Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SOĞUK ALGINLIĞI İLACI
Idham.
Buyurun, geçin.
SÜNNET TÖRENİ IDHAM ALBASHIRUN
-Buyur amca. -Hangisi benim?
-Sağdaki. -Ah, çok sağ ol.
-Harika. Sağ ol Sih. -Afiyet olsun.
Ningsih.
-İzninizle. -Man, bir şeyler yeseydin.
-Ben almayayım. -Ye biraz.
-Ningsih. -İzninizle.
-Geçebilirsin.
Ningsih, dinle.
Açıklayabilirim.
Neyi açıklayacaksın?
Evlenme teklif etmek istemiyorsan etme.
Niye söz verip sonra bana günlerdir cevap vermiyorsun?
Ondan değil.
Sadece doğru anı bekliyordum.
Ne anını bekliyorsun? Öldüğüm anı mı?
Deme öyle, uğursuzluktur.
Tamam. Ben hata ettim.
Yanılmışım. Hazır değilmişim.
Her şeyi çok fazla düşündüm.
Affet beni.
Amirim?
Affedersiniz, sadece bir uğramıştım.
Başüstüne.
Ningsih, benim…
İşe dönmem gerek.
Hey. Ningsih.
Ningsih'im benim.
Daha ne yıkıyorsun? Temiz işte.
Yüzüme bak! Hadi, bana bak.
Söz veriyorum. Bu sefer farklı.
Önceliğim sensin. Tamam mı?
İşe gitmeliyim. Öğleden sonra tekrar geleceğim.
Ve tüm bulaşıkları yıkayacağım. Oldu mu?
Çok üzgünüm.
-Gerçekten. -Dur.
-Ama… -Tamam mı?
-İşe gitmen gerekiyordu hani? -Çok özür dilerim, lütfen affet.
Tamam, ediyorum.
Gülümse hadi.
Gülümse.
Evet, ha şöyle.
Kendine dikkat et.
-Öğleden sonra geliyorsun! -Tamam!
Hava kararmadan!
-Tövbe estağfurullah! -Sri, kalk!
-Mat! İyi misin? -Kalk Mat!
Yardım edin!
Ulan şerefsiz!
Kimsin sen?
Kafayı mı yedin sen? Hey!
Aptal herif! İn aşağı!
İn aşağı!
İn çabuk!
Şerefsize bak! Kafası bir dünya!
Uyuşturucuyu fazla kaçırmış!
Beyefendi?
ÖLÜMSÜZLÜK İKSİRİ
5 SAAT ÖNCE
Yeni malzemeler bakanlığa gönderilmedi.
Üç aydır bunun üzerinde çalışıyoruz.
Patron onaylasın, bakanlığa sonra gönderilir.
Diğerini unutma.
Biri patrona, diğeri Grace Hanım'a.
-Tamam efendim. -Sağ ol.
Jaka.
-Jaka. -Buyurun?
-Bu patronun. Sana emanet. -Tamam efendim, sağ olun.
Bu da Grace Hanım için. Tamam mı?
-Cakarta'ya mı? -Evet.
SÜNNET TÖRENİ IDHAM ALBASHIRUN
Safar.
-Efendim? -Gel.
WANIREJO KARAKOLU
Vay be, çok erkencisin.
Caka Bey.
O ne?
Her zamankinden. Patronun numunesi, dikkat et.
Umarım bu hafta sonu iyi geçer.
Umarım.
Ben her hâlükârda burada rahat hissetsinler istiyorum.
Ben her zaman
Kenes Hanım'la barışmanız için
dua ediyorum Karina Hanım.
Çocukluk arkadaşıydınız.
Ama üç yıldır konuşmuyorsunuz.
O eski günleri
çok özlüyorum hanımım.
Ben de öyle.
Affedersiniz. Sadimin Bey'e paket var.
-Oraya bırak. Sağ ol. -Tamam.
Bitti mi Han?
Daha değil.
Biliyorum.
Bence özür dilemediğin için çişini yapamıyorsun.
Kimden özür dileyeceğim?
Ağaçlardan, çimenlerden, topraktan.
Doğadan.
Doğaya nezaket göstermeliyiz ki o da bize göstersin.
Dene hadi.
Özür dilerim.
Oluyor anne.
Gördün mü işte? Teşekkürler doğa. Raihan artık çişini yapabilir.
Al canım.
Eline dikkat et. Kapatıyorum.
Tamam.
İyi misin? Dikkat et anneciğim.
Nes. Lütfen bu sefer Karina'ya iyi davranır mısın?
O ne alaka? Babamın imzalaması lazım.
Mesele de o.
Bu hafta sonu imzalaması için baskı yapacağım.
Karina mutsuzsa baban da mutsuz olur.
Olan bize olur.
Anlaşma yatar. Tamam mı?
Tamam Rud, biz de daha hızlı ayrılırız.
Hazır mısın Han?
-Evet baba. -Tamam.
ON YIL ÖNCE BUGÜN
O nedir hayatım?
Numune.
Her şey hallolunca
küçük bir geziye çıkalım.
İkinci balayına.
Daha nereyi gezmek istiyorsun aşkım?
-Daha geçen ay seyahate çıkmadık mı? -Evet ama bu farklı.
Artık emeklisin, kafan daha rahat.
Hem kim bilir, belki eve…
…üç kişi döneriz.
Efendim.
Aris Efendi.
-Nasılsın? -İyiyim elhamdülillah.
-Di. -Hoş geldiniz efendim.
-Cakarta'dan kaçta yola çıktınız? -Gün ağarmamıştı.
Ağır mı? Ben taşıyayım mı?
-Oley! -Dikkatli ol canım.
Han!
Raihan, buraya gel canım.
Çok heyecanlanma. Yeni geldik. Bak, terledin bile.
Merhaba!
Yolculuk nasıldı? Aç mısınız?
Nes.
Kar abla.
Selam canım! Sen ne ara bu kadar büyüdün?
O çok sevdiğin kızarmış tavuktan yaptım.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Gel. Bana ne söz verdin? Kızartma yemek yok, öksürüğün yeni geçti.
İzninizle.
-İzninizle. -Tabii.
-Selam. -Rud.
Kar.
Anne…
Bu babama.
Sağ ol.
-Babam nerede? -Hâlâ duşta.
Tamam, sağ ol.
Ya işte, gördün mü?
Gördün mü? Daha iyi… Hey!
Hey! Beni vurdular. Eyvah.
-Eyvah, vurdular. -Bom!
Ha si…
Seni sıpa!
Bırak!
-Bu level için iki gecedir sabahlıyorum. -Bana ne?
Eşekoğlueşek.
Yalnız mı geldin?
Nasıl yalnız geleyim? Anne babamla geldim.
Kim bilir, belki ehliyetin almışsındır.
Ona dokunmuyoruz. Yeni o.
-Beraber deneriz, tamam mı? -Tamam.
Oldu mu? Diğeriyle oyna.
Han.
Annen ve Karina ablan ne yapıyor?
-Yine kavga ediyorlar. -Öyle mi?
Anneleri biliyorsun.
Evet, doğru. Ama o yine de senin annen!
Niye kavga ettiler? Seni dâhil ettiler mi?
-Annem ona… -Evet?
…yaptığı tavuğu yiyemeyeceğimi söyledi.
Öksürüğüm geçmesine rağmen.
Olsun, ziyanı yok.
Zaten kızarmış tavuğu artık lezzetli yapamıyor.
-Dayı. -Efendim?
Bizim ailemiz niye böyle?
Nasıl?
Annemle babam kavga ediyor. Annemle Kar abla da.
Herkes kavgalı.
Annenle babanın kavgası onları ilgilendirir.
Kar Hanım'la annenin kavgası da onları ilgilendirir.
Önemli olan şey şu, bizim aramızdaki bağ her zaman güçlü.
-Değil mi? -Tabii ki.
Önce yukarı, sonra…
Sonra tekrar gösteririm.
Hayatım, geldiler.
Söyle, beklesinler.
Ne…
40 yılı aşkındır
Wani Waras bitkisel ilaçları Endonezyalıların bir numaralı tercihi.
Şimdi küresel destek ağımızla…
Daha üzerinden geçilecek.
-…Wani Waras dünyaya açılıyor. -Ne dersin? İyi mi?
Nusa Farma şirketinden Wani Waras.
Niye hiç Wani Waras fabrikası resmi yok?
Nes.
Bizim fabrika çok eski, dökülüyor.
Potansiyel yatırımcıları kaçırır.
Ama bu babamın hoşuna gitmez ki. Onu tanıyorsun.
Ama para hoşuna gider, değil mi?
Yani…
Fabrikamızı hâlâ satmak istiyor.
-Fabrika babamın, bizim değil. -Ama ben yönetiyorum.
-Hey! -Bambang!
O ne? Çok tehlikeli. Buraya gel.
Bırak şu silahla oynmayı. Bak, terlemişsin.
Sakin ol Nes. Acıtmıyor ki.
Bak şimdi, izle.
-Gördün mü? -Bang!
Bang, çocuk gibi davranıyorsun.
Büyü artık.
Ical amcanın bulduğu iş görüşmesine git. Tembelliği bırak.
Görüşmeyi yine mi ektin?
Görüşürsem beni kuş uçmaz kervan geçmez bir yere postalayacak.
Babamın seni işe alabilecek arkadaşı kalmayacak.
Bu senin fikrin. Sanki sen hayatında bir gün çalıştın da.
Çalışmadın, yalan mı?
O yüzden şu şirketlerin birleşme işi için oturup bekleyelim.
Ben parama kavuşayım, sen parana kavuş.
Kavuşunca istediğin gibi çek git.
-Raihan, onu taklit etme. -Raihan, yapma.
Aferin.
Babam vuruldu.
Neredeler?
Hayatım?
Saçların…
Ne…
Yüzün… Ama nasıl?
Hepsi bunun sayesinde.
-Bir dur. -Baksana bana.
İmzalar ne zaman atılacak?
Burada.
Sözleşmeyi getirdim.
Mümkünse bu hafta sonu bitsin.
-Parayı alıyor muyuz yani? -Orası babama bağlı.
Baba.
-Baba? A? -Baba.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Çok farklı görünüyorsun. Ferahlamışsın. -Sadece bir duş aldım. Neden?
Saçını mı boyadın?
Hayır. Neden, gençleşmiş miyim?
Rud, videonu izledim.
-Nasıl buldun? -Korkunç.
Fabrika nerede? Göstermemişsin.
Wani Waras'ın mütevazı imajını unuttun mu?
Bizim olayımız yerel kültür ve doğa. Tüm o binalar ne alaka?
Ne düşünüyordun? Utandın mı?
Nusa Farma fiyatı düşürür diye mi korktun?
Dede!
Hey!
Benim küçük şampiyonum ne kadar büyümüş!
Baban, annen ve dayınla konuşuyorum.
Git dışarıda oyna, tamam mı?
Raihan ya.
-Kar, babam nasıl bu kadar gençleşti? -Bu sabah böyle görünmüyordu.
Baba, bir tedavi falan mı yaptırdın?
Açıklayacağım.
Düşündüm taşındım
ve nihayet Wani Waras'ı
satmamaya karar verdim.
-Ne? -Baba?
-Bize para yok mu yani? -Parayı ne yapacaksın?
-Şey… -Kendine daha çok oyuncak mı alacaksın?
-Sikerler. -Bang.
Nereye?
Si…
Gidip büyüyeceğim!
Bang!
Üstüne gitmeyin. Neyse…
Şimdi iyi dinleyin.
Çok uzun bir süredir şirketimizin yerinde saydığı düşünülüyor.
İlerlemediği.
Hep küçük bir şirket olarak görüldü.
Bu yüzden Nusa Farma'nın teklifini kabul etmekten başka çarem yoktu.
Bu bir şeyi değiştirir mi?
Değiştirir mi?
Değiştirmez.
Neden?
Çünkü bizim bitkisel ilacın özel hiçbir yanı yok.
Ama şimdi…
Görmeniz lazım.
ÖLÜMSÜZLÜK İKSİRİ
Yeni bitkisel ilaç bu.
İşte bu her şeyi değiştirecek.
Sonsuz gençlik iksiri.
Hiç beyazım yok, görüyorsunuz, değil mi?
Gözlük de takmıyorum.
Daha bu sabah saçlarım beyazdı. Sesim de değişmemişti.
Nasıl peki?
Hepsi bunun sayesinde.
Bu karışım dünyayı değiştirecek.
Bu bitkisel ilaca "Ölümsüzlük İksiri" adını verdim.
Hayatım.
Ama emekli olmayı planlamıyor muydun?
Kar.
Sana büyük bir özür borçluyum.
Ama şu anki önceliğim bu.
Wani Waras bitkisel ilaçları.
Bu çok mantıksız.
Baba, biliyorsun ki Rudi'yle boşanıyoruz.
Nes, onu burada konuşmayalım.
Bir planım var baba. Kendi işimi kurmak istiyorum.
Raihan'la kimsenin eline bakmayalım diye.
Bunu sakince konuşsak?
Nusa Farma'dan Lisa'yla yattığında o ihtimal yok oldu.
Kesin ama artık, yeter!
Boşanırsanız Raihan'a ne olacağını hiç düşündünüz mü acaba?
Düşündünüz mü?
Kenes, sen kendinle ilgilendin mi hiç?
Kendini güzelleştirmeyi hiç denedin mi?
Evet? Denedin mi?
Niye ben suçlanıyorum?
-Öyle bir şey değil canım. -Hayatım.
-Haklı. Bu adil değil… -Senin savunmana kalmadım!
Farkında değil misin?
Değil misin?
-Bambang niye böyle davranıyor? -Tatlım.
Çünkü sürekli herkese kendi isteklerini dayatıyorsun!
Tatlım.
Aman sen mutsuz olma. Biz üzülsek de, kızsak da önemli değil.
-En iyi arkadaşımla evlenmen gibi! -Kenes!
-Beni ne karıştırıyorsun? -Elbette karıştıracağım!
Seninle evlendi evleneli hayal âleminde.
-Kaç kere açıklamaya çalıştım. -Neyi açıklayacaksın? Çok merak ediyorum.
Babamı ne kadar sevdiğini mi? Onu mu?
Palavranın âlâsı! Tek derdin mirasına konmak, değil mi?
-Nes… -Yapma!
Çocukluktan beri arkadaştık. Hep yanında oldum.
Anneni kaybettiğinde de,
hamile kalıp Rudi'yle evlenmek zorunda kaldığında da…
Ne dememi istiyorsun, ha?
"Teşekkür ederim" mi diyeyim?
Seni uyarıyorum. Sakın annemin adını bir daha ağzına alma.
Babamla seni ne yaparken yakaladım, unuttun galiba?
Annemin odasında babamla çıplaktınız!
Yeter!
Kenes! Rudi!
Kişisel meselelerinize Wani Waras'ı karıştırmayın.
Kararım kesin. Wani Waras'ı satmıyorum!
Baba.
Baba, lütfen. Bunu konuşalım.
Daha ne konuşmak istiyorsun? Daha ne?
Tek umursadığın şey param, değil mi?
-Baba, dinle. -Neyi?
Wani Waras'ı sıfırdan inşa ederken çektiğim çileleri hiç takdir ettiniz mi?
Ettiniz mi?
Siz Cakarta'da gününüzü gün ederken ben yıllarca Wanirejo'da çalıştım.
Kenes, söyle.
Herhangi bir şeyde bana yardım etmeyi teklif ettin mi hiç?
Sen de öyle! Hiç bana teşekkür ettin mi?
Bir kere teşekkür etmedin!
-Hayatım. -Aşkım.
Daha babalarına minnet duymayı bilmiyorlar!
Anca sömürün, hiç fedakârlık yapmayın!
Ana babaya hürmet kalmamış.
İyi bakın!
-Sizin para makinası. -Baba.
Baba!
Baba! Baba!
Hayatım.
Ana babaya hürmet diye bir şey kalmamış.
Baba, ne oluyor?
-Canım… -Baba, sorun ne?
-Hayatım. -Baba.
Canım…
Aşkım…
Baba!
Baba?
-Hayatım? -Baba!
Baba!
Baba! Baba!
-Baba! -Hayatım!
-Baba, baba! -Hayatım!
-Baba? -Yardım edin!
-Başını kaldır! -Yavaş!
-Rud, yardım et! -Hayatım.
-Baba! -Hayatım.
-Rud! -Nefes almıyor.
-Öyle deme! -Öyle deme! Yardım gerek!
Hastaneyi ara! Çabuk! Hemen!
-Bang, arabaya taşıyalım hadi, çabuk! -Bekle.
-Ne yapıyorsun? -Bekle!
-Baba! Uyan! -Sum abla!
Sum abla!
Abla!
-Tanrım. -Yardım et.
Pardi ve Aris Efendi'yi getir. Onu hemen arabaya taşıyalım.
-Hemen! -Tamam hanımım.
-En yakın ambulans Sleman'daymış. -Aramaya devam et, başka bul.
-Nereden? -Dede?
-İnternetten bul! -Evet…
Bir klinik falan bul!
Yakında bir klinik var.
-Anne. -Efendim canım?
Baba?
Baba! Baba?
Ne oluyor hanımım?
Tövbeler olsun.
Sadimin Bey?
Efendim?
Sadimin Bey! Sadimin Bey!
Kendinize gelin efendim!
Sadimin Bey!
Yardım edin!
Baba? Baba!
-Baba! -İmdat! Durun efendim!
Baba, ne oldu?
Baba? Baba!
Aris Efendi. Tanrım…
Baba? Yapma baba!
Baba, lütfen!
Nes, üstümden çek!
-Baba, yapma -Hayatım, yapma!
Nes, yardım et! Lütfen onu çek.
Hayatım!
Çekin!
Baba, kes şunu!
Nes, yardım et!
Nes!
Baba?
Hayatım!
Baba?
Hayatım!
Baba?
Aris Efendi.
Onlara hiçbir şey söyleme. Sadece kazaydı de.
Ama polisi buraya getirmen lazım. Açıklamayı ben yaparım. Tamam mı?
Aris Efendi, beni dinle!
Tamam efendim. Anladım.
-Önce kanları sil. -Olur.
Git hadi.
-Sadimin Bey'e ne oldu? -Bilmiyorum Mah.
Arkadan ses geldiğini duydum. İçine şeytan kaçmış gibiydi.
Deme öyle!
Bambang! Bang, baksana!
Bang!
Bambang!
Bang!
Nereye…
Bang!
Kapıyı aç lütfen.
Kriz geçiriyorsun, farkındayım.
Babam beni hiç takdir etmedi.
Beni hep küçük gördü.
Şunun hâline bak. Bana yeni bir arabayı bile çok gördü.
Evet, ben de onun beklentilerini hiç karşılamadım.
Onun yerine onu öldürdüm.
Onu öldürmedin. Oradaydım, gözlerimle gördüm.
Bu senin suçun değildi. Oradaydım. Bu bir kazaydı.
Babam gitmeni istemiyordu.
Beni korumalısın. Sen gidersen bana kim sahip çıkacak?
Babama tam olarak ne oldu? Niye öyle davranıyordu?
Bilmiyorum.
Hanımım.
-Pardi. -Ne oldu?
-Baygın. -Ne?
Onu kliniğe götürmeliyiz.
-Baygın mı? -Evet.
O neydi? Han.
Pardi?
Tövbeler olsun!
Pardi…
Zapt et onu Sum abla! Hadi!
Dikkat et abla!
Pardi!
Dikkat edin!
-Pardi! Dur! -Sum abla!
Rud, yardım et!
-Kendine gel! -Kar abla!
Pardi.
Hanımım!
Pardi, benim!
Pardi! Pardi, ne oluyor?
Yardım edin! Yardım edin!
Nes.
Nes, arabaya bin!
Siktir!
Onu hastaneye götürmeliyiz.
Rud!
Rudi!
Rud?
-Nes! Ne yapacağız? -Bang.
-Ne yapacağız? -Bang, nerede bunlar?
-Rud? -Ne?
Rudi.
Raihan!
Han!
Rud?
Rudi?
Bang.
Siktir.
Kahretsin.
-Onları bul. -Rud? Rudi?
-Kar! -Raihan? Han?
Sum abla?
Rud?
Telefonunu açmıyor.
-Nes. -Rud?
-Açtı mı? -Hayır.
-Dur, hâlâ arıyorum. -Devam et.
Telefonunu niye açmıyor?
Bang.
-Bu Imah, değil mi? -Evet, Imah.
Bang!
Kapat!
Bekle! Hadi ama ya, neredesiniz?
-Açtı mı? -Hayır.
-Tekrar ara. Hadi, acele et. -Tamam, tamam.
Sıçayım!
Gidelim.
Suji nerede?
Ji? Ji!
Bang!
Hadi, gidelim buradan.
Tekrar bir aramayı deneyeceğim.
Kafayı mı yedin sen?
Hey!
İn çabuk!
Hey!
Şerefsize bak! Kafası bir dünya!
Beyefendi?
Şuraya gidelim!
-Korkuyorum. -Acele edin!
Bu arabayı sürelim. Geçecek oğlum.
-Kar, kapıyı kontrol et. -Lütfen acele et.
Tamam, bekle biraz.
-Kilitli mi? -Kilitli.
Pardi!
Pardi! Dur!
Baba!
Çek!
Çık hadi!
-Hanımım! -Karina, böyle gel!
Kar, Sum abla. Hadi gidelim. Gidelim buradan!
Rudi, Rudi, Rudi.
Rudi, neredesin?
Hemen evden çık.
Pardi de babam gibi bize saldırdı.
Gelip bizi alabilir mi?
Imah ve Suji de bize saldırdı.
Neler olduğunu anlamıyorum.
Neredesiniz söyle de gelip alayım.
Çok yağıyor. Sizi almalıyız.
-Raihan iyi, değil mi? -Nerede buluşacağız?
Muhtarın evine yakınız, oraya gidebiliriz.
Muhtarın evinde buluşalım, söyle.
Nes, Karina muhtarda buluşalım diyor.
Muhtarın evi.
-Muhtarın evi nerede? -Ne? Bilmiyorum.
Nasıl bilmiyorsun? Bambang bilmiyormuş.
Ne, bilmiyor muymuş?
Bildiği bir şey var mı bunun?
Neresi, biliyor musun?
Evet, evet.
-Konum paylaşacağım. -Hemen gidelim.
Evet, acele et, ben beklerim. Raihan'la konuşabilir miyim, o nerede?
Vakit yok, orada buluşalım.
Rud? Rudi? Alo?
Raihan nasıl acaba?
Şimdi ne yapacağız? Nereye gideceğiz?
-Tamam, şeye… -Nereye?
-Oğlum o benim. Gidip onu almalıyız. -Sakinleşmen lazım.
Oğlum!
-Muhtarın evi burası mı? -Burası.
Hadi!
Affedersiniz. Muhtar Bey?
Doğru ev, değil mi?
Ne oldu hanımım?
Aris Efendi o.
Onlar da Parti gibi.
-Aris Efendi. -Güvenli bir yer bulmalıyız.
Gelin, içeri geçin hadi.
-Karina! Karina, yapma! -Sum abla!
Dikkat et!
-Karina, yapma! Dur! -Sum abla!
Karina!
Yapma! Bırak!
Bang, sapağı kaçırdık. Geri dön.
Sola dönmemiz lazım. Sola dön.
Tamam, hızlı ol.
Nes, onlara ne olmuş?
Tanrım.
Siktir!
Lanet olsun! Ne yapacağım şimdi?
İç hadi canım. Hâlâ sıcak.
Neredesin Rud?
Buradayım işte.
Neredesin? Göremiyorum.
Muhtarın evindeyim. Sen neredesin?
Evinin tam önündeyim! Neredesin? Seni göremiyorum.
Sıkıştık kaldık, lanet olsun!
Dışarıda bir sürü kişi insan yiyor.
-Nes! -Duydun mu?
-Kornaya gel! -Nes!
Nes!
-Nes, yapma! -Rud!
Nes, bize bakıyorlar!
Bunu yapamam. Hayır.
-Raihan'ı bırakma! -Başka bir yol buluruz.
Bambang, dikkat et!
Dikkat et! Dikkat et!
-Çabuk ol! -Tamam, tamam.
Bas gaza. Ben Rudi'yi arayacağım.
Karina. Bu… Bu babamın arabası.
-Arabaya gitmeliyiz. -Tamam.
Ben arabayı kontrol edeceğim. Raihan'ı al.
-Karina! Raihan'ı al. -Tamam. Gel.
-Onunla git. -Gel.
Sıçayım! Haşat olmuş. Siktir!
Bu araba çalışmaz!
Baba…
-Ne oldu oğlum? -Baba…
Lanet olsun. Koşun! Koşun hadi!
Sıçayım! O ne ya? Şerefsiz!
Siktir!
Lanet olsun!
Ev var! Eve gir!
Yardım edin!
Girin!
Rudi!
Gel ulan! Yiyorsa gel!
Rudi!
Lanet olsun!
Baba?
Sum abla…
O…
O öldü.
Anca nefes alıyorum.
Sıçayım! Telefonunu açmıyor! Neredeler?
Raihan'ı orada bıraktık.
Tamam. Başka yollar da olmalı. Haritalar, açıl hadi.
Bang, devam edemeyiz. Yol burada bitecek.
-Başka bir yol olmalı! -Yok!
-Onlarla mı karşılaşalım? Deli misin? -Raihan'ı almalıyız.
-Yol yok! -Düzgün bak!
-Önümüzde yol yok. -Ben bakacağım!
Bang! Yol…
-Dikkat et! -Hey! Nes! Nes!
Arabaya dikkat et! Bambang!
Boku yedim.
Aman Allah'ım, araba…
Ulan ya. Hay sıçayım!
Ne oldu abi?
-Kaza oldu. -Zaten geç kaldık ama.
Beyefendi, bir şeyiniz yok ya?
Hanımefendi, iyi misiniz?
Yardım edeyim.
Yavaşça.
Sizi sağlık merkezine götüreceğim, tamam mı?
-Gerek yok. -Sorun değil, götürürüm.
Ben iyiyim.
Nes.
-Gidelim anne. -Bu şey…
Nes, bunlar…
Yardım edin!
Hey!
-Beyefendi. -Şerefsizler, o kamyon benim!
-Ölecek Nes. -Yapma.
Yardım edin!
-Kaçmalıyız. -Ne? Nereye?
Şurası karakol! Koş!
Sen iyi misin?
İyiyim.
Sen burada dur.
Ben bir bez bulayım.
Baba?
Annemi aramayı denedin mi?
Annenle çok tartıştığımızı biliyorum.
Ama onu yine de seviyorum.
Seni de çok seviyorum.
Bunu sakın unutma.
Bundan sonra
annene sen sahip çıkacaksın.
Bunu niye diyorsun?
-Nereye gidiyorsun? -Seni seviyorum.
Annene sen sahip çıkacaksın.
Kocaman delikanlı oldun.
Neden?
Neden baba?
Burada dur. Kar ablanı bekle.
Beni takip etme.
Ne oldu baba?
Baba.
Rud?
Raihan.
-Baba. -Gel canım.
Baba? Baba…
Baba!
Rudi! Rudi!
-Baba! -Lütfen yapma!
-Baba! -Rudi, dur!
-Baba! -Rudi!
Baba!
Rudi.
Bu taraftan.
Raihan!
Lütfen yapma Rudi!
Rudi! Dur!
Baba!
-Baba! Baba! -Böyle gel. Böyle gel tatlım. Hayır.
-Baba! -Hayır! Yapma!
Baba.
Neden buraya koydun?
Depo dolu amirim.
Nasılsa yarın imha edeceğiz.
Evet amirim.
Peki o zaman. Kimse sigara içmesin.
-Tutuşurlarsa karakol patlar. -Tamam.
Sonra da terfimiz daha da sarkar.
Anlaşıldı.
Beni bekle!
-Amirim! -Bekle.
Hanımefendi.
-Memur bey, yardım… -Sakin olun.
-Ne oldu? -Bir kaza geçirdik. Araba devrildi.
Nerede?
O tarafta. Çeltik tarlalarının orada.
Yaralı var mı? Baş dönmesi?
-İyiyim. -Dikkat edin.
Yardım edin, yeğenimi almak için ödünç araba lazım.
Sakin olun. Kaza mı oldu, araba mı ödünç almak istiyorsunuz?
-İkisi de. -Nasıl?
Pekâlâ beyefendi, pekâlâ hanımefendi. Lütfen şimdilik bir oturun.
-Vakit yok. -Tüm hikâyeyi anlatın.
-Nefes alın. -Sakinleşin.
Dışarı bakın, ortalık yangın yeri.
-Tamam, bakarız. -Çok fazla kişi var.
-Der! Gidip dışarıyı kolaçan et. -Başüstüne.
Tek kişi gönderemezsiniz. Çok fazla ölü var.
-Çok ölü var. -Ne?
Lütfen amirim. Oğlum için araba lazım.
-Çok ölü var! -Amirim! Dışarıda çok kişi var.
-Acil durum, kod 810. Lütfen kontrol edin. -Ne?
Ne oldu?
Memur bey, lütfen kalın. Bizi bırakmayın.
Sakin olun. Beyefendi, lütfen oturun.
Herkes hazırlansın. Hadi!
-Geleyim mi? -Yok. Biz hallederiz.
Beyefendi.
Raihan, güçlü ol canım benim.
Birlikte güçlü olmalıyız. Bana yakın dur, tamam mı?
Kar abla!
Siz kimsiniz?
-Sizin de içinize şeytan kaçtı mı? -Şeytan mı? Hayır.
Evimde ne işiniz var?
Bizi kovaladılar. Bu evi görüp saklandık.
Kar abla…
Bu kim?
Bu kim, hanımefendi?
Yapma.
Araba çeltik tarlasında.
Olamaz!
-Amirim! -Bu da ne?
-Amirim, bu ne böyle? -Dur. Bekle.
Durum kötü.
Biber gazı at! Şimdi!
Amirim!
Nasıl ya? İşe yaramıyor!
Geri çekilin! Geri çekilin!
Beyefendi!
Şerefsiz!
Yaklaşma! Yaklaşma!
Yaklaşma! Geri dur!
Yaklaşma!
Ningsih, özür dilerim. Henüz size gelemiyorum.
Rahman.
Amcam, yengem,
annem, babam, hepsi öldü.
Ne? Ne demek öldü? Kaza mı geçirdiler?
Nasıl öldüler?
Hayır, kaza geçirmediler. Idham'lardaydım.
Birden o insanlar geldi.
-Dur, şu an neredesin? -Evdeyim. Sen neredesin?
-Man! -Rahman?
-Man! -Sonra arayacağım.
-Alo? -Tehlike var!
Alo?
Ne oldu amirim?
Kapıyı kapat!
Bırakmayın!
Kapıyı tutuyorum!
Dolabı kullan! Dolap!
Bambang, çekil!
Gel.
Man! Bunu al. Sandalyeyi kullan!
-Amirim! -Kapıyı tutun!
Hadi Bambang!
İçeri girmelerine izin verme.
-Siz tutun beyefendi. -Tamam.
Amirim, ne oldu?
O insanların girmesine izin verme.
Gelin amirim.
Amirim.
Amirim! Amirim…
Amirim.
Dayanın amirim. Ben gidip yardım getireceğim. Dayanın!
Amirim!
Lütfen bezi siz tutun. Ben telefonla… Amirim… Yardım isteyeceğim.
Beyefendi!
Alo. Evet. Wanirejo Hastanesi mi?
Lütfen Wanirejo Karakolu'na bir ambulans.
Buraya gelin.
Amirim?
-Amirim? -Yapma.
-Bang? -Yapma.
Amirim?
Vur onu.
Konuşmanın faydası yok. Vur!
-Amirim? -Memur bey!
-Lanet olsun. -Bang!
Aptal!
Amirim!
Onu niye vurdun? Amirim o benim. Cinayetten hüküm giyebilirsin.
Vurmasaydım biz ölecektik!
-Nasıl ölecektik? -Ne?
Bang… Bambang…
-Bu… -Bang?
Amirim?
Amirim!
-Bambang! -Sakin ol. Ben seni korurum.
Bambang!
Nes, yardım et!
Nes, yardım et! Nes!
-Yardım edin! -Tamam.
Dikkat et! Elini çek!
WANIREJO KARAKOLU
Memur bey.
Başka bir karakolu arayıp
yardım isteyebilir miyiz? Bu mümkün mü?
Amirimin nesi var? Ve dışarıdaki o insanların?
Memur bey, sebebini anlamak önemli değil.
Çözümünü bulmalıyız.
Ama durumlarını nasıl açıklayacağım?
Dürüst olalım. İsyan çıktı ve birçok kişi öldü.
-Memur bey, hadi. -Lütfen.
Alo? Sleman Karakolu mu? Bir şey bildirecektim amirim.
Wanirejo Karakolu'ndan arıyorum. Kasabada çıkan bir isyanı bildirecektim.
Ölenler arasında üç polis memuru da var.
Acil destek istiyoruz.
Nes.
Nes?
Geçecek.
Sakinleşmen gerek.
Raihan'ın iyi olduğuna eminim.
Güçlü bir çocuk. Zeki.
Hayatta kalacağına eminim.
Ama Rudi umurumda değil.
Umarım çükünden ısırırlar.
Hayır ya, seni tekrar aldatamasın diye.
Bunu kabul edemiyorum.
Benim küçük kardeşimi aldattı.
Sakin ol.
Takviye ekip geliyor.
Emin misin?
Eminim.
Rahman Bey kendisi söyledi.
BİLİNMEYEN NUMARA
-Kim arıyor? -Bilmiyorum. Bilinmeyen numara.
-Alo? -Nes!
Kar? Karina?
Nes, iyi misin?
Kar, neredesin?
Bir köylünün evinde, muhtara yakın. Sen ve Bambang?
Kar, Raihan nerede?
Yanımda. Bir saniye.
Han, annen.
-Han! Han! -Dayı?
Raihan, ben annen canım. Annen ben. İyisin, değil mi?
Evet anne. Kar abla bana bakıyor. Ne zaman beni alacaksın?
Şu an gelemiyorum anneciğim. Ama geleceğim, söz.
İyisin ama, değil mi?
İyiyim canım benim, iyiyim.
Baban nerede?
Babam…
Nes.
Rudi nerede Kar?
Rudi…
Karina, Rudi nerede?
O da dönüştü.
Bana ve Raihan'a saldırdı.
Dönüştüğüne yüzde yüz emin misin?
Tıpkı Sadimin gibiydi Nes.
Kar.
Kenes ve ben hâlâ karakolda mahsuruz.
Bir yere gidemiyoruz.
Sleman Karakolu'nun destek ekibi yolda.
Geldiklerinde gelip sizi alacağız, tamam mı?
Tamam Bang. Peki.
-Tekrar Raihan'la konuşmak istiyorum. -Olur, bekle.
Efendim anne?
Anneciğim…
Raihan, sen harikasın. Aferin sana.
Şu an gelemediğim için çok üzgünüm.
Ama geleceğim. Beni bekle, tamam mı?
-Tamam anne. -Seni seviyorum. Görüşeceğiz, az kaldı.
Gel, yok bir şey.
Ona bir şey olmayacak.
-Beyefendi! Hanımefendi! -Efendim?
Yardım edin!
Yardım edin! Kapıyı tutun.
Tamam. Hadi.
Ses geliyor mu? Wanirejo Bir, dinlemeye geç.
-Ben Sleman 204. -Tutun!
Wanirejo.
Wanirejo Bir, dinlemeye geç.
-Wanirejo burada! -Wanirejo Bir mi?
Wanirejo dinlemede.
İçeri giremiyoruz!
Hey. Çekilin!
Sleman 204, beni duyuyor musun? Durum kontrol altında mı?
Ateş et Yon! Ateş et! Ateş…
Amirim? Sesim geliyor mu?
-Acele et! -Tutmaya devam et Nes!
Bang!
Hadi.
Çok fazlalar.
Destek ekibimiz onlardı.
Muhtemelen.
-Raihan ne yapıyor acaba? -Bilmiyorum.
Alo Nes?
Yok, olmadı Kar.
Nasıl yani?
Kurtarma ekibi başaramadı. Sağ kalan olmadı.
-Şimdi ne olacak? -Hiçbir fikrim yok.
Raihan ne yapıyor?
Yemek yiyor. Çok acıkmıştı.
Tamam.
Lütfen ona dikkat et.
Evin içinde kalın. Hiçbir yere gitmeyin.
Sakın çıkmayın, tamam mı?
Bir yere gidemiyoruz zaten. Burada mahsur kaldık.
Sel yüzünden
okulda mahsur kaldığımız zamanı hatırlıyor musun?
Nasıl unutabilirim?
Gazetecilik kulübü toplantın bitsin diye beklemiştim.
Sonra babam bizi almıştı, değil mi?
Ne acayipti. Babanı çok özlüyorum.
Bizi okuldan sürekli o alıyordu. Neredeyse her gün.
Kendi babam bile hiç almadı.
Baban bizi hep alırdı.
Üzgünüm Kar.
Öldüğünde yanında değildim.
Sense hep benim yanımda oldun.
Nes…
Sadimin'i gerçekten seviyorum.
Ama senin hislerini düşünmeliydim.
Biliyorum.
Babamın seni sevdiğini de biliyorum.
Ama içimi en çok acıtan ne, biliyor musun?
En iyi arkadaşımı kaybettim Kar.
Ben de seni kaybettim Nes.
Kar.
Bana ve Bambang'a bir şey olursa…
Saçmalama lütfen.
Beni Raihan'dan uzak tutmak için elinden geleni yap.
Tamam mı?
Tamam, söz.
Tamam.
Sayıları arttı.
Memur bey, ne yapacağız?
Gidip yeğenimi almam gerek.
Hâlâ insanlar mı peki?
Tabii ki değiller. Konuşup anlaşamıyorsun ki.
Tek istekleri insan öldürüp yemek.
Ama hâlâ namaz kılmak istiyorlar.
Yok canım.
Sadece sesi takip ediyorlar.
Öldü.
Bir dakika.
Yazık adama.
Çakmağın var mı?
Al.
Motosikletim.
Motosikletime gidebiliriz.
Memur bey.
Sadece bir karakolu aradınız.
Yardım isteyebileceğiniz başka polis veya jandarma karakolu yok mu?
Çok hızlı geleceklerini sanmıyorum.
Yardım gelene kadar kapıyı aşarlar.
Raihan'ı almamızın tek yolu bu. Ve onu hemen almak zorundayız.
Bana güven.
Emniyet kilidi şurası. Nişan alıp tetiğe basın.
Gerçekten insanları vurmak zorunda mıyım?
Onlar artık insan değil.
Yapabilirsin.
-Al. -Ver.
-Bunu kullanabilir miyim? -Tabii.
Çalışıyor.
Ningsih, önce motoru alacağım, sonra da seni almaya geleceğim.
Emin misin?
Başına bir şey gelmesinden korkuyorum.
Yüzde 90 eminim.
Yüzde 85.
Ben ciddiyim!
Bir şey yok, merak etme. Beni bekle sen.
Dikkat et.
Sağ ol.
Hanımefendi.
Erkek arkadaşım bizi alacak.
-Sayıları hâlâ çok fazla. Emin misiniz? -Evet.
-Emin misin? -Evet.
-Bekle. Açmak istediğine emin misin? -Evet, eminim.
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
-Çok kalabalıklar. -Ben eminim.
Çok hafif aralayalım.
-Ne yapacağız? -Çekil! Çekil!
Dikkat edin!
Kapıyı tutun!
Kapı dayanmayacak.
-Memur bey! -Başka var mı?
Memur bey!
-Bunu dene. Çakmak nerede? -Tekrar mı açacağız?
Dikkat et.
Temiz mi?
-Gidelim. -Koşun!
-Hadi, geride kalmayın. -Ne? Nasıl yani?
Memur bey!
Gelenler onlar. Vur onları!
Bunlar onlar!
Dikkatli!
Öldü! Kafadan vur!
Yaklaşıyorlar!
Kafadan vur!
Vur!
Nes. Sakin ol.
-Bambang! -Ne?
Yaklaşıyorlar!
Şimdi plan ne? Nereye gideceğiz?
Geçit vermeyin!
Bambang!
Dayanın!
-Bang! -Ateş et Nes!
Dikkatli ol!
Ne yapacağız?
İtin!
-Nereye? -Motosiklete!
Nes, yakınımda dur!
İtin!
Sakin!
Nes, bana yapış!
Nefes alamıyorum. Nefes alamıyorum…
Ne yapacağız?
-Kar abla. -Raihan, orada kal!
Kar abla!
Bang!
Bang?
Dayanın!
Hanımefendi!
Nes, neden durdular?
Şu tarafa gidelim.
Beni takip edin.
Yürüyün!
Nes! Nes! Yürü hadi.
Nereye gidiyorlar?
Kar abla.
Lütfen yapmayın.
Kar abla.
Kar abla!
Hanımefendi.
Niye hareketsiz duruyorlar?
Yağmurdan.
Sanırım yağmurdan.
Buradan gitmeliyiz.
Raihan, hemen gidiyoruz.
Motosikletimi kullanabiliriz.
Kar abla.
Ningsih, acele et!
Hadi Sih! Şimdi!
Oldu.
Hadi hanımefendi!
Ningsih, acele et!
-Nes! -Bang! Bambang!
-Bang! -Nes!
Kenes!
-Kenes! Nes! -Bang!
Motosiklete git!
Sen ateş et!
Benim mermim kalmadı!
Karakola dönelim!
Tarlalardan!
İttir!
-Ateş et! -Mermim bitti!
Memur bey.
Kardeşim kaldı.
Nereye gidiyoruz?
Rahman'ın yanına! Sonra da buradan gidiyoruz!
Buradan çıkmak zorundayız!
O ne?
Bilmiyorum.
Dur, dur.
Burada bekle.
Geri döndür!
Ne oldu şimdi?
Çalışmıyor.
İn Han.
Çalışacak mı?
Raihan! Raihan! Raihan!
Raihan!
Yardım edin.
Raihan!
Hanımefendi!
Raihan.
Çalışmıyor hanımefendi!
Anne!
-Anne! -Canım!
Anne!
Geçti canım. Annen artık yanında.
-Ne oldu anne? -Bir şey yok canım.
Kar.
Bu…
Koş.
Arabaya girelim. Hadi anne.
Imah, yapma!
Çabuk, arabaya binin!
Siktir!
-Neredesin? -Rahman!
Seni almaya geliyordum. Şu an bir kamyonetteyim.
Karina Hanım, Raihan ve Kenes Hanım'la.
Bambang nerede?
-Ningsih, Kenes Hanım'la bir kamyondaymış. -Ne?
Nes! Raihan yanında mı?
Evet, birlikteyiz.
Oraya gelip sizi almaya çalışacağız. Tamam mı?
-Tamam. Kardeşim hâlâ hayatta! -Tamam.
-Çabuk. Hadi! -Vitesli araba kullanmayalı çok oldu.
Yapabilirsin. Çalıştır. Nesi zor?
-Çalıştır. -Böyle olmaz!
Yeter! Araba kullanmayı biliyorsunuz, değil mi? Çabuk olun.
-Karina, sen yapar… -Susun!
-Tamam, tamam. -Kar.
Sen yaparsın.
-Yavaşça, evet. -Peki, tamam.
-Tamam. -Yavaşça. Başarabilirsin.
Sen yaparsın.
Kar!
-Bas gaza! Çabuk! -Git!
Kar, hadi! Çarp onlara! Çarp gitsin!
-Çarp! -Kar Hanım!
Bir şey yok.
Çekilin!
Niye hâlâ gidiyorlar?
Karakol orası!
Kar, sola dön. Sola dön.
Durun hanımefendi!
-Frene bas! -Olmuyor!
Canım, iyi misin? Canım benim.
İyi misin Kenes? Raihan?
Tanrım.
Ningsih!
Rahman! Lütfen çıkın.
Rahman!
Ningsih, iyi misin?
Dikkatli in.
Bang!
Kar! Karina! Yardım et lütfen!
-Lütfen yardım edin! -Ne oldu?
-Karina, acele et! -Bir dakika.
-Burada bekle. -Kar!
Bang! Kaldır şunu Kar!
Geldik. Lütfen sakin ol.
Sakin ol. Kar!
Nes, yardım et.
Bang Bey!
Acıyor! Çekme!
Tamam.
Kamyonu geri al!
Olmuyor.
Rahman!
Geride dur!
Lanet olsun!
Kar, yan kapıyı kontrol et! Çabuk!
Bu taraftan gidebiliriz.
-Dayı! -Kar, hadi!
-Yan kapıdan çıkabiliriz. -Kaldır.
-Hadi. -Yapabiliriz!
-Bacaklarını kaldır. -İşe yaramıyor.
Ben çekeceğim, sen it.
-Nes, dur! -Hayır!
-Yapabilirsin! -Durun! Durun!
Durun!
Hayatım boyunca bela gördüm mü kaçtım.
Bu sefer hiçbir yere gitmiyorum!
Şampiyon!
Bölüp fethedelim. Annen sana emanet.
Hayır.
Ben burada kalacağım.
Rahman!
-Yardım et! -Ningsih!
Ningsih!
Geride dur!
-Yeter! Nes! Yeter! -Bang, yapabilirsin!
Nes…
-Rudi! -Baba!
Mermim kalmadı.
Dikkat et Nes!
Vur onu!
Anne!
Rudi, dur!
Karina, vur onu!
Vur onu!
Karina, vur!
Vur!
Hadi. Vaktimiz yok.
-Hadi. -Bekle.
Hadi dayı!
-Hadi! -Yapabilirsin!
Siz gidin!
-Hadi dayı! -Hadi Bang.
Ningsih.
Seni seviyorum Rahman.
Yapamıyorum Nes.
Bang, hadi!
Gidin! Gidin artık!
-Bang, hadi! -Dayı!
Hadi Bang!
-Artık gitmeniz lazım! -Hayır Bang!
Nes, gidelim!
Nes, gitmek zorundayız!
Gelin ulan!
Orospu çocuğu!
Gel!
Gel ulan kaltak!
Kaltak!
-Nes, burada kalamayız. Hadi. -Bambang dayı.
Hadi.
Bu taraftan.
-Kar, motora bak. Sürebilir misin? -Evet. Hadi.
Gitmeliyiz.
Lütfen, lütfen, lütfen.
Çalışıyor Nes.
Sorun ne?
Ne oldu?
Ne oldu anne?
Ne oldu?
Anne?
Canım…
Sen ve Kar ablanla gelemem.
-Gelmek zorundasın. -Hayır, sorun yok.
-İyileşirsem… -Bizimle gelmelisin.
…gelip seni bulacağım.
Tamam mı canım?
Bizimle gelmelisin.
Çok üzgünüm anneciğim. Çok üzgünüm.
Anne… Anne…
Bizimle gelmelisin.
Anne…
-Üzgünüm canım. -Anne…
Anne… Gel…
Bizimle gelmelisin.
Nes.
Beni dinle.
Bizimle gel. Çok uzaklara gideriz.
Seni tekrar kaybetmek istemiyorum.
Anne…
Nes…
Raihan artık sana emanet.
Ona bakacağına söz verdin.
Çok uzaklara gitmelisiniz.
Tamam mı? Bana söz verdin.
Ne yapıyorsun? Lütfen yapma!
-Nes! Kenes! -Anne!
Anne!
Nes.
Anne!
-Git Kar! -Anne!
Git!
Anne!
Annemi geride bıraktık Kar abla.
Beni affet Han.
ÖLÜMSÜZLÜK İKSİRİ
Hayatım.
Sadimin hâlâ cevap yazmadı.
-Sadimin mi? -Evet. Hiç huyu değildir.
Meşguldür ya.
Çocuklarının başında türlü dert var.
Ama bizim de başımız derde girebilir.
Eğer duş almazsan.
Sen yok musun…
Uçağı kaçıracağız Grace. Hadi.
Tamam, giriyorum.
-Hadi. -Tamam.
Bu arada şu bitkisel ilacı denedin mi?
-Daha değil. -Peki.
BİTKİSEL İLAÇ KOD: ANJ, SERİ: 23B - NUMUNE
-Hayatım! -Efendim?
Hayatım?
-Ne var? -Bana bak!
Bana bak!
Sana ne oldu?
Beyazların yok olmuş!
Kırışıklıklarını nasıl yok ettin?
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman