
Był w muzeum, kiedy skradziono sztylet.
Teraz śledzisz nie tylko Hakana?
Też mógł być w to zamieszany.
Czy masz pewność, że Kemal brał w tym udział?
Nie.
Ale to możliwe.
Możliwe?
Kiedyś byłeś oskarżony o morderstwo, którego nie popełniłeś.
Gdyby liczyło się samo prawdopodobieństwo,
to byś siedział.
Hakan zbliżył się do nas nie bez powodu.
We wszystko się miesza.
Spotkał się z dziennikarzem.
Którym?
Yasinem Karakayą.
Wypytywał o mnie.
Chciał, żeby Hakan przekazywał informacje o firmie.
Skąd tyle wiesz?
Hakan mi powiedział.
Mazhar.
Co się z tobą dzieje?
Przestałeś myśleć logicznie?
Zajmę się dziennikarzem.
Mam wątpliwości co do Hakana od pierwszego dnia.
Wolę go unikać.
To pojedź gdzieś.
Choćby do stoczni. Pilnuj naszych spraw.
Do stoczni?
- Tam się nic nie dzieje. - Koniec dyskusji.
Radzę ci obserwować Hakana zamiast szukać jego wad.
Może się czegoś nauczysz.
Halo? Yasin, gdzie jesteś?
Wychodzę z metra.
Musimy pogadać.
Będę za pięć minut. Wtedy porozmawiamy.
To pilne. Słuchaj.
Czy coś się stało?
Po co się mieszałeś w sprawy Faysala Erdema?
- Chyba nie nadążam. - Pytam, po co?
Masz obsesję na jego punkcie?
Przestałeś brać leki?
Co to ma wspólnego z lekami?
Wykonuję swoją pracę.
Ostrzegałem cię wiele razy.
Nie igraj z ogniem, bo się oparzysz.
- Nigdy nie słuchasz. - Dobrze.
Porozmawiam z Erdemem i przeproszę.
Za późno. Zadzwonił do właściciela gazety,
a ten do mnie.
Masz się nie pojawiać w redakcji. Twoje rzeczy odeślemy.
Błagam!
Proszę tego nie robić.
Skoro rozsierdziłem Erdema, to znaczy, że trafiłem w czuły punkt.
Ujawnijmy razem brudne sprawki Cavidan Holding.
To będzie szokujący artykuł!
Przykro mi.
Kocham cię jak syna,
ale w tej sprawie nic nie poradzę.
Muszę się słuchać.
Trudno.
Wasza strata.
Wiele gazet chętnie opublikuje taką sensację.
Yasin.
Nic nie rozumiesz.
Jesteś na czarnej liście Erdema
i nikt cię już nie zatrudni. To koniec twojej kariery.
Bingo.
Mehmet.
Co znowu, Ceylan?
Bracie, nie masz pojęcia.
W szkole mamy zajęcia plastyczne – uczymy się rękodzieła i takich tam.
Zrobiłam ozdoby z ceramiki.
Sprzedawałem je koło muzeum, żeby sobie dorobić.
I wiesz co?
Wiesz?
Powiem ci.
Jakiś dupek na mnie wpadł
i zgadnij, co się stało z moją ceramiką, z moją ciężką pracą!
Wszystko potłukł.
Palant jeden!
To on! Wszędzie bym go poznała!
Skopię ci tyłek!
Potłukłeś je umyślnie!
Puść mnie!
- Przestań! - Nienawidzę go!
- Wystarczy. - Kretyn!
Nic ci nie zrobiłam!
Ale widzisz, co on narobił!
Uspokój się.
A potem mówią, że sztuka się nie rozwija.
Musimy porozmawiać o wczorajszym dniu.
Ale w muzeum?
Wiesz, o czym mówię.
O tym, że twój ojciec dał się złapać. Zajmiemy się tym.
Spokojnie. Wyciągniemy go.
Dobrze. Widzę, że nie chcesz o tym mówić.
To był tylko nastrój tej chwili.
Wiadomość od wujka Kemala.
Co mówi?
„Niech Hakan trzyma się z daleka”.
Nigdy! Nie opuszczę Doktora!
To jasne.
Ale ma rację.
Jesteś bardzo ważny.
Nie powinieneś się narażać. Może są na twoim tropie.
- Jesteś najistotniejszy, jesteś... - Obrońcą, tak.
Pozwól, że sam będę decydował.
Nieśmiertelny pewnie już wie, że skradziono sztylet.
Nabierze podejrzeń, jeśli teraz znikniesz.
Lepiej idź do pracy.
- A wy dwie? - Nie wiem.
Może spotkamy się z innymi Lojalnymi? Może ktoś nam pomoże?
Znam kogoś takiego.
Ma kontakty i jest bogaty.
Ilu was tam jest?
Chodźmy.
Dzień dobry.
Hakan wpakuje cię w kłopoty.
- Trzymaj się od niego z daleka. - O czym pan mówi?
Proszę spytać pana Erdema.
Nigdy bym tego nie zrobiła.
Wiesz, gdzie był Hakan wieczorem? Otwórz teczkę na biurku pana Faysala.
Tam znajdziesz odpowiedź.
Pieczone kasztany!
To tutaj.
Zapytaj o Timura.
Dobra.
Dlaczego nie idziesz?
Jestem mu winna pieniądze.
Kiedy mnie zobaczy, zażąda spłaty i nie pomoże.
Czy w Stambule jest ktoś, komu nie wisisz forsy?
Wam nie jestem nic winna.
Na razie!
Hej!
Masz pięć lir? Kupiłabym mule!
Panie Faysalu?
Leyla?
Ja tylko...
Szukałam dokumentów.
No i?
Całkiem nieźle kłamiesz.
Przepraszam.
Nieładnie.
Już rozumiem.
Tylko miłość skłania do takich głupich zachowań.
Tym razem przymknę na to oko.
Dziękuję.
Dokąd się wybierasz?
- Szukam Timura. - A to dlaczego?
Nie twoja brocha.
Nowa hostessa?
- Nie odbiorę roboty twojej matce. - Wynocha.
- Jesteś córką Kemala? - Tak.
Timur?
- Przeszkadza ci to? - Trochę.
Oglądałem niusy.
Zabraliście sztylet – to świetnie.
Ale zostawiliście Kemala.
To niedobrze.
Przyszłam się zorientować, czy nam pomożesz.
Podobno Timur ma wszędzie kontakty.
To prawda?
Możliwe.
Znasz kogoś w policji?
Bardzo proszę.
Spokojnie, usiądź.
Nie bądź taka narwana.
Wykapany ojciec.
Dobrze, pomogę ci...
ale wiesz...
wszystko ma swoją cenę.
Czego chcesz?
Dzień dobry.
- Faysal Erdem! - Proszę pana!
- Faysal Erdem! - Hej!
- Spokojnie. - Do góry!
- Ręce do góry! - Uspokój się.
Łapy!
Już dobrze. Kim jesteś?
Kim jestem?
Niszczysz mi życie, a nawet mnie nie znasz?
Jestem Yasin Karakaya.
Kazałeś mnie zwolnić.
- Kto cię nasłał? - Nikt. Ręce do góry.
- Uspokój się. - Ręce!
Spokojnie.
Opowiesz mi po kolei o swoich brudnych sprawkach.
Jak się pozbyłeś Gökhana Gültekina.
Yasin.
Odłóż broń.
Odłożymy jednocześnie.
Jeśli jest problem – pogadajmy.
Teraz chcesz mi pomóc?
Odłóż broń i podnieś ręce.
Odłóż broń!
- Yasin, nie musisz tego robić. - Odłóż broń.
- Odłóż. - Dobrze.
Już dobrze.
Tylko spokojnie. Nie rób głupstw.
W tej chwili nie myślisz logicznie. Porozmawiajmy.
Wszystko mi wyśpiewa.
Ujawnię każde jego oszustwo.
Już po nim.
Pióro bywa potężniejsze od miecza.
Twój szef jest tyranem!
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Co robimy? - Ty nic.
- Dlaczego? - Bo nic nie wskórasz.
- Ale ja... - Ja się tym zajmę.
Możesz mi zaufać.
Zaczekaj w aptece.
Niedługo wrócimy.
Wszystko gra?
- Proszę bardzo. - Musimy z nią porozmawiać.
Oczywiście.
Leylo!
Panowie chcą z tobą rozmawiać.
Bałem się, że coś ci się stanie.
Pogadamy, gdy pójdzie policja?
Jasne.
Bardzo przepraszam.
Nie miałem czasu wezwać wsparcie. Kiedy zobaczyłem Yasina...
Podjąłeś dobrą decyzję.
Dzięki tobie żyjemy.
Dziękuję.
Ten obraz namalowała przed śmiercią moja żona.
Niestety – nie skończyła.
Mała wielki talent.
To prawda.
I czuła silną więź z Hagią Sophią.
Coś jak miłość.
Była zakochana w Hagii Sophii, a ja zakochany w niej.
Traktuję Leylę jak córkę.
Nie wiem, co bym zrobił, gdyby coś jej się stało.
I nie chcę, żeby cierpiała.
Nie powinieneś ranić osoby, której tak na tobie zależy.
Byłem przy niej, gdy nie przyszedłeś na spotkanie.
Rozmawialiśmy.
Była w rozpaczy.
Wiem. Teraz mnie unika,
ale to naprawię.
To dobrze.
I zawsze dokańczaj obrazy.
Niedokończone wywołują smutek.
Przepraszam.
Tak, Zeynep?
Tata ma wyjść.
Poważnie?
Przyjedź natychmiast.
Dobrze. Już jadę.
Czy czegoś pan ode mnie potrzebuje?
- Jedź. - Dziękuję.
- To wszystko? - Tak.
Dziękuję.
Dokąd poszedł Hakan?
Chyba na spotkanie z Zeynep. Zapytał, czy może wyjść.
Jak mnie wyciągnąłeś?
Nie pytaj, bo usłyszysz kłamstwa.
- Tato! - Skarbie.
Dobrze wyglądasz.
Miałaś czekać w aptece.
- Ale nie miałam zamiaru. - Chwila.
Zaplanowałaś to?
Twoja kolej na dotrzymanie słowa.
Umowa to umowa.
Oczywiście.
Jaka to umowa?
Chce poznać Obrońcę.
Ruszamy. Czeka na nas w cysternie.
Powinnaś była mnie spytać o zdanie.
Dzwoniłam, ale nie odbierałeś. Chyba byłeś zajęty.
Boże!
On jest Lojalnym i ma prawo poznać Obrońcę.
Właśnie.
Prawda, Kemalu?
Wszystko w porządku?
Tak.
Doktorze,
tak się bałem, że stracę i ciebie...
Nic mi nie jest.
Zająłeś się Zeynep, kiedy mnie nie było. Dziękuję.
Miałeś szczęście, bo była nie do zniesienia.
Jestem tutaj i wszystko słyszę.
Naprawdę.
Szczęśliwa rodzinka.
Cudownie.
Timur jest starszym Lojalnym.
Wyciągnął ojca z aresztu.
- Hakan. Bardzo mi miło. - Mnie również, Obrońco.
Raz jeszcze dziękuję za wszystko, Timurze.
Nie będziemy cię dłużej zatrzymywać.
Do rychłego!
- Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował. - Jasne.
Obślizgły jak wąż.
Pyton.
Wreszcie miałem okazję zobaczyć tę słynną cysternę.
Jest piękna.
Jak sądzisz, co zrobi Hakan,
kiedy się dowie, że jesteś winny śmierci jego rodzeństwa?
Zapominasz się, Kemalu.
Nie zabiłem ich.
Ale byłeś za nich odpowiedzialny.
Mistrz nie wie, co robisz.
Dobrze wiesz, co się stało z Deryą.
To ty zdecydowałeś o jej wykluczeniu, i to z podobnych powodów.
Nie mów o rzeczach, o których nie masz pojęcia.
Co ma do tego Derya?
Uważaj...
żebyś nie skończył jak ona.
Bo jeszcze zyskasz opinię Upadłego Lojalnego.
Oby nie.
O mnie się nie martw.
Dam sobie radę.
Nie wątpię.
Ale z pewnością nie znasz odpowiedzi na wiele pytań, które ci zaprzątają głowę.
Widać to gołym okiem.
Coś cię zatrzymało
i nie wiesz, w którą stronę iść.
Do widzenia, Timurze.
Derya jest Upadłą Lojalną, ale dużo wie
i zna odpowiedzi na twoje pytania.
Nie widziałem jej od dnia, kiedy ją wydalono.
- Nawet nie wiem, gdzie jest. - Rety!
Proszę, adres.
APTEKA
Dziękuję.
Porozmawiajmy.
O czym?
O tym, w co mnie wpakowałaś, mówiąc, żebym się nie pomylił.
Dobra, pogadajmy. Słucham?
Zatem...
To był błąd.
Zadziałała magia chwili.
Bez znaczenia.
Po co rozmawiamy, skoro tylko powtarzasz moje słowa?
Naprawdę? Nie wolno mi mówić tego, co myślę?
Oczywiście, że wolno.
Tak, stało się.
Trudno.
Poniosło nas.
Tak.
Zresztą masz dziewczynę. Może pojedziesz okazać jej swoje uczucia?
Racja.
Trzyma się od paru dni na dystans.
Kiedy tu przyjechałem, pomyślała, że ją odtrąciłem.
Muszę to jej wynagrodzić.
Poradzić ci coś?
Nie, dzięki.
Chcesz jej tłumaczyć przez telefon?
Idź porozmawiać w cztery oczy.
Przeproś za to, co zrobiłeś.
Powiedz, że ci zależy.
Tak od serca.
Masz rację.
Jadę.
Hakan.
Kup jej coś.
Dziękuję.
Wzywał mnie pan.
Omal nie zostałem dzisiaj zabity.
Bardzo mi przykro.
Dziękuję.
To wszystko, co masz do powiedzenia?
Demir mógł się zachować mądrzej.
- Ostrzegałem... - Odczep się od Hakana!
Gdyby mnie pan nie odprawił, Yasin nie mógłby wejść do budynku.
Właśnie tego nie rozumiem.
Jak szaleniec z bronią mógł wejść, wyminąć wszystkich ochroniarzy
i zbliżyć się do mnie?
Nie jesteś odpowiedzialny za ochronę?
Czy ochroniarze to twoi ludzie? Trenowałeś ich?
Jutro opuścisz swoje biuro.
Pan mnie zwalnia?
Nie zwalniam cię.
Mówiłem, że zawsze będziesz miał pracę w Cavidan Holding.
Ale zostaniesz zdegradowany.
Hakan będzie szefem ochrony.
Mam słuchać jego poleceń?
Masz słuchać moich – tak samo, jak zawsze.
Ale to Hakan będzie ci je przekazywał.
Hierarchia.
Wiesz, co to jest.
Pan mi dał słowo...
i go nie dotrzymał!
Możesz odejść.
Możemy pilnie porozmawiać?
Leyla! Potrzebuję pomocy.
Do kolekcji.
Leyla.
Przepraszam za wczoraj.
A dzisiaj?
Mieliśmy porozmawiać, a zniknąłeś.
Wiem.
Musiałem. To było ważne.
Spotkałeś się z Zeynep.
Nie chcę cię okłamywać.
Tak, pojechałem do Zeynep, ale to nie tak, jak myślisz.
- Naprawdę. - A więc nie chcesz mnie okłamywać.
Mniejsza o dzisiaj.
Powiedz mi, gdzie byłeś wczoraj.
Nie mogę.
- Teraz jestem. To nie wystarczy? - Nie.
Oddaliłeś się ode mnie.
Ciągle coś ukrywasz.
Nie ma cię, gdy jesteś potrzebny.
Nie chcę takiego związku.
- Jeśli nie chcesz być ze szczery... - Chcę być szczery.
To mów.
Słuchaj...
Liczy się tylko jedno.
Kocham cię.
To za mało.
Leyla?
Leyla.
Otwórz drzwi.
Leyla?
Pozwól mi wyjaśnić.
Proszę.
Zgoda.
Będę tu stał, dopóki mi nie otworzysz.
Leyla?
Co mi zrobiłeś?
Chloroform.
Poczujesz lekki ból głowy,
ale to przecież bez znaczenia.
Prawda?
Dobry wieczór.
Rozumiem. Przepraszam.
Zaraz poprawię i odeślę. Odezwę się za kwadrans.
Nie lubię cię od pierwszego dnia.
I wzajemnie.
Gdzie sztylet?
Jaki sztylet? O czym ty mówisz?
Nie kłam.
Mazhar.
Od początku robię, co każesz.
Wykonuję polecenia.
- Opowiedziałem ci o dziennikarzu. - Wiem.
Powiedziałeś, i co z tego?
Dałeś mi za mało informacji i przez ciebie
zabiłem głupiego chłopca zamiast Yasina.
Popsułeś moje relacje z Erdemem.
Wyrzucił mnie.
Jakiego chłopca?
Tego z kręconymi włosami.
Wiesz, o kim mówię, bo kazałeś mu mnie śledzić.
Kurwa, zabiłeś Emira?
Zabiłeś Emira?
Teraz ja zabiję ciebie.
Rozwalę cię. Słyszysz?
Chyba miał na imię Emir.
Biedny dzieciak, nie wiedział, co się z nim dzieje.
Szkoda, że nie widziałeś, jaki był zszokowany,
kiedy mu zawiązałem sznur na szyi.
Trząsł się jak osika.
Zginiesz! Nie uciekniesz przede mną!
Zapłacisz za całą krzywdę, jaką wyrządziłeś!
Nie bolało go. Spokojnie.
Ale tobie sprawię ból.
Na pewno.
Zobaczysz, kto tu jest szefem.
Nie zapominaj, synu.
Nieśmiertelnego zabijesz tylko tym sztyletem.
Kurwa.
Kurwa!
Co ja zrobiłem?
Hakan?
Ja to wyjaśnię.
Napisy: Antonina Kasprzak