NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gdy Mehmed Zdobywca podbił Konstantynopol,
odkrył, że ma w mieście wrogów –
siedmiu Nieśmiertelnych, których celem było
zniszczenie Stambułu i świata.
Nikt nie wiedział, skąd przybyli,
ale to oni powodowali głód, powodzie
i trzęsienia ziemi.
Pewnej nocy Mehmed miał sen,
który objawił mu, jak rozpoznać i zabić Nieśmiertelnych,
którzy wyglądali jak my.
Mehmed ujrzał we śnie trzy przedmioty.
Pierścień cnót, który świeci, gdy Nieśmiertelny go dotyka.
Wyjątkowy sztylet, którym można zabić Nieśmiertelnego.
Oraz koszulę,
która służy za zbroję w śmiertelnym boju.
Wyjątkowa koszula chroniona jest przez modlitwy,
a jej symbole do dziś pozostają tajemnicą.
Wiadomo jedynie,
że istnieje szczególna więź między koszulą i Obrońcą.
Obrońca to człowiek, którego Mehmed wybrał ze względu na talent,
moc i czyste serce.
Hakanie, jesteś ostatnim Obrońcą.
Zetknięcie z koszulą zakłóciło twoją równowagę fizyczną i umysłową.
Przywykniesz. Zawsze tak jest za pierwszym razem.
To koniec?
Nie, dopiero początek.
Masz. W środku są ciuchy.
Zatrzymałam samochód.
Muszę poszukać przyjaciela.
Pomożemy ci.
Ale ktoś wciąż szuka koszuli.
Może Nazat – sam Nieśmiertelny.
Może ktoś z jego ludzi lub chytry handlarz.
Nie możemy cię wypuścić.
Będziecie mnie tu trzymać siłą?
Niestety tak.
Nieśmiertelny cię znajdzie, to kwestia czasu.
Może już przeszukali twój dom.
Nieśmiertelni? Obrońcy?
To nonsens! Gówno prawda.
Hakan, dlaczego nam nie wierzysz?
Widziałeś, co się stało, gdy włożyłeś koszulę.
Strzeliłam do ciebie, a kula odbiła ci się od czoła.
Dlaczego nie wierzysz?
Nie wiem.
Może mnie naćpaliście?
Daliście mi coś, gdy leżałem nieprzytomny.
Chyba znowu do niego strzelę. Tym razem bez koszuli.
Zeynep.
Co się stanie z tatą?
Nie martw się.
Pochowamy go w miłym miejscu.
Mogę zostać z nim chwilę sam?
Oczywiście.
Co się stało? Nie gada?
Co?
OK.
Spójrz na mnie.
Grzecznie proszę.
Nie przedłużaj.
Powiedz, a pozwolę ci odejść, dupku.
Już mówiłem.
Pańska matka, siostra, siostrzenica i tak dalej.
Były ze mną wszystkie pańskie krewne.
Pokażę ci, skurwielu!
- Ty sukinsynu... - Szefie?
- Czego? - Znaleźliśmy dom tego typa.
Jesteśmy pewni.
Dobrze. Sprawdź to.
Po chuj mi przerywasz?
- Oczywiście. - Spierdalaj.
Potem marsz na stację.
Gadaj!
- Co? - Co z was za policjanci?
Bardzo mili.
Mamy ci oderwać łeb,
żebyś gadał?
Skurwiele!
Halo?
Słychać mnie?
Słaby zasięg. Chwileczkę.
Gość nic nie mówi.
Albo nic nie wie, albo lubi być bity.
Może koszula zaginęła.
Tekin, żartujesz sobie?
Ani trochę. Serio.
Torturowaliśmy go, a ten nic.
Nic się nie da zrobić?
Nie wiem.
Nie mam pojęcia, co teraz. No i wiesz...
Co?
Wiesz co, Mazhar.
Wynagrodzenie. Jak dostanę hajs? Mam przyjść do biura?
Czy do twojego domu?
Prosisz o kasę za pracę, której nie wykonałeś?
Zwłoki nadal się nie znalazły?
Suzan jest na intensywnej terapii. Żyje.
Zaufaj mi.
Na litość boską.
Zajmę się tym.
Możesz mi uwierzyć?
Nawet nie próbuj.
Znajdź kolegę tego typa.
Oddzwonię.
Pierdolę ciebie i tę koszulę!
Sukinsynu.
Nie chciałem. Wiesz, prawda?
Jestem twoim synem,
a ty moim ojcem.
Odkąd pamiętam.
Czekamy na Obrońcę od ponad 20 lat.
Modlimy się, by przybył zabić Nieśmiertelnego.
A tu? Ktoś taki?
Daj mu trochę czasu.
Świat mu się zawalił. Jego ojciec...
znaczy człowiek, którego uważał za ojca, zginął.
Jak byś się czuła?
Nijak.
Ma zabić Nieśmiertelnego i koniec.
Obawiam się, że za dobrze cię wychowałem.
Facet jest słaby i niewytrenowany.
Ty go wytrenujesz, dzięki koszuli, sztyletowi i pierścieniowi.
A jeśli niczego się nie nauczy?
Przyszłość Stambułu zależy od niego.
Potrzebujemy więcej czasu.
Jeśli Nieśmiertelny zorientuje się, że Obrońca wrócił,
podejmie decyzję o zgładzeniu całego miasta.
Jedyne, czego nie mamy, to czas.
Oby Hakan był pojętnym uczniem.
Nie wiem, czy wierzyć w to, co mówią.
Nic tutaj nie ma sensu. Nic.
A jednak może to prawda.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Dlaczego?
Nie ochroniłem cię.
Wybacz.
Nie popełnię więcej tego błędu.
Znajdę Mema.
Ciekawy ruch.
Ale ten jest lepszy.
- Nie widziałem dziś Mazhara. - Rano był w stoczni.
Naprawdę? Co tam robił?
Nie wiem.
Z reguły nikt nie wie, co on robi.
Znalazłaś tego chłopaka?
Nie, proszę pana.
- Ale szczerze... - Proszę.
Nie ma kwalifikacji.
Nie jest dość dobry.
Leylo, zobaczymy.
Niech się stawi u mnie wieczorem.
Hakan.
Kurde!
Tato!
- Mieszkacie na tym osiedlu? - Tak.
Od wielu lat.
Wszystkich znamy
i wszyscy znają nas.
Kiedy Memo się wyprowadził?
Nie mam pojęcia.
O co chodzi? O kasę?
Nie twój interes.
Co jest, Hakan? O co chodzi?
Wracam, a tu bajzel.
Was wywalono z kwatery. Wszędzie policja.
Powiedz, co się dzieje.
Hakan, co jest?
Widziałaś Mema, ciociu?
Nie, mój drogi. Pytałam o niego.
Od wczoraj go nie było.
A jakiś byczek wypytuje tu o was.
W co wy się wpakowaliście?
Kawa. Z pianką.
Dziękuję, nie mam ochoty.
Wypij. Zrobiła dla ciebie.
Muszę iść.
- Siadaj. - Ale...
Gdzie się zatrzymałeś?
Znalazłem dobrą miejscówkę. Potem ci opowiem.
Hakan, możesz się zatrzymać u nas. Miejsca nie brakuje.
Zostań, ile zechcesz.
Źle wyglądasz.
POGOTOWIE
Pierwsze dni są trudne.
Oddychaj.
- Przyzwyczaisz się. - Tak bardzo po mnie widać?
Nie, tak tylko sobie obserwuję.
- A pan do kogo? - Z wizytą do Suzan.
Suzan Bayraktar.
Powie mi pani, gdzie leży?
Jasne.
Suzan Bayraktar. Sala numer 130.
POLIKLINIKA
Memo?
A kuku! Mam cię! Chodź tu!
Nie.
Nie chce gadać.
Musimy zmienić taktykę.
Szefie?
Telefon.
- Jego? - Tak.
Co za dziadostwo.
Nie stać go na smartfon?
Jak to, kurwa, otworzyć?
Czekam na wiadomość. Dziękuję.
- Pracowity dzień. - Owszem.
Podobno rano byłeś w stoczni.
- Na inspekcji. - Tym się zajmujesz?
Niewiele o mnie wiesz.
Łączy mnie z panem Erdemem szczególna więź.
Nie próbuj wnikać. Miłego dnia.
Memo?
Gdzieś ty się podział?
Osoba, do której dzwonisz, nie może odebrać telefonu.
Proszę zadzwonić później.
Co tu robisz?
Pytam, co tu robisz?!
Lekcja pierwsza.
Jeśli masz w ręku broń, trzymaj się na dystans.
Słuchaj.
Nie mam czasu na głupoty.
Rozumiesz? Spieszę się.
Rozumiem, ale muszę cię zabrać.
Tata czeka przy cysternie.
Nie obchodzi mnie to.
Muszę znaleźć Mema,
rozumiesz?
Pytanko.
Jak zamierzasz go znaleźć?
Wysłał mi SMS-a.
Spójrz.
Chce się spotkać na placu Sultanahmet za godzinę.
Świetnie, a dlaczego tam?
Poproś, żeby przyjechał tutaj.
Nie jesteś Lojalną?
Nie powinnaś słuchać we wszystkim Obrońcy?
To tak nie działa.
A więc jak to działa?
Nie zatrzymacie mnie tu.
Idę.
Wiesz, że oni też tam będą, nie?
Masz rację, rozumiem.
Ale musimy tu najpierw posprzątać.
Zniszczymy twoje rzeczy.
Potem pójdziemy.
Jeśli znaleźli jego, znajdą i ciebie.
Takie będzie już twoje życie.
Przyzwyczajaj się.
Słucham?
Pan Demir? Tu Leyla Sancak.
Nareszcie pan odebrał.
Chętnie zaproponujemy panu inne stanowisko.
Jak to?
Pan Erdem dostrzegł pański potencjał
i chce panu zaproponować pracę w ochronie.
Pan Erdem?
Informuję pana o takiej propozycji.
Proszę przyjechać jak najszybciej.
Bardzo dziękuję za ofertę, ale już nie szukam pracy.
Jak to możliwe?
Jeszcze wczoraj opowiadał pan, jakie to dla pana ważne.
Że praca dla pana Erdema to pańskie największe marzenie.
Marzenia się czasem zmieniają.
Wiesz, gdzie on może być?
Rozglądam się.
- To on! - Czekaj! Stój!
Memo?
Memo!
Hakan!
- Memo! - Wstawaj! Biegnij!
- Memo. - Wszystko w porządku? Wstawaj.
Chodź.
- Nic ci nie jest? - Memo!
Uspokój się.
No chodź.
Musimy iść.
To zdarzyło się tak szybko.
APTEKA ATAK
Wybuchło zamieszanie.
A tobie jak poszło? Byłeś w szpitalu?
Tak.
Spóźniłem się.
Zabili Suzan.
Co?
Nie odpuszczę.
Na pewno kamery monitorujące coś uchwyciły.
Będzie wielkie zamieszanie.
Trzeba się przygotować.
Jestem gotowa.
Ale on chyba nie.
Kim jest Murat?
Co?
Murat.
Cóż...
To zdjęcie z 1989 roku
z Büyükady.
Moi najbliżsi kumple:
Neşet i Murat.
Właściwie...
Neşet miał ci wszystko powiedzieć.
Wprowadzić cię.
Taki był plan.
Ale lata mijały, a on kochał cię coraz mocniej.
Bał się, że cię straci albo cię narazi.
Murat...
Był ostatnim Obrońcą.
Zaraz!
Więc to on jest moim ojcem?
Jak to?
A te wszystkie historie?
Sierociniec? To kłamstwa?
Uzasadnione kłamstwa.
Bał się, że będziesz szukać swoich korzeni.
Dlaczego?
Czemu mi nie powiedział?
Chciał cię chronić.
Pierwszy raz widzę to zdjęcie.
Trzymał je latami w pudełku.
Nie pokazał mi go.
Nie mówił o nim.
I dobrze.
Nie musiało tak być. Mógł mi powiedzieć.
Ocaliłbym go.
Nie straciłbym ani jego, ani Mema.
Nie zostałbym sam.
Nie jesteś sam.
Nigdy nie byłeś.
Jesteśmy rodziną.
Doktorze,
jak znajdziemy Nieśmiertelnego, Nazata, czy jak go, kurwa, zwiecie?
Ta chwila nadejdzie.
Nie chcę się chwalić,
ale trafiam w środek tarczy z 200 m.
Nigdy nie pudłuję.
Widziałem. Kule odbiły się od tego faceta.
Nie miał kamizelki.
Pociski odbiły mu się od twarzy.
Powiedz mi, Mazhar.
Kim on jest? Czego my szukamy?
Był sam?
Nie, z dziewczyną.
Miała kaptur, nie widzieliśmy jej.
Co to za ludzie?
Zostaliśmy z niczym.
Nieśmiertelni ukrywają się wśród ludzi
od wieków.
Ostatni Nieśmiertelny jest gdzieś w mieście.
Nie wiemy, jak wygląda?
Nie.
Tylko twój ojciec go widział.
Od tamtej pory się nie pojawił.
Może nie żyje?
Albo się poddał?
Chyba nie słuchałeś, co mówiliśmy o Nieśmiertelnym.
On nie umiera ani się nie poddaje.
A zabić go możesz tylko ty.
No to go poszukajmy.
Właśnie do tego potrzebny nam pierścień.
Bez niego nie zidentyfikujemy Nieśmiertelnego.
Zaraz! To wy go nie macie?
Słuchaj,
po śmierci twoich rodziców, my, Lojalni,
podzieliliśmy się obowiązkami pilnowania magicznych przedmiotów.
My dbamy o bezpieczeństwo Obrońcy.
W ten sposób nikt nie ma wszystkich elementów układanki.
No to poszukajmy pierścienia. Na co czekamy?
- Jesteś gotowy podjąć obowiązki. - Obrońcy?
- Nie bardzo. - Hakan...
Ale ten zasrany Nieśmiertelny zabrał mi moich najbliższych.
Znajdę go i zmierzę się z nim, choćby nie wiem gdzie się chował.
Zapłaci za wszystko, co zrobił.
Zaczniemy szukać pierścienia?
Dobra.
Na co czekamy?
Ruszajmy!
Napisy: Antonina Kasprzak